வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 4.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.3.1
वचो विज्ञाय हनुमान् सुग्रीवस्य महात्मनः।
पर्वतादृष्यमूकात् तु पुप्लुवे यत्र राघवौ ॥ ४.३.१ ॥
மகாத்மாவான சுக்ரீவனின் சொல்லை அறிந்த அனுமான், ரிஷ்யமூக மலையிலிருந்து ராகவர்கள் இருந்த இடத்தை நோக்கித் தாவினான்.
4.3.2
कपिरूपं परित्यज्य हनुमान् मारुतात्मजः।
भिक्षुरूपं ततो भेजे शठबुद्धितया कपिः ॥ ४.३.२ ॥
குரங்கு வடிவைத் துறந்த வாயுபுத்திரன் அனுமான், பின்னர் தந்திரமான எண்ணத்துடன் பிக்ஷுவின் வடிவை ஏற்றான்.
4.3.3
ततश्च हनुमान् वाचा श्लक्ष्णया सुमनोज्ञया।
विनीतवदुपागम्य राघवौ प्रणिपत्य च ॥ ४.३.३ ॥
பின்னர் அனுமான் மென்மையான, மிகவும் இனிய சொற்களுடன், பணிவுடன் இரு ராகவர்களையும் அணுகி வணங்கினான்.
4.3.4
आबभाषे च तौ वीरौ यथावत् प्रशशंस च।
सम्पूज्य विधिवद् वीरौ हनुमान् वानरोत्तमः ॥ ४.३.४ ॥
வானரர்களில் சிறந்தவனான அனுமான், அந்த இரு வீரர்களிடம் முறைப்படி பேசி, அவர்களைப் புகழ்ந்து, விதிப்படி வழிபட்டான்.
4.3.5
उवाच कामतो वाक्यं मृदु सत्यपराक्रमौ।
राजर्षिदेवप्रतिमौ तापसौ संशितव्रतौ ॥ ४.३.५ ॥
உண்மை வீரம் கொண்டவர்களும், ராஜரிஷிகளையும் தேவர்களையும் போன்றவர்களும், கடுமையான விரதம் கொண்ட தவசிகளுமான அவ்விருவரிடம் அனுமான் விருப்பப்படி மென்மையான சொற்களைச் சொன்னான்.
4.3.6
देशं कथमिमं प्राप्तौ भवन्तौ वरवर्णिनौ।
त्रासयन्तौ मृगगणानन्यांश्च वनचारिणः ॥ ४.३.६ ॥
அழகிய நிறம் கொண்ட நீங்கள் இருவரும் மான் கூட்டங்களையும் பிற வனவாழ் உயிரினங்களையும் அச்சுறுத்தியபடி இந்தப் பகுதிக்கு எப்படி வந்தீர்கள்?
4.3.7
पम्पातीररुहान् वृक्षान् वीक्षमाणौ समन्ततः।
इमां नदीं शुभजलां शोभयन्तौ तरस्विनौ ॥ ४.३.७ ॥
பம்பையின் கரையில் வளர்ந்த மரங்களை எங்கும் பார்த்துக்கொண்டு, இந்த நல்ல நீருள்ள ஆற்றை அழகுபடுத்தும் வேகமும் வலிமையும் உடைய இருவர்.
4.3.8
धैर्यवन्तौ सुवर्णाभौ कौ युवां चीरवाससौ।
निःश्वसन्तौ वरभुजौ पीडयन्ताविमाः प्रजाः ॥ ४.३.८ ॥
உறுதியுடையவர்களே, பொன்னிற ஒளியுடையவர்களே, மரவுரி அணிந்தவர்களே, பெருமூச்சு விடுபவர்களே, சிறந்த புயங்களை உடையவர்களே, இந்த உயிர்களை வருத்துபவர்களாகிய நீங்கள் இருவர் யார்?
4.3.9
सिंहविप्रेक्षितौ वीरौ महाबलपराक्रमौ।
शक्रचापनिभे चापे गृहीत्वा शत्रुनाशनौ ॥ ४.३.९ ॥
சிங்கப் பார்வையுடைய வீரர்களே, பெரும் வலிமையும் வீரமும் உடையவர்களே, இந்திரவில்லைப் போன்ற வில்லைப் பிடித்த, எதிரிகளை அழிப்பவர்களே.
4.3.10
श्रीमन्तौ रूपसम्पन्नौ वृषभश्रेष्ठविक्रमौ।
हस्तिहस्तोपमभुजौ द्युतिमन्तौ नरर्षभौ ॥ ४.३.१० ॥
செல்வமுடையவர்களே, அழகு நிறைந்தவர்களே, சிறந்த காளை போன்ற வீரமுடையவர்களே, யானையின் துதிக்கை போன்ற புயங்களுடையவர்களே, ஒளிமிக்கவர்களே, மனிதர்களில் சிறந்தவர்களே.
4.3.11
प्रभया पर्वतेन्द्रोऽसौ युवयोरवभासितः।
राज्यार्हावमरप्रख्यौ कथं देशमिहागतौ ॥ ४.३.११ ॥
உங்கள் இருவரின் ஒளியால் இந்த மலைகளின் அரசன் ஒளிரப்பட்டிருக்கிறான். அரசாளத் தகுதியுடையவர்களே, தேவர்களைப் போன்றவர்களே, இந்த நாட்டுக்கு எப்படி வந்தீர்கள்?
4.3.12
पद्मपत्रेक्षणौ वीरौ जटामण्डलधारिणौ।
अन्योन्यसदृशौ वीरौ देवलोकादिहागतौ ॥ ४.३.१२ ॥
தாமரை இதழ் போன்ற கண்களுடையவர்களே, சடைமுடி தரித்தவர்களே, ஒருவருக்கொருவர் ஒத்த வீரர்களே, தேவலோகத்திலிருந்து இங்கு வந்தவர்களே.
4.3.13
यदृच्छयेव सम्प्राप्तौ चन्द्रसूर्यौ वसुंधराम्।
विशालवक्षसौ वीरौ मानुषौ देवरूपिणौ ॥ ४.३.१३ ॥
தற்செயலாகவே பூமியில் வந்திறங்கிய சந்திரனும் சூரியனும் போல, பரந்த மார்பினரும் வீரருமான அவ்விருவரும் மனிதர்களாயினும் தெய்வ உருவம் கொண்டவர்கள்.
4.3.14
सिंहस्कन्धौ महोत्साहौ समदाविव गोवृषौ।
आयताश्च सुवृत्ताश्च बाहवः परिघोपमाः ॥ ४.३.१४ ॥
சிங்கத் தோள்களும் பெரும் ஊக்கமும் கொண்டவர்கள்; மதம் பிடித்த காளைகளைப் போன்றவர்கள்; நீண்டும் வட்டமும் இரும்புத் தடி போன்றும் உள்ள அவர்களின் தோள்கள்.
4.3.15
सर्वभूषणभूषार्हाः किमर्थं न विभूषिताः।
उभौ योग्यावहं मन्ये रक्षितुं पृथिवीमिमाम् ॥ ४.३.१५ ॥
எல்லா அணிகளாலும் அலங்கரிக்கத் தகுந்தவர்கள்; ஏன் அலங்கரிக்கப்படவில்லை? இவ்விருவரும் இப்பூமியைக் காக்கத் தகுதியுடையவர்கள் என்று நான் நினைக்கிறேன்.
4.3.16
ससागरवनां कृत्स्नां विन्ध्यमेरुविभूषिताम्।
इमे च धनुषी चित्रे श्लक्ष्णे चित्रानुलेपने ॥ ४.३.१६ ॥
கடல்களும் காடுகளும் கொண்ட முழு பூமியும், விந்திய, மேரு மலைகளால் அழகுபெற்றது; இந்த இரண்டு அழகிய, மென்மையான, வண்ண வேலைப்பாடுள்ள வில்லுகளும்.
4.3.17
प्रकाशेते यथेन्द्रस्य वज्रे हेमविभूषिते।
सम्पूर्णाश्च शितैर्बाणैस्तूणाश्च शुभदर्शनाः ॥ ४.३.१७ ॥
இந்திரனின் பொன்னணிந்த வஜ்ரங்கள் ஒளிர்வது போல் இவை ஒளிர்கின்றன; கூர்மையான அம்புகளால் நிறைந்த, காண்பதற்கு மங்கலமான அம்பறாத்தூணிகள்.
4.3.18
जीवितान्तकरैर्घोरैर्ज्वलद्भिरिव पन्नगैः।
महाप्रमाणौ विपुलौ तप्तहाटकभूषणौ ॥ ४.३.१८ ॥
உயிரை முடிக்கும் கொடிய, எரியும் பாம்புகளைப் போன்றவை; அவ்விருவரும் மிகப் பெரியவர்கள், உருக்கிய பொன் அணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டவர்கள்.
4.3.19
खड्गावेतौ विराजेते निर्मुक्तभुजगाविव।
एवं मां परिभाषन्तं कस्माद् वै नाभिभाषतः ॥ ४.३.१९ ॥
உரியை உதிர்த்த பாம்புகளைப் போல இந்த இரண்டு வாட்களும் ஒளிர்கின்றன. இவ்வாறு நான் பேசிக்கொண்டிருக்கையில் நீங்கள் ஏன் எனக்குப் பதில் சொல்லவில்லை?
4.3.20
सुग्रीवो नाम धर्मात्मा कश्चिद् वानरपुङ्गवः।
वीरो विनिकृतो भ्रात्रा जगद्भ्रमति दुःखितः ॥ ४.३.२० ॥
சுக்ரீவன் என்ற பெயருடைய தருமாத்மாவான ஒரு வானரத் தலைவன் இருக்கிறான். அவனது சகோதரனால் அவமதிக்கப்பட்ட வீரன் அவன்; துயருற்று உலகில் அலைந்து திரிகிறான்.
4.3.21
प्राप्तोऽहं प्रेषितस्तेन सुग्रीवेण महात्मना।
राज्ञा वानरमुख्यानां हनुमान् नाम वानरः ॥ ४.३.२१ ॥
மகாத்மாவான சுக்ரீவனால் அனுப்பப்பட்டு நான் இங்கு வந்திருக்கிறேன். வானரத் தலைவர்களின் அரசனான அவனது தூதன், வானரனாகிய ஹனுமான் என்பவன் நான்.
4.3.22
युवाभ्यां स हि धर्मात्मा सुग्रीवः सख्यमिच्छति।
तस्य मां सचिवं वित्तं वानरं पवनात्मजम् ॥ ४.३.२२ ॥
அந்தத் தருமாத்மாவான சுக்ரீவன் உங்கள் இருவருடனும் நட்பை விரும்புகிறான். அவனுடைய அமைச்சனாக இருக்கும் வாயுவின் மகனான வானரம் என்னை அறிந்துகொள்ளுங்கள்.
4.3.23
भिक्षुरूपप्रतिच्छन्नं सुग्रीवप्रियकारणात्।
ऋष्यमूकादिह प्राप्तं कामगं कामचारिणम् ॥ ४.३.२३ ॥
சுக்ரீவனுக்கு நன்மை செய்யும் பொருட்டு பிக்ஷுவின் வடிவத்தில் மறைந்து ரிஷ்யமூகத்திலிருந்து இங்கு வந்திருக்கிறேன். விரும்பியபடி செல்லவும் திரியவும் வல்லவன் நான்.
4.3.24
एवमुक्त्वा तु हनुमांस्तौ वीरौ रामलक्ष्मणौ।
वाक्यज्ञो वाक्यकुशलः पुनर्नोवाच किंचन ॥ ४.३.२४ ॥
இவ்வாறு சொல்லி, சொற்களை அறிந்தவனும் பேச்சில் வல்லவனுமான ஹனுமான் அந்த வீரர்களான ராமனிடமும் லக்ஷ்மணனிடமும் பிறகு எதுவும் பேசவில்லை.
4.3.25
एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य रामो लक्ष्मणमब्रवीत्।
प्रहृष्टवदनः श्रीमान् भ्रातरं पार्श्वतः स्थितम् ॥ ४.३.२५ ॥
அவனுடைய இந்தச் சொற்களைக் கேட்டு, மகிழ்ச்சியான முகத்துடன் இருந்த ஸ்ரீமான் ராமர், தமக்கருகில் நின்றிருந்த சகோதரன் லக்ष்மணனிடம் கூறினார்.
4.3.26
सचिवोऽयं कपीन्द्रस्य सुग्रीवस्य महात्मनः।
तमेव कांक्षमाणस्य ममान्तिकमिहागतः ॥ ४.३.२६ ॥
இவர் மகாத்மாவாகிய வானரேந்திரன் சுக்ரீவனின் அமைச்சர்; என்னையே நாடி இங்கு என் அருகில் வந்திருக்கிறார்.
4.3.27
तमभ्यभाष सौमित्रे सुग्रीवसचिवं कपिम्।
वाक्यज्ञं मधुरैर्वाक्यैः स्नेहयुक्तमरिंदमम् ॥ ४.३.२७ ॥
சௌமித்திரியே! சுக்ரீவனின் அமைச்சரும், பேச்சில் வல்லவரும், எதிரிகளை அடக்குபவருமான அந்த வானரரிடம் இனிய, அன்பு நிறைந்த சொற்களால் பேசு.
4.3.28
नानृग्वेदविनीतस्य नायजुर्वेदधारिणः।
नासामवेदविदुषः शक्यमेवं विभाषितुम् ॥ ४.३.२८ ॥
ருக்வேதத்தில் பயிற்சி பெறாதவனாலும், யஜுர்வேதத்தைத் தாங்காதவனாலும், சாமவேதத்தை அறியாதவனாலும் இவ்வாறு பேச இயலாது.
4.3.29
नूनं व्याकरणं कृत्स्नमनेन बहुधा श्रुतम्।
बहु व्याहरतानेन न किंचिदपशब्दितम् ॥ ४.३.२९ ॥
நிச்சயமாக இவர் இலக்கணத்தை முழுமையாகவும் பல வகையிலும் கற்றிருக்கிறார்; இத்தனை பேசியும் ஒரு தவறான சொல்லையும் இவர் பேசவில்லை.
4.3.30
न मुखे नेत्रयोश्चापि ललाटे च भ्रुवोस्तथा।
अन्येष्वपि च सर्वेषु दोषः संविदितः क्वचित् ॥ ४.३.३० ॥
இவருடைய முகத்திலும், கண்களிலும், நெற்றியிலும், புருவங்களிலும், மற்ற எல்லா உறுப்புகளிலும் எங்கும் ஒரு குறையும் காணப்படவில்லை.
4.3.31
अविस्तरमसंदिग्धमविलम्बितमव्यथम्।
उरःस्थं कण्ठगं वाक्यं वर्तते मध्यमस्वरम् ॥ ४.३.३१ ॥
விரிவற்றதும், ஐயமற்றதும், தாமதமற்றதும், தடுமாற்றமற்றதுமான, மார்பில் நிலைகொண்டு தொண்டையிலிருந்து எழும், நடுத்தர சுருதியிலான சொல்.
4.3.32
संस्कारक्रमसम्पन्नामद्भुतामविलम्बिताम्।
उच्चारयति कल्याणीं वाचं हृदयहर्षिणीम् ॥ ४.३.३२ ॥
செம்மையான ஒழுங்குடையதும், அற்புதமானதும், தாமதமற்றதும், மங்கலமானதும், உள்ளத்தை மகிழ்விப்பதுமான சொல்லை அவர் உரைக்கிறார்.
4.3.33
अनया चित्रया वाचा त्रिस्थानव्यञ्जनस्थया।
कस्य नाराध्यते चित्तमुद्यतासेररेरपि ॥ ४.३.३३ ॥
மார்பு, தொண்டை, தலை ஆகிய மூன்று இடங்களிலும் வெளிப்படும் இந்த வியக்கத்தக்க சொல்லால், ஓங்கிய வாளேந்திய பகைவனின் உள்ளமும்கூட யாருடைய மனத்தை மகிழ்விக்காது?
4.3.34
एवंविधो यस्य दूतो न भवेत् पार्थिवस्य तु।
सिद्ध्यन्ति हि कथं तस्य कार्याणां गतयोऽनघ ॥ ४.३.३४ ॥
இத்தகையவன் எந்த அரசனுக்குத் தூதனாக இல்லையோ, அவனுடைய செயல்களின் போக்குகள் எவ்வாறு நிறைவேறும், பாவமற்றவனே?
4.3.35
एवंगुणगणैर्युक्ता यस्य स्युः कार्यसाधकाः।
तस्य सिद्ध्यन्ति सर्वेऽर्था दूतवाक्यप्रचोदिताः ॥ ४.३.३५ ॥
இத்தகைய குணக்கூட்டங்களால் நிறைந்த, காரியம் சாதிப்பவர்கள் யாருக்கு இருக்கிறார்களோ, அவனுடைய எல்லா நோக்கங்களும் தூதனின் சொல்லால் தூண்டப்பட்டு நிறைவேறும்.
4.3.36
एवमुक्तस्तु सौमित्रिः सुग्रीवसचिवं कपिम्।
अभ्यभाषत वाक्यज्ञो वाक्यज्ञं पवनात्मजम् ॥ ४.३.३६ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும், சொல்லறிந்த சௌமித்ரி, சுக்ரீவனின் அமைச்சனான குரங்கை, சொல்லறிந்த வாயுபுத்திரனிடம் பேசினான்.
4.3.37
विदिता नौ गुणा विद्वन् सुग्रीवस्य महात्मनः।
तमेव चावां मार्गावः सुग्रीवं प्लवगेश्वरम् ॥ ४.३.३७ ॥
அறிஞரே, மகாத்மாவான சுக்ரீவனின் குணங்கள் எங்களுக்குத் தெரியும்; குரங்குகளின் தலைவனான அந்த சுக்ரீவனையே நாங்கள் இருவரும் தேடுவோம்.
4.3.38
यथा ब्रवीषि हनुमन् सुग्रीववचनादिह।
तत् तथा हि करिष्यावो वचनात् तव सत्तम ॥ ४.३.३८ ॥
ஹனுமானே, நீர் சுக்ரீவனின் சொல்லின்படி இங்கே கூறுவது போலவே, சிறந்தவரே, உமது சொல்லின்படி நாங்கள் அப்படியே செய்வோம்.
4.3.39
तत् तस्य वाक्यं निपुणं निशम्य
प्रहृष्टरूपः पवनात्मजः कपिः।
मनः समाधाय जयोपपत्तौ
सख्यं तदा कर्तुमियेष ताभ्याम् ॥ ४.३.३९ ॥
அவர்களின் அந்தத் திறமையான சொற்களைக் கேட்டு, காற்றின் மகனான அந்தக் குரங்கின் தோற்றம் மகிழ்ச்சியால் மலர்ந்தது; வெற்றியை அடைவதில் மனத்தை நிலைநிறுத்தி, அப்போது அவர்கள் இருவருடனும் நட்பு கொள்ள விரும்பினார்.