Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 4.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.15.1
अथ तस्य निनादं तं सुग्रीवस्य महात्मनः।
शुश्रावान्तःपुरगतो वाली भ्रातुरमर्षणः ॥ ४.१५.१ ॥
Da hörte Vālī, der sich in den inneren Gemächern befand, das Gebrüll des großherzigen Sugrīva; er konnte die Herausforderung seines Bruders nicht ertragen.
4.15.2
श्रुत्वा तु तस्य निनदं सर्वभूतप्रकम्पनम्।
मदश्चैकपदे नष्टः क्रोधश्चापादितो महान् ॥ ४.१५.२ ॥
Als er jenes Gebrüll hörte, das alle Geschöpfe erzittern lässt, verschwand sein Stolz in einem Augenblick, und gewaltiger Zorn erwachte.
4.15.3
ततो रोषपरीताङ्गो वाली स कनकप्रभः।
उपरक्त इवादित्यः सद्यो निष्प्रभतां गतः ॥ ४.१५.३ ॥
Da verlor Vālī, dessen Glieder vom Zorn ergriffen waren, goldfarben wie er war, sogleich seinen Glanz, wie die Sonne bei einer Finsternis.
4.15.4
वाली दंष्ट्राकरालस्तु क्रोधाद् दीप्ताग्निलोचनः।
भात्युत्पतितपद्माभः समृणाल इव ह्रदः ॥ ४.१५.४ ॥
Vālī, furchtbar mit seinen Fangzähnen, die Augen wie Feuer vor Zorn, leuchtete wie ein See mit auf ihren Stängeln emporgehobenen Lotusblüten.
4.15.5
शब्दं दुर्मर्षणं श्रुत्वा निष्पपात ततो हरिः।
वेगेन च पदन्यासैर्दारयन्निव मेदिनीम् ॥ ४.१५.५ ॥
Als er jenen unerträglichen Laut hörte, sprang der Affe mit Wucht hervor, als spalte er die Erde mit seinen Schritten.
4.15.6
तं तु तारा परिष्वज्य स्नेहाद् दर्शितसौहृदा।
उवाच त्रस्तसम्भ्रान्ता हितोदर्कमिदं वचः ॥ ४.१५.६ ॥
Sie umarmte ihn voller Zuneigung und zeigte ihre Freundschaft; Tārā, verängstigt und aufgewühlt, sprach diese Worte, die Gutes bezwecken.
4.15.7
साधु क्रोधमिमं वीर नदीवेगमिवागतम्।
शयनादुत्थितः काल्यं त्यज भुक्तामिव स्रजम् ॥ ४.१५.७ ॥
O Held, lege diesen Zorn ab, der wie der Strom eines Flusses über dich kam, wie man am Morgen nach dem Aufstehen einen getragenen Kranz ablegt.
4.15.8
काल्यमेतेन संग्रामं करिष्यसि च वानर।
वीर ते शत्रुबाहुल्यं फल्गुता वा न विद्यते ॥ ४.१५.८ ॥
O Affe, o Held, morgen wirst du gegen ihn kämpfen; doch die Stärke deines Feindes ist groß, und an ihm ist nichts Geringes.
4.15.9
सहसा तव निष्क्रामो मम तावन्न रोचते।
श्रूयतामभिधास्यामि यन्निमित्तं निवार्यते ॥ ४.१५.९ ॥
Dass du so plötzlich hinausgehst, gefällt mir jetzt nicht. Höre, ich will dir sagen, warum man dich zurückhält.
4.15.10
पूर्वमापतितः क्रोधात् स त्वामाह्वयते युधि।
निष्पत्य च निरस्तस्ते हन्यमानो दिशो गतः ॥ ४.१५.१० ॥
Vorhin kam er im Zorn und fordert dich zum Kampf heraus; herausgekommen, von dir besiegt und geschlagen, floh er in alle Richtungen.
4.15.11
त्वया तस्य निरस्तस्य पीडितस्य विशेषतः।
इहैत्य पुनराह्वानं शङ्कां जनयतीव मे ॥ ४.१५.११ ॥
Von dir besiegt und besonders verletzt, erweckt seine Rückkehr hierher und seine erneute Herausforderung in mir einen Verdacht.
4.15.12
दर्पश्च व्यवसायश्च यादृशस्तस्य नर्दतः।
निनादस्य च संरम्भो नैतदल्पं हि कारणम् ॥ ४.१५.१२ ॥
Der Stolz und die Entschlossenheit seines Brüllens und die wilde Heftigkeit dieses Gebrülls sind keineswegs ein geringer Grund.
4.15.13
नासहायमहं मन्ये सुग्रीवं तमिहागतम्।
अवष्टब्धसहायश्च यमाश्रित्यैष गर्जति ॥ ४.१५.१३ ॥
Ich glaube nicht, dass Sugrīva, der hierher gekommen ist, ohne Beistand ist; derjenige, auf den gestützt er brüllt, gewährt ihm festen Halt.
4.15.14
प्रकृत्या निपुणश्चैव बुद्धिमांश्चैव वानरः।
नापरीक्षितवीर्येण सुग्रीवः सख्यमेष्यति ॥ ४.१५.१४ ॥
Sugrīva, dieser von Natur aus geschickte und weise Affe, wird keine Freundschaft mit jemandem suchen, dessen Tapferkeit nicht erprobt ist.
4.15.15
पूर्वमेव मया वीर श्रुतं कथयतो वचः।
अङ्गदस्य कुमारस्य वक्ष्याम्यद्य हितं वचः ॥ ४.१५.१५ ॥
O Held, ich habe die Worte des Prinzen Aṅgada bereits gehört; nun werde ich seine heilsamen Worte sprechen.
4.15.16
अङ्गदस्तु कुमारोऽयं वनान्तमुपनिर्गतः।
प्रवृत्तिस्तेन कथिता चारैरासीन्निवेदिता ॥ ४.१५.१६ ॥
Der Prinz Aṅgada war bis an den Waldrand hinausgegangen; durch ihn wurde mir die von den Spähern berichtete Nachricht mitgeteilt.
4.15.17
अयोध्याधिपतेः पुत्रौ शूरौ समरदुर्जयौ।
इक्ष्वाकूणां कुले जातौ प्रथितौ रामलक्ष्मणौ ॥ ४.१५.१७ ॥
Die beiden Söhne des Herrn von Ayodhyā, Helden, im Kampf unbesiegbar, geboren im Geschlecht der Ikṣvāku, die berühmten Rāma und Lakṣmaṇa.
4.15.18
सुग्रीवप्रियकामार्थं प्राप्तौ तत्र दुरासदौ।
स ते भ्रातुर्हि विख्यातः सहायो रणकर्मणि ॥ ४.१५.१८ ॥
Jene beiden, schwer zu nahen, sind dorthin gekommen, um Sugrīvas liebsten Wunsch zu erfüllen; sie sind die berühmten Helfer in den Kriegstaten deines Bruders.
4.15.19
रामः परबलामर्दी युगान्ताग्निरिवोत्थितः।
निवासवृक्षः साधूनामापन्नानां परा गतिः ॥ ४.१५.१९ ॥
Rāma, der Zermalmer feindlicher Heere, erhoben wie das Feuer am Ende eines Weltzeitalters, ist der Schutzbaum der Guten und die höchste Zuflucht der Bedrängten.
4.15.20
आर्तानां संश्रयश्चैव यशसश्चैकभाजनम्।
ज्ञानविज्ञानसम्पन्नो निदेशे निरतः पितुः ॥ ४.१५.२० ॥
Er ist die Zuflucht der Leidenden und das alleinige Gefäß des Ruhmes; mit Wissen und Weisheit begabt, ist er dem Gebot seines Vaters hingegeben.
4.15.21
धातूनामिव शैलेन्द्रो गुणानामाकरो महान्।
तत् क्षमो न विरोधस्ते सह तेन महात्मना ॥ ४.१५.२१ ॥
Wie der Herr der Berge eine große Mine der Metalle ist, so ist er eine große Mine der Tugenden; darum ziemt es dir nicht, in Feindschaft mit diesem Hochherzigen zu stehen.
4.15.22
दुर्जयेनाप्रमेयेण रामेण रणकर्मसु।
शूर वक्ष्यामि ते किंचिन्न चेच्छाम्यभ्यसूयितुम् ॥ ४.१५.२२ ॥
Gegen Rāma, unbezwingbar und unermesslich in Kampfeswerken — O Held, ich will dir etwas sagen, denn ich wünsche nicht, dich zu tadeln.
4.15.23
श्रूयतां क्रियतां चैव तव वक्ष्यामि यद्धितम्।
यौवराज्येन सुग्रीवं तूर्णं साध्वभिषेचय ॥ ४.१५.२३ ॥
Höre und handle: Ich will dir sagen, was dir heilsam ist — salbe Sugrīva schnell und recht zum Kronprinzen.
4.15.24
विग्रहं मा कृथा वीर भ्रात्रा राजन् यवीयसा।
अहं हि ते क्षमं मन्ये तेन रामेण सौहृदम् ॥ ४.१५.२४ ॥
O heldenhafter König, zettle keinen Streit mit deinem jüngeren Bruder an; ich glaube, Freundschaft mit diesem Rāma ziemt dir wahrlich.
4.15.25
सुग्रीवेण च सम्प्रीतिं वैरमुत्सृज्य दूरतः।
लालनीयो हि ते भ्राता यवीयानेष वानरः ॥ ४.१५.२५ ॥
Gib die Feindschaft auf und schließe Freundschaft mit Sugrīva. Dieser Affe ist dein jüngerer Bruder, den man lieben und umsorgen soll.
4.15.26
तत्र वा सन्निहस्थो वा सर्वथा बन्धुरेव ते।
नहि तेन समं बन्धुं भुवि पश्यामि कंचन ॥ ४.१५.२६ ॥
Ob er dort ist oder in der Nähe, in jeder Hinsicht ist er dein Verwandter. Auf der Erde sehe ich keinen Verwandten, der ihm gleicht.
4.15.27
दानमानादिसत्कारैः कुरुष्व प्रत्यनन्तरम्।
वैरमेतत् समुत्सृज्य तव पार्श्वे स तिष्ठतु ॥ ४.१५.२७ ॥
Erwidere ihm mit Gaben, Ehrungen und anderer Zuwendung. Gib diese Feindschaft auf, und er soll an deiner Seite stehen.
4.15.28
सुग्रीवो विपुलग्रीवो महाबन्धुर्मतस्तव।
भ्रातृसौहृदमालम्ब्य नान्या गतिरिहास्ति ते ॥ ४.१५.२८ ॥
Sugrīva, der Breithalsige, gilt als dein großer Verwandter. Außer dem Festhalten an brüderlicher Zuneigung hast du hier keinen anderen Weg.
4.15.29
यदि ते मत्प्रियं कार्यं यदि चावैषि मां हिताम्।
याच्यमानः प्रियत्वेन साधु वाक्यं कुरुष्व मे ॥ ४.१५.२९ ॥
Wenn du tun willst, was mir gefällt, und wenn du mich als deine Wohlmeinende kennst, so folge meinem guten Rat, den ich dir aus Zuneigung ans Herz lege.
4.15.30
प्रसीद पथ्यं शृणु जल्पितं हि मे
न रोषमेवानुविधातुमर्हसि।
क्षमो हि ते कोशलराजसूनुना
न विग्रहः शक्रसमानतेजसा ॥ ४.१५.३० ॥
Sei gnädig und höre meine heilsamen Worte. Du solltest nicht nur dem Zorn folgen. Es steht dir nicht an, mit dem Sohn des Königs von Kośala in Streit zu geraten, dessen Glanz dem Indras gleicht.
4.15.31
तदा हि तारा हितमेव वाक्यं
तं वालिनं पथ्यमिदं बभाषे।
न रोचते तद् वचनं हि तस्य
कालाभिपन्नस्य विनाशकाले ॥ ४.१५.३१ ॥
Da sprach Tārā zu Vālin diese heilsamen und wohltuenden Worte; doch seine Worte gefielen ihm nicht, denn er war vom Schicksal ergriffen, und die Zeit seines Untergangs war gekommen.