வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 3.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.40.1
मारीचस्य तु तद् वाक्यं क्षमं युक्तं च रावणः।
उक्तो न प्रतिजग्राह मर्तुकाम इवौषधम् ॥ ३.४०.१ ॥
மாரீசனின் அந்த அறிவுரை பொருத்தமானதும் நியாயமானதுமாக இருந்தும், ராவணன் அதை ஏற்கவில்லை; மரணத்தை விரும்புபவன் மருந்தை ஏற்காதது போல.
3.40.2
तं पथ्यहितवक्तारं मारीचं राक्षसाधिपः।
अब्रवीत् परुषं वाक्यमयुक्तं कालचोदितः ॥ ३.४०.२ ॥
நன்மையும் நலமும் தரும் வார்த்தை பேசிய மாரீசனிடம், காலத்தால் தூண்டப்பட்ட அரக்கர் அரசன் கடுமையும் தகாததுமான சொற்களைச் சொன்னான்.
3.40.3
दुष्कुलैतदयुक्तार्थं मारीच मयि कथ्यते।
वाक्यं निष्फलमत्यर्थं बीजमुप्तमिवोषरे ॥ ३.४०.३ ॥
ஓ மாரீசா, கீழ்க்குலத்தவனே! எனக்கு இப்படிச் சொல்லப்படுகிறது; இதன் நோக்கம் தகாதது. இந்த சொல் மிகவும் பயனற்றது, தரிசு நிலத்தில் விதைத்த விதை போல.
3.40.4
त्वद्वाक्यैर्न तु मां शक्यं भेत्तुं रामस्य संयुगे।
मूर्खस्य पापशीलस्य मानुषस्य विशेषतः ॥ ३.४०.४ ॥
உன் சொற்களால் போரில் ராமனுக்கு எதிரான என் உறுதியை அசைக்க முடியாது; அதிலும் அந்த மூடனும் பாவ இயல்புடையவனுமான மனிதனுக்கு எதிராக.
3.40.5
यस्त्यक्त्वा सुहृदो राज्यं मातरं पितरं तथा।
स्त्रीवाक्यं प्राकृतं श्रुत्वा वनमेकपदे गतः ॥ ३.४०.५ ॥
நண்பர்களையும், அரசையும், தாயையும், தந்தையையும் விட்டுவிட்டு, ஒரு பெண்ணின் சாதாரணமான சொல்லைக் கேட்டு உடனே காட்டுக்குச் சென்றவன்.
3.40.6
अवश्यं तु मया तस्य संयुगे खरघातिनः।
प्राणैः प्रियतरा सीता हर्तव्या तव संनिधौ ॥ ३.४०.६ ॥
நிச்சயமாக, போரில் கரனைக் கொன்றவனிடமிருந்து, உயிரை விட அன்பான சீதையை, உன் முன்னிலையிலேயே நான் கவர்ந்து செல்வேன்.
3.40.7
एवं मे निश्चिता बुद्धिर्हृदि मारीच विद्यते।
न व्यावर्तयितुं शक्या सेन्द्रैरपि सुरासुरैः ॥ ३.४०.७ ॥
மாரீசா, என் மனத்தில் இவ்வாறு உறுதியான எண்ணம் நிலைபெற்றுள்ளது; இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்களும் அசுரர்களும் அதை மாற்ற முடியாது.
3.40.8
दोषं गुणं वा सम्पृष्टस्त्वमेवं वक्तुमर्हसि।
अपायं वा उपायं वा कार्यस्यास्य विनिश्चये ॥ ३.४०.८ ॥
கேட்கப்படும்போது, இந்தச் செயலைத் தீர்மானிப்பதில் அதன் குற்றத்தையோ நன்மையையோ, அழிவையோ அல்லது வழியையோ இவ்வாறு நீ சொல்ல வேண்டும்.
3.40.9
सम्पृष्टेन तु वक्तव्यं सचिवेन विपश्चिता।
उद्यताञ्जलिना राज्ञो य इच्छेद् भूतिमात्मनः ॥ ३.४०.९ ॥
தன் நன்மையை விரும்பும் அறிவுடைய அமைச்சர், கேட்கப்படும்போது கைகூப்பி அரசனிடம் பேச வேண்டும்.
3.40.10
वाक्यमप्रतिकूलं तु मृदुपूर्वं शुभं हितम्।
उपचारेण वक्तव्यो युक्तं च वसुधाधिपः ॥ ३.४०.१० ॥
அரசனிடம் மென்மையாகத் தொடங்கும், நல்லதும் நலம் தருவதுமான, பிடிக்காத சொல் இல்லாத, உரிய முறையில் மரியாதையுடன் சொல்லப்பட வேண்டும்.
3.40.11
सावमर्दं तु यद्वाक्यमथवा हितमुच्यते।
नाभिनन्देत तद् राजा मानार्थी मानवर्जितम् ॥ ३.४०.११ ॥
இழிவுடன் சொல்லப்படும் சொல், அல்லது நன்மையாகச் சொல்லப்பட்டாலும் மரியாதை இல்லாத சொல்லை, மானத்தை விரும்பும் அரசன் ஏற்றுக்கொள்ளக் கூடாது.
3.40.12
पञ्च रूपाणि राजानो धारयन्त्यमितौजसः।
अग्नेरिन्द्रस्य सोमस्य यमस्य वरुणस्य च ॥ ३.४०.१२ ॥
அளவற்ற ஆற்றல் கொண்ட அரசர்கள் ஐந்து வடிவங்களைத் தாங்குகிறார்கள் — அக்னி, இந்திரன், சோமன், யமன் மற்றும் வருணன் ஆகியோரின் வடிவங்கள்.
3.40.13
औष्ण्यं तथा विक्रमं च सौम्यं दण्डं प्रसन्नताम्।
धारयन्ति महात्मानो राजानः क्षणदाचर ॥ ३.४०.१३ ॥
இரவில் திரிபவனே! மகாத்மாக்களான அரசர்கள் வெம்மையையும், வீரத்தையும், மென்மையையும், தண்டனையையும், தெளிந்த மனத்தையும் தாங்குகிறார்கள்.
3.40.14
तस्मात् सर्वास्ववस्थासु मान्याः पूज्याश्च नित्यदा।
त्वं तु धर्ममविज्ञाय केवलं मोहमाश्रितः ॥ ३.४०.१४ ॥
ஆகையால் அவர்கள் எல்லா நிலைகளிலும் எப்போதும் மதிக்கத்தக்கவர்களும் வணங்கத்தக்கவர்களுமாவர். ஆனால் நீயோ தர்மத்தை அறியாமல் வெறும் மயக்கத்தைச் சார்ந்திருக்கிறாய்.
3.40.15
अभ्यागतं तु दौरात्म्यात् परुषं वदसीदृशम्।
गुणदोषौ न पृच्छामि क्षेमं चात्मनि राक्षस ॥ ३.४०.१५ ॥
விருந்தினராக வந்தவரிடம் தீய குணத்தால் இப்படிக் கடுஞ்சொற்களைப் பேசுகிறாய். ஓ ராட்சசனே! உன் குணத்தையும் குற்றத்தையும் நான் கேட்கவில்லை; உன் நலத்தைப் பற்றியும் கேட்கவில்லை.
3.40.16
मयोक्तमपि चैतावत् त्वां प्रत्यमितविक्रम।
अस्मिंस्तु स भवान् कृत्ये साहाय्यं कर्तुमर्हसि ॥ ३.४०.१६ ॥
உன்னிடம் நான் இவ்வளவுதான் சொன்னேன். அளவற்ற வீரனே! இந்தப் பணியில் நீ எனக்கு உதவ வேண்டும்.
3.40.17
शृणु तत्कर्म साहाय्ये यत्कार्यं वचनान्मम।
सौवर्णस्त्वं मृगो भूत्वा चित्रो रजतबिन्दुभिः ॥ ३.४०.१७ ॥
நான் சொல்லும் அந்த உதவிப் பணியைக் கேள். நீ பொன்னிறமான மானாகி வெள்ளிப் புள்ளிகளால் புள்ளியிடப்பட்டவனாக ஆக வேண்டும்.
3.40.18
आश्रमे तस्य रामस्य सीतायाः प्रमुखे चर।
प्रलोभयित्वा वैदेहीं यथेष्टं गन्तुमर्हसि ॥ ३.४०.१८ ॥
அந்த ராமனின் ஆசிரமத்தில், சீதையின் கண்முன் சஞ்சரி. வைதேஹியை மயக்கிய பின் நீ விரும்பிய இடத்திற்குச் செல்லலாம்.
3.40.19
त्वां हि मायामयं दृष्ट्वा काञ्चनं जातविस्मया।
आनयैनमिति क्षिप्रं रामं वक्ष्यति मैथिली ॥ ३.४०.१९ ॥
மாயையால் ஆன பொன்மானான உன்னைக் கண்டு வியப்படைந்த மைதிலி விரைவில் ராமரிடம், "இதை கொண்டு வாருங்கள்" என்பாள்.
3.40.20
अपक्रान्ते च काकुत्स्थे दूरं गत्वाप्युदाहर।
हा सीते लक्ष्मणेत्येवं रामवाक्यानुरूपकम् ॥ ३.४०.२० ॥
ராமர் சென்றபின் தொலைவில் சென்றும் ராமரின் சொற்களை ஒத்ததாக, "ஹா சீதா! ஹா லக்ஷ்மணா!" என்று கூவு.
3.40.21
तच्छ्रुत्वा रामपदवीं सीतया च प्रचोदितः।
अनुगच्छति सम्भ्रान्तः सौमित्रिरपि सौहृदात् ॥ ३.४०.२१ ॥
அதைக் கேட்டு, சீதையால் தூண்டப்பட்டு, அன்பினால் பதற்றமடைந்த சௌமித்ரி ராமரின் வழியைப் பின்தொடர்கிறான்.
3.40.22
अपक्रान्ते च काकुत्स्थे लक्ष्मणे च यथासुखम्।
आहरिष्यामि वैदेहीं सहस्राक्षः शचीमिव ॥ ३.४०.२२ ॥
ராமரும் லக்ஷ்மணரும் சென்றபின், சுகமாக வைதேஹியை ஆயிரம் கண்ணுடையவன் சசியை எடுத்ததுபோல் நான் கொண்டுசெல்வேன்.
3.40.23
एवं कृत्वा त्विदं कार्यं यथेष्टं गच्छ राक्षस।
राज्यस्यार्धं प्रदास्यामि मारीच तव सुव्रत ॥ ३.४०.२३ ॥
இந்தக் காரியத்தை இவ்வாறு செய்து, ராட்சசனே, விரும்பியபடி செல். மாரீசா, நல்விரதனே, உனக்கு ராஜ்யத்தின் பாதியைக் கொடுப்பேன்.
3.40.24
गच्छ सौम्य शिवं मार्गं कार्यस्यास्य विवृद्धये।
अहं त्वानुगमिष्यामि सरथो दण्डकावनम् ॥ ३.४०.२४ ॥
சௌம்யனே, இந்தக் காரியம் வெற்றிபெற நல்ல வழியில் செல். நானோ ரதத்துடன் தண்டக வனம் வரை உன்னைப் பின்தொடர்வேன்.
3.40.25
प्राप्य सीतामयुद्धेन वञ्चयित्वा तु राघवम्।
लङ्कां प्रति गमिष्यामि कृतकार्यः सह त्वया ॥ ३.४०.२५ ॥
போரின்றி சீதையைப் பெற்று, ராகவனை ஏமாற்றி, உன்னுடன் என் காரியத்தை நிறைவேற்றிக்கொண்டு நான் இலங்கைக்குச் செல்வேன்.
3.40.26
नो चेत् करोषि मारीच हन्मि त्वामहमद्य वै।
एतत् कार्यमवश्यं मे बलादपि करिष्यसि।
राज्ञो विप्रतिकूलस्थो न जातु सुखमेधते ॥ ३.४०.२६ ॥
நீ அவ்வாறு செய்யாவிட்டால், மாரீசா, இன்றே உன்னைக் கொன்றுவிடுவேன். இந்தக் காரியத்தை நீ நிச்சயம் செய்தாக வேண்டும், பலவந்தமாகவேனும் செய்வாய். அரசனுக்கு எதிராக நிற்பவன் ஒருபோதும் சுகம் அடைவதில்லை.
3.40.27
आसाद्य तं जीवितसंशयस्ते
मृत्युर्ध्रुवो ह्यद्य मया विरुध्यतः।
एतद् यथावत् परिगण्य बुद्ध्या
यदत्र पथ्यं कुरु तत्तथा त्वम् ॥ ३.४०.२७ ॥
அவனை எதிர்த்தால் உன் உயிருக்கே ஆபத்து. இன்று என்னை எதிர்ப்பதால் உனக்கு மரணம் நிச்சயம். இதை அறிவால் நன்கு ஆராய்ந்து, இங்கு எது நன்மையோ அதையே நீ செய்.