வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 3.45
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.45.1
आर्तस्वरं तु तं भर्तुर्विज्ञाय सदृशं वने।
उवाच लक्ष्मणं सीता गच्छ जानीहि राघवम् ॥ ३.४५.१ ॥
காட்டில் கணவரின் அந்த வேதனைக் குரலை அவருடையதுபோலவே அறிந்த சீதை லட்சுமணனிடம் கூறினாள்: "செல், ராகவனை அறிந்து வா."
3.45.2
नहि मे जीवितं स्थाने हृदयं वावतिष्ठते।
क्रोशतः परमार्तस्य श्रुतः शब्दो मया भृशम् ॥ ३.४५.२ ॥
அதிக வேதனையில் அலறும் அவரது குரலை நான் மிகவும் கேட்டதால், என் உயிரும் இதயமும் இடத்தில் நிலைக்கவில்லை.
3.45.3
आक्रन्दमानं तु वने भ्रातरं त्रातुमर्हसि।
तं क्षिप्रमभिधाव त्वं भ्रातरं शरणैषिणम् ॥ ३.४५.३ ॥
காட்டில் அலறும் உன் சகோதரனைக் காப்பாற்றுவது உனக்குக் கடமை; அடைக்கலம் தேடும் அந்த சகோதரனை நோக்கி விரைந்து ஓடு.
3.45.4
रक्षसां वशमापन्नं सिंहानामिव गोवृषम्।
न जगाम तथोक्तस्तु भ्रातुराज्ञाय शासनम् ॥ ३.४५.४ ॥
சிங்கங்களிடம் சிக்கிய காளையைப் போல ராட்சதர்களின் பிடியில் அகப்பட்ட அண்ணனின் குரல் கேட்டும், இப்படிக் கூறப்பட்ட லட்சுமணன் செல்லவில்லை; ஆனாலும் அண்ணனின் கட்டளையை உணர்ந்து அவர் சென்றார்.
3.45.5
तमुवाच ततस्तत्र क्षुभिता जनकात्मजा।
सौमित्रे मित्ररूपेण भ्रातुस्त्वमसि शत्रुवत् ॥ ३.४५.५ ॥
அப்போது அங்கே கலக்கமடைந்த ஜனகன் மகள் அவனிடம் கூறினாள்: "சௌமித்ரா! நண்பனின் வடிவில் நீ அண்ணனுக்குப் பகைவனைப் போலிருக்கிறாய்."
3.45.6
यस्त्वमस्यामवस्थायां भ्रातरं नाभिपद्यसे।
इच्छसि त्वं विनश्यन्तं रामं लक्ष्मण मत्कृते ॥ ३.४५.६ ॥
இந்த நிலையில் நீ அண்ணனிடம் செல்லவில்லை; லட்சுமணா, என் பொருட்டு அழிந்துகொண்டிருக்கும் ராமன் அழிய வேண்டுமென்று நீ விரும்புகிறாய்.
3.45.7
लोभात्तु मत्कृते नूनं नानुगच्छसि राघवम्।
व्यसनं ते प्रियं मन्ये स्नेहो भ्रातरि नास्ति ते ॥ ३.४५.७ ॥
பேராசையால்தான், எனக்காக நீ நிச்சயமாக ராகவனைப் பின்தொடரவில்லை. துன்பம் உனக்கு விருப்பமானது என்று நான் நினைக்கிறேன்; சகோதரன் மேல் உனக்கு அன்பு இல்லை.
3.45.8
तेन तिष्ठसि विस्रब्धं तमपश्यन् महाद्युतिम्।
किं हि संशयमापन्ने तस्मिन्निह मया भवेत् ॥ ३.४५.८ ॥
ஆகவே, அந்த மகாபிரகாசனைப் பார்க்காமல் நீ நிம்மதியாக நிற்கிறாய். அவன் ஆபத்தில் சிக்கியிருக்கும்போது, இங்கே எனக்கு என்ன ஆகும்?
3.45.9
कर्तव्यमिह तिष्ठन्त्या यत्प्रधानस्त्वमागतः।
एवं ब्रुवाणां वैदेहीं बाष्पशोकसमन्विताम् ॥ ३.४५.९ ॥
இங்கே நிற்கும் அவளுக்குச் செய்ய வேண்டியது என்னவெனில், நீ தலைமையாக வந்திருப்பதுதான். இவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருந்த, கண்ணீரும் துயரமும் நிறைந்த வைதேஹியிடம்—
3.45.10
अब्रवील्लक्ष्मणस्त्रस्तां सीतां मृगवधूमिव।
पन्नगासुरगन्धर्वदेवदानवराक्षसैः ॥ ३.४५.१० ॥
லக்ஷ்மணன் பயந்துபோன சீதையிடம், மானைப் போல நடுங்கிய அவளிடம் கூறினான்— நாகர்கள், அசுரர்கள், கந்தர்வர்கள், தேவர்கள், தானவர்கள், ராக்ஷசர்கள் ஆகியோரால்—
3.45.11
अशक्यस्तव वैदेहि भर्ता जेतुं न संशयः।
देवि देवमनुष्येषु गन्धर्वेषु पतत्रिषु ॥ ३.४५.११ ॥
வைதேஹியே, உன் கணவனை வெல்வது சாத்தியமில்லை; இதில் ஐயமில்லை. தேவியே, தேவர்களிலும் மனிதர்களிலும், கந்தர்வர்களிலும் பறவைகளிலும்—
3.45.12
राक्षसेषु पिशाचेषु किन्नरेषु मृगेषु च।
दानवेषु च घोरेषु न स विद्येत शोभने ॥ ३.४५.१२ ॥
ராக்ஷசர்களிலும், பிசாசர்களிலும், கின்னரர்களிலும், விலங்குகளிலும், கொடிய தானவர்களிலும், ஓ அழகியே, அவனை வெல்லக்கூடியவன் எவனும் காணப்பட மாட்டான்.
3.45.13
यो रामं प्रतियुध्येत समरे वासवोपमम्।
अवध्यः समरे रामो नैवं त्वं वक्तुमर्हसि ॥ ३.४५.१३ ॥
போரில் இந்திரனுக்கு நிகரான ராமனை எதிர்த்துப் போரிடுபவன் யாராயினும், போரில் ராமன் கொல்லப்பட முடியாதவன்; நீ இவ்வாறு சொல்லுவது தகாது.
3.45.14
न त्वामस्मिन् वने हातुमुत्सहे राघवं विना।
अनिवार्यं बलं तस्य बलैर्बलवतामपि ॥ ३.४५.१४ ॥
இந்தக் காட்டில் ராகவனைத் தவிர உன்னை நான் ஏற்க விரும்பமாட்டேன்; அவனது வலிமை வலியவர்களின் வலிமைக்கும் தடுக்க முடியாதது.
3.45.15
त्रिभिर्लोकैः समुदितैः सेश्वरैः सामरैरपि।
हृदयं निर्वृतं तेऽस्तु संतापस्त्यज्यतां तव ॥ ३.४५.१५ ॥
மூன்று உலகங்களும், அவற்றின் தலைவர்களும், தேவர்களும் சேர்ந்தாலும், உன் இதயம் அமைதியுறட்டும்; உன் துயரம் கைவிடப்படட்டும்.
3.45.16
आगमिष्यति ते भर्ता शीघ्रं हत्वा मृगोत्तमम्।
न स तस्य स्वरो व्यक्तं न कश्चिदपि दैवतः ॥ ३.४५.१६ ॥
உன் கணவன் அந்த சிறந்த மானைக் கொன்று விரைவில் திரும்பி வருவான்; அது அவனுடைய குரல் அல்ல, நிச்சயமாக அது எந்தத் தெய்வத்தின் குரலுமல்ல.
3.45.17
गन्धर्वनगरप्रख्या माया तस्य च रक्षसः।
न्यासभूतासि वैदेहि न्यस्ता मयि महात्मना ॥ ३.४५.१७ ॥
அது கந்தர்வ நகரம் போன்ற அரக்கனின் மாயை; வைதேஹியே, மகாத்மா உன்னை என்னிடம் அடைக்கலமாக ஒப்படைத்துள்ளார்.
3.45.18
रामेण त्वं वरारोहे न त्वां त्यक्तुमिहोत्सहे।
कृतवैराश्च कल्याणि वयमेतैर्निशाचरैः ॥ ३.४५.१८ ॥
அழகிய இடையுடையவளே, ராமனுடன் உன்னை இங்கே விட்டுவிட நான் விரும்பவில்லை; மங்களவதியே, நாங்கள் இந்த இரவுஞ்சரர்களுடன் பகையை ஏற்படுத்திக் கொண்டுள்ளோம்.
3.45.19
खरस्य निधने देवि जनस्थानवधं प्रति।
राक्षसा विविधा वाचो व्याहरन्ति महावने ॥ ३.४५.१९ ॥
தேவியே, கரனின் மரணத்தையும் ஜனஸ்தானத்தின் அழிவையும் பற்றி அந்த பெரும் காட்டில் ராட்சதர்கள் பலவிதமாகப் பேசுகிறார்கள்.
3.45.20
हिंसाविहारा वैदेहि न चिन्तयितुमर्हसि।
लक्ष्मणेनैवमुक्ता तु क्रुद्धा संरक्तलोचना ॥ ३.४५.२० ॥
"வைதேகியே, வன்முறையில் மகிழ்பவர்களைப் பற்றி நீ கவலைப்படக் கூடாது." லக்ஷ்மணன் இவ்வாறு சொன்னதும், அவள் கோபமடைந்து சிவந்த கண்களுடன்,
3.45.21
अब्रवीत् परुषं वाक्यं लक्ष्मणं सत्यवादिनम्।
अनार्याकरुणारम्भ नृशंस कुलपांसन ॥ ३.४५.२१ ॥
அவள் உண்மை பேசும் லக்ஷ்மணனிடம் கடுஞ்சொற்களைக் கூறினாள்: "அநாரியனே, இரக்கமற்ற செயல்களைச் செய்பவனே, கொடியவனே, குலத்தைக் களங்கப்படுத்துபவனே!
3.45.22
अहं तव प्रियं मन्ये रामस्य व्यसनं महत्।
रामस्य व्यसनं दृष्ट्वा तेनैतानि प्रभाषसे ॥ ३.४५.२२ ॥
"ராமனுக்கு வந்த இந்தப் பெரும் துன்பத்தைக் கண்டு இது உனக்கு மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறது என்று நான் நினைக்கிறேன்; அதனால்தான் நீ இவ்வாறு பேசுகிறாய்.
3.45.23
नैव चित्रं सपत्नेषु पापं लक्ष्मण यद् भवेत्।
त्वद्विधेषु नृशंसेषु नित्यं प्रच्छन्नचारिषु ॥ ३.४५.२३ ॥
"லக்ஷ்மணா, பகைவர்களிடம் பாவம் இருப்பது வியப்பல்ல; உன்னைப் போன்ற, எப்போதும் மறைந்து திரியும் கொடியவர்களிடம் அது இருப்பதும் வியப்பல்ல.
3.45.24
सुदुष्टस्त्वं वने राममेकमेकोऽनुगच्छसि।
मम हेतोः प्रतिच्छन्नः प्रयुक्तो भरतेन वा ॥ ३.४५.२४ ॥
"நீ மிகவும் தீயவன்; காட்டில் தனியாக ராமனைப் பின்தொடர்கிறாய். எனக்காக மறைந்திருந்தவனாய், அல்லது பரதனால் அனுப்பப்பட்டவனாய்!
3.45.25
तन्न सिध्यति सौमित्रे तवापि भरतस्य वा।
कथमिन्दीवरश्यामं रामं पद्मनिभेक्षणम् ॥ ३.४५.२५ ॥
சௌமித்ரியே, இது உன்னுடையதோ பரதனுடையதோ நிறைவேறாது. நீல மலர் போல் கரியவனும், தாமரைக் கண்ணனுமான ராமனை எப்படி...
3.45.26
उपसंश्रित्य भर्तारं कामयेयं पृथग्जनम्।
समक्षं तव सौमित्रे प्राणांस्त्यक्ष्याम्यसंशयम् ॥ ३.४५.२६ ॥
சௌமித்ரியே, கணவனை விட்டு வேறொரு சாதாரண மனிதனை நான் விரும்புவேனாயின், உன் கண் முன்னே நிச்சயமாக என் உயிரைத் துறப்பேன்.
3.45.27
रामं विना क्षणमपि नैव जीवामि भूतले।
इत्युक्तः परुषं वाक्यं सीतया रोमहर्षणम् ॥ ३.४५.२७ ॥
ராமனின்றி ஒரு கணமும் பூமியில் நான் உயிர் வாழ மாட்டேன் என்று சீதை கூறிய, உடல் சிலிர்க்கச் செய்யும் கடுஞ்சொற்களைக் கேட்டு...
3.45.28
अब्रवील्लक्ष्मणः सीतां प्राञ्जलिः स जितेन्द्रियः।
उत्तरं नोत्सहे वक्तुं दैवतं भवती मम ॥ ३.४५.२८ ॥
புலனடக்கமுடைய லக்ஷ்மணன் கைகூப்பிச் சீதையிடம் கூறினான்: பதில் சொல்ல எனக்குத் துணிவில்லை; நீங்கள் எனக்குத் தெய்வம் போன்றவர்.
3.45.29
वाक्यमप्रतिरूपं तु न चित्रं स्त्रीषु मैथिलि।
स्वभावस्त्वेष नारीणामेषु लोकेषु दृश्यते ॥ ३.४५.२९ ॥
மைதிலியே, பெண்களிடம் இப்படிப்பட்ட பொருத்தமற்ற சொற்கள் வியப்பில்லை; பெண்களின் இந்த இயல்பு இவ்வுலகங்களில் காணப்படுகிறது.
3.45.30
विमुक्तधर्माश्चपलास्तीक्ष्णा भेदकराः स्त्रियः।
न सहे हीदृशं वाक्यं वैदेहि जनकात्मजे ॥ ३.४५.३० ॥
பெண்கள் தர்மத்தைக் கைவிடுபவர்கள், சஞ்சலமுள்ளவர்கள், கூர்மையானவர்கள், பிளவு உண்டாக்குபவர்கள்; வைதேகியே, ஜனகன் மகளே, இப்படிப்பட்ட சொற்களை நான் பொறுக்க மாட்டேன்.
3.45.31
श्रोत्रयोरुभयोर्मध्ये तप्तनाराचसंनिभम्।
उपशृण्वन्तु मे सर्वे साक्षिणो हि वनेचराः ॥ ३.४५.३१ ॥
இரு காதுகளின் நடுவிலும் சுட்ட இரும்பு அம்புகள் போன்ற இந்த வார்த்தைகளை வனத்தில் திரியும் சாட்சிகளான அனைவரும் கேட்கட்டும்.
3.45.32
न्यायवादी यथा वाक्यमुक्तोऽहं परुषं त्वया।
धिक् त्वामद्य विनश्यन्तीं यन्मामेवं विशङ्कसे ॥ ३.४५.३२ ॥
நீதி பேசுபவனைப் போல நீ என்னிடம் கடுமையான சொற்களைச் சொன்னாய். இன்று அழிவை நோக்கிச் செல்லும் என்மீது இப்படிச் சந்தேகப்படும் உன்னை நினைத்து வெட்கம்!
3.45.33
स्त्रीत्वाद् दुष्टस्वभावेन गुरुवाक्ये व्यवस्थितम्।
गच्छामि यत्र काकुत्स्थः स्वस्ति तेऽस्तु वरानने ॥ ३.४५.३३ ॥
பெண் என்பதாலும் தீய இயல்பாலும் (நான் சொல்கிறேன்), பெரியோர் கட்டளையில் நிலைத்திருக்கும் காகுத்ஸ்தர் (ராமர்) எங்கே உள்ளாரோ அங்கே நான் செல்கிறேன். அழகிய முகத்தவளே, உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும்.
3.45.34
रक्षन्तु त्वां विशालाक्षि समग्रा वनदेवताः।
निमित्तानि हि घोराणि यानि प्रादुर्भवन्ति मे।
अपि त्वां सह रामेण पश्येयं पुनरागतः ॥ ३.४५.३४ ॥
விசாலாட்சியே, வனத்தின் தெய்வங்கள் அனைத்தும் உன்னைக் காக்கட்டும். எனக்கு முன் தோன்றும் கொடிய சகுனங்கள் (அச்சமூட்டுகின்றன). திரும்பி வந்து நான் உன்னை ராமனுடன் மீண்டும் காண்பேனாக.
3.45.35
लक्ष्मणेनैवमुक्ता तु रुदती जनकात्मजा।
प्रत्युवाच ततो वाक्यं तीव्रबाष्पपरिप्लुता ॥ ३.४५.३५ ॥
லக்ஷ்மணன் இவ்வாறு சொல்லவே, அழுதுகொண்டிருந்த ஜனகனின் மகள் சீதை, கடும் கண்ணீரில் மூழ்கியவளாய் அப்போது இந்த வார்த்தைகளைக் கூறினாள்.
3.45.36
गोदावरीं प्रवेक्ष्यामि हीना रामेण लक्ष्मण।
आबन्धिष्येऽथवा त्यक्ष्ये विषमे देहमात्मनः ॥ ३.४५.३६ ॥
லக்ஷ்மணா, ராமனைப் பிரிந்தவளாய் நான் கோதாவரியில் இறங்குவேன், அல்லது தூக்குக் கயிற்றில் கட்டிக்கொள்வேன், அல்லது ஆபத்தான நிலையில் என் உடலை விடுவேன்.
3.45.37
पिबामि वा विषं तीक्ष्णं प्रवेक्ष्यामि हुताशनम्।
न त्वहं राघवादन्यं कदापि पुरुषं स्पृशे ॥ ३.४५.३७ ॥
நான் கூரிய விஷத்தைக் குடிப்பேன் அல்லது நெருப்பில் புகுவேன்; ஆனால் ராகவனைத் தவிர வேறு எந்த ஆடவனையும் நான் ஒருபோதும் தொடமாட்டேன்.
3.45.38
पाणिभ्यां रुदती दुःखादुदरं प्रजघान ह ॥ ३.४५.३८ ॥
துயரால் அழுதவளாய் அவள் தன் கைகளால் தன் வயிற்றில் அடித்துக்கொண்டாள்.
3.45.39
तामार्तरूपां विमना रुदन्तीं
सौमित्रिरालोक्य विशालनेत्राम्।
आश्वासयामास न चैव भर्तु-
स्तं भ्रातरं किंचिदुवाच सीता ॥ ३.४५.३९ ॥
துயருற்ற தோற்றத்துடனும் மனம் சோர்ந்தும் அழுது கொண்டிருந்த அந்த விசாலவிழியாளை சௌமித்ரி (லக்ஷ்மணன்) கண்டு ஆறுதல் கூறினான்; ஆனால் சீதை தன் கணவனின் அந்தச் சகோதரனிடம் எதுவும் பேசவில்லை.
3.45.40
ततस्तु सीतामभिवाद्य लक्ष्मणः
कृताञ्जलिः किंचिदभिप्रणम्य।
अवेक्षमाणो बहुशः स मैथिलीं
जगाम रामस्य समीपमात्मवान् ॥ ३.४५.४० ॥
பின்னர் லக்ஷ்மணன் சீதைக்கு வணக்கம் செலுத்தி, கைகூப்பி சற்று வணங்கினான்; மைதிலியை மீண்டும் மீண்டும் திரும்பிப் பார்த்தபடி, தன்னடக்கமுள்ள அவன் ராமனின் அருகே சென்றான்.