Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 3.68
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.68.1
रामः प्रेक्ष्य तु तं गृध्रं भुवि रौद्रेण पातितम्।
सौमित्रिं मित्रसम्पन्नमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.६८.१ ॥
Ao ver aquele abutre abatido ao chão pelo feroz, Rāma disse estas palavras a Saumitri (Lakṣmaṇa), que estava unido pela amizade.
3.68.2
ममायं नूनमर्थेषु यतमानो विहंगमः।
राक्षसेन हतः संख्ये प्राणांस्त्यजति मत्कृते ॥ ३.६८.२ ॥
Esta ave, certamente lutando por minha causa, foi abatida em combate pelo rākṣasa e entrega a vida por mim.
3.68.3
अतिखिन्नः शरीरेऽस्मिन् प्राणो लक्ष्मण विद्यते।
तथा स्वरविहीनोऽयं विक्लवं समुदीक्षते ॥ ३.६८.३ ॥
Ó Lakṣmaṇa, neste corpo o sopro de vida ainda está presente, profundamente aflito; e este, privado de voz, olha em angústia.
3.68.4
जटायो यदि शक्नोषि वाक्यं व्याहरितुं पुनः।
सीतामाख्याहि भद्रं ते वधमाख्याहि चात्मनः ॥ ३.६८.४ ॥
Ó Jaṭāyu, se você consegue falar de novo, diga-me sobre Sītā; que você fique bem, e conte também sobre a sua própria morte.
3.68.5
किंनिमित्तो जहारार्यां रावणस्तस्य किं मया।
अपराधं तु यं दृष्ट्वा रावणेन हृता प्रिया ॥ ३.६८.५ ॥
Por que motivo Rāvaṇa levou a nobre senhora? Que ofensa minha ele viu, para que Rāvaṇa roubasse minha amada?
3.68.6
कथं तच्चन्द्रसंकाशं मुखमासीन्मनोहरम्।
सीतया कानि चोक्तानि तस्मिन् काले द्विजोत्तम ॥ ३.६८.६ ॥
Ó melhor dos duas vezes nascidos, como era então aquele rosto encantador de Sītā, semelhante à lua? E que palavras Sītā disse naquele tempo?
3.68.7
कथंवीर्यः कथंरूपः किंकर्मा स च राक्षसः।
क्व चास्य भवनं तात ब्रूहि मे परिपृच्छतः ॥ ३.६८.७ ॥
Quão poderoso é aquele rākṣasa, qual é a sua forma, que feitos realiza? Caro senhor, onde fica a sua morada? Diga-me, pois pergunto.
3.68.8
तमुद्वीक्ष्य स धर्मात्मा विलपन्तमनाथवत्।
वाचा विक्लवया राममिदं वचनमब्रवीत् ॥ ३.६८.८ ॥
Vendo-o lamentar-se como um desamparado, aquele de alma justa disse estas palavras a Rāma com voz trêmula.
3.68.9
सा हृता राक्षसेन्द्रेण रावणेन दुरात्मना।
मायामास्थाय विपुलां वातदुर्दिनसंकुलाम् ॥ ३.६८.९ ॥
Ela foi arrebatada pelo malvado senhor dos rākṣasas, Rāvaṇa, que recorreu a uma vasta ilusão, densa como um dia de tempestade e escuridão.
3.68.10
परिक्लान्तस्य मे तात पक्षौ छित्त्वा निशाचरः।
सीतामादाय वैदेहीं प्रयातो दक्षिणामुखः ॥ ३.६८.१० ॥
Caro senhor, tendo cortado as minhas asas enquanto eu estava exausto, aquele vagante noturno levou Vaidehī Sītā e partiu rumo ao sul.
3.68.11
उपरुध्यन्ति मे प्राणा दृष्टिर्भ्रमति राघव।
पश्यामि वृक्षान् सौवर्णानुशीरकृतमूर्धजान् ॥ ३.६८.११ ॥
Ó Rāghava, os meus alentos de vida estão obstruídos e a minha visão gira; vejo árvores douradas com copas de erva uśīra.
3.68.12
येन याति मुहूर्तेन सीतामादाय रावणः।
विप्रणष्टं धनं क्षिप्रं तत्स्वामी प्रतिपद्यते ॥ ३.६८.१२ ॥
No mesmo instante em que Rāvaṇa partir levando Sītā, a riqueza perdida será logo recuperada pelo seu dono.
3.68.13
विन्दो नाम मुहूर्तोऽसौ न च काकुत्स्थ सोऽबुधत् ।
त्वत्प्रियां जानकीं हृत्वा रावणो राक्षसेश्वरः।
झषवद् बडिशं गृह्य क्षिप्रमेव विनश्यति ॥ ३.६८.१३ ॥
Ó Kākutstha, aquele momento chamado Vinda, Rāvaṇa, senhor dos rākṣasas, não percebeu. Tendo raptado tua amada Jānakī, como o peixe que engole o anzol, logo perecerá.
3.68.14
न च त्वया व्यथा कार्या जनकस्य सुतां प्रति।
वैदेह्या रंस्यसे क्षिप्रं हत्वा तं रणमूर्धनि ॥ ३.६८.१४ ॥
Não deves afligir-te pela filha de Janaka. Depois de o abater na linha de frente da batalha, logo te alegrarás com Vaidehī.
3.68.15
असम्मूढस्य गृध्रस्य रामं प्रत्यनुभाषतः।
आस्यात् सुस्राव रुधिरं म्रियमाणस्य सामिषम् ॥ ३.६८.१५ ॥
Da boca do abutre, que não estava confuso e falava a Rāma enquanto morria, escorreu sangue misturado com carne.
3.68.16
पुत्रो विश्रवसः साक्षाद् भ्राता वैश्रवणस्य च।
इत्युक्त्वा दुर्लभान् प्राणान् मुमोच पतगेश्वरः ॥ ३.६८.१६ ॥
Dizendo: «Sou de fato filho de Viśravas e irmão de Vaiśravaṇa», o senhor das aves soltou seus alentos preciosos.
3.68.17
ब्रूहि ब्रूहीति रामस्य ब्रुवाणस्य कृताञ्जलेः।
त्यक्त्वा शरीरं गृध्रस्य प्राणा जग्मुर्विहायसम् ॥ ३.६८.१७ ॥
Enquanto Rāma, de mãos postas, dizia: «Fala, fala», o abutre abandonou o corpo, e seus alentos subiram ao céu.
3.68.18
स निक्षिप्य शिरो भूमौ प्रसार्य चरणौ तथा।
विक्षिप्य च शरीरं स्वं पपात धरणीतले ॥ ३.६८.१८ ॥
Pousou a cabeça no chão, estendeu os pés, lançou o corpo e caiu sobre a superfície da terra.
3.68.19
तं गृध्रं प्रेक्ष्य ताम्राक्षं गतासुमचलोपमम्।
रामः सुबहुभिर्दुःखैर्दीनः सौमित्रिमब्रवीत् ॥ ३.६८.१९ ॥
Ao ver aquele abutre de olhos vermelhos, sem vida e jazendo como uma montanha, Rāma, abatido por muitas dores, falou a Saumitri.
3.68.20
बहूनि रक्षसां वासे वर्षाणि वसता सुखम्।
अनेन दण्डकारण्ये विशीर्णमिह पक्षिणा ॥ ३.६८.२० ॥
Esta ave, que por muitos anos viveu feliz na morada dos rākṣasas, foi aqui, na floresta de Daṇḍaka, despedaçada.
3.68.21
अनेकवार्षिको यस्तु चिरकालसमुत्थितः।
सोऽयमद्य हतः शेते कालो हि दुरतिक्रमः ॥ ३.६८.२१ ॥
Aquele que viveu muitos anos, por longo tempo sustentado, jaz hoje morto; de fato, o tempo é difícil de vencer.
3.68.22
पश्य लक्ष्मण गृध्रोऽयमुपकारी हतश्च मे।
सीतामभ्यवपन्नो हि रावणेन बलीयसा ॥ ३.६८.२२ ॥
Olha, Lakṣmaṇa! Este abutre foi meu benfeitor e foi morto por minha causa; pois se lançou sobre Sītā, e Rāvaṇa, o mais poderoso, o abateu.
3.68.23
गृध्रराज्यं परित्यज्य पितृपैतामहं महत्।
मम हेतोरयं प्राणान् मुमोच पतगेश्वरः ॥ ३.६८.२३ ॥
Tendo abandonado o grande reino ancestral dos abutres, este senhor das aves deu a vida por minha causa.
3.68.24
सर्वत्र खलु दृश्यन्ते साधवो धर्मचारिणः।
शूराः शरण्याः सौमित्रे तिर्यग्योनिगतेष्वपि ॥ ३.६८.२४ ॥
Na verdade, ó Saumitri, vemos em toda parte pessoas boas que praticam o dharma, valentes e protetoras, até entre os nascidos em ventres de animais.
3.68.25
सीताहरणजं दुःखं न मे सौम्य तथागतम्।
यथा विनाशो गृध्रस्य मत्कृते च परंतप ॥ ३.६८.२५ ॥
Gentil, a dor nascida do rapto de Sītā não é tão grande para mim quanto a destruição do abutre por minha causa, ó queimador de inimigos.
3.68.26
राजा दशरथः श्रीमान् यथा मम महायशाः।
पूजनीयश्च मान्यश्च तथायं पतगेश्वरः ॥ ३.६८.२६ ॥
Assim como meu glorioso rei Daśaratha, de grande fama, era digno de veneração e honra, também o é este senhor das aves.
3.68.27
सौमित्रे हर काष्ठानि निर्मथिष्यामि पावकम्।
गृध्रराजं दिधक्ष्यामि मत्कृते निधनं गतम् ॥ ३.६८.२७ ॥
Lakṣmaṇa, traga lenha; acenderei o fogo e queimarei o rei dos abutres, que morreu por minha causa.
3.68.28
नाथं पतगलोकस्य चितिमारोपयाम्यहम्।
इमं धक्ष्यामि सौमित्रे हतं रौद्रेण रक्षसा ॥ ३.६८.२८ ॥
Coloco este senhor do mundo das aves na pira; Lakṣmaṇa, eu o queimarei, morto pelo cruel rākṣasa.
3.68.29
या गतिर्यज्ञशीलानामाहिताग्नेश्च या गतिः।
अपरावर्तिनां या च या च भूमिप्रदायिनाम् ॥ ३.६८.२९ ॥
O destino dos devotos do sacrifício, o destino do guardião do fogo sagrado, o destino dos que não retornam e o destino dos que doam terras:
3.68.30
मया त्वं समनुज्ञातो गच्छ लोकाननुत्तमान्।
गृध्रराज महासत्त्व संस्कृतश्च मया व्रज ॥ ३.६८.३० ॥
Com minha permissão, vá aos mundos supremos; rei dos abutres, de grande espírito, parta, honrado por mim como convém.
3.68.31
एवमुक्त्वा चितां दीप्तामारोप्य पतगेश्वरम्।
ददाह रामो धर्मात्मा स्वबन्धुमिव दुःखितः ॥ ३.६८.३१ ॥
Dito isso, Rāma, o de alma justa, colocou o senhor das aves na pira ardente e o queimou, aflito como por um parente seu.
3.68.32
रामोऽथ सहसौमित्रिर्वनं गत्वा स वीर्यवान्।
स्थूलान् हत्वा महारोहीननुतस्तार तं द्विजम् ॥ ३.६८.३२ ॥
Então Rāma, poderoso, foi à floresta com Saumitri, matou grandes cervos mahārohi e ofereceu a libação àquele dvija.
3.68.33
रोहिमांसानि चोद्धृत्य पेशीकृत्वा महायशाः।
शकुनाय ददौ रामो रम्ये हरितशाद्वले ॥ ३.६८.३३ ॥
Tendo cortado a carne dos cervos rohi e feito pedaços, o ilustre Rāma a ofereceu ao pássaro na agradável relva verde.
3.68.34
यत् तत् प्रेतस्य मर्त्यस्य कथयन्ति द्विजातयः।
तत् स्वर्गगमनं पित्र्यं तस्य रामो जजाप ह ॥ ३.६८.३४ ॥
O que os dvija dizem por um mortal falecido, isso — o rito dos antepassados para sua ida ao céu — Rāma de fato recitou.
3.68.35
ततो गोदावरीं गत्वा नदीं नरवरात्मजौ।
उदकं चक्रतुस्तस्मै गृध्रराजाय तावुभौ ॥ ३.६८.३५ ॥
Então, tendo ido ao rio Godāvarī, aqueles dois filhos do melhor dos homens ofereceram água ao rei dos abutres.
3.68.36
शास्त्रदृष्टेन विधिना जलं गृध्राय राघवौ।
स्नात्वा तौ गृध्रराजाय उदकं चक्रतुस्तदा ॥ ३.६८.३६ ॥
Segundo o rito prescrito pelas escrituras, os dois Rāghava, após se banharem, ofereceram então água ao rei dos abutres.
3.68.37
स गृध्रराजः कृतवान् यशस्करं
सुदुष्करं कर्म रणे निपातितः।
महर्षिकल्पेन च संस्कृतस्तदा
जगाम पुण्यां गतिमात्मनः शुभाम् ॥ ३.६८.३७ ॥
Aquele rei dos abutres, que realizara um feito muito difícil e glorioso e tombou na batalha, recebeu então ritos semelhantes aos de um grande sábio e partiu para seu estado auspicioso e meritório.
3.68.38
कृतोदकौ तावपि पक्षिसत्तमे
स्थिरां च बुद्धिं प्रणिधाय जग्मतुः।
प्रवेश्य सीताधिगमे ततो मनो
वनं सुरेन्द्राविव विष्णुवासवौ ॥ ३.६८.३८ ॥
Após oferecer água ao melhor dos pássaros, aqueles dois também partiram com resolução firme, fixando a mente em encontrar Sītā, e entraram na floresta como Viṣṇu e Vāsava, os senhores dos deuses.