Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 3.66
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.66.1
तं तथा शोकसंतप्तं विलपन्तमनाथवत्।
मोहेन महता युक्तं परिद्यूनमचेतसम् ॥ ३.६६.१ ॥
So, von Kummer gequält und klagend wie einer ohne Beschützer, von großer Verblendung ergriffen, ausgezehrt und besinnungslos, wurde er gesehen.
3.66.2
ततः सौमित्रिराश्वस्य मुहूर्तादिव लक्ष्मणः।
रामं सम्बोधयामास चरणौ चाभिपीडयन् ॥ ३.६६.२ ॥
Da begann Lakṣmaṇa, der Sohn Sumitrās, nachdem er sich wie nach einem Augenblick gefasst hatte, Rāma anzusprechen, während er dessen Füße drückte.
3.66.3
महता तपसा चापि महता चापि कर्मणा।
राज्ञा दशरथेनासील्लब्धोऽमृतमिवामरैः ॥ ३.६६.३ ॥
Durch große Askese und große Tat erlangte ihn König Daśaratha, wie die Unsterblichen den Nektar erlangten.
3.66.4
तव चैव गुणैर्बद्धस्त्वद्वियोगान्महीपतिः।
राजा देवत्वमापन्नो भरतस्य यथा श्रुतम् ॥ ३.६६.४ ॥
Und der König, durch deine Tugenden gebunden, ist durch die Trennung von dir zur Göttlichkeit gelangt, wie Bharata gehört hat.
3.66.5
यदि दुःखमिदं प्राप्तं काकुत्स्थ न सहिष्यसे।
प्राकृतश्चाल्पसत्त्वश्च इतरः कः सहिष्यति ॥ ३.६६.५ ॥
O Kākutstha, wenn du dieses Leid, das über dich gekommen ist, nicht ertragen kannst, wer anders, ein gewöhnlicher und schwachmütiger Mensch, wird es ertragen?
3.66.6
आश्वसिहि नरश्रेष्ठ प्राणिनः कस्य नापदः।
संस्पृशन्त्यग्निवद् राजन् क्षणेन व्यपयान्ति च ॥ ३.६६.६ ॥
Fasse Mut, bester der Menschen. O König, welches Lebewesen bleibt von Unglück verschont? Sie berühren wie Feuer, und im Nu vergehen sie wieder.
3.66.7
दुःखितो हि भवाँल्लोकांस्तेजसा यदि धक्ष्यते।
आर्ताः प्रजा नरव्याघ्र क्व नु यास्यन्ति निर्वृतिम् ॥ ३.६६.७ ॥
O Tiger unter den Menschen, wenn du betrübt die Welten mit deiner Kraft verbrennen würdest, wohin sollten die bedrängten Untertanen gehen, um Frieden zu finden?
3.66.8
लोकस्वभाव एवैष ययातिर्नहुषात्मजः।
गतः शक्रेण सालोक्यमनयस्तं समस्पृशत् ॥ ३.६६.८ ॥
So ist die Natur der Welt: Yayāti, der Sohn des Nahuṣa, ging mit Indra in dieselbe Welt, doch das Unglück traf auch ihn.
3.66.9
महर्षिर्यो वसिष्ठस्तु यः पितुर्नः पुरोहितः।
अह्ना पुत्रशतं जज्ञे तथैवास्य पुनर्हतम् ॥ ३.६६.९ ॥
Vasiṣṭha, der große Weise, der Priester unseres Vaters war, bekam an einem einzigen Tag hundert Söhne; und dann wurden sie alle ebenso erschlagen.
3.66.10
या चेयं जगतो माता सर्वलोकनमस्कृता।
अस्याश्च चलनं भूमेर्दृश्यते कोसलेश्वर ॥ ३.६६.१० ॥
Und auch diese Erde, die Mutter der Welt, von allen Welten verehrt, scheint zu zittern, o Herr von Kosala.
3.66.11
यौ धर्मौ जगतो नेत्रौ यत्र सर्वं प्रतिष्ठितम्।
आदित्यचन्द्रौ ग्रहणमभ्युपेतौ महाबलौ ॥ ३.६६.११ ॥
Die beiden Augen der Welt, in denen alles gegründet ist — Sonne und Mond, beide mächtig — sind verfinstert worden.
3.66.12
सुमहान्त्यपि भूतानि देवाश्च पुरुषर्षभ।
न दैवस्य प्रमुञ्चन्ति सर्वभूतानि देहिनः ॥ ३.६६.१२ ॥
O Stier unter den Menschen, selbst sehr große Wesen und Götter entkommen dem Schicksal nicht; ebenso wenig alle verkörperten Geschöpfe.
3.66.13
शक्रादिष्वपि देवेषु वर्तमानौ नयानयौ।
श्रूयेते नरशार्दूल न त्वं शोचितुमर्हसि ॥ ३.६६.१३ ॥
O Bester der Menschen, auch unter Indra und den anderen Göttern hört man von guten und schlechten Geschicken; darum sollst du nicht trauern, Rāma.
3.66.14
मृतायामपि वैदेह्यां नष्टायामपि राघव।
शोचितुं नार्हसे वीर यथान्यः प्राकृतस्तथा ॥ ३.६६.१४ ॥
O Rāghava, o Held, auch wenn Vaidehī gestorben oder verloren ist, sollst du nicht trauern, wie es ein gewöhnlicher Mensch täte.
3.66.15
त्वद्विधा नहि शोचन्ति सततं सर्वदर्शनाः।
सुमहत्स्वपि कृच्छ्रेषु रामानिर्विण्णदर्शनाः ॥ ३.६६.१५ ॥
Menschen wie du, die alles durchschauen und deren Blick selbst in größter Not nicht verzagt, trauern nicht ständig, o Rāma.
3.66.16
तत्त्वतो हि नरश्रेष्ठ बुद्ध्या समनुचिन्तय।
बुद्ध्या युक्ता महाप्राज्ञा विजानन्ति शुभाशुभे ॥ ३.६६.१६ ॥
O Bester der Menschen, denke in Wahrheit mit deinem Verstand gründlich nach; die großen Weisen, mit Verstand begabt, erkennen das Gute und das Schlechte.
3.66.17
अदृष्टगुणदोषाणामध्रुवाणां तु कर्मणाम्।
नान्तरेण क्रियां तेषां फलमिष्टं च वर्तते ॥ ३.६६.१७ ॥
Die Früchte der Handlungen, deren Verdienste und Fehler unsichtbar und unbeständig sind, entstehen nicht ohne die Handlung selbst; und die ersehnte Frucht kommt ebenfalls aus ihnen.
3.66.18
मामेवं हि पुरा वीर त्वमेव बहुशोक्तवान्।
अनुशिष्याद्धि को नु त्वामपि साक्षाद् बृहस्पतिः ॥ ३.६६.१८ ॥
O Held, früher hast du mir selbst dies oft gesagt; wer könnte dich also belehren, selbst wenn es Bṛhaspati persönlich wäre?
3.66.19
बुद्धिश्च ते महाप्राज्ञ देवैरपि दुरन्वया।
शोकेनाभिप्रसुप्तं ते ज्ञानं सम्बोधयाम्यहम् ॥ ३.६६.१९ ॥
O du sehr Weiser, dein Verstand ist selbst für die Götter schwer zu ergründen. Dein Wissen schläft tief, vom Kummer eingelullt; ich erwecke es.
3.66.20
दिव्यं च मानुषं चैवमात्मनश्च पराक्रमम्।
इक्ष्वाकुवृषभावेक्ष्य यतस्व द्विषतां वधे ॥ ३.६६.२० ॥
O Stier des Ikṣvāku-Geschlechts, besinne dich auf deine göttliche und menschliche Tapferkeit und strebe danach, deine Feinde zu erschlagen.
3.66.21
किं ते सर्वविनाशेन कृतेन पुरुषर्षभ।
तमेव तु रिपुं पापं विज्ञायोद्धर्तुमर्हसि ॥ ३.६६.२१ ॥
O bester der Menschen, was nützt dir die Vernichtung von allem? Den bösen Feind erkennend, ziemt es dir, eben ihn mit der Wurzel auszureißen.