Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 4.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.32.1
अङ्गदस्य वचः श्रुत्वा सुग्रीवः सचिवैः सह।
लक्ष्मणं कुपितं श्रुत्वा मुमोचासनमात्मवान् ॥ ४.३२.१ ॥
Als Sugrīva die Worte Aṅgadas hörte und vernahm, dass Lakṣmaṇa zornig war, erhob sich der selbstbeherrschte Sugrīva mit seinen Ministern von seinem Sitz.
4.32.2
स च तानब्रवीद् वाक्यं निश्चित्य गुरुलाघवम्।
मन्त्रज्ञान् मन्त्रकुशलो मन्त्रेषु परिनिष्ठितः ॥ ४.३२.२ ॥
Nachdem er Gewicht und Leichtigkeit der Sache abgewogen hatte, sprach er, geschickt im Rat und fest in den Beratungen, diese Worte zu seinen Ministern, die den Rat kannten.
4.32.3
न मे दुर्व्याहृतं किंचिन्नापि मे दुरनुष्ठितम्।
लक्ष्मणो राघवभ्राता क्रुद्धः किमिति चिन्तये ॥ ४.३२.३ ॥
Ich habe kein böses Wort gesprochen und auch keine böse Tat begangen. Warum ist Lakṣmaṇa, der Bruder Rāghavas, zornig? Ich frage mich das.
4.32.4
असुहृद्भिर्ममामित्रैर्नित्यमन्तरदर्शिभिः।
मम दोषानसम्भूतान् श्रावितो राघवानुजः ॥ ४.३२.४ ॥
Meine Feinde und Unfreunde, die stets nach meinen Fehlern suchen, haben dem jüngeren Bruder Rāghavas Vorwürfe zu Ohren gebracht, die nie begangen wurden.
4.32.5
अत्र तावद् यथाबुद्धिः सर्वैरेव यथाविधि।
भावस्य निश्चयस्तावद् विज्ञेयो निपुणं शनैः ॥ ४.३२.५ ॥
Hier und jetzt soll jeder nach seiner Einsicht und ordnungsgemäß die Entschlossenheit der Absicht sorgfältig und langsam erkennen.
4.32.6
न खल्वस्ति मम त्रासो लक्ष्मणान्नापि राघवात्।
मित्रं स्वस्थानकुपितं जनयत्येव सम्भ्रमम् ॥ ४.३२.६ ॥
Ich habe wahrlich keine Furcht vor Lakṣmaṇa, auch nicht vor Rāghava. Ein Freund, der an seinem eigenen Platz zornig ist, erzeugt nur Unruhe.
4.32.7
सर्वथा सुकरं मित्रं दुष्करं प्रतिपालनम्।
अनित्यत्वात् तु चित्तानां प्रीतिरल्पेऽपि भिद्यते ॥ ४.३२.७ ॥
Freundschaft zu schließen ist in jeder Hinsicht leicht, sie zu bewahren aber schwer. Da die Herzen unbeständig sind, zerbricht die Zuneigung schon um eine Kleinigkeit.
4.32.8
अतो निमित्तं त्रस्तोऽहं रामेण तु महात्मना।
यन्ममोपकृतं शक्यं प्रतिकर्तुं न तन्मया ॥ ४.३२.८ ॥
Darum bin ich wegen des großherzigen Rāma erschrocken; den Dienst, den er mir erwiesen hat, kann ich nicht vergelten.
4.32.9
सुग्रीवेणैवमुक्ते तु हनूमान् हरिपुंगवः।
उवाच स्वेन तर्केण मध्ये वानरमन्त्रिणाम् ॥ ४.३२.९ ॥
Als Sugrīva so gesprochen hatte, sagte Hanumān, der beste der Affen, inmitten der Affenminister mit seiner eigenen Überlegung:
4.32.10
सर्वथा नैतदाश्चर्यं यत् त्वं हरिगणेश्वर।
न विस्मरसि सुस्निग्धमुपकारं कृतं शुभम् ॥ ४.३२.१० ॥
Es ist keineswegs verwunderlich, Herr der Affenscharen, dass du jene so liebevolle, glückbringende Hilfe nicht vergisst.
4.32.11
राघवेण तु वीरेण भयमुत्सृज्य दूरतः।
त्वत्प्रियार्थं हतो वाली शक्रतुल्यपराक्रमः ॥ ४.३२.११ ॥
Der Held Rāghava, alle Furcht abgelegt, tötete aus der Ferne Vālī, dessen Tapferkeit der Indras gleichkam, um dir zu gefallen.
4.32.12
सर्वथा प्रणयात् क्रुद्धो राघवो नात्र संशयः।
भ्रातरं सम्प्रहितवाँल्लक्ष्मणं लक्ष्मिवर्धनम् ॥ ४.३२.१२ ॥
Rāghava ist aus Zuneigung zweifellos erzürnt; daran besteht kein Zweifel. Er hat seinen Bruder Lakṣmaṇa gesandt, den Mehrer des Glücks.
4.32.13
त्वं प्रमत्तो न जानीषे कालं कालविदां वर।
फुल्लसप्तच्छदश्यामा प्रवृत्ता तु शरच्छुभा ॥ ४.३२.१३ ॥
Bester unter den Kundigen der Zeit, du bist nachlässig und kennst die Zeit nicht: der glückverheißende Herbst ist gekommen, dunkel von blühenden Saptaparṇa-Bäumen.
4.32.14
निर्मलग्रहनक्षत्रा द्यौः प्रणष्टबलाहका।
प्रसन्नाश्च दिशः सर्वाः सरितश्च सरांसि च ॥ ४.३२.१४ ॥
Der Himmel ist klar mit reinen Planeten und Sternen, seine Wolken sind vergangen; alle Richtungen, Flüsse und Seen sind heiter.
4.32.15
प्राप्तमुद्योगकालं तु नावैषि हरिपुंगव।
त्वं प्रमत्त इति व्यक्तं लक्ष्मणोऽयमिहागतः ॥ ४.३२.१५ ॥
Bester der Affen, die Zeit zum Handeln ist gekommen, doch du verstehst es nicht; offensichtlich bist du nachlässig, und deshalb ist dieser Lakṣmaṇa hierhergekommen.
4.32.16
आर्तस्य हृतदारस्य परुषं पुरुषान्तरात्।
वचनं मर्षणीयं ते राघवस्य महात्मनः ॥ ४.३२.१६ ॥
Die harten Worte, die durch einen anderen von dem Betrübten gesprochen werden, dessen Gattin entführt wurde, musst du ertragen; es sind die Worte des großherzigen Rāghava.
4.32.17
कृतापराधस्य हि ते नान्यत् पश्याम्यहं क्षमम्।
अन्तरेणाञ्जलिं बद्ध्वा लक्ष्मणस्य प्रसादनात् ॥ ४.३२.१७ ॥
Für dich, der du den Fehler begangen hast, sehe ich keinen anderen angemessenen Weg, als die Hände zu falten und Lakṣmaṇa zu besänftigen.
4.32.18
नियुक्तैर्मन्त्रिभिर्वाच्यो ह्यवश्यं पार्थिवो हितम्।
इत एव भयं त्यक्त्वा ब्रवीम्यवधृतं वचः ॥ ४.३२.१८ ॥
Eingesetzte Minister müssen dem König gewiss das Heilsame sagen; darum spreche ich, die Furcht von hier abstreifend, ein entschiedenes Wort.
4.32.19
अभिक्रुद्धः समर्थो हि चापमुद्यम्य राघवः।
सदेवासुरगन्धर्वं वशे स्थापयितुं जगत् ॥ ४.३२.१९ ॥
Wenn Rāghava, aufs Äußerste erzürnt, seinen Bogen erhebt, vermag er die ganze Welt, mit Göttern, Asuras und Gandharvas, unter seine Herrschaft zu zwingen.
4.32.20
न स क्षमः कोपयितुं यः प्रसाद्यः पुनर्भवेत्।
पूर्वोपकारं स्मरता कृतज्ञेन विशेषतः ॥ ४.३२.२० ॥
Er, der sich einer früheren Wohltat erinnert und besonders dankbar ist, vermag nicht, jemanden zu erzürnen, der wieder besänftigt werden kann.
4.32.21
तस्य मूर्ध्ना प्रणम्य त्वं सपुत्रः ससुहृज्जनः।
राजंस्तिष्ठ स्वसमये भर्तुर्भार्येव तद्वशे ॥ ४.३२.२१ ॥
O König! Verneige dich mit deinen Söhnen und Gefährten vor ihm und bleibe gemäß deinem Versprechen unter seiner Gewalt, wie eine Gattin unter der Gewalt ihres Gatten.
4.32.22
न रामरामानुजशासनं त्वया
कपीन्द्र युक्तं मनसाप्यपोहितुम्।
मनो हि ते ज्ञास्यति मानुषं बलं
सराघवस्यास्य सुरेन्द्रवर्चसः ॥ ४.३२.२२ ॥
O Herr der Affen! Es geziemt dir nicht, auch nur im Geiste den Befehl Rāmas und seines jüngeren Bruders zu missachten. Dein eigener Geist wird die menschliche Stärke dieses Rāghava erkennen, der leuchtet wie der Herr der Götter.