வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 4.15
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.15.1
अथ तस्य निनादं तं सुग्रीवस्य महात्मनः।
शुश्रावान्तःपुरगतो वाली भ्रातुरमर्षणः ॥ ४.१५.१ ॥
அப்போது மகாத்மா சுக்கிரீவனின் அந்த முழக்கத்தை அந்தப்புரத்தில் இருந்த வாலி கேட்டான்; சகோதரனின் அந்த அவமதிப்பை அவனால் பொறுக்க இயலவில்லை.
4.15.2
श्रुत्वा तु तस्य निनदं सर्वभूतप्रकम्पनम्।
मदश्चैकपदे नष्टः क्रोधश्चापादितो महान् ॥ ४.१५.२ ॥
எல்லா உயிர்களையும் நடுங்கச் செய்யும் அந்த முழக்கத்தைக் கேட்டதும், அவனது செருக்கு ஒரு கணத்தில் அழிந்தது; பெரும் சினம் எழுந்தது.
4.15.3
ततो रोषपरीताङ्गो वाली स कनकप्रभः।
उपरक्त इवादित्यः सद्यो निष्प्रभतां गतः ॥ ४.१५.३ ॥
அப்போது சினத்தால் உடல் முழுவதும் சூழப்பட்ட அந்தப் பொன்னிற வாலி, கிரகணம் பிடித்த சூரியனைப் போல உடனே ஒளி மங்கினான்.
4.15.4
वाली दंष्ट्राकरालस्तु क्रोधाद् दीप्ताग्निलोचनः।
भात्युत्पतितपद्माभः समृणाल इव ह्रदः ॥ ४.१५.४ ॥
பற்களால் பயங்கரமான வாலி, சினத்தால் எரியும் தீயைப் போன்ற கண்களுடன், தண்டுடன் மேலெழுந்த தாமரையின் ஒளியுடைய குளம் போல விளங்கினான்.
4.15.5
शब्दं दुर्मर्षणं श्रुत्वा निष्पपात ततो हरिः।
वेगेन च पदन्यासैर्दारयन्निव मेदिनीम् ॥ ४.१५.५ ॥
அந்தப் பொறுக்க முடியாத ஒலியைக் கேட்டு, அந்த வானரன் வேகமாகப் பாய்ந்தான்; தன் கால்களின் அழுத்தத்தால் பூமியைப் பிளப்பவன் போல.
4.15.6
तं तु तारा परिष्वज्य स्नेहाद् दर्शितसौहृदा।
उवाच त्रस्तसम्भ्रान्ता हितोदर्कमिदं वचः ॥ ४.१५.६ ॥
பாசத்தால் அவனை அணைத்து, நட்பைக் காட்டி, அச்சமும் பதற்றமும் நிறைந்த தாரை அவனிடம் நன்மை தரும் இந்தச் சொல்லைக் கூறினாள்.
4.15.7
साधु क्रोधमिमं वीर नदीवेगमिवागतम्।
शयनादुत्थितः काल्यं त्यज भुक्तामिव स्रजम् ॥ ४.१५.७ ॥
வீரனே, நதி வெள்ளம் போல் வந்த இந்தக் கோபத்தை விடு; தூக்கத்திலிருந்து எழுந்த காலையில் அணிந்த மாலையைத் தூக்கி எறிவது போல்.
4.15.8
काल्यमेतेन संग्रामं करिष्यसि च वानर।
वीर ते शत्रुबाहुल्यं फल्गुता वा न विद्यते ॥ ४.१५.८ ॥
வானரனே, வீரனே, நாளை நீ இவனுடன் போரிடுவாய்; ஆனால் உன் எதிரியின் பலம் மிகுதி, அதில் அற்பத்தனமும் இல்லை.
4.15.9
सहसा तव निष्क्रामो मम तावन्न रोचते।
श्रूयतामभिधास्यामि यन्निमित्तं निवार्यते ॥ ४.१५.९ ॥
நீ இவ்வாறு திடீரெனப் புறப்படுவது இப்போது எனக்கு உகக்கவில்லை. கேள், உன்னைத் தடுப்பதற்கான காரணத்தைச் சொல்கிறேன்.
4.15.10
पूर्वमापतितः क्रोधात् स त्वामाह्वयते युधि।
निष्पत्य च निरस्तस्ते हन्यमानो दिशो गतः ॥ ४.१५.१० ॥
அவன் முன்பு கோபத்துடன் வந்து உன்னைப் போருக்கு அழைக்கிறான்; வெளியே வந்து உன்னால் துரத்தப்பட்டு, அடிபட்டு திசைகளில் ஓடினான்.
4.15.11
त्वया तस्य निरस्तस्य पीडितस्य विशेषतः।
इहैत्य पुनराह्वानं शङ्कां जनयतीव मे ॥ ४.१५.११ ॥
உன்னால் தோற்கடிக்கப்பட்டு, குறிப்பாகத் துன்புறுத்தப்பட்ட அவன் இங்கு மீண்டும் வந்து சவால் விடுவது எனக்குச் சந்தேகத்தை எழுப்புகிறது.
4.15.12
दर्पश्च व्यवसायश्च यादृशस्तस्य नर्दतः।
निनादस्य च संरम्भो नैतदल्पं हि कारणम् ॥ ४.१५.१२ ॥
அவன் கர்ஜிக்கும் போது காட்டும் கர்வமும், உறுதியும், அவனது கர்ஜனையின் ஆவேசமும் சிறிய காரணம் அல்ல.
4.15.13
नासहायमहं मन्ये सुग्रीवं तमिहागतम्।
अवष्टब्धसहायश्च यमाश्रित्यैष गर्जति ॥ ४.१५.१३ ॥
இங்கு வந்திருக்கும் அந்த சுக்ரீவன் துணையற்றவன் என்று நான் எண்ணவில்லை; எவரை நம்பி இவன் கர்ஜிக்கிறானோ, அவரது ஆதரவு இவனுக்கு உறுதியாக உள்ளது.
4.15.14
प्रकृत्या निपुणश्चैव बुद्धिमांश्चैव वानरः।
नापरीक्षितवीर्येण सुग्रीवः सख्यमेष्यति ॥ ४.१५.१४ ॥
இயல்பிலேயே திறமையும் அறிவும் கொண்ட இந்த வானரன் சுக்ரீவன், வீரம் சோதிக்கப்படாதவனோடு நட்பு கொள்ள மாட்டான்.
4.15.15
पूर्वमेव मया वीर श्रुतं कथयतो वचः।
अङ्गदस्य कुमारस्य वक्ष्याम्यद्य हितं वचः ॥ ४.१५.१५ ॥
வீரனே, முன்பே நான் குமார அங்கதன் சொன்ன சொற்களைக் கேட்டிருக்கிறேன்; இன்று அவனுடைய நன்மை தரும் சொற்களைச் சொல்வேன்.
4.15.16
अङ्गदस्तु कुमारोऽयं वनान्तमुपनिर्गतः।
प्रवृत्तिस्तेन कथिता चारैरासीन्निवेदिता ॥ ४.१५.१६ ॥
இந்த குமார அங்கதன் காட்டின் எல்லை வரை சென்றிருந்தான்; அவன் மூலம் ஒற்றர்கள் சொன்ன செய்தி எனக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டது.
4.15.17
अयोध्याधिपतेः पुत्रौ शूरौ समरदुर्जयौ।
इक्ष्वाकूणां कुले जातौ प्रथितौ रामलक्ष्मणौ ॥ ४.१५.१७ ॥
அயோத்தி அதிபதியின் இரண்டு மகன்கள், வீரர்களும் போரில் வெல்ல முடியாதவர்களும், இக்ஷ்வாகு குலத்தில் பிறந்தவர்களும், புகழ்பெற்ற ராமனும் லட்சுமணனும்.
4.15.18
सुग्रीवप्रियकामार्थं प्राप्तौ तत्र दुरासदौ।
स ते भ्रातुर्हि विख्यातः सहायो रणकर्मणि ॥ ४.१५.१८ ॥
சுக்ரீவனின் விருப்பத்தை நிறைவேற்றுவதற்காக அங்கு வந்தவர்கள் அணுகுவதற்கு அரியவர்கள்; அவர்களே உன் சகோதரனின் போர்ச்செயலில் புகழ்பெற்ற துணை.
4.15.19
रामः परबलामर्दी युगान्ताग्निरिवोत्थितः।
निवासवृक्षः साधूनामापन्नानां परा गतिः ॥ ४.१५.१९ ॥
ராமன் பகைப் படையை நசுக்குபவர்; யுகாந்தத் தீயைப் போல் எழுந்தவர்; நல்லோருக்கு வாழிடமான மரம்; துன்பத்தில் உள்ளவர்களுக்கு உயர்ந்த புகலிடம்.
4.15.20
आर्तानां संश्रयश्चैव यशसश्चैकभाजनम्।
ज्ञानविज्ञानसम्पन्नो निदेशे निरतः पितुः ॥ ४.१५.२० ॥
துன்புற்றவர்களின் புகலிடமும், புகழுக்கு ஒரே பாத்திரமும் அவர்; ஞானமும் விஞ்ஞானமும் நிறைந்தவர்; தந்தையின் கட்டளையில் ஈடுபட்டவர்.
4.15.21
धातूनामिव शैलेन्द्रो गुणानामाकरो महान्।
तत् क्षमो न विरोधस्ते सह तेन महात्मना ॥ ४.१५.२१ ॥
மலைகளின் அரசன் தாதுக்களின் பெரும் சுரங்கம் போல, அவர் நற்குணங்களின் பெரும் சுரங்கம். ஆகையால் அந்த மகாத்மாவுடன் பகைமை கொள்வது உனக்குத் தகாது.
4.15.22
दुर्जयेनाप्रमेयेण रामेण रणकर्मसु।
शूर वक्ष्यामि ते किंचिन्न चेच्छाम्यभ्यसूयितुम् ॥ ४.१५.२२ ॥
போர்ச் செயல்களில் வெல்ல முடியாத, அளவிட முடியாத ராமனுடன் — ஓ வீரனே! உனக்கு ஏதேனும் சொல்கிறேன்; உன்னைக் குறை கூற நான் விரும்பவில்லை.
4.15.23
श्रूयतां क्रियतां चैव तव वक्ष्यामि यद्धितम्।
यौवराज्येन सुग्रीवं तूर्णं साध्वभिषेचय ॥ ४.१५.२३ ॥
கேள், செய்; உனக்கு நன்மையானதைச் சொல்கிறேன்: யௌவராஜ்யத்துடன் சுக்ரீவனை விரைவில் நன்றாக அபிஷேகம் செய்.
4.15.24
विग्रहं मा कृथा वीर भ्रात्रा राजन् यवीयसा।
अहं हि ते क्षमं मन्ये तेन रामेण सौहृदम् ॥ ४.१५.२४ ॥
ஓ வீர அரசே! உன் இளைய சகோதரனுடன் சண்டை செய்யாதே. ராமனுடன் நட்பே உனக்குத் தகும் என்று நான் கருதுகிறேன்.
4.15.25
सुग्रीवेण च सम्प्रीतिं वैरमुत्सृज्य दूरतः।
लालनीयो हि ते भ्राता यवीयानेष वानरः ॥ ४.१५.२५ ॥
சுக்ரீவனுடன் பகையை விட்டுவிட்டு நட்பு கொள். இந்த வானரன் உன் இளைய சகோதரன்; அவனை அன்புடன் பேணவேண்டும்.
4.15.26
तत्र वा सन्निहस्थो वा सर्वथा बन्धुरेव ते।
नहि तेन समं बन्धुं भुवि पश्यामि कंचन ॥ ४.१५.२६ ॥
அவன் அங்கே இருந்தாலும் அருகில் இருந்தாலும், எந்த வகையிலும் அவன் உன் உறவினனே. இந்த உலகில் அவனுக்கு நிகரான உறவினனை நான் காண்பதில்லை.
4.15.27
दानमानादिसत्कारैः कुरुष्व प्रत्यनन्तरम्।
वैरमेतत् समुत्सृज्य तव पार्श्वे स तिष्ठतु ॥ ४.१५.२७ ॥
கொடை, மரியாதை முதலிய உபசாரங்களால் அவனுக்குப் பதில் செய். இந்தப் பகையை விட்டு, அவன் உன் பக்கத்தில் நிற்கட்டும்.
4.15.28
सुग्रीवो विपुलग्रीवो महाबन्धुर्मतस्तव।
भ्रातृसौहृदमालम्ब्य नान्या गतिरिहास्ति ते ॥ ४.१५.२८ ॥
அகன்ற கழுத்துடைய சுக்ரீவன் உன் மிகப் பெரிய உறவினனாகக் கருதப்படுகிறான். சகோதர அன்பைப் பற்றுவதைத் தவிர உனக்கு இங்கு வேறு வழி இல்லை.
4.15.29
यदि ते मत्प्रियं कार्यं यदि चावैषि मां हिताम्।
याच्यमानः प्रियत्वेन साधु वाक्यं कुरुष्व मे ॥ ४.१५.२९ ॥
என் விருப்பத்தை நீ செய்ய விரும்பினால், என்னை உன் நலம் விரும்புபவளாக அறிந்திருந்தால், அன்புடன் கேட்கப்படும் என் நல்ல சொல்லை ஏற்றுக்கொள்.
4.15.30
प्रसीद पथ्यं शृणु जल्पितं हि मे
न रोषमेवानुविधातुमर्हसि।
क्षमो हि ते कोशलराजसूनुना
न विग्रहः शक्रसमानतेजसा ॥ ४.१५.३० ॥
கருணை கொள், என் நலம் தரும் சொல்லைக் கேள். நீ சினத்தையே பின்பற்றுவது தகாது. இந்திரனுக்கு நிகரான ஒளியுடைய கோசல மன்னன் மகனுடன் பகைப்பது உனக்குத் தகுதியன்று.
4.15.31
तदा हि तारा हितमेव वाक्यं
तं वालिनं पथ्यमिदं बभाषे।
न रोचते तद् वचनं हि तस्य
कालाभिपन्नस्य विनाशकाले ॥ ४.१५.३१ ॥
அப்போது தாரை வாலியிடம் நன்மை தரும் இந்த நல்ல வார்த்தைகளைச் சொன்னாள்; ஆனால் காலத்தால் பிடிக்கப்பட்டிருந்த அவனுக்கு அவளுடைய சொற்கள் பிடிக்கவில்லை, ஏனெனில் அழிவின் காலம் வந்திருந்தது.