വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 4.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.16.1
तामेवं ब्रुवतीं तारां ताराधिपनिभाननाम्।
वाली निर्भर्त्सयामास वचनं चेदमब्रवीत् ॥ ४.१६.१ ॥
ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുന്ന, ചന്ദ്രസമാനമായ മുഖമുള്ള താരയെ വാലി ശാസിച്ച് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
4.16.2
गर्जतोऽस्य सुसंरब्धं भ्रातुः शत्रोर्विशेषतः।
मर्षयिष्यामि केनापि कारणेन वरानने ॥ ४.१६.२ ॥
ഗർജ്ജിക്കുന്ന, അത്യന്തം കോപിച്ച, സഹോദരന്റെ ശത്രുവിന്റെ, വിശേഷിച്ച് — സുന്ദരമുഖീ, ഏതു കാരണത്താലും ഞാൻ ഇതു സഹിക്കും.
4.16.3
अधर्षितानां शूराणां समरेष्वनिवर्तिनाम्।
धर्षणामर्षणं भीरु मरणादतिरिच्यते ॥ ४.१६.३ ॥
യുദ്ധങ്ങളിൽ തോൽക്കാതെയും പിന്തിരിയാതെയും നിൽക്കുന്ന ശൂരന്മാർക്ക്, അപമാനം സഹിക്കുന്നത് മരണത്തെക്കാൾ മോശമാണ്, ഭീരുവേ.
4.16.4
सोढुं न च समर्थोऽहं युद्धकामस्य संयुगे।
सुग्रीवस्य च संरम्भं हीनग्रीवस्य गर्जितम् ॥ ४.१६.४ ॥
യുദ്ധം ആഗ്രഹിക്കുന്ന സുഗ്രീവന്റെ ക്രോധവും, ആ ഹീനഗ്രീവന്റെ ഗർജ്ജനവും സഹിക്കാൻ ഞാൻ ശക്തനല്ല.
4.16.5
न च कार्यो विषादस्ते राघवं प्रति मत्कृते।
धर्मज्ञश्च कृतज्ञश्च कथं पापं करिष्यति ॥ ४.१६.५ ॥
എനിക്കുവേണ്ടി രാഘവനെ (രാമനെ) കുറിച്ച് നീ വിഷാദിക്കരുത്. ധർമ്മജ്ഞനും കൃതജ്ഞനുമായ അവൻ എങ്ങനെ പാപം ചെയ്യും?
4.16.6
निवर्तस्व सह स्त्रीभिः कथं भूयोऽनुगच्छसि।
सौहृदं दर्शितं तावन्मयि भक्तिस्त्वया कृता ॥ ४.१६.६ ॥
സ്ത്രീകളോടൊപ്പം തിരിച്ചുപോകൂ. എന്തിനു വീണ്ടും വീണ്ടും എന്നെ പിന്തുടരുന്നു? ഇതുവരെ നീ എന്നോട് സൗഹൃദം കാണിച്ചു, ഭക്തി ചെയ്തു.
4.16.7
प्रतियोत्स्याम्यहं गत्वा सुग्रीवं जहि सम्भ्रमम्।
दर्पं चास्य विनेष्यामि न च प्राणैर्वियोक्ष्यते ॥ ४.१६.७ ॥
ഞാൻ ചെന്ന് സുഗ്രീവനോട് യുദ്ധം ചെയ്യും. ഭയം വിട്ടുകളയുക. അവന്റെ അഹങ്കാരം ഞാൻ ഇല്ലാതാക്കും; അവൻ ജീവൻ നഷ്ടപ്പെടാതെ പോകില്ല.
4.16.8
अहं ह्याजिस्थितस्यास्य करिष्यामि यदीप्सितम्।
वृक्षैर्मुष्टिप्रहारैश्च पीडितः प्रतियास्यति ॥ ४.१६.८ ॥
യുദ്ധഭൂമിയിൽ നിൽക്കുന്ന അവനോട് ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചത് ചെയ്യും. മരങ്ങൾകൊണ്ടും മുഷ്ടിപ്രഹാരങ്ങൾകൊണ്ടും പീഡിതനായി അവൻ മടങ്ങിപ്പോകും.
4.16.9
न मे गर्वितमायस्तं सहिष्यति दुरात्मवान्।
कृतं तारे सहायत्वं दर्शितं सौहृदं मयि ॥ ४.१६.९ ॥
ഈ ദുരാത്മാവ് എന്റെ അഹങ്കാരത്തോടെയുള്ള പരിശ്രമം സഹിക്കില്ല. താരേ, നീ സഹായം ചെയ്തു; എന്നോട് സൗഹൃദം കാണിച്ചു.
4.16.10
शापितासि मम प्राणैर्निवर्तस्व जनेन च।
अलं जित्वा निवर्तिष्ये तमहं भ्रातरं रणे ॥ ४.१६.१० ॥
എന്റെ ജീവനാണ് ആണ, ജനങ്ങളോടൊപ്പം മടങ്ങിപ്പോകുക. ആ സഹോദരനെ യുദ്ധത്തിൽ ജയിച്ച് ഞാൻ മടങ്ങിവരും.
4.16.11
तं तु तारा परिष्वज्य वालिनं प्रियवादिनी।
चकार रुदती मन्दं दक्षिणा सा प्रदक्षिणम् ॥ ४.१६.११ ॥
പ്രിയവാക്കു പറയുന്ന താര വാലിയെ ആലിംഗനം ചെയ്ത്, കരഞ്ഞുകൊണ്ട് മെല്ലെ വലത്തുവശത്തുകൂടി പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു.
4.16.12
ततः स्वस्त्ययनं कृत्वा मन्त्रविद् विजयैषिणी।
अन्तःपुरं सह स्त्रीभिः प्रविष्टा शोकमोहिता ॥ ४.१६.१२ ॥
പിന്നെ മന്ത്രജ്ഞയും വിജയം ആഗ്രഹിക്കുന്നവളുമായ താര മംഗളാചരണം ചെയ്ത്, ദുഃഖത്താൽ മോഹിതയായി സ്ത്രീകളോടൊപ്പം അന്തഃപുരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
4.16.13
प्रविष्टायां तु तारायां सह स्त्रीभिः स्वमालयम्।
नगर्या निर्ययौ क्रुद्धो महासर्प इव श्वसन् ॥ ४.१६.१३ ॥
താര സ്ത്രീകളോടൊപ്പം തന്റെ ഭവനത്തിൽ പ്രവേശിച്ചശേഷം, കോപിച്ച വാലി മഹാസർപ്പം ചീറുന്നതുപോലെ നഗരത്തിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി.
4.16.14
स निःश्वस्य महारोषो वाली परमवेगवान्।
सर्वतश्चारयन् दृष्टिं शत्रुदर्शनकांक्षया ॥ ४.१६.१४ ॥
മഹാകോപിയും അത്യന്തം വേഗവാനുമായ വാലി ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ട്, ശത്രുവിനെ കാണാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ ചുറ്റും നോട്ടം പായിച്ചു.
4.16.15
स ददर्श ततः श्रीमान् सुग्रीवं हेमपिङ्गलम्।
सुसंवीतमवष्टब्धं दीप्यमानमिवानलम् ॥ ४.१६.१५ ॥
അപ്പോൾ തേജസ്വിയായ വാലി സ്വർണ്ണനിറമുള്ള സുഗ്രീവനെ കണ്ടു; നന്നായി അണിഞ്ഞൊരുങ്ങി തയ്യാറായി നിൽക്കുന്ന അവൻ ജ്വലിക്കുന്ന തീപോലെ തിളങ്ങി.
4.16.16
तं स दृष्ट्वा महाबाहुः सुग्रीवं पर्यवस्थितम्।
गाढं परिदधे वासो वाली परमकोपनः ॥ ४.१६.१६ ॥
ആ മഹാബാഹുവായ വാലി ഉറച്ചുനിൽക്കുന്ന സുഗ്രീവനെ കണ്ടു, അത്യന്തം കോപത്തോടെ തന്റെ വസ്ത്രം മുറുക്കി ഉടുത്തു.
4.16.17
स वाली गाढसंवीतो मुष्टिमुद्यम्य वीर्यवान्।
सुग्रीवमेवाभिमुखो ययौ योद्धुं कृतक्षणः ॥ ४.१६.१७ ॥
ഇറുക്കി ഉടുത്ത വീര്യവാനായ വാലി മുഷ്ടി ഉയർത്തി, യുദ്ധത്തിന് സന്നദ്ധനായി നേരെ സുഗ്രീവന്റെ മുന്നിലേക്ക് ചെന്നു.
4.16.18
श्लिष्टं मुष्टिं समुद्यम्य संरब्धतरमागतः।
सुग्रीवोऽपि समुद्दिश्य वालिनं हेममालिनम् ॥ ४.१६.१८ ॥
മുറുക്കിയ മുഷ്ടി പൂർണ്ണമായി ഉയർത്തി, കൂടുതൽ കോപത്തോടെ വന്ന സുഗ്രീവനും സ്വർണ്ണമാലയണിഞ്ഞ വാലിയെ ലക്ഷ്യമാക്കി മുന്നോട്ടുനീങ്ങി.
4.16.19
तं वाली क्रोधताम्राक्षः सुग्रीवं रणकोविदम्।
आपतन्तं महावेगमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ४.१६.१९ ॥
ക്രോധത്താൽ ചുവന്ന കണ്ണുകളുള്ള വാലി, യുദ്ധനിപുണനായ സുഗ്രീവൻ മഹാവേഗത്തോടെ തന്റെ നേർക്ക് പാഞ്ഞടുക്കുന്നത് കണ്ട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
4.16.20
एष मुष्टिर्महान् बद्धो गाढः सुनियताङ्गुलिः।
मया वेगविमुक्तस्ते प्राणानादाय यास्यति ॥ ४.१६.२० ॥
ഇതാ എന്റെ വലുതും ഉറച്ചു മുറുക്കിയതുമായ മുഷ്ടി; വിരലുകൾ നന്നായി മടക്കിയിരിക്കുന്നു. എന്റെ വേഗത്തിൽ എറിയപ്പെട്ട ഇത് നിന്റെ പ്രാണനെ കൊണ്ടുപോകും.
4.16.21
एवमुक्तस्तु सुग्रीवः क्रुद्धो वालिनमब्रवीत्।
तव चैष हरन् प्राणान् मुष्टिः पततु मूर्धनि ॥ ४.१६.२१ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ട സുഗ്രീവൻ കോപിച്ച് വാലിയോട് പറഞ്ഞു: 'നിന്റെ പ്രാണനെ അപഹരിക്കുന്ന ഈ മുഷ്ടി നിന്റെ തലയിൽത്തന്നെ വീഴട്ടെ!'
4.16.22
ताडितस्तेन तं क्रुद्धः समभिक्रम्य वेगतः।
अभवच्छोणितोद्गारी सापीड इव पर्वतः ॥ ४.१६.२२ ॥
അവനാൽ അടിക്കപ്പെട്ട വാലി കോപിച്ച് വേഗത്തിൽ അവന്റെ നേർക്ക് ചാടി; രക്തം ഛർദ്ദിക്കുന്ന, ശിഖരങ്ങളുള്ള പർവതം പോലെയായി.
4.16.23
सुग्रीवेण तु निःशङ्कं सालमुत्पाट्य तेजसा।
गात्रेष्वभिहतो वाली वज्रेणेव महागिरिः ॥ ४.१६.२३ ॥
സുഗ്രീവൻ നിർഭയനായി ഒരു സാലവൃക്ഷം തേജസ്സോടെ പിഴുതെടുത്ത് വാലിയുടെ ശരീരങ്ങളിൽ അടിച്ചു; വജ്രത്താൽ മഹാപർവതം അടിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ വാലി അടിയേറ്റു.
4.16.24
स तु वृक्षेण निर्भग्नः सालताडनविह्वलः।
गुरुभारभराक्रान्ता नौः ससार्थेव सागरे ॥ ४.१६.२४ ॥
ആ വൃക്ഷത്താൽ തകർക്കപ്പെട്ട്, സാലവൃക്ഷത്തിന്റെ അടിയാൽ വിഹ്വലനായ അവൻ, കനത്ത ഭാരത്താൽ അമർന്ന കപ്പൽ വ്യാപാരികളോടൊപ്പം കടലിൽ ഉലയുന്നതുപോലെയായി.
4.16.25
तौ भीमबलविक्रान्तौ सुपर्णसमवेगितौ।
प्रवृद्धौ घोरवपुषौ चन्द्रसूर्याविवाम्बरे ॥ ४.१६.२५ ॥
ഭയങ്കര ബലവും വിക്രമവുമുള്ള ആ ഇരുവരും ഗരുഡസമാനമായ വേഗമുള്ളവരും വളർന്ന ഭയങ്കര രൂപമുള്ളവരും ആയി, ആകാശത്ത് ചന്ദ്രസൂര്യന്മാരെപ്പോലെ ആയിരുന്നു.
4.16.26
परस्परममित्रघ्नौ छिद्रान्वेषणतत्परौ।
ततोऽवर्धत वाली तु बलवीर्यसमन्वितः ॥ ४.१६.२६ ॥
ഇരുവരും ശത്രുസംഹാരകരും പരസ്പരം ദ്വാരം അന്വേഷിക്കുന്നതിൽ തത്പരരും ആയിരുന്നു. അപ്പോൾ ബലവീര്യങ്ങളോടുകൂടിയ വാലി വീണ്ടും വളർന്നു.
4.16.27
सूर्यपुत्रो महावीर्यः सुग्रीवः परिहीयत।
वालिना भग्नदर्पस्तु सुग्रीवो मन्दविक्रमः ॥ ४.१६.२७ ॥
സൂര്യപുത്രനും മഹാവീര്യനുമായ സുഗ്രീവൻ ക്ഷയിച്ചു. വാലിയാൽ അഹങ്കാരം തകർന്ന സുഗ്രീവന്റെ വിക്രമം മന്ദമായി.
4.16.28
वालिनं प्रति सामर्षो दर्शयामास राघवम्।
वृक्षैः सशाखैः शिखरैर्वज्रकोटिनिभैर्नखैः ॥ ४.१६.२८ ॥
വാലിയുടെ നേരെ കോപത്തോടെ അവൻ രാഘവനെ (രാമനെ) കാണിച്ചു—ശാഖകളോടുകൂടിയ വൃക്ഷങ്ങളാലും ശിഖരങ്ങളാലും വജ്രമുനയ്ക്കു സമാനമായ നഖങ്ങളാലും.
4.16.29
मुष्टिभिर्जानुभिः पद्भिर्बाहुभिश्च पुनः पुनः।
तयोर्युद्धमभूद्घोरं वृत्रवासवयोरिव ॥ ४.१६.२९ ॥
മുഷ്ടികളാലും മുട്ടുകളാലും കാലുകളാലും കൈകളാലും വീണ്ടുംവീണ്ടും—അവർ തമ്മിൽ വൃത്രനും ഇന്ദ്രനും തമ്മിലുള്ളതുപോലെ ഭയങ്കര യുദ്ധം നടന്നു.
4.16.30
तौ शोणिताक्तौ युध्येतां वानरौ वनचारिणौ।
मेघाविव महाशब्दैस्तर्जमानौ परस्परम् ॥ ४.१६.३० ॥
രക്തത്തിൽ കുളിച്ച ആ രണ്ടു വാനരന്മാരും, വനത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവരും, മേഘങ്ങൾപോലെ വലിയ ഗർജ്ജനങ്ങളാൽ പരസ്പരം ഭീഷണിപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് യുദ്ധം ചെയ്തു.
4.16.31
हीयमानमथापश्यत् सुग्रीवं वानरेश्वरम्।
प्रेक्षमाणं दिशश्चैव राघवः स मुहुर्मुहुः ॥ ४.१६.३१ ॥
രാഘവൻ വാനരേശ്വരനായ സുഗ്രീവൻ ക്ഷീണിച്ച്, ദിക്കുകളിലേക്ക് വീണ്ടും വീണ്ടും നോക്കുന്നത് കണ്ടു.
4.16.32
ततो रामो महातेजा आर्तं दृष्ट्वा हरीश्वरम्।
स शरं वीक्षते वीरो वालिनो वधकांक्षया ॥ ४.१६.३२ ॥
അപ്പോൾ മഹാതേജസ്വിയായ രാമൻ വാനരേശ്വരൻ ദുഃഖിതനായതു കണ്ട്, വാലിയെ വധിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ തന്റെ അമ്പിലേക്ക് നോക്കി.
4.16.33
ततो धनुषि संधाय शरमाशीविषोपमम्।
पूरयामास तच्चापं कालचक्रमिवान्तकः ॥ ४.१६.३३ ॥
അപ്പോൾ വിഷസർപ്പത്തിനു തുല്യമായ അമ്പ് വില്ലിൽ ചേർത്ത്, കാലചക്രവുമായി നിൽക്കുന്ന യമനെപ്പോലെ ആ വില്ല് പൂർണ്ണമായി വലിച്ചു.
4.16.34
तस्य ज्यातलघोषेण त्रस्ताः पत्ररथेश्वराः।
प्रदुद्रुवुर्मृगाश्चैव युगान्त इव मोहिताः ॥ ४.१६.३४ ॥
അവന്റെ വില്ലിന്റെ ഞാണൊലിയാൽ പക്ഷിരാജാക്കന്മാരും മൃഗങ്ങളും ഭയന്ന്, യുഗാന്തത്തിലെന്നപോലെ മോഹിതരായി ഓടിപ്പോയി.
4.16.35
मुक्तस्तु वज्रनिर्घोषः प्रदीप्ताशनिसंनिभः।
राघवेण महाबाणो वालिवक्षसि पातितः ॥ ४.१६.३५ ॥
രാഘവൻ എയ്ത ആ മഹാബാണം വജ്രനാദത്തോടെ, ജ്വലിക്കുന്ന ഇടിമിന്നൽ പോലെ വാലിയുടെ മാർവിൽ പതിച്ചു.
4.16.36
ततस्तेन महातेजा वीर्ययुक्तः कपीश्वरः।
वेगेनाभिहतो वाली निपपात महीतले ॥ ४.१६.३६ ॥
അപ്പോൾ ആ അമ്പിനാൽ വേഗത്തിൽ മുറിവേറ്റ, വീര്യവാനും മഹാതേജസ്വിയുമായ വാനരേശ്വരൻ വാലി ഭൂമിയിൽ വീണു.
4.16.37
इन्द्रध्वज इवोद्धूतः पौर्णमास्यां महीतले।
आश्वयुक्समये मासि गतश्रीको विचेतनः।
बाष्पसंरुद्धकण्ठस्तु वाली चार्तस्वरः शनैः ॥ ४.१६.३७ ॥
ആശ്വയുജ മാസത്തിലെ പൗർണ്ണമിനാളിൽ ഇന്ദ്രധ്വജം ഇളകി ഭൂമിയിൽ വീഴുന്നതുപോലെ, പ്രഭ നഷ്ടപ്പെട്ട് ബോധമറ്റ വാലി, കണ്ണീരിനാൽ കണ്ഠമിടറി മന്ദമായി വേദനയോടെ നിലവിളിച്ചു.
4.16.38
नरोत्तमः कालयुगान्तकोपमं
शरोत्तमं काञ्चनरूप्यभूषितम्।
ससर्ज दीप्तं तममित्रमर्दनं
सधूममग्निं मुखतो यथा हरः ॥ ४.१६.३८ ॥
നരോത്തമൻ (രാമൻ) യുഗാന്തകാലത്തെ കാലന്റെ കോപം പോലെ, സ്വർണ്ണവും വെള്ളിയും അലങ്കരിച്ച, ശത്രുമർദ്ദകമായ, ജ്വലിക്കുന്ന ഉത്തമ ശരം തൊടുത്തു; ഹരൻ (ശിവൻ) വായിൽ നിന്ന് പുകയോടെ അഗ്നി വമിക്കുന്നതുപോലെ.
4.16.39
अथोक्षितः शोणिततोयविस्रवैः
सुपुष्पिताशोक इवानिलोद्धतः।
विचेतनो वासवसूनुराहवे
प्रभ्रंशितेन्द्रध्वजवत् क्षितिं गतः ॥ ४.१६.३९ ॥
അപ്പോൾ രക്തപ്രവാഹത്താൽ നനഞ്ഞ്, കാറ്റിൽ ഇളകിയ നന്നായി പൂത്ത അശോകവൃക്ഷം പോലെ, യുദ്ധത്തിൽ ബോധം മറഞ്ഞ വാസവപുത്രൻ (വാലി) വീണുപോയ ഇന്ദ്രധ്വജം പോലെ ഭൂമിയിൽ വീണു.