Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 4.23
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.23.1
ततः समुपजिघ्रन्ती कपिराजस्य तन्मुखम्।
पतिं लोकश्रुता तारा मृतं वचनमब्रवीत् ॥ ४.२३.१ ॥
Da sprach Tārā, in den Welten berühmt, indem sie das Antlitz des Affenkönigs roch, diese Worte zu ihrem toten Gatten.
4.23.2
शेषे त्वं विषमे दुःखमकृत्वा वचनं मम।
उपलोपचिते वीर सुदुःखे वसुधातले ॥ ४.२३.२ ॥
O Held, ohne auf meine Worte zu hören, liegst du voller Schmerz auf diesem unebenen, mit Steinen übersäten, sehr schmerzhaften Boden.
4.23.3
मत्तः प्रियतरा नूनं वानरेन्द्र मही तव।
शेषे हि तां परिष्वज्य मां च न प्रतिभाषसे ॥ ४.२३.३ ॥
O Herr der Affen, gewiss ist dir diese Erde lieber als ich, denn du liegst sie umarmend da und antwortest mir nicht einmal.
4.23.4
सुग्रीवस्य वशं प्राप्तो विधिरेष भवत्यहो।
सुग्रीव एव विक्रान्तो वीर साहसिकप्रिय ॥ ४.२३.४ ॥
Ach! Unter Sugrīvas Macht zu fallen, das ist dein Schicksal. O Held, Liebling der Kühnen, Sugrīva hat wahrlich seine Tapferkeit gezeigt.
4.23.5
ऋक्षवानरमुख्यास्त्वां बलिनं पर्युपासते।
तेषां विलपितं कृच्छ्रमङ्गदस्य च शोचतः ॥ ४.२३.५ ॥
Die Anführer der Bären und Affen sitzen um dich, o Mächtiger; ihr Klagen und das trauernde Weinen Aṅgadas ist voller Qual.
4.23.6
मम चेमा गिरः श्रुत्वा किं त्वं न प्रतिबुध्यसे।
इदं तद् वीरशयनं तत्र शेषे हतो युधि ॥ ४.२३.६ ॥
Warum erwachst du nicht, selbst wenn du diese meine Worte hörst? Dies ist das Lager der Helden, auf dem du liegst, im Kampf erschlagen.
4.23.7
शायिता निहता यत्र त्वयैव रिपवः पुरा।
विशुद्धसत्त्वाभिजन प्रिययुद्ध मम प्रिय ॥ ४.२३.७ ॥
Hier, wo du einst deine Feinde niederstrecktest und erschlugst, o du von reiner Natur und edler Abkunft, Liebhaber des Kampfes, mein Geliebter!
4.23.8
मामनाथां विहायैकां गतस्त्वमसि मानद।
शूराय न प्रदातव्या कन्या खलु विपश्चिता ॥ ४.२३.८ ॥
O Spender der Ehre, du hast mich allein und ohne Beschützer verlassen und bist gegangen. Ein Weiser soll seine Tochter keinem Helden geben.
4.23.9
शूरभार्यां हतां पश्य सद्यो मां विधवां कृताम्।
अवभग्नश्च मे मानो भग्ना मे शाश्वती गतिः ॥ ४.२३.९ ॥
Sieh mich an, die Gattin eines Helden, nun im Nu zur Witwe gemacht. Meine Ehre ist zerbrochen, und meine ewige Zuflucht ist zerstört.
4.23.10
अगाधे च निमग्नास्मि विपुले शोकसागरे।
अश्मसारमयं नूनमिदं मे हृदयं दृढम् ॥ ४.२३.१० ॥
Ich bin in diesen weiten, grundlosen Ozean des Kummers versunken. Gewiss ist dieses mein Herz fest, aus dem Wesen des Steins gemacht.
4.23.11
भर्तारं निहतं दृष्ट्वा यन्नाद्य शतधा कृतम्।
सुहृच्चैव च भर्ता च प्रकृत्या च मम प्रियः ॥ ४.२३.११ ॥
Obwohl ich meinen Gatten erschlagen sah, ist dieses Herz heute nicht in hundert Stücke zerbrochen. Er war mein Freund, mein Gatte und von Natur mir lieb.
4.23.12
प्रहारे च पराक्रान्तः शूरः पञ्चत्वमागतः।
पतिहीना तु या नारी कामं भवतु पुत्रिणी ॥ ४.२३.१२ ॥
Im Schlag hat der tapfere Held die fünf Elemente, den Tod, erreicht. Die Frau, die ihres Gatten beraubt ist, möge, wenn sie will, Mutter von Söhnen werden.
4.23.13
धनधान्यसमृद्धापि विधवेत्युच्यते जनैः।
स्वगात्रप्रभवे वीर शेषे रुधिरमण्डले ॥ ४.२३.१३ ॥
Obwohl sie reich an Reichtum und Korn ist, nennt man sie Witwe. O Held, aus deinem eigenen Leib geboren, liegst du in einer Blutlache.
4.23.14
कृमिरागपरिस्तोमे स्वकीये शयने यथा।
रेणुशोणितसंवीतं गात्रं तव समन्ततः ॥ ४.२३.१४ ॥
Wie ein mit Insektenpurpur bedecktes eigenes Lager ist dein Körper ringsum mit Staub und Blut bedeckt.
4.23.15
परिरब्धुं न शक्नोमि भुजाभ्यां प्लवगर्षभ।
कृतकृत्योऽद्य सुग्रीवो वैरेऽस्मिन्नतिदारुणे ॥ ४.२३.१५ ॥
O Stier unter den Affen, ich kann dich nicht mit meinen Armen umarmen. In dieser überaus schrecklichen Feindschaft hat Sugrīva heute sein Ziel erreicht.
4.23.16
यस्य रामविमुक्तेन हृतमेकेषुणा भयम्।
शरेण हृदि लग्नेन गात्रसंस्पर्शने तव ॥ ४.२३.१६ ॥
Die Furcht vor ihm wurde durch einen einzigen Pfeil Rāmas beseitigt; dieser Pfeil, beim Berühren deines Körpers, blieb in deinem Herzen stecken.
4.23.17
वार्यामि त्वां निरीक्षन्ती त्वयि पञ्चत्वमागते।
उद्बबर्ह शरं नीलस्तस्य गात्रगतं तदा ॥ ४.२३.१७ ॥
Da du tot bist, halte ich dich zurück. Da zog Nīla den im Körper steckenden Pfeil heraus.
4.23.18
गिरिगह्वरसंलीनं दीप्तमाशीविषं यथा।
तस्य निष्कृष्यमाणस्य बाणस्यापि बभौ द्युतिः ॥ ४.२३.१८ ॥
Wie eine glühende giftige Schlange, die in einer Bergeshöhle verborgen liegt, leuchtete der Glanz des Pfeils, als er aus seinem Körper gezogen wurde.
4.23.19
अस्तमस्तकसंरुद्धरश्मेर्दिनकरादिव।
पेतुः क्षतजधारास्तु व्रणेभ्यस्तस्य सर्वशः ॥ ४.२३.१९ ॥
Wie die Sonne, deren Strahlen am Gipfel des untergehenden Berges zurückgehalten werden, so flossen von allen Seiten Blutströme aus seinen Wunden.
4.23.20
ताम्रगैरिकसम्पृक्ता धारा इव धराधरात्।
अवकीर्णं विमार्जन्ती भर्तारं रणरेणुना ॥ ४.२३.२० ॥
Wie Bäche, die von einem Berg fließen, mit rotem Ocker vermischt, wischte Tārā ihren mit dem Staub der Schlacht bedeckten Gatten ab,
4.23.21
अस्रैर्नयनजैः शूरं सिषेचास्त्रसमाहतम्।
रुधिरोक्षितसर्वाङ्गं दृष्ट्वा विनिहतं पतिम् ॥ ४.२३.२१ ॥
Mit Tränen aus den Augen benetzte sie den Helden, von Waffen getroffen, am ganzen Leib mit Blut beschmiert, als sie ihren erschlagenen Gatten sah.
4.23.22
उवाच तारा पिङ्गाक्षं पुत्रमङ्गदमङ्गना।
अवस्थां पश्चिमां पश्य पितुः पुत्र सुदारुणाम् ॥ ४.२३.२२ ॥
Tārā sprach zu ihrem Sohn mit den gelben Augen, Aṅgada: "Sohn, sieh den letzten Zustand deines Vaters, den überaus schrecklichen."
4.23.23
सम्प्रसक्तस्य वैरस्य गतोऽन्तः पापकर्मणा।
बालसूर्योज्ज्वलतनुं प्रयातं यमसादनम् ॥ ४.२३.२३ ॥
Durch die sündige Tat der tiefen Verstrickung in Feindschaft ist sein Ende gekommen; er, dessen Leib wie die junge Sonne strahlte, ist zur Wohnung Yamas gegangen.
4.23.24
अभिवादय राजानं पितरं पुत्र मानदम्।
एवमुक्तः समुत्थाय जग्राह चरणौ पितुः ॥ ४.२३.२४ ॥
"Sohn, verneige dich vor dem König, deinem Vater, dem Spender der Ehre." So angesprochen, erhob er sich und ergriff die Füße seines Vaters.
4.23.25
भुजाभ्यां पीनवृत्ताभ्यामङ्गदोऽहमिति ब्रुवन्।
अभिवादयमानं त्वामङ्गदं त्वं यथा पुरा ॥ ४.२३.२५ ॥
Mit meinen dicken, runden Armen sagend: »Ich bin Aṅgada«, dich grüßend, wie du es einst Aṅgada gegenüber tatest.
4.23.26
दीर्घायुर्भव पुत्रेति किमर्थं नाभिभाषसे।
अहं पुत्रसहाया त्वामुपासे गतचेतनम्।
सिंहेन पातितं सद्यो गौः सवत्सेव गोवृषम् ॥ ४.२३.२६ ॥
Warum sprichst du nicht zu mir und sagst: »Lebe lange, mein Sohn«? Ich sitze mit meinem Sohn bei dir, du bewusstlos, wie eine Kuh mit ihrem Kalb neben einem Stier sitzt, den ein Löwe sogleich niederstreckte.
4.23.27
इष्ट्वा संग्रामयज्ञेन रामप्रहरणाम्भसा।
तस्मन्नवभृथे स्नातः कथं पत्न्या मया विना ॥ ४.२३.२७ ॥
Nachdem du das Schlachtopfer mit dem Wasser von Rāmas Waffe dargebracht und jenes abschließende Bad genommen hast, wie bist du ohne mich, deine Gattin?
4.23.28
या दत्ता देवराजेन तव तुष्टेन संयुगे।
शातकौम्भीं प्रियां मालां तां ते पश्यामि नेह किम् ॥ ४.२३.२८ ॥
Warum sehe ich hier nicht die geliebte goldene Girlande an dir, die dir der König der Götter im Kampf zufrieden gab?
4.23.29
राज्यश्रीर्न जहाति त्वां गतासुमपि मानद।
सूर्यस्यावर्तमानस्य शैलराजमिव प्रभा ॥ ४.२३.२९ ॥
O Spender der Ehre, obwohl du leblos bist, verlässt dich die Pracht der Herrschaft nicht, wie das Licht der kreisenden Sonne den König der Berge nicht verlässt.
4.23.30
न मे वचः पथ्यमिदं त्वया कृतं
न चास्मि शक्ता हि निवारणे तव।
हता सपुत्रास्मि हतेन संयुगे
सह त्वया श्रीर्विजहाति मामपि ॥ ४.२३.३० ॥
Du hast meine heilsamen Worte nicht befolgt, und ich vermochte dich nicht zurückzuhalten. Im Kampf bin ich mit meinem Sohn niedergeschlagen; das Glück selbst verlässt mich, da ich mit dir zugrunde gehe.