Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 3.74
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.74.1
तौ कबन्धेन तं मार्गं पम्पाया दर्शितं वने।
आतस्थतुर्दिशं गृह्य प्रतीचीं नृवरात्मजौ ॥ ३.७४.१ ॥
Nachdem Kabandha ihnen den Weg zur Pampā durch den Wald gewiesen hatte, brachen die beiden Söhne des besten der Menschen in westlicher Richtung auf.
3.74.2
तौ शैलेष्वाचितानेकान् क्षौद्रपुष्पफलद्रुमान्।
वीक्षन्तौ जग्मतुर्द्रष्टुं सुग्रीवं रामलक्ष्मणौ ॥ ३.७४.२ ॥
Während sie die vielen Bäume auf den Bergen betrachteten, die voller honigreicher Blüten und Früchte standen, gingen Rāma und Lakṣmaṇa weiter, um Sugrīva zu sehen.
3.74.3
कृत्वा तु शैलपृष्ठे तु तौ वासं रघुनन्दनौ।
पम्पायाः पश्चिमं तीरं राघवावुपतस्थतुः ॥ ३.७४.३ ॥
Nachdem sie auf dem Bergrücken ihre Wohnstatt eingerichtet hatten, erreichten die beiden Freuden des Raghu-Geschlechts das westliche Ufer der Pampā.
3.74.4
तौ पुष्करिण्याः पम्पायास्तीरमासाद्य पश्चिमम्।
अपश्यतां ततस्तत्र शबर्या रम्यमाश्रमम् ॥ ३.७४.४ ॥
Am westlichen Ufer des Pampā-Sees angekommen, sahen sie dort die reizvolle Einsiedelei der Śabarī.
3.74.5
तौ तमाश्रममासाद्य द्रुमैर्बहुभिरावृतम्।
सुरम्यमभिवीक्षन्तौ शबरीमभ्युपेयतुः ॥ ३.७४.५ ॥
Als sie jene überaus reizvolle, von vielen Bäumen umgebene Einsiedelei erreichten und sie betrachteten, näherten sich die beiden Śabarī.
3.74.6
तौ दृष्ट्वा तु तदा सिद्धा समुत्थाय कृताञ्जलिः।
पादौ जग्राह रामस्य लक्ष्मणस्य च धीमतः ॥ ३.७४.६ ॥
Als sie die beiden sah, erhob sich die vollendete Śabarī, legte die Handflächen aneinander und umfasste die Füße des weisen Rāma und Lakṣmaṇa.
3.74.7
पाद्यमाचमनीयं च सर्वं प्रादाद् यथाविधि।
तामुवाच ततो रामः श्रमणीं धर्मसंस्थिताम् ॥ ३.७४.७ ॥
Sie reichte alles Wasser für die Füße und zum Nachspülen, wie es die Regel vorschreibt. Dann sprach Rāma zu der Asketin, die fest im Dharma stand.
3.74.8
कच्चित्ते निर्जिता विघ्नाः कच्चित्ते वर्धते तपः।
कच्चित्ते नियतः कोप आहारश्च तपोधने ॥ ३.७४.८ ॥
O Asketin, hast du die Hindernisse besiegt? Wächst deine Askese? Sind dein Zorn und deine Nahrung beherrscht?
3.74.9
कच्चित्ते नियमाः प्राप्ताः कच्चित्ते मनसः सुखम्।
कच्चित्ते गुरुशुश्रूषा सफला चारुभाषिणि ॥ ३.७४.९ ॥
Hast du deine Gelübde erreicht? Hat dein Geist Frieden gefunden? O du Süßsprechende, hat dein Dienst am Lehrer Früchte getragen?
3.74.10
रामेण तापसी पृष्टा सा सिद्धा सिद्धसम्मता।
शशंस शबरी वृद्धा रामाय प्रत्यवस्थिता ॥ ३.७४.१० ॥
Von Rāma befragt, sprach sie, die vollendete Asketin, von den Vollendeten geehrt, die alte Śabarī, vor ihm stehend.
3.74.11
अद्य प्राप्ता तपःसिद्धिस्तव संदर्शनान्मया।
अद्य मे सफलं जन्म गुरवश्च सुपूजिताः ॥ ३.७४.११ ॥
Heute habe ich durch deinen Anblick die Frucht meiner Askese erlangt. Heute hat meine Geburt Früchte getragen, und meine Lehrer wurden gut geehrt.
3.74.12
अद्य मे सफलं तप्तं स्वर्गश्चैव भविष्यति।
त्वयि देववरे राम पूजिते पुरुषर्षभ ॥ ३.७४.१२ ॥
Heute hat meine Askese Früchte getragen, und auch der Himmel wird mir zuteil werden, o Rāma, bester der Götter, bester der Menschen, da ich dich verehrt habe.
3.74.13
तवाहं चक्षुषा सौम्य पूता सौम्येन मानद।
गमिष्याम्यक्षयांल्लोकांस्त्वत्प्रसादादरिंदम ॥ ३.७४.१३ ॥
O Sanfter, Gewährer der Ehre, durch deinen Blick bin ich gereinigt. O Bezwinger der Feinde, durch deine Gnade werde ich in die unvergänglichen Welten gehen.
3.74.14
चित्रकूटं त्वयि प्राप्ते विमानैरतुलप्रभैः।
इतस्ते दिवमारूढा यानहं पर्यचारिषम् ॥ ३.७४.१४ ॥
Als du nach Citrakūṭa kamst, stiegen jene, denen ich gedient hatte, von hier in den Himmel auf, in himmlischen Wagen von unvergleichlichem Glanz.
3.74.15
तैश्चाहमुक्ता धर्मज्ञैर्महाभागैर्महर्षिभिः।
आगमिष्यति ते रामः सुपुण्यमिममाश्रमम् ॥ ३.७४.१५ ॥
Und die großen Weisen, Kenner des Dharma und hochgesegnet, sagten mir: 'Rāma wird in diese überaus heilige Einsiedelei kommen.'
3.74.16
स ते प्रतिग्रहीतव्यः सौमित्रिसहितोऽतिथिः।
तं च दृष्ट्वा वरांल्लोकानक्षयांस्त्वं गमिष्यसि ॥ ३.७४.१६ ॥
Du sollst jenen Gast empfangen, der mit Saumitri kommt; wenn du ihn gesehen hast, wirst du in die erhabenen, unvergänglichen Welten gehen.
3.74.17
एवमुक्ता महाभागैस्तदाहं पुरुषर्षभ।
मया तु संचितं वन्यं विविधं पुरुषर्षभ ॥ ३.७४.१७ ॥
So angesprochen von jenen hochgesegneten Weisen, o Stier unter den Männern, sammelte ich vielerlei Dinge aus dem Wald, o Stier unter den Männern.
3.74.18
तवार्थे पुरुषव्याघ्र पम्पायास्तीरसम्भवम्।
एवमुक्तः स धर्मात्मा शबर्या शबरीमिदम् ॥ ३.७४.१८ ॥
Für dich, o Tiger unter den Männern, habe ich gesammelt, was am Ufer der Pampā wächst. So angesprochen von Śabarī, sprach der rechtschaffene Rāma diese Worte zu Śabarī.
3.74.19
राघवः प्राह विज्ञाने तां नित्यमबहिष्कृताम्।
दनोः सकाशात् तत्त्वेन प्रभावं ते महात्मनाम् ॥ ३.७४.१९ ॥
Rāghava sprach zu ihr, die nie ausgeschlossen worden war, in wahrer Einsicht: Von dem Geschlecht der Danu habe ich die wahre Macht jener großherzigen Wesen vernommen.
3.74.20
श्रुतं प्रत्यक्षमिच्छामि संद्रष्टुं यदि मन्यसे।
एतत्तु वचनं श्रुत्वा रामवक्त्रविनिःसृतम् ॥ ३.७४.२० ॥
Wenn du es für angemessen hältst, möchte ich das, was ich gehört habe, mit eigenen Augen sehen. Als sie diese aus Rāmas Mund hervorgegangenen Worte hörte —
3.74.21
शबरी दर्शयामास तावुभौ तद्वनं महत्।
पश्य मेघघनप्रख्यं मृगपक्षिसमाकुलम् ॥ ३.७४.२१ ॥
Śabarī zeigte ihnen beiden jenen weiten Wald: »Schaut ihn an, gleich einer dichten Wolkenmasse, erfüllt von Hirschen und Vögeln.«
3.74.22
मतङ्गवनमित्येव विश्रुतं रघुनन्दन।
इह ते भावितात्मानो गुरवो मे महाद्युते।
जुहवांचक्रिरे नीडं मन्त्रवन्मन्त्रपूजितम् ॥ ३.७४.२२ ॥
»O Wonne der Raghus, dieser Wald ist als Mataṅga-Wald berühmt. Hier, o Strahlender, brachten meine Lehrer mit geläutertem Geist Opfer gemäß den Mantras dar, auf einem mit Mantras verehrten Altar...«
3.74.23
इयं प्रत्यक्स्थली वेदी यत्र ते मे सुसत्कृताः।
पुष्पोपहारं कुर्वन्ति श्रमादुद्वेपिभिः करैः ॥ ३.७४.२३ ॥
Dies ist der Altar nach Westen, wo meine verehrten Lehrer Blumenopfer darbringen, mit vor Anstrengung zitternden Händen.
3.74.24
तेषां तपःप्रभावेण पश्याद्यापि रघूत्तम।
द्योतयन्ती दिशः सर्वाः श्रिया वेद्यतुलप्रभा ॥ ३.७४.२४ ॥
O Bester der Raghus, durch die Kraft ihrer Askese, schau auch heute: Jener Altar, von unvergleichlichem Glanz, erhellt mit seiner Pracht alle Richtungen.
3.74.25
अशक्नुवद्भिस्तैर्गन्तुमुपवासश्रमालसैः।
चिन्तितेनागतान् पश्य समेतान् सप्त सागरान् ॥ ३.७४.२५ ॥
Unfähig zu gehen, erschöpft von Fasten und Mühsal, sieh, wie allein durch den Gedanken die sieben Ozeane herbeikamen und sich dort versammelten.
3.74.26
कृताभिषेकैस्तैर्न्यस्ता वल्कलाः पादपेष्विह।
अद्यापि न विशुष्यन्ति प्रदेशे रघुनन्दन ॥ ३.७४.२६ ॥
Nach ihren Waschungen hängten sie ihre Rindengewänder hier an die Bäume; o Freude der Raghus, auch jetzt sind sie in dieser Gegend nicht getrocknet.
3.74.27
देवकार्याणि कुर्वद्भिर्यानीमानि कृतानि वै।
पुष्पैः कुवलयैः सार्धं म्लानत्वं न तु यान्ति वै ॥ ३.७४.२७ ॥
Die Opfergaben, die sie bei den Gottesdiensten darbrachten: ihre Blumen und blauen Lotosse sind wahrlich nicht verwelkt.
3.74.28
कृत्स्नं वनमिदं दृष्टं श्रोतव्यं च श्रुतं त्वया।
तद् इच्छाम्य् अभ्यनुज्ञाता त्यक्ष्याम्य् एतत् कलेवरम् ॥ ३.७४.२८ ॥
Du hast diesen ganzen Wald gesehen und alles gehört, was zu hören wert war; daher möchte ich mit deiner Erlaubnis diesen Körper ablegen.
3.74.29
तेषामिच्छाम्यहं गन्तुं समीपं भावितात्मनाम्।
मुनीनामाश्रमो येषामहं च परिचारिणी ॥ ३.७४.२९ ॥
Ich möchte zu jenen reinen Weisen gehen, in deren Einsiedelei auch ich eine Dienerin bin.
3.74.30
धर्मिष्ठं तु वचः श्रुत्वा राघवः सहलक्ष्मणः।
प्रहर्षमतुलं लेभे आश्चर्यमिति चाब्रवीत् ॥ ३.७४.३० ॥
Als Rāghava jene rechtschaffenen Worte hörte, empfand er zusammen mit Lakṣmaṇa unvergleichliche Freude und sprach: "Wunderbar!"
3.74.31
तामुवाच ततो रामः शबरीं संशितव्रताम्।
अर्चितोऽहं त्वया भद्रे गच्छ कामं यथासुखम् ॥ ३.७४.३१ ॥
Da sprach Rāma zu Śabarī, der Festen im Gelübde: O Gütige, du hast mich geehrt; nun geh, wie du willst, in Frieden.
3.74.32
इत्येवमुक्ता जटिला चीरकृष्णाजिनाम्बरा।
अनुज्ञाता तु रामेण हुत्वाऽऽत्मानं हुताशने ॥ ३.७४.३२ ॥
So angesprochen von Rāma erhielt die Jaṭilā Śabarī, in Rinde und schwarzes Antilopenfell gekleidet, die Erlaubnis und brachte sich selbst als Opfer ins heilige Feuer dar.
3.74.33
ज्वलत्पावकसंकाशा स्वर्गमेव जगाम ह।
दिव्याभरणसंयुक्ता दिव्यमाल्यानुलेपना ॥ ३.७४.३३ ॥
Strahlend wie ein loderndes Feuer ging sie fürwahr in den Himmel, geschmückt mit göttlichen Gewändern, göttlichen Girlanden und göttlichen Salben.
3.74.34
दिव्याम्बरधरा तत्र बभूव प्रियदर्शना।
विराजयन्ती तं देशं विद्युत्सौदामनी यथा ॥ ३.७४.३४ ॥
Dort, in göttliche Gewänder gehüllt, wurde sie anmutig anzusehen und erhellte jenen Ort wie ein Blitz.
3.74.35
यत्र ते सुकृतात्मानो विहरन्ति महर्षयः।
तत् पुण्यं शबरी स्थानं जगामात्मसमाधिना ॥ ३.७४.३५ ॥
Zu jenem heiligen Ort, wo die großen Weisen von rechtschaffener Seele wohnen, ging Śabarī, durch die Versenkung ihres eigenen Selbst.