வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 3.74
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
3.74.1
तौ कबन्धेन तं मार्गं पम्पाया दर्शितं वने।
आतस्थतुर्दिशं गृह्य प्रतीचीं नृवरात्मजौ ॥ ३.७४.१ ॥
கபந்தன் வனத்தில் பம்பைக்குச் செல்லும் வழியைக் காட்டியதும், அந்த இரு நரசிரேஷ்டரின் புதல்வர்களும் மேற்குத் திசையை நோக்கிச் சென்றனர்.
3.74.2
तौ शैलेष्वाचितानेकान् क्षौद्रपुष्पफलद्रुमान्।
वीक्षन्तौ जग्मतुर्द्रष्टुं सुग्रीवं रामलक्ष्मणौ ॥ ३.७४.२ ॥
மலைகளில் நிறைந்திருந்த தேனுள்ள பூக்களும் பழங்களும் கொண்ட பல மரங்களைக் கண்டவாறே ராமனும் லக்ஷ்மணனும் சுக்ரீவனைக் காண நடந்தனர்.
3.74.3
कृत्वा तु शैलपृष्ठे तु तौ वासं रघुनन्दनौ।
पम्पायाः पश्चिमं तीरं राघवावुपतस्थतुः ॥ ३.७४.३ ॥
மலை உச்சியில் தங்கிய பின், ரகுவம்சத்தின் மகிழ்ச்சியான அந்த இருவரும் பம்பையின் மேற்குக் கரையை அடைந்தனர்.
3.74.4
तौ पुष्करिण्याः पम्पायास्तीरमासाद्य पश्चिमम्।
अपश्यतां ततस्तत्र शबर्या रम्यमाश्रमम् ॥ ३.७४.४ ॥
பம்பை ஏரியின் மேற்குக் கரையை அடைந்த அவ்விருவரும், அங்கே சபரியின் அழகிய ஆசிரமத்தைக் கண்டனர்.
3.74.5
तौ तमाश्रममासाद्य द्रुमैर्बहुभिरावृतम्।
सुरम्यमभिवीक्षन्तौ शबरीमभ्युपेयतुः ॥ ३.७४.५ ॥
பல மரங்களால் சூழப்பட்ட அந்த மிக அழகிய ஆசிரமத்தை அடைந்து, அதைக் கண்டவாறே அவ்விருவரும் சபரியை அணுகினர்.
3.74.6
तौ दृष्ट्वा तु तदा सिद्धा समुत्थाय कृताञ्जलिः।
पादौ जग्राह रामस्य लक्ष्मणस्य च धीमतः ॥ ३.७४.६ ॥
அவ்விருவரையும் கண்டதும், சித்தையான சபரி எழுந்து கைகூப்பி, அறிவுடைய ராமன், லக்ஷ்மணன் ஆகியோரின் பாதங்களைப் பற்றிக்கொண்டாள்.
3.74.7
पाद्यमाचमनीयं च सर्वं प्रादाद् यथाविधि।
तामुवाच ततो रामः श्रमणीं धर्मसंस्थिताम् ॥ ३.७४.७ ॥
அவர் முறைப்படி பாத்யம், ஆசமனீயம் அனைத்தையும் அளித்தார். பின்னர் தர்மத்தில் நிலைத்த அந்த சிரமணியிடம் ராமர் கூறினார்.
3.74.8
कच्चित्ते निर्जिता विघ्नाः कच्चित्ते वर्धते तपः।
कच्चित्ते नियतः कोप आहारश्च तपोधने ॥ ३.७४.८ ॥
தவச் செல்வியே, உன் இடையூறுகள் வென்றனவா? உன் தவம் வளர்கிறதா? உன் கோபமும் உணவும் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளனவா?
3.74.9
कच्चित्ते नियमाः प्राप्ताः कच्चित्ते मनसः सुखम्।
कच्चित्ते गुरुशुश्रूषा सफला चारुभाषिणि ॥ ३.७४.९ ॥
நியமங்களை நீ அடைந்தாயா? உன் மனதுக்கு நிம்மதி கிடைத்ததா? இனிய பேச்சுடையவளே, குருவுக்கான சேவை பலனளித்ததா?
3.74.10
रामेण तापसी पृष्टा सा सिद्धा सिद्धसम्मता।
शशंस शबरी वृद्धा रामाय प्रत्यवस्थिता ॥ ३.७४.१० ॥
ராமரால் கேட்கப்பட்ட அந்த தவசினி, சித்தர்களால் மதிக்கப்பட்ட சித்தை, முதிய சபரி, ராமர் முன் நின்று பேசினாள்.
3.74.11
अद्य प्राप्ता तपःसिद्धिस्तव संदर्शनान्मया।
अद्य मे सफलं जन्म गुरवश्च सुपूजिताः ॥ ३.७४.११ ॥
இன்று உன் தரிசனத்தால் நான் தவத்தின் பலனைப் பெற்றேன். இன்று என் பிறப்பு பலனுள்ளதாயிற்று, குருமார்களும் நன்கு வணங்கப்பட்டனர்.
3.74.12
अद्य मे सफलं तप्तं स्वर्गश्चैव भविष्यति।
त्वयि देववरे राम पूजिते पुरुषर्षभ ॥ ३.७४.१२ ॥
இன்று என் தவம் பலனளித்தது; தேவர்களில் சிறந்தவனே, ராமா, புருஷர்களில் சிறந்தவனே, உன்னை வணங்கியதால் சொர்க்கமும் எனக்குக் கிடைக்கும்.
3.74.13
तवाहं चक्षुषा सौम्य पूता सौम्येन मानद।
गमिष्याम्यक्षयांल्लोकांस्त्वत्प्रसादादरिंदम ॥ ३.७४.१३ ॥
சௌம்யனே, மரியாதை அளிப்பவனே, உன் பார்வையால் நான் தூய்மையானேன். எதிரிகளை அடக்குபவனே, உன் அருளால் அழிவற்ற உலகங்களுக்குச் செல்வேன்.
3.74.14
चित्रकूटं त्वयि प्राप्ते विमानैरतुलप्रभैः।
इतस्ते दिवमारूढा यानहं पर्यचारिषम् ॥ ३.७४.१४ ॥
சித்திரகூடத்திற்கு நீ வந்தபோது, ஒப்பற்ற ஒளிபடைத்த விமானங்களில் நான் பணிவிடை செய்தவர்கள் இங்கிருந்து சொர்க்கத்திற்கு ஏறினர்.
3.74.15
तैश्चाहमुक्ता धर्मज्ञैर्महाभागैर्महर्षिभिः।
आगमिष्यति ते रामः सुपुण्यमिममाश्रमम् ॥ ३.७४.१५ ॥
தர்மம் அறிந்த, மிகப் புண்ணியம் பெற்ற மகரிஷிகள் என்னிடம் சொன்னார்கள்: 'ராமன் இந்த மிகப் புனிதமான ஆசிரமத்திற்கு வருவான்.'
3.74.16
स ते प्रतिग्रहीतव्यः सौमित्रिसहितोऽतिथिः।
तं च दृष्ट्वा वरांल्लोकानक्षयांस्त्वं गमिष्यसि ॥ ३.७४.१६ ॥
சௌமித்திரனுடன் வரும் அந்த விருந்தினனை நீ ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்; அவனைக் கண்டு நீ சிறந்த அழிவற்ற உலகங்களுக்குச் செல்வாய்.
3.74.17
एवमुक्ता महाभागैस्तदाहं पुरुषर्षभ।
मया तु संचितं वन्यं विविधं पुरुषर्षभ ॥ ३.७४.१७ ॥
மகாபாக்கியவான்கள் இவ்வாறு சொன்னபோது, புருஷச்ரேஷ்டனே, நான் காட்டில் விளைந்த பல வகைப் பொருட்களைச் சேகரித்தேன்.
3.74.18
तवार्थे पुरुषव्याघ्र पम्पायास्तीरसम्भवम्।
एवमुक्तः स धर्मात्मा शबर्या शबरीमिदम् ॥ ३.७४.१८ ॥
புருஷவியாக்கிரனே, உனக்காக பம்பா கரையில் விளைந்தவற்றை நான் சேகரித்தேன். சபரி இவ்வாறு சொன்னபோது, தர்மாத்மாவான அவன் சபரியிடம் இதைச் சொன்னான்.
3.74.19
राघवः प्राह विज्ञाने तां नित्यमबहिष्कृताम्।
दनोः सकाशात् तत्त्वेन प्रभावं ते महात्मनाम् ॥ ३.७४.१९ ॥
ராகவன் அறிவுடையவளான அவளிடம் கூறினார் — எப்போதும் புறக்கணிக்கப்படாதவளிடம் — தானவர் வழியில் மகாத்மாக்களின் பெருமையை உண்மையாக (அறிந்தேன்).
3.74.20
श्रुतं प्रत्यक्षमिच्छामि संद्रष्टुं यदि मन्यसे।
एतत्तु वचनं श्रुत्वा रामवक्त्रविनिःसृतम् ॥ ३.७४.२० ॥
நீங்கள் சரியென்று கருதினால், கேட்டதை நேரில் கண்டறிய விரும்புகிறேன். ராமனின் வாயிலிருந்து வெளிவந்த இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு —
3.74.21
शबरी दर्शयामास तावुभौ तद्वनं महत्।
पश्य मेघघनप्रख्यं मृगपक्षिसमाकुलम् ॥ ३.७४.२१ ॥
சபரி அவர்கள் இருவருக்கும் அந்த பெரிய வனத்தைக் காட்டினாள் — "பாருங்கள், அடர்ந்த மேகம் போன்றதும், மான்களும் பறவைகளும் நிறைந்ததுமான அதை."
3.74.22
मतङ्गवनमित्येव विश्रुतं रघुनन्दन।
इह ते भावितात्मानो गुरवो मे महाद्युते।
जुहवांचक्रिरे नीडं मन्त्रवन्मन्त्रपूजितम् ॥ ३.७४.२२ ॥
"ரகுநந்தனா, இது மதங்க வனம் என்று புகழ்பெற்றது. மகாஒளியுடையவனே, இங்கேதான் தூய மனமுடைய என் குருக்கள் மந்திரப்படி ஹோமம் செய்தனர்; மந்திரங்களால் போற்றப்பட்ட அந்த பீடத்தில்..."
3.74.23
इयं प्रत्यक्स्थली वेदी यत्र ते मे सुसत्कृताः।
पुष्पोपहारं कुर्वन्ति श्रमादुद्वेपिभिः करैः ॥ ३.७४.२३ ॥
இது மேற்கு திசையிலுள்ள பீடம்; இங்கே என் மதிக்கப்பட்ட குருக்கள் களைப்பால் நடுங்கும் கைகளால் மலர்ப் படையல் செய்கின்றனர்.
3.74.24
तेषां तपःप्रभावेण पश्याद्यापि रघूत्तम।
द्योतयन्ती दिशः सर्वाः श्रिया वेद्यतुलप्रभा ॥ ३.७४.२४ ॥
ரகுசிறந்தவனே, அவர்களின் தவத்தின் ஆற்றலால் இன்றும் பாருங்கள் — அந்த பீடம் ஒப்பற்ற ஒளியால் எல்லா திசைகளையும் பிரகாசிக்கச் செய்கிறது.
3.74.25
अशक्नुवद्भिस्तैर्गन्तुमुपवासश्रमालसैः।
चिन्तितेनागतान् पश्य समेतान् सप्त सागरान् ॥ ३.७४.२५ ॥
உண்ணாநோன்பாலும் உழைப்பாலும் களைத்து நடக்க இயலாதவர்களான அவர்களிடம், வெறும் சிந்தனையினாலேயே ஏழு கடல்கள் வந்து கூடின; பார்.
3.74.26
कृताभिषेकैस्तैर्न्यस्ता वल्कलाः पादपेष्विह।
अद्यापि न विशुष्यन्ति प्रदेशे रघुनन्दन ॥ ३.७४.२६ ॥
நீராடிய அவர்கள் இங்குள்ள மரங்களில் மரவுரி ஆடைகளைத் தொங்கவிட்டனர்; ரகுநந்தனா, இன்றும் அவை இந்தப் பகுதியில் உலரவில்லை.
3.74.27
देवकार्याणि कुर्वद्भिर्यानीमानि कृतानि वै।
पुष्पैः कुवलयैः सार्धं म्लानत्वं न तु यान्ति वै ॥ ३.७४.२७ ॥
தேவ காரியங்களைச் செய்த அவர்கள் செய்த இவை, மலர்களும் நீலத்தாமரைகளும் உண்மையாகவே வாடவில்லை.
3.74.28
कृत्स्नं वनमिदं दृष्टं श्रोतव्यं च श्रुतं त्वया।
तद् इच्छाम्य् अभ्यनुज्ञाता त्यक्ष्याम्य् एतत् कलेवरम् ॥ ३.७४.२८ ॥
இந்தக் காடு முழுவதையும் நீ கண்டாய்; கேட்க வேண்டியவற்றையும் கேட்டாய். ஆகையால் உன் அனுமதியுடன் இந்த உடலை விட விரும்புகிறேன்.
3.74.29
तेषामिच्छाम्यहं गन्तुं समीपं भावितात्मनाम्।
मुनीनामाश्रमो येषामहं च परिचारिणी ॥ ३.७४.२९ ॥
தூய உள்ளம் கொண்ட அந்த முனிவர்களின் அருகில் செல்ல விரும்புகிறேன்; அவர்களுடைய ஆசிரமத்தில் நானும் பணிவிடை செய்பவள்.
3.74.30
धर्मिष्ठं तु वचः श्रुत्वा राघवः सहलक्ष्मणः।
प्रहर्षमतुलं लेभे आश्चर्यमिति चाब्रवीत् ॥ ३.७४.३० ॥
அந்த அறம் நிறைந்த சொற்களைக் கேட்ட ராகவன் லக்ஷ்மணனுடன் ஒப்பற்ற மகிழ்ச்சியடைந்து, 'வியப்பு!' என்றார்.
3.74.31
तामुवाच ततो रामः शबरीं संशितव्रताम्।
अर्चितोऽहं त्वया भद्रे गच्छ कामं यथासुखम् ॥ ३.७४.३१ ॥
அப்போது ராமன் கடுமையான விரதம் கொண்ட சபரியிடம் கூறினார்: நல்லவளே, நீ என்னை உபசரித்தாய்; இப்போது விருப்பம்போல் சுகமாகச் செல்.
3.74.32
इत्येवमुक्ता जटिला चीरकृष्णाजिनाम्बरा।
अनुज्ञाता तु रामेण हुत्वाऽऽत्मानं हुताशने ॥ ३.७४.३२ ॥
ராமன் இவ்வாறு சொல்ல, மரவுரியும் கருமான் தோலும் அணிந்த சடையுடைய சபரி அனுமதி பெற்று, தன்னையே அக்னியில் ஆகுதியாக்கினாள்.
3.74.33
ज्वलत्पावकसंकाशा स्वर्गमेव जगाम ह।
दिव्याभरणसंयुक्ता दिव्यमाल्यानुलेपना ॥ ३.७४.३३ ॥
எரியும் நெருப்பைப் போல ஒளிர்ந்தவளாய் அவள் சொர்க்கம் சென்றாள்; தெய்வீக ஆபரணங்களும் தெய்வீக மாலைகளும் நறுமணக் குழம்பும் அணிந்தவளாய்.
3.74.34
दिव्याम्बरधरा तत्र बभूव प्रियदर्शना।
विराजयन्ती तं देशं विद्युत्सौदामनी यथा ॥ ३.७४.३४ ॥
அங்கே தெய்வீக ஆடைகள் அணிந்தவளாய் அவள் காண்பதற்கு இனியவளானாள்; மின்னல் போல அந்த இடத்தை ஒளிரச் செய்தாள்.
3.74.35
यत्र ते सुकृतात्मानो विहरन्ति महर्षयः।
तत् पुण्यं शबरी स्थानं जगामात्मसमाधिना ॥ ३.७४.३५ ॥
நல்லொழுக்கமுள்ள மகரிஷிகள் உலவும் அந்தப் புனித இடத்தை சபரி தன் ஆன்ம சமாதியின் வழியாகச் சென்றடைந்தாள்.