வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 3.68
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.68.1
रामः प्रेक्ष्य तु तं गृध्रं भुवि रौद्रेण पातितम्।
सौमित्रिं मित्रसम्पन्नमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.६८.१ ॥
ராமன் பயங்கர ராவணனால் தரையில் வீழ்த்தப்பட்ட அந்தப் பறவையைக் கண்டு, நட்புடன் இருந்த சௌமித்திரியிடம் இவ்வாறு கூறினார்.
3.68.2
ममायं नूनमर्थेषु यतमानो विहंगमः।
राक्षसेन हतः संख्ये प्राणांस्त्यजति मत्कृते ॥ ३.६८.२ ॥
இந்தப் பறவை நிச்சயமாக என் காரியத்திற்காக முயன்றது; போரில் அரக்கனால் தாக்கப்பட்டு, என்னுடைய பொருட்டு உயிரை விடுகிறது.
3.68.3
अतिखिन्नः शरीरेऽस्मिन् प्राणो लक्ष्मण विद्यते।
तथा स्वरविहीनोऽयं विक्लवं समुदीक्षते ॥ ३.६८.३ ॥
லக்ஷ்மணா, இந்த உடலில் உயிர் மிகவும் துயருடன் இன்னும் உள்ளது; குரல் இழந்த இது துயரத்துடன் உற்றுப் பார்க்கிறது.
3.68.4
जटायो यदि शक्नोषि वाक्यं व्याहरितुं पुनः।
सीतामाख्याहि भद्रं ते वधमाख्याहि चात्मनः ॥ ३.६८.४ ॥
ஜடாயுவே, நீ மீண்டும் பேச இயலுமானால், சீதையைப் பற்றிச் சொல்; உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும், உன் வதத்தையும் சொல்.
3.68.5
किंनिमित्तो जहारार्यां रावणस्तस्य किं मया।
अपराधं तु यं दृष्ट्वा रावणेन हृता प्रिया ॥ ३.६८.५ ॥
ராவணன் எதற்காக ஆர்யையை (சீதையை) கவர்ந்து சென்றான்? என்னிடம் அவன் கண்ட எந்தக் குற்றத்தைக் கண்டு, ராவணனால் என் அன்பானவள் கவரப்பட்டாள்?
3.68.6
कथं तच्चन्द्रसंकाशं मुखमासीन्मनोहरम्।
सीतया कानि चोक्तानि तस्मिन् काले द्विजोत्तम ॥ ३.६८.६ ॥
ஓ, இருபிறப்பாளரில் சிறந்தவனே, அந்தச் சமயத்தில் சந்திரனைப் போன்ற அழகிய சீதையின் முகம் எப்படி இருந்தது? அப்போது சீதை என்ன வார்த்தைகள் சொன்னாள்?
3.68.7
कथंवीर्यः कथंरूपः किंकर्मा स च राक्षसः।
क्व चास्य भवनं तात ब्रूहि मे परिपृच्छतः ॥ ३.६८.७ ॥
அந்த அரக்கன் எத்தகைய வீரம் உடையவன், என்ன உருவம் கொண்டவன், என்ன செயல்கள் செய்பவன்? ஐயா, அவனுடைய இருப்பிடம் எங்கே? கேட்கும் எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
3.68.8
तमुद्वीक्ष्य स धर्मात्मा विलपन्तमनाथवत्।
वाचा विक्लवया राममिदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.६८.८ ॥
அனாதை போல் புலம்பிக் கொண்டிருந்த அவனைப் பார்த்து, அந்த தர்மாத்மா தளர்ந்த குரலில் ராமனிடம் இந்தச் சொற்களைச் சொன்னான்.
3.68.9
सा हृता राक्षसेन्द्रेण रावणेन दुरात्मना।
मायामास्थाय विपुलां वातदुर्दिनसंकुलाम् ॥ ३.६८.९ ॥
அந்தச் சீதையை, கொடிய மனம் கொண்ட அரக்க மன்னன் ராவணன் புயலும் இருண்ட நாளும் நிறைந்த பெரும் மாயையைக் கையாண்டு கவர்ந்து சென்றான்.
3.68.10
परिक्लान्तस्य मे तात पक्षौ छित्त्वा निशाचरः।
सीतामादाय वैदेहीं प्रयातो दक्षिणामुखः ॥ ३.६८.१० ॥
ஐயா, களைத்திருந்த என் சிறகுகளை வெட்டிவிட்டு, அந்த இரவுச்சாரி வைதேஹி சீதையை எடுத்துக்கொண்டு தெற்கு நோக்கிச் சென்றான்.
3.68.11
उपरुध्यन्ति मे प्राणा दृष्टिर्भ्रमति राघव।
पश्यामि वृक्षान् सौवर्णानुशीरकृतमूर्धजान् ॥ ३.६८.११ ॥
ராகவா, என் உயிர்கள் அடைபடுகின்றன, என் பார்வை சுழல்கிறது; பொன்னிறமான மரங்களை நான் காண்கிறேன், அவற்றின் உச்சி உசீர புல் முடியைப் போன்றது.
3.68.12
येन याति मुहूर्तेन सीतामादाय रावणः।
विप्रणष्टं धनं क्षिप्रं तत्स्वामी प्रतिपद्यते ॥ ३.६८.१२ ॥
ராவணன் சீதையை எடுத்துச் செல்லும் அந்த முகூர்த்தத்திலேயே, தொலைந்த செல்வம் அதன் உரிமையாளனால் விரைவில் மீட்கப்படும்.
3.68.13
विन्दो नाम मुहूर्तोऽसौ न च काकुत्स्थ सोऽबुधत् ।
त्वत्प्रियां जानकीं हृत्वा रावणो राक्षसेश्वरः।
झषवद् बडिशं गृह्य क्षिप्रमेव विनश्यति ॥ ३.६८.१३ ॥
காकுத்ஸ்த, விந்த முகூர்த்தம் என்ற அந்தக் கணத்தை ராட்சசர்களின் தலைவன் ராவணன் அறியவில்லை. உன் அன்பு மனைவி ஜானகியைக் கவர்ந்து, மீன் தூண்டிலைப் பிடிப்பதுபோல் விரைவில் அழிவான்.
3.68.14
न च त्वया व्यथा कार्या जनकस्य सुतां प्रति।
वैदेह्या रंस्यसे क्षिप्रं हत्वा तं रणमूर्धनि ॥ ३.६८.१४ ॥
ஜனகரின் மகளைப் பற்றி நீ துன்பம் கொள்ளக்கூடாது. போர்முனையில் அவனைக் கொன்று, விரைவில் வைதேகியுடன் நீ மகிழ்வாய்.
3.68.15
असम्मूढस्य गृध्रस्य रामं प्रत्यनुभाषतः।
आस्यात् सुस्राव रुधिरं म्रियमाणस्य सामिषम् ॥ ३.६८.१५ ॥
ராமனிடம் பேசிக்கொண்டிருந்த, மயக்கமில்லாத அந்தக் கழுகின் வாயிலிருந்து, இறக்கும் தருவாயில் சதைத் துண்டுகளுடன் இரத்தம் வழிந்தது.
3.68.16
पुत्रो विश्रवसः साक्षाद् भ्राता वैश्रवणस्य च।
इत्युक्त्वा दुर्लभान् प्राणान् मुमोच पतगेश्वरः ॥ ३.६८.१६ ॥
"நான் விசிரவஸின் மகனும், வைசிரவணரின் சகோதரனும் ஆவேன்" என்று கூறி, பறவைகளின் தலைவன் அரிய உயிரை விட்டான்.
3.68.17
ब्रूहि ब्रूहीति रामस्य ब्रुवाणस्य कृताञ्जलेः।
त्यक्त्वा शरीरं गृध्रस्य प्राणा जग्मुर्विहायसम् ॥ ३.६८.१७ ॥
"சொல், சொல்" என்று, கைகூப்பி ராமன் பேசிக்கொண்டிருக்கையில், கழுகின் உடலை விட்டு உயிர்கள் வானத்தை நோக்கிச் சென்றன.
3.68.18
स निक्षिप्य शिरो भूमौ प्रसार्य चरणौ तथा।
विक्षिप्य च शरीरं स्वं पपात धरणीतले ॥ ३.६८.१८ ॥
அவன் தலையைத் தரையில் வைத்து, இரு கால்களையும் நீட்டி, தன் உடலைச் சிதறவிட்டு, நிலத்தின் மேல் விழுந்தான்.
3.68.19
तं गृध्रं प्रेक्ष्य ताम्राक्षं गतासुमचलोपमम्।
रामः सुबहुभिर्दुःखैर्दीनः सौमित्रिमब्रवीत् ॥ ३.६८.१९ ॥
சிவந்த கண்களுடைய அந்தக் கழுகு உயிரற்று மலைபோலக் கிடப்பதைக் கண்டு, பல துயரங்களால் வாடிய ராமன் சௌமித்ரியிடம் சொன்னான்.
3.68.20
बहूनि रक्षसां वासे वर्षाणि वसता सुखम्।
अनेन दण्डकारण्ये विशीर्णमिह पक्षिणा ॥ ३.६८.२० ॥
அரக்கர்கள் வாழ்ந்த இந்தக் காட்டில் பல ஆண்டுகள் இன்பமாக வாழ்ந்த இந்தப் பறவை, இங்கே தண்டகாரண்யத்தில் சிதைக்கப்பட்டுவிட்டது.
3.68.21
अनेकवार्षिको यस्तु चिरकालसमुत्थितः।
सोऽयमद्य हतः शेते कालो हि दुरतिक्रमः ॥ ३.६८.२१ ॥
பல ஆண்டுகளாக நீண்ட காலமாக வாழ்ந்து வந்த இவன், இன்று கொல்லப்பட்டு கிடக்கிறான்; காலத்தை வெல்வது உண்மையில் கடினம்.
3.68.22
पश्य लक्ष्मण गृध्रोऽयमुपकारी हतश्च मे।
सीतामभ्यवपन्नो हि रावणेन बलीयसा ॥ ३.६८.२२ ॥
பார், லட்சுமணா! இந்தக் கழுகு எனக்கு உதவியவன்; எனக்காகக் கொல்லப்பட்டான். வலிமையான ராவணன் சீதையின்மேல் பாய்ந்தபோது இவன் தடுத்தான்.
3.68.23
गृध्रराज्यं परित्यज्य पितृपैतामहं महत्।
मम हेतोरयं प्राणान् मुमोच पतगेश्वरः ॥ ३.६८.२३ ॥
கழுகுகளின் பெரிய முன்னோர் வழி அரசை விட்டு, எனக்காக இந்தப் பறவை அரசன் உயிரை விட்டான்.
3.68.24
सर्वत्र खलु दृश्यन्ते साधवो धर्मचारिणः।
शूराः शरण्याः सौमित्रे तिर्यग्योनिगतेष्वपि ॥ ३.६८.२४ ॥
சௌமித்ரியே! எங்கும் தர்மத்தைப் பின்பற்றும் நல்லோர், வீரர், அடைக்கலம் தருவோர் காணப்படுகிறார்கள்; விலங்கு பிறப்பில் உள்ளவர்களிடமும் கூட.
3.68.25
सीताहरणजं दुःखं न मे सौम्य तथागतम्।
यथा विनाशो गृध्रस्य मत्कृते च परंतप ॥ ३.६८.२५ ॥
அன்பனே, சீதை கவரப்பட்டதால் எனக்கு வந்த துயரம் அத்தனை பெரிதல்ல; என் பொருட்டு கழுகு அழிந்ததே பெரிது, எதிரிகளைச் சுடுபவனே.
3.68.26
राजा दशरथः श्रीमान् यथा मम महायशाः।
पूजनीयश्च मान्यश्च तथायं पतगेश्वरः ॥ ३.६८.२६ ॥
என் புகழ்மிக்க அரசர் தசரதர் எவ்வாறு வணங்கத்தக்கவரும் மதிக்கத்தக்கவரும் ஆனாரோ, அவ்வாறே இந்தப் பறவை அரசனும் ஆவார்.
3.68.27
सौमित्रे हर काष्ठानि निर्मथिष्यामि पावकम्।
गृध्रराजं दिधक्ष्यामि मत्कृते निधनं गतम् ॥ ३.६८.२७ ॥
சௌமித்ரியே, விறகுகளைக் கொண்டு வா; நெருப்பை மூட்டுவேன். என் பொருட்டு இறந்த கழுகரசனை எரிப்பேன்.
3.68.28
नाथं पतगलोकस्य चितिमारोपयाम्यहम्।
इमं धक्ष्यामि सौमित्रे हतं रौद्रेण रक्षसा ॥ ३.६८.२८ ॥
பறவையுலகின் இந்தத் தலைவனை நான் சிதையில் ஏற்றுகிறேன். சௌமித்ரியே, கொடிய அரக்கனால் கொல்லப்பட்ட இவரை எரிப்பேன்.
3.68.29
या गतिर्यज्ञशीलानामाहिताग्नेश्च या गतिः।
अपरावर्तिनां या च या च भूमिप्रदायिनाम् ॥ ३.६८.२९ ॥
யாகம் செய்பவர்களின் எந்தக் கதியோ, அக்னி ஹோத்ரியின் எந்தக் கதியோ, திரும்பாதவர்களின் எந்தக் கதியோ, நிலம் தானம் செய்தவர்களின் எந்தக் கதியோ—
3.68.30
मया त्वं समनुज्ञातो गच्छ लोकाननुत्तमान्।
गृध्रराज महासत्त्व संस्कृतश्च मया व्रज ॥ ३.६८.३० ॥
என்னால் அனுமதிக்கப்பட்டவனாய் நீ உயர்ந்த உலகங்களுக்குச் செல். கழுகரசனே, பெருமனம் கொண்டவனே, என்னால் முறைப்படி ஈமச்சடங்கு செய்யப்பட்டு செல்.
3.68.31
एवमुक्त्वा चितां दीप्तामारोप्य पतगेश्वरम्।
ददाह रामो धर्मात्मा स्वबन्धुमिव दुःखितः ॥ ३.६८.३१ ॥
இவ்வாறு கூறி, எரியும் சிதையில் பறவைகளின் அரசனை வைத்து, தர்மாத்மாவான ராமன் துக்கத்துடன் தன் உறவினரைப் போல அவரை எரித்தான்.
3.68.32
रामोऽथ सहसौमित्रिर्वनं गत्वा स वीर्यवान्।
स्थूलान् हत्वा महारोहीननुतस्तार तं द्विजम् ॥ ३.६८.३२ ॥
பின்னர் வீரியம் மிக்க ராமன் லக்ஷ்மணனுடன் காட்டுக்குச் சென்று பெரிய மகாரோகி மான்களைக் கொன்று, அந்த துவிஜனுக்காக (பறவைக்காக) தர்ப்பணம் செய்தான்.
3.68.33
रोहिमांसानि चोद्धृत्य पेशीकृत्वा महायशाः।
शकुनाय ददौ रामो रम्ये हरितशाद्वले ॥ ३.६८.३३ ॥
மகாயசஸ்வியான ராமன் ரோஹி மான்களின் இறைச்சியை வெட்டி, துண்டுகளாக்கி, அழகிய பசுமையான புல்வெளியில் அந்தப் பறவைக்காக வைத்தான்.
3.68.34
यत् तत् प्रेतस्य मर्त्यस्य कथयन्ति द्विजातयः।
तत् स्वर्गगमनं पित्र्यं तस्य रामो जजाप ह ॥ ३.६८.३४ ॥
துவிஜர்கள் இறந்த மனிதனுக்காக எதைச் சொல்கிறார்களோ, அதுவே அவனுடைய சொர்க்க-பிரவேசத்துக்கான பித்ரு-மந்திரம்; ராமன் அதை ஜபித்தான்.
3.68.35
ततो गोदावरीं गत्वा नदीं नरवरात्मजौ।
उदकं चक्रतुस्तस्मै गृध्रराजाय तावुभौ ॥ ३.६८.३५ ॥
பின்னர் கோதாவரி நதிக்குச் சென்று, நரஶ்ரேஷ்டனின் அந்த இரு புதல்வர்களும் கழுகரசனுக்காக நீர்க்கடன் செய்தனர்.
3.68.36
शास्त्रदृष्टेन विधिना जलं गृध्राय राघवौ।
स्नात्वा तौ गृध्रराजाय उदकं चक्रतुस्तदा ॥ ३.६८.३६ ॥
சாஸ்திர விதிப்படி, அந்த இரு ராகவர்களும் நீராடி, அப்போது கழுகரசனுக்காக நீர்க்கடன் செய்தனர்.
3.68.37
स गृध्रराजः कृतवान् यशस्करं
सुदुष्करं कर्म रणे निपातितः।
महर्षिकल्पेन च संस्कृतस्तदा
जगाम पुण्यां गतिमात्मनः शुभाम् ॥ ३.६८.३७ ॥
போரில் மிகக் கடினமான, புகழ் தரும் செயலைச் செய்து போரில் வீழ்ந்த அந்தக் கழுகு அரசன், அப்போது மகரிஷிக்கு ஒப்பான சடங்குகளைப் பெற்று, தனது சுபமான புண்ணிய நிலையை அடைந்தான்.
3.68.38
कृतोदकौ तावपि पक्षिसत्तमे
स्थिरां च बुद्धिं प्रणिधाय जग्मतुः।
प्रवेश्य सीताधिगमे ततो मनो
वनं सुरेन्द्राविव विष्णुवासवौ ॥ ३.६८.३८ ॥
பறவைகளில் சிறந்தவனுக்கு நீர்க்கடன் செய்து, அவ்விருவரும் உறுதியான மனத்துடன் புறப்பட்டனர்; சீதையைக் கண்டடையும் நோக்கில் மனத்தைச் செலுத்தி, விஷ்ணுவும் வாசவனும் போல அந்தக் காட்டுக்குள் சென்றனர்.