Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 3.69
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.69.1
कृत्वैवमुदकं तस्मै प्रस्थितौ राघवौ तदा।
अवेक्षन्तौ वने सीतां जग्मतुः पश्चिमां दिशम् ॥ ३.६९.१ ॥
Nachdem sie ihm so das Wasseropfer dargebracht hatten, brachen die beiden Rāghavas nun in Richtung Westen auf und suchten im Wald nach Sītā.
3.69.2
तां दिशं दक्षिणां गत्वा शरचापासिधारिणौ।
अविप्रहतमैक्ष्वाकौ पन्थानं प्रतिपेदतुः ॥ ३.६९.२ ॥
Mit Pfeil, Bogen und Schwert bewaffnet, gingen die beiden Ikṣvākus in jene südliche Richtung und folgten einem ungehinderten Pfad.
3.69.3
गुल्मैर्वृक्षैश्च बहुभिर्लताभिश्च प्रवेष्टितम्।
आवृतं सर्वतो दुर्गं गहनं घोरदर्शनम् ॥ ३.६९.३ ॥
Der Wald, von allen Seiten mit Dickichten, vielen Bäumen und Lianen verwickelt, überdeckt, unwegsam, dicht und furchterregend anzusehen.
3.69.4
व्यतिक्रम्य तु वेगेन गृहीत्वा दक्षिणां दिशम्।
सुभीमं तन्महारण्यं व्यतियातौ महाबलौ ॥ ३.६९.४ ॥
Schnell hinübergezogen und die südliche Richtung eingeschlagen, durchquerten die beiden Mächtigen jenen überaus furchterregenden großen Wald.
3.69.5
ततः परं जनस्थानात् त्रिकोशं गम्य राघवौ।
क्रौञ्चारण्यं विविशतुर्गहनं तौ महौजसौ ॥ ३.६९.५ ॥
Dann, nachdem sie drei Kośa über Janasthāna hinaus gegangen waren, betraten die beiden Rāghavas von großer Strahlkraft den dichten Krauñca-Wald.
3.69.6
नानामेघघनप्रख्यं प्रहृष्टमिव सर्वतः।
नानावर्णैः शुभैः पुष्पैर्मृगपक्षिगणैर्युतम् ॥ ३.६९.६ ॥
Den dichten Massen vielerlei Wolken gleichend, als freute er sich ringsum, erfüllt von schönen Blumen in mannigfachen Farben und von Herden der Hirsche und Schwärmen der Vögel.
3.69.7
दिदृक्षमाणौ वैदेहीं तद् वनं तौ विचिक्यतुः।
तत्र तत्रावतिष्ठन्तौ सीताहरणदुःखितौ ॥ ३.६९.७ ॥
Begierig, Vaidehī zu sehen, durchsuchten die beiden jenen Wald, hier und dort verweilend, betrübt über Sītās Entführung.
3.69.8
ततः पूर्वेण तौ गत्वा त्रिक्रोशं भ्रातरौ तदा।
क्रौञ्चारण्यमतिक्रम्य मतङ्गाश्रममन्तरे ॥ ३.६९.८ ॥
Dann gingen die beiden Brüder drei Krośa nach Osten, durchquerten den Krauñca-Wald und gelangten in die Mitte der Einsiedelei Mataṅgas.
3.69.9
दृष्ट्वा तु तद् वनं घोरं बहुभीममृगद्विजम्।
नानावृक्षसमाकीर्णं सर्वं गहनपादपम् ॥ ३.६९.९ ॥
Als sie jenen schrecklichen Wald sahen, voller vieler furchterregender Tiere und Vögel, dicht mit Bäumen vielerlei Art bestanden, überall mit dichten Bäumen bewachsen.
3.69.10
ददृशाते गिरौ तत्र दरीं दशरथात्मजौ।
पातालसमगम्भीरां तमसा नित्यसंवृताम् ॥ ३.६९.१० ॥
Dort auf dem Berg sahen die beiden Söhne Daśarathas eine Höhle, tief wie die Unterwelt, stets von Finsternis umhüllt.
3.69.11
आसाद्य च नरव्याघ्रौ दर्यास्तस्याविदूरतः।
ददर्शतुर्महारूपां राक्षसीं विकृताननाम् ॥ ३.६९.११ ॥
Nicht weit von der Höhle angekommen, sahen die beiden Besten unter den Menschen eine Rākṣasī von gewaltiger Gestalt mit verzerrtem Gesicht.
3.69.12
भयदामल्पसत्त्वानां बीभत्सां रौद्रदर्शनाम्।
लम्बोदरीं तीक्ष्णदंष्ट्रां करालीं परुषत्वचम् ॥ ३.६९.१२ ॥
Furcht erregend für die Schwachmütigen, abscheulich, schrecklich anzusehen; mit hängendem Bauch, scharfen Hauern, grauenerregend, mit rauer Haut.
3.69.13
भक्षयन्तीं मृगान् भीमान् विकटां मुक्तमूर्धजाम्।
अवैक्षतां तु तौ तत्र भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ॥ ३.६९.१३ ॥
Dort sahen die beiden Brüder, Rāma und Lakṣmaṇa, sie, wie sie schreckliche Hirsche verschlang, abscheulich, mit losem Haar.
3.69.14
सा समासाद्य तौ वीरौ व्रजन्तं भ्रातुरग्रतः।
एहि रंस्यावहेत्युक्त्वा समालम्भत लक्ष्मणम् ॥ ३.६९.१४ ॥
Sie trat zu den beiden Helden und sprach zu Lakṣmaṇa, der vor seinem Bruder ging: »Komm, lass uns uns vergnügen«, und umarmte Lakṣmaṇa.
3.69.15
उवाच चैनं वचनं सौमित्रिमुपगुह्य च।
अहं त्वयोमुखी नाम लाभस्ते त्वमसि प्रियः ॥ ३.६९.१५ ॥
Saumitri (Lakṣmaṇa) umarmend, sprach sie diese Worte: »Ich heiße Tvayomukhī; dies ist dein Gewinn, du bist mir lieb.«
3.69.16
नाथ पर्वतदुर्गेषु नदीनां पुलिनेषु च।
आयुश्चिरमिदं वीर त्वं मया सह रंस्यसे ॥ ३.६९.१६ ॥
»Herr, in den Bergfestungen und an den Ufern der Flüsse, o Held, wirst du mit mir Freude haben während dieses langen Lebens.«
3.69.17
एवमुक्तस्तु कुपितः खड्गमुद्धृत्य लक्ष्मणः।
कर्णनासस्तनं तस्या निचकर्तारिसूदनः ॥ ३.६९.१७ ॥
So angesprochen, zog Lakṣmaṇa, der Feindvernichter, zornig sein Schwert und schnitt ihr Ohren, Nase und Brust ab.
3.69.18
कर्णनासे निकृत्ते तु विस्वरं विननाद सा।
यथागतं प्रदुद्राव राक्षसी घोरदर्शना ॥ ३.६९.१८ ॥
Als ihre Ohren und ihre Nase abgeschnitten waren, schrie sie laut auf, und jene Rākṣasī von schrecklichem Anblick floh zurück, woher sie gekommen war.
3.69.19
तस्यां गतायां गहनं व्रजन्तौ वनमोजसा।
आसेदतुरमित्रघ्नौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ॥ ३.६९.१९ ॥
Nachdem sie gegangen war, erreichten die beiden Brüder Rāma und Lakṣmaṇa, Bezwinger der Feinde, mit Kraft schreitend den dichten Wald.
3.69.20
लक्ष्मणस्तु महातेजाः सत्त्ववाञ्छीलवाञ्छुचिः।
अब्रवीत् प्राञ्जलिर्वाक्यं भ्रातरं दीप्ततेजसम् ॥ ३.६९.२० ॥
Lakṣmaṇa, von großer Strahlkraft, standhaft, von gutem Wandel und rein, legte die Handflächen zusammen und sprach diese Worte zu seinem Bruder, der in strahlendem Glanz stand.
3.69.21
स्पन्दते मे दृढं बाहुरुद्विग्नमिव मे मनः।
प्रायशश्चाप्यनिष्टानि निमित्तान्युपलक्षये ॥ ३.६९.२१ ॥
Mein Arm zuckt stark, und mein Geist ist wie aufgewühlt. Oft nehme ich unheilvolle Zeichen wahr.
3.69.22
तस्मात् सज्जीभवार्य त्वं कुरुष्व वचनं मम।
ममैव हि निमित्तानि सद्यः शंसन्ति सम्भ्रमम् ॥ ३.६९.२२ ॥
Darum, edler Bruder, sei bereit und folge meinen Worten. Gerade diese meine Zeichen kündigen sogleich eine Erschütterung an.
3.69.23
एष वञ्जुलको नाम पक्षी परमदारुणः।
आवयोर्विजयं युद्धे शंसन्निव विनर्दति ॥ ३.६९.२३ ॥
Dieser Vogel namens Vañjulaka, überaus schrecklich, schreit, als verkünde er unseren Sieg im Kampf.
3.69.24
तयोरन्वेषतोरेवं सर्वं तद् वनमोजसा।
संजज्ञे विपुलः शब्दः प्रभञ्जन्निव तद् वनम् ॥ ३.६९.२४ ॥
Während die beiden so suchten, erhob sich mit Gewalt durch den ganzen Wald ein gewaltiger Laut, als zerbräche er den Wald selbst.
3.69.25
संवेष्टितमिवात्यर्थं गहनं मातरिश्वना।
वनस्य तस्य शब्दोऽभूद् वनमापूरयन्निव ॥ ३.६९.२५ ॥
Jener dichte Wald war gleichsam völlig vom Wind umhüllt; in diesem Wald erhob sich ein Laut, als würde er den ganzen Wald erfüllen.
3.69.26
तं शब्दं कांक्षमाणस्तु रामः खड्गी सहानुजः।
ददर्श सुमहाकायं राक्षसं विपुलोरसम् ॥ ३.६९.२६ ॥
Auf der Suche nach jenem Laut sah Rāma, der Schwertträger, zusammen mit seinem jüngeren Bruder einen Rākṣasa von gewaltigem Körper und breiter Brust.
3.69.27
आसेदतुश्च तद्रक्षस्तावुभौ प्रमुखे स्थितम्।
विवृद्धमशिरोग्रीवं कबन्धमुदरेमुखम् ॥ ३.६९.२७ ॥
Beide näherten sich dem Rākṣasa, der vor ihnen stand: Kabandha, mit gewachsenem Kopf und Hals, das Gesicht im Bauch.
3.69.28
रोमभिर्निशितैस्तीक्ष्णैर्महागिरिमिवोच्छ्रितम्।
नीलमेघनिभं रौद्रं मेघस्तनितनिःस्वनम् ॥ ३.६९.२८ ॥
Mit scharfen, spitzen Borsten stand er da wie ein hoher großer Berg; dunkel wie eine blaue Wolke, schrecklich, mit einem Donnern wie Gewitter.
3.69.29
अग्निज्वालानिकाशेन ललाटस्थेन दीप्यता।
महापक्षेण पिङ्गेन विपुलेनायतेन च ॥ ३.६९.२९ ॥
Gleich einer Feuerflamme, auf der Stirn sitzend, leuchtend, mit einem großen, falben, breiten und langen Flügel.
3.69.30
एकेनोरसि घोरेण नयनेन सुदर्शिना।
महादंष्ट्रोपपन्नं तं लेलिहानं महामुखम् ॥ ३.६९.३० ॥
Auf seiner Brust ein einziges schreckliches, scharfsichtiges Auge; mit großen Fangzähnen, leckend, mit einem riesigen Maul.
3.69.31
भक्षयन्तं महाघोरानृक्षसिंहमृगद्विजान्।
घोरौ भुजौ विकुर्वाणमुभौ योजनमायतौ ॥ ३.६९.३१ ॥
Er verschlang furchtbare Bären, Löwen, Hirsche und Vögel und streckte seine beiden schrecklichen Arme, jeder einen Yojana lang, aus.
3.69.32
कराभ्यां विविधान् गृह्य ऋक्षान् पक्षिगणान् मृगान्।
आकर्षन्तं विकर्षन्तमनेकान् मृगयूथपान् ॥ ३.६९.३२ ॥
Mit seinen Händen packte er verschiedene Bären, Vogelschwärme und Hirsche, zog sie herbei und zerrte sie auseinander, dazu viele Anführer der Hirschherden.
3.69.33
स्थितमावृत्य पन्थानं तयोर्भ्रात्रोः प्रपन्नयोः।
अथ तं समतिक्रम्य क्रोशमात्रं ददर्शतुः ॥ ३.६९.३३ ॥
Er stand da und versperrte den Weg; als sich die beiden Brüder näherten, gingen sie an ihm vorbei und sahen ihn aus einer Entfernung von einem Krośa.
3.69.34
महान्तं दारुणं भीमं कबन्धं भुजसंवृतम्।
कबन्धमिव संस्थानादतिघोरप्रदर्शनम् ॥ ३.६९.३४ ॥
Er war ein gewaltiger, schrecklicher, furchterregender Kabandha, von Armen umschlungen; in seiner Gestalt glich er einem Kabandha und erschien überaus furchtbar.
3.69.35
स महाबाहुरत्यर्थं प्रसार्य विपुलौ भुजौ।
जग्राह सहितावेव राघवौ पीडयन् बलात् ॥ ३.६९.३५ ॥
Jener Starkarmige streckte seine gewaltigen Arme weit aus, ergriff beide Raghu-Nachkommen zugleich und presste sie mit Gewalt zusammen.
3.69.36
खड्गिनौ दृढधन्वानौ तिग्मतेजौ महाभुजौ।
भ्रातरौ विवशं प्राप्तौ कृष्यमाणौ महाबलौ ॥ ३.६९.३६ ॥
Die beiden Brüder, mit Schwertern bewehrt, mit festem Bogen, von grimmigem Glanz, starkarmig und sehr stark, wurden hilflos mitgeschleift.
3.69.37
तत्र धैर्याच्च शूरस्तु राघवो नैव विव्यथे।
बाल्यादनाश्रयाच्चैव लक्ष्मणस्त्वभिविव्यथे ॥ ३.६९.३७ ॥
Dort wurde Rāghava, der Tapfere, durch seine Standhaftigkeit nicht im Geringsten erschüttert; Lakṣmaṇa aber war wegen seiner Jugend und des Mangels an Beistand tief erschüttert.
3.69.38
उवाच च विषण्णः सन् राघवं राघवानुजः।
पश्य मां विवशं वीर राक्षसस्य वशंगतम् ॥ ३.६९.३८ ॥
Betrübt sprach Lakṣmaṇa, der jüngere Bruder Rāghavas, zu Rāghava (Rāma): »Sieh mich, o Held, hilflos in der Gewalt des Rākṣasa.«
3.69.39
मयैकेन तु निर्युक्तः परिमुच्यस्व राघव।
मां हि भूतबलिं दत्त्वा पलायस्व यथासुखम् ॥ ३.६९.३९ ॥
Ich allein bin als Opfergabe bestimmt; o Rāghava, befreie dich. Nachdem du mich als Bhūtabali hingegeben hast, flieh nach Belieben.
3.69.40
अधिगन्तासि वैदेहीमचिरेणेति मे मतिः।
प्रतिलभ्य च काकुत्स्थ पितृपैतामहीं महीम् ॥ ३.६९.४० ॥
Meiner Meinung nach wirst du bald Vaidehī (Sītā) erlangen; und, o Kākutstha, das Land deiner Vorväter wieder gewinnen.
3.69.41
तत्र मां राम राज्यस्थः स्मर्तुमर्हसि सर्वदा।
लक्ष्मणेनैवमुक्तस्तु रामः सौमित्रिमब्रवीत् ॥ ३.६९.४१ ॥
Dort, o Rāma, sollst du, wenn du im Reich eingesetzt bist, stets an mich denken. So angesprochen von Lakṣmaṇa, sprach Rāma zu Saumitri (Lakṣmaṇa).
3.69.42
मा स्म त्रासं वृथा वीर नहि त्वादृग् विषीदति।
एतस्मिन्नन्तरे क्रूरो भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ॥ ३.६९.४२ ॥
Fürchte dich nicht grundlos, o Held; jemand wie du verzweifelt nicht. Inzwischen der Grausame (der Rākṣasa) die beiden Brüder Rāma und Lakṣmaṇa ...
3.69.43
तावुवाच महाबाहुः कबन्धो दानवोत्तमः।
कौ युवां वृषभस्कन्धौ महाखड्गधनुर्धरौ ॥ ३.६९.४३ ॥
Kabandha, der Starkarmige, der beste der Dānavas, sprach zu den beiden: "Wer seid ihr beide, stiernackig, mit großen Schwertern und Bögen bewaffnet?"
3.69.44
घोरं देशमिमं प्राप्तौ दैवेन मम चाक्षुषौ।
वदतं कार्यमिह वां किमर्थं चागतौ युवाम् ॥ ३.६९.४४ ॥
"Durch das Schicksal seid ihr mir an diesem schrecklichen Ort vor Augen gekommen. Sagt, was ist euer Vorhaben hier, und weshalb seid ihr gekommen?"
3.69.45
इमं देशमनुप्राप्तौ क्षुधार्तस्येह तिष्ठतः।
सबाणचापखड्गौ च तीक्ष्णशृङ्गाविवर्षभौ ॥ ३.६९.४५ ॥
"Ihr seid an diesen Ort gekommen, wo ich, von Hunger gequält, stehe, mit Pfeilen, Bögen und Schwertern, wie zwei Stiere mit spitzen Hörnern."
3.69.46
मां तूर्णमनुसम्प्राप्तौ दुर्लभं जीवितं हि वाम्।
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा कबन्धस्य दुरात्मनः ॥ ३.६९.४६ ॥
"Ihr seid schnell zu mir gekommen; wahrlich, euer Leben ist kostbar geworden." Als er die Worte des bösen Kabandha hörte—
3.69.47
उवाच लक्ष्मणं रामो मुखेन परिशुष्यता।
कृच्छ्रात् कृच्छ्रतरं प्राप्य दारुणं सत्यविक्रम ॥ ३.६९.४७ ॥
Mit trockenem Mund sprach Rāma zu Lakṣmaṇa: "O du an wahrer Tapferkeit, da wir in ein schreckliches Unheil geraten sind, schwerer als jede Not—
3.69.48
व्यसनं जीवितान्ताय प्राप्तमप्राप्य तां प्रियाम्।
कालस्य सुमहद् वीर्यं सर्वभूतेषु लक्ष्मण ॥ ३.६९.४८ ॥
"Wir sind in ein Unheil geraten, das den Tod bringt, und jene Geliebte haben wir noch nicht gewonnen. O Lakṣmaṇa, wie gewaltig ist die Macht der Zeit über alle Wesen!"
3.69.49
त्वां च मां च नरव्याघ्र व्यसनैः पश्य मोहितौ।
नहि भारोऽस्ति दैवस्य सर्वभूतेषु लक्ष्मण ॥ ३.६९.४९ ॥
O Lakṣmaṇa, Tiger unter den Menschen! Sieh, wie du und ich von Unglück verwirrt sind. Das Schicksal lastet nicht auf allen Wesen.
3.69.50
शूराश्च बलवन्तश्च कृतास्त्राश्च रणाजिरे।
कालाभिपन्नाः सीदन्ति यथा वालुकसेतवः ॥ ३.६९.५० ॥
Helden, Starke und im Waffenhandwerk Erfahrene auf dem Schlachtfeld, von der Zeit ergriffen, sinken hin wie Sanddämme.
3.69.51
महायशा दाशरथिः प्रतापवान्।
अवेक्ष्य सौमित्रिमुदग्रविक्रमः
स्थिरां तदा स्वां मतिमात्मनाकरोत् ॥ ३.६९.५१ ॥
Rāma, der Sohn Daśarathas, von großem Ruhm und strahlend, von hohem Heldenmut, blickte auf Lakṣmaṇa und festigte da seinen Entschluss aus eigener Kraft.