வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 3.66
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.66.1
तं तथा शोकसंतप्तं विलपन्तमनाथवत्।
मोहेन महता युक्तं परिद्यूनमचेतसम् ॥ ३.६६.१ ॥
துயரால் வாட்டப்பட்டு, அனாதையைப் போல் புலம்பிக்கொண்டிருந்த அவரை, பெரும் மயக்கத்தில் ஆழ்ந்து, சோர்ந்து, உணர்வற்றவராக இருந்தவரை (அவ்வாறு கண்டான்).
3.66.2
ततः सौमित्रिराश्वस्य मुहूर्तादिव लक्ष्मणः।
रामं सम्बोधयामास चरणौ चाभिपीडयन् ॥ ३.६६.२ ॥
பின்னர் சுமித்திரையின் மகன் லக்ஷ்மணன் சிறிது நேரத்தில் தேறி, அவருடைய பாதங்களை அழுத்தியபடி ராமனை எழுப்பினான்.
3.66.3
महता तपसा चापि महता चापि कर्मणा।
राज्ञा दशरथेनासील्लब्धोऽमृतमिवामरैः ॥ ३.६६.३ ॥
பெரும் தவத்தாலும் பெரும் செயலாலும் மன்னன் தசரதனால் அது பெறப்பட்டது; தேவர்கள் அமிர்தத்தைப் பெற்றதுபோல்.
3.66.4
तव चैव गुणैर्बद्धस्त्वद्वियोगान्महीपतिः।
राजा देवत्वमापन्नो भरतस्य यथा श्रुतम् ॥ ३.६६.४ ॥
உன் குணங்களால் கட்டுப்பட்ட அரசன், உன் பிரிவினால், பரதன் கேட்டதுபோல் தேவத்தன்மையை அடைந்துவிட்டான்.
3.66.5
यदि दुःखमिदं प्राप्तं काकुत्स्थ न सहिष्यसे।
प्राकृतश्चाल्पसत्त्वश्च इतरः कः सहिष्यति ॥ ३.६६.५ ॥
காகுத்ஸ்தனே, இந்தத் துயரம் வந்தபோது நீயே தாங்கவில்லையெனில், சாதாரணனும் அற்ப மனமுடையவனுமான வேறு யார் தாங்குவார்?
3.66.6
आश्वसिहि नरश्रेष्ठ प्राणिनः कस्य नापदः।
संस्पृशन्त्यग्निवद् राजन् क्षणेन व्यपयान्ति च ॥ ३.६६.६ ॥
நரசிரேஷ்டனே, ஆறுதல் கொள். அரசனே, எந்த உயிருக்குத்தான் ஆபத்துகள் வருவதில்லை? அவை நெருப்பைப் போல் தொட்டு, ஒரு கணத்தில் விலகிவிடும்.
3.66.7
दुःखितो हि भवाँल्लोकांस्तेजसा यदि धक्ष्यते।
आर्ताः प्रजा नरव्याघ्र क्व नु यास्यन्ति निर्वृतिम् ॥ ३.६६.७ ॥
மனிதர்களில் புலியே, நீர் துயருற்று உமது தேஜஸால் உலகங்களை எரித்தால், துயருற்ற மக்கள் எங்கே சென்று அமைதி அடைவார்கள்?
3.66.8
लोकस्वभाव एवैष ययातिर्नहुषात्मजः।
गतः शक्रेण सालोक्यमनयस्तं समस्पृशत् ॥ ३.६६.८ ॥
இதுவே உலகின் இயல்பு; நகுஷனின் மகன் யயாதி இந்திரனுடன் அதே உலகை அடைந்தான், ஆனால் துன்பம் அவனையும் தொட்டது.
3.66.9
महर्षिर्यो वसिष्ठस्तु यः पितुर्नः पुरोहितः।
अह्ना पुत्रशतं जज्ञे तथैवास्य पुनर्हतम् ॥ ३.६६.९ ॥
நம் தந்தையின் புரோகிதரான மகரிஷி வசிஷ்டருக்கு ஒரே நாளில் நூறு மகன்கள் பிறந்தனர்; பின்னர் அவர்கள் அனைவரும் அதேபோல் கொல்லப்பட்டனர்.
3.66.10
या चेयं जगतो माता सर्वलोकनमस्कृता।
अस्याश्च चलनं भूमेर्दृश्यते कोसलेश्वर ॥ ३.६६.१० ॥
உலகின் தாயாகிய, எல்லா உலகங்களாலும் வணங்கப்படும் இந்தப் பூமியும் நடுங்குவதாகத் தெரிகிறது, ஹே கோசலேஸ்வரா.
3.66.11
यौ धर्मौ जगतो नेत्रौ यत्र सर्वं प्रतिष्ठितम्।
आदित्यचन्द्रौ ग्रहणमभ्युपेतौ महाबलौ ॥ ३.६६.११ ॥
உலகின் கண்களாகிய, எல்லாம் நிலைபெற்றிருக்கும் அந்த இரண்டு தர்மக் கண்களான சூரியனும் சந்திரனும், மிகு பலமுடையவர்கள், கிரகணத்தை அடைந்துள்ளனர்.
3.66.12
सुमहान्त्यपि भूतानि देवाश्च पुरुषर्षभ।
न दैवस्य प्रमुञ्चन्ति सर्वभूतानि देहिनः ॥ ३.६६.१२ ॥
மனிதர்களில் காளையே, மிகப் பெரிய உயிரினங்களும் தேவர்களும் கூட விதியிலிருந்து விடுபடுவதில்லை; உடலுடைய எல்லா உயிர்களும் அப்படியே.
3.66.13
शक्रादिष्वपि देवेषु वर्तमानौ नयानयौ।
श्रूयेते नरशार्दूल न त्वं शोचितुमर्हसि ॥ ३.६६.१३ ॥
மனிதர்களில் சிறந்தவனே, இந்திரன் முதலிய தேவர்களிடத்திலும் நல்லதும் கெட்டதுமான விதிகள் இருப்பதாகக் கேட்கப்படுகிறது; ஆகவே நீ துயரப்படுவது தகாது.
3.66.14
मृतायामपि वैदेह्यां नष्टायामपि राघव।
शोचितुं नार्हसे वीर यथान्यः प्राकृतस्तथा ॥ ३.६६.१४ ॥
ராகவா, வீரனே, வைதேஹி இறந்திருந்தாலும் அல்லது தொலைந்திருந்தாலும், சாதாரண மனிதன் வருந்துவது போல நீ வருந்துவது தகாது.
3.66.15
त्वद्विधा नहि शोचन्ति सततं सर्वदर्शनाः।
सुमहत्स्वपि कृच्छ्रेषु रामानिर्विण्णदर्शनाः ॥ ३.६६.१५ ॥
உன்னைப் போன்றவர்கள், எல்லாவற்றையும் காணும் அறிவுடையவர்கள், பெருந்துயர் வந்த போதும் கலங்காத பார்வையுடையவர்கள், ஒருபோதும் வருந்துவதில்லை.
3.66.16
तत्त्वतो हि नरश्रेष्ठ बुद्ध्या समनुचिन्तय।
बुद्ध्या युक्ता महाप्राज्ञा विजानन्ति शुभाशुभे ॥ ३.६६.१६ ॥
மனிதர்களில் சிறந்தவனே, உண்மையாக அறிவினால் நன்றாக சிந்தித்துப் பார்; அறிவுடைய பெரும் ஞானிகளே நல்லதையும் தீயதையும் பகுத்தறிவர்.
3.66.17
अदृष्टगुणदोषाणामध्रुवाणां तु कर्मणाम्।
नान्तरेण क्रियां तेषां फलमिष्टं च वर्तते ॥ ३.६६.१७ ॥
நற்குணமும் தீமையும் கண்ணுக்குத் தெரியாதவையும் நிலையற்றவையுமான செயல்களின் பலன், அச்செயலின்றி உண்டாவதில்லை; விரும்பிய பலனும் அவற்றிலிருந்தே வருகிறது.
3.66.18
मामेवं हि पुरा वीर त्वमेव बहुशोक्तवान्।
अनुशिष्याद्धि को नु त्वामपि साक्षाद् बृहस्पतिः ॥ ३.६६.१८ ॥
வீரனே, முன்பு இவ்வாறு என்னிடம் நீயே பலமுறை கூறியிருக்கிறாய்; பின்பு உனக்கு யார் உபதேசம் செய்ய முடியும், நேரில் பிருஹஸ்பதியேயாக இருந்தாலும்?
3.66.19
बुद्धिश्च ते महाप्राज्ञ देवैरपि दुरन्वया।
शोकेनाभिप्रसुप्तं ते ज्ञानं सम्बोधयाम्यहम् ॥ ३.६६.१९ ॥
மகாபிராஜ்ஞா, உன் அறிவு தேவர்களாலும் அறிய முடியாதது. துயரால் உன் ஞானம் ஆழ்ந்து உறங்குகிறது; நான் அதை எழுப்புகிறேன்.
3.66.20
दिव्यं च मानुषं चैवमात्मनश्च पराक्रमम्।
इक्ष्वाकुवृषभावेक्ष्य यतस्व द्विषतां वधे ॥ ३.६६.२० ॥
இக்ஷ்வாகு குலத்தின் காளையே, உன் தெய்வீக, மானுட வீரத்தை நினைத்து, பகைவர்களை அழிக்க முயல்வாயாக.
3.66.21
किं ते सर्वविनाशेन कृतेन पुरुषर्षभ।
तमेव तु रिपुं पापं विज्ञायोद्धर्तुमर्हसि ॥ ३.६६.२१ ॥
புருஷரிஷபனே, எல்லாவற்றையும் அழிப்பதால் உனக்கு என்ன பயன்? அந்தப் பாவியான பகைவனை அறிந்து அவனை வேரோடு அழிப்பதே உனக்குத் தகும்.