வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 3.50
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.50.1
तं शब्दमवसुप्तस्तु जटायुरथ शुश्रुवे।
निरैक्षद् रावणं क्षिप्रं वैदेहीं च ददर्श सः ॥ ३.५०.१ ॥
அந்த ஒலியை அரைத் தூக்கத்தில் படுத்திருந்த ஜடாயு கேட்டான். உடனே அவன் ராவணனைப் பார்த்தான்; வைதேகியையும் கண்டான்.
3.50.2
ततः पर्वतशृङ्गाभस्तीक्ष्णतुण्डः खगोत्तमः।
वनस्पतिगतः श्रीमान् व्याजहार शुभां गिरम् ॥ ३.५०.२ ॥
அப்போது மலைச்சிகரம் போன்ற, கூரிய அலகுடைய சிறந்த பறவை, மரத்தின்மேல் அமர்ந்திருந்த மாட்சிமை மிக்க ஜடாயு, நல்ல சொற்களைக் கூறினான்.
3.50.3
दशग्रीव स्थितो धर्मे पुराणे सत्यसंश्रयः।
भ्रातस्त्वं निन्दितं कर्म कर्तुं नार्हसि साम्प्रतम् ॥ ३.५०.३ ॥
பத்துத் தலை கொண்டவனே! நீ பழமையான தர்மத்தில் நிலைத்தவன், உண்மையை ஆதாரமாகக் கொண்டவன். சகோதரா, இப்போது இந்த இகழத்தக்க செயலைச் செய்வது உனக்குத் தகாது.
3.50.4
जटायुर्नाम नाम्नाहं गृध्रराजो महाबलः।
राजा सर्वस्य लोकस्य महेन्द्रवरुणोपमः ॥ ३.५०.४ ॥
நான் ஜடாயு என்ற பெயருடைய, கழுகுகளின் அரசன், மிகுந்த பலமுடையவன். உலகனைத்திற்கும் அரசனாக, இந்திரனும் வருணனும் போன்றவன் நான்.
3.50.5
लोकानां च हिते युक्तो रामो दशरथात्मजः।
तस्यैषा लोकनाथस्य धर्मपत्नी यशस्विनी ॥ ३.५०.५ ॥
உலகங்களின் நன்மையில் ஈடுபட்டவன் தசரதனின் மகன் ராமன். இவள் அந்த உலகநாதனின் தர்மபத்தினி, புகழ்மிக்கவள்.
3.50.6
सीता नाम वरारोहा यां त्वं हर्तुमिहेच्छसि।
कथं राजा स्थितो धर्मे परदारान् परामृशेत् ॥ ३.५०.६ ॥
நீ இங்கே கவர்ந்து செல்ல விரும்புபவள் சீதை என்னும் அழகிய இடையுடையவள். தர்மத்தில் நிலைத்த அரசன் பிறர் மனைவியரை எப்படித் தொடுவான்?
3.50.7
रक्षणीया विशेषेण राजदारा महाबल।
निवर्तय गतिं नीचां परदाराभिमर्शनात् ॥ ३.५०.७ ॥
வலிமைமிக்கவனே, அரசர்களின் மனைவியரை சிறப்பாகக் காக்க வேண்டும். பிறர் மனைவியைத் தொடுவதிலிருந்து இந்தத் தாழ்ந்த போக்கைத் திருப்பிக்கொள்.
3.50.8
न तत् समाचरेद् धीरो यत् परोऽस्य विगर्हयेत्।
यथाऽऽत्मनस्तथान्येषां दारा रक्ष्या विमर्शनात् ॥ ३.५०.८ ॥
உறுதியான மனிதன் பிறர் இகழும் செயலைச் செய்யக்கூடாது. தன் மனைவியைக் காப்பது போலவே பிறர் மனைவியரையும் தொடுவதிலிருந்து காக்க வேண்டும்.
3.50.9
अर्थं वा यदि वा कामं शिष्टाः शास्त्रेष्वनागतम्।
व्यवस्यन्त्यनुराजानं धर्मं पौलस्त्यनन्दन ॥ ३.५०.९ ॥
ஒருவேளை நல்லோர் சாத்திரங்களில் கூறப்படாத பொருளையோ விருப்பத்தையோ பற்றியும், அரசனைப் பின்பற்றி தர்மத்தை முடிவு செய்கின்றனர் — ஓ புலஸ்தியனின் மகனே.
3.50.10
राजा धर्मश्च कामश्च द्रव्याणां चोत्तमो निधिः।
धर्मः शुभं वा पापं वा राजमूलं प्रवर्तते ॥ ३.५०.१० ॥
அரசனே தர்மமும் காமமும், செல்வங்களில் சிறந்த பொக்கிஷமும் ஆவான். தர்மம் நல்லதாகவோ தீயதாகவோ இருந்தாலும் அது அரசனின் அடிப்படையிலேயே நடைபெறுகிறது.
3.50.11
पापस्वभावश्चपलः कथं त्वं रक्षसां वर।
ऐश्वर्यमभिसम्प्राप्तो विमानमिव दुष्कृती ॥ ३.५०.११ ॥
அரக்கர்களில் சிறந்தவனே, பாவ இயல்பும் நிலையற்ற மனமும் கொண்ட நீ எவ்வாறு ஐசுவரியத்தை அடைந்தாய்? தீவினையாளன் விமானத்தைப் பெற்றது போல.
3.50.12
कामस्वभावो यःसोऽसौ न शक्यस्तं प्रमार्जितुम्।
नहि दुष्टात्मनामार्यमावसत्यालये चिरम् ॥ ३.५०.१२ ॥
காம இயல்புடையவனை அழிக்க முடியாது. தீய மனமுடையோரின் இல்லத்தில் உயர்ந்தோர் நீண்ட காலம் தங்குவதில்லை.
3.50.13
विषये वा पुरे वा ते यदा रामो महाबलः।
नापराध्यति धर्मात्मा कथं तस्यापराध्यसि ॥ ३.५०.१३ ॥
உன் நாட்டிலோ நகரிலோ மகாபலசாலியான ராமன் ஒரு குற்றமும் செய்யவில்லையே; அப்படியிருக்க, தர்மாத்மாவாகிய அவனுக்கு எதிராக நீ எப்படி குற்றம் இழைக்கிறாய்?
3.50.14
यदि शूर्पणखाहेतोर्जनस्थानगतः खरः।
अतिवृत्तो हतः पूर्वं रामेणाक्लिष्टकर्मणा ॥ ३.५०.१४ ॥
ஜனஸ்தானத்தில் இருந்த கரன் சூர்ப்பணகையின் பொருட்டு எல்லை மீறினான்; அதனால் முன்பே எளிதில் செயல்புரியும் ராமனால் அவன் கொல்லப்பட்டான்.
3.50.15
अत्र ब्रूहि यथातत्त्वं को रामस्य व्यतिक्रमः।
यस्य त्वं लोकनाथस्य हृत्वा भार्यां गमिष्यसि ॥ ३.५०.१५ ॥
இங்கு உண்மையாகச் சொல்: லோகநாதனான ராமனுக்கு என்ன குற்றம் நேர்ந்தது, அவனுடைய மனைவியை அபகரித்துக் கொண்டு நீ செல்லப்போகிறாயே?
3.50.16
क्षिप्रं विसृज वैदेहीं मा त्वा घोरेण चक्षुषा।
दहेद् दहनभूतेन वृत्रमिन्द्राशनिर्यथा ॥ ३.५०.१६ ॥
விரைவில் வைதேஹியை விடுவி; இல்லையேல் அவளுடைய பயங்கரப் பார்வை உன்னை நெருப்பாய் எரித்துவிடும், இந்திரனின் இடி வ்ருத்ரனை எரிப்பதுபோல்.
3.50.17
सर्पमाशीविषं बद्ध्वा वस्त्रान्ते नावबुध्यसे।
ग्रीवायां प्रतिमुक्तं च कालपाशं न पश्यसि ॥ ३.५०.१७ ॥
நச்சுப் பல் நாகத்தை ஆடையின் நுனியில் கட்டிக்கொண்டும் நீ அறியவில்லை; கழுத்தில் மாட்டிய காலபாசத்தையும் நீ காணவில்லை.
3.50.18
स भारः सौम्य भर्तव्यो यो नरं नावसादयेत्।
तदन्नमपि भोक्तव्यं जीर्यते यदनामयम् ॥ ३.५०.१८ ॥
சௌம்யனே, மனிதனை நசுக்காத சுமையையே சுமக்க வேண்டும்; ஜீரணமாகி நோயற்றதாக இருக்கும் உணவையே உண்ண வேண்டும்.
3.50.19
यत् कृत्वा न भवेद् धर्मो न कीर्तिर्न यशो ध्रुवम्।
शरीरस्य भवेत् खेदः कस्तत् कर्म समाचरेत् ॥ ३.५०.१९ ॥
எந்தச் செயலைச் செய்தால் தர்மமும் இல்லை, புகழும் இல்லை, நிச்சயமாக புகழும் இல்லை, உடலுக்கு மட்டுமே துன்பம் உண்டாகுமோ, அந்தச் செயலை யார் செய்வான்?
3.50.20
षष्टिवर्षसहस्राणि जातस्य मम रावण।
पितृपैतामहं राज्यं यथावदनुतिष्ठतः ॥ ३.५०.२० ॥
ஓ ராவணா! பிறந்ததிலிருந்து அறுபதாயிரம் ஆண்டுகள் ஆகின்றன; என் தந்தை, பாட்டனாரின் அரசை முறைப்படி நான் ஆட்சி செய்து வருகிறேன்.
3.50.21
वृद्धोऽहं त्वं युवा धन्वी सरथः कवची शरी।
न चाप्यादाय कुशली वैदेहीं मे गमिष्यसि ॥ ३.५०.२१ ॥
நான் முதியவன்; நீயோ இளைஞன், வில்லாளி, தேரில் ஏறியவன், கவசம் அணிந்தவன், அம்புகள் உடையவன்; ஆயினும் என் எதிரில் வைதேஹியை எடுத்துக்கொண்டு நீ நலமாகச் செல்ல முடியாது.
3.50.22
न शक्तस्त्वं बलाद्धर्तुं वैदेहीं मम पश्यतः।
हेतुभिर्न्यायसंयुक्तैर्ध्रुवां वेदश्रुतीमिव ॥ ३.५०.२२ ॥
என் கண் முன்னே வலுக்கட்டாயமாக வைதேஹியை நீ கொண்டு செல்ல இயலாது; நியாயமான காரணங்களால் வேத சுருதியை அசைக்க முடியாதது போல.
3.50.23
युध्यस्व यदि शूरोऽसि मुहूर्तं तिष्ठ रावण।
शयिष्यसे हतो भूमौ यथा पूर्वं खरस्तथा ॥ ३.५०.२३ ॥
ஓ ராவணா! நீ வீரன் என்றால் போர் செய், ஒரு கணம் நில்; முன்பு கரன் கொல்லப்பட்டுத் தரையில் கிடந்ததுபோல நீயும் கொல்லப்பட்டு நிலத்தில் கிடப்பாய்.
3.50.24
असकृत्संयुगे येन निहता दैत्यदानवाः।
न चिराच्चीरवासास्त्वां रामो युधि वधिष्यति ॥ ३.५०.२४ ॥
போரில் பலமுறை அசுரர்களையும் தானவர்களையும் கொன்றவர்; மரவுரி அணிந்த அந்த ராமன் விரைவில் போரில் உன்னைக் கொல்வான்.
3.50.25
किं नु शक्यं मया कर्तुं गतौ दूरं नृपात्मजौ।
क्षिप्रं त्वं नश्यसे नीच तयोर्भीतो न संशयः ॥ ३.५०.२५ ॥
அந்த இரு அரச குமாரர்களும் வெகு தூரம் சென்றுவிட்ட பிறகு நான் என்ன செய்ய முடியும்? கீழ்மையானவனே, அவர்களுக்கு அஞ்சி நீ விரைவில் அழிவாய், இதில் ஐயமில்லை.
3.50.26
नहि मे जीवमानस्य नयिष्यसि शुभामिमाम्।
सीतां कमलपत्राक्षीं रामस्य महिषीं प्रियाम् ॥ ३.५०.२६ ॥
நான் உயிரோடு இருக்கும்போது, தாமரை இதழ் போன்ற கண்களை உடைய, ராமனின் பிரியமான பட்டத்தரசியான இந்த மங்கலை சீதையை நீ கொண்டு செல்ல மாட்டாய்.
3.50.27
अवश्यं तु मया कार्यं प्रियं तस्य महात्मनः।
जीवितेनापि रामस्य तथा दशरथस्य च ॥ ३.५०.२७ ॥
அந்த மகாத்மாவுக்கு நன்மை செய்வது எனது கடமை; ராமனுக்காகவும் தசரதனுக்காகவும், என் உயிரையும் கொடுத்தேனும் அதைச் செய்வேன்.
3.50.28
तिष्ठ तिष्ठ दशग्रीव मुहूर्तं पश्य रावण।
वृन्तादिव फलं त्वां तु पातयेयं रथोत्तमात्।
युद्धातिथ्यं प्रदास्यामि यथाप्राणं निशाचर ॥ ३.५०.२८ ॥
நில், நில், தசக்ரீவனே! ஒரு கணம் நின்று பார், ராவணா! காம்பிலிருந்து பழத்தை உதிர்ப்பது போல் உன்னை இந்தச் சிறந்த தேரிலிருந்து வீழ்த்துவேன். இரவுலாவியே, உயிர் உள்ள வரை உனக்குப் போர் விருந்தளிப்பேன்.