வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 4.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.32.1
अङ्गदस्य वचः श्रुत्वा सुग्रीवः सचिवैः सह।
लक्ष्मणं कुपितं श्रुत्वा मुमोचासनमात्मवान् ॥ ४.३२.१ ॥
அங்கதனின் சொற்களைக் கேட்டு, லட்சுமணன் கோபமுற்றிருப்பதைக் கேட்ட சுக்கிரீவன், அமைச்சர்களுடன் தன் ஆசனத்திலிருந்து எழுந்தான்.
4.32.2
स च तानब्रवीद् वाक्यं निश्चित्य गुरुलाघवम्।
मन्त्रज्ञान् मन्त्रकुशलो मन्त्रेषु परिनिष्ठितः ॥ ४.३२.२ ॥
ஆலோசனையில் திறமையும் நிலைத்த ஞானமும் கொண்ட அவன், விஷயத்தின் எடையையும் இலேசையும் நிச்சயித்து, ஆலோசனை அறிந்த அமைச்சர்களிடம் இவ்வாறு சொன்னான்.
4.32.3
न मे दुर्व्याहृतं किंचिन्नापि मे दुरनुष्ठितम्।
लक्ष्मणो राघवभ्राता क्रुद्धः किमिति चिन्तये ॥ ४.३२.३ ॥
நான் ஒரு தீய சொல்லும் சொல்லவில்லை, ஒரு தீய செயலும் செய்யவில்லை. ராகவனின் சகோதரன் லட்சுமணன் ஏன் கோபமாக இருக்கிறான் என்று நான் சிந்திக்கிறேன்.
4.32.4
असुहृद्भिर्ममामित्रैर्नित्यमन्तरदर्शिभिः।
मम दोषानसम्भूतान् श्रावितो राघवानुजः ॥ ४.३२.४ ॥
எப்போதும் என் குறைகளைத் தேடும் என் பகைவர்களும் நண்பரல்லாதவர்களும், நடக்காத என் குற்றங்களை ராகவனின் இளைய சகோதரனுக்குக் கேட்கும்படி செய்துவிட்டார்கள்.
4.32.5
अत्र तावद् यथाबुद्धिः सर्वैरेव यथाविधि।
भावस्य निश्चयस्तावद् विज्ञेयो निपुणं शनैः ॥ ४.३२.५ ॥
இங்கே இப்போதைக்கு எல்லோரும் தங்கள் புத்திக்கு ஏற்ப முறையாக, நோக்கத்தின் உறுதியை நுணுக்கமாக, மெல்லமெல்ல அறிய வேண்டும்.
4.32.6
न खल्वस्ति मम त्रासो लक्ष्मणान्नापि राघवात्।
मित्रं स्वस्थानकुपितं जनयत्येव सम्भ्रमम् ॥ ४.३२.६ ॥
லட்சுமணனிடமிருந்தோ ராகவனிடமிருந்தோ எனக்கு எந்த அச்சமும் இல்லை. தன் இடத்திலேயே கோபமுற்ற நண்பன் பதற்றத்தை மட்டுமே உண்டாக்குகிறான்.
4.32.7
सर्वथा सुकरं मित्रं दुष्करं प्रतिपालनम्।
अनित्यत्वात् तु चित्तानां प्रीतिरल्पेऽपि भिद्यते ॥ ४.३२.७ ॥
நட்பை ஏற்படுத்துவது எல்லா வகையிலும் எளிது; ஆனால் அதைக் காப்பாற்றுவது கடினம். மனங்கள் நிலையற்றவை என்பதால், சிறு காரணத்திற்கும் அன்பு முறிந்துவிடுகிறது.
4.32.8
अतो निमित्तं त्रस्तोऽहं रामेण तु महात्मना।
यन्ममोपकृतं शक्यं प्रतिकर्तुं न तन्मया ॥ ४.३२.८ ॥
ஆகையால், மகாத்மாவான ராமரால் நான் அஞ்சுகிறேன்; அவர் எனக்குச் செய்த உதவிக்கு நான் பதில் உபகாரம் செய்ய இயலாது.
4.32.9
सुग्रीवेणैवमुक्ते तु हनूमान् हरिपुंगवः।
उवाच स्वेन तर्केण मध्ये वानरमन्त्रिणाम् ॥ ४.३२.९ ॥
சுக்ரீவன் இவ்வாறு கூறியபோது, வானர அமைச்சர்களின் நடுவில் வானரசிறந்தவரான அனுமன் தனது சொந்தத் தர்க்கத்துடன் பேசினார்.
4.32.10
सर्वथा नैतदाश्चर्यं यत् त्वं हरिगणेश्वर।
न विस्मरसि सुस्निग्धमुपकारं कृतं शुभम् ॥ ४.३२.१० ॥
வானரத் தலைவனே, நீ அந்த அன்புமிக்க, நன்மையான உதவியை மறக்காமல் இருப்பது எல்லா வகையிலும் வியப்பானதல்ல.
4.32.11
राघवेण तु वीरेण भयमुत्सृज्य दूरतः।
त्वत्प्रियार्थं हतो वाली शक्रतुल्यपराक्रमः ॥ ४.३२.११ ॥
வீரராகவர் பயத்தை விட்டொழித்து, தொலைவிலிருந்தே, உன் நன்மைக்காக இந்திரனுக்கு நிகரான வீரம் கொண்ட வாலியைக் கொன்றார்.
4.32.12
सर्वथा प्रणयात् क्रुद्धो राघवो नात्र संशयः।
भ्रातरं सम्प्रहितवाँल्लक्ष्मणं लक्ष्मिवर्धनम् ॥ ४.३२.१२ ॥
ராகவர் அன்பினால் கோபமடைந்துள்ளார் என்பதில் எந்த ஐயமும் இல்லை; அவர் தன் சகோதரன் லட்சுமணனை, செல்வத்தை வளர்ப்பவனை, அனுப்பியுள்ளார்.
4.32.13
त्वं प्रमत्तो न जानीषे कालं कालविदां वर।
फुल्लसप्तच्छदश्यामा प्रवृत्ता तु शरच्छुभा ॥ ४.३२.१३ ॥
காலம் அறிவோரில் சிறந்தவனே! நீ அலட்சியமாக இருக்கிறாய், காலத்தை அறியவில்லை; மலர்ந்த சப்தச்சத மரங்களால் கருநிறமான, இனிய சரத்காலம் வந்துவிட்டது.
4.32.14
निर्मलग्रहनक्षत्रा द्यौः प्रणष्टबलाहका।
प्रसन्नाश्च दिशः सर्वाः सरितश्च सरांसि च ॥ ४.३२.१४ ॥
வானம் தெளிந்த கோள்களும் நட்சத்திரங்களும் கொண்டது, மேகங்கள் மறைந்துவிட்டன; எல்லாத் திசைகளும், ஆறுகளும், ஏரிகளும் தெளிவாக உள்ளன.
4.32.15
प्राप्तमुद्योगकालं तु नावैषि हरिपुंगव।
त्वं प्रमत्त इति व्यक्तं लक्ष्मणोऽयमिहागतः ॥ ४.३२.१५ ॥
குரங்குகளில் சிறந்தவனே! செயலுக்கான காலம் வந்துவிட்டது, ஆனால் நீ உணரவில்லை; நீ அலட்சியமாக இருக்கிறாய் என்பது வெளிப்படை, அதனால்தான் இந்த லக்ஷ்மணன் இங்கு வந்திருக்கிறான்.
4.32.16
आर्तस्य हृतदारस्य परुषं पुरुषान्तरात्।
वचनं मर्षणीयं ते राघवस्य महात्मनः ॥ ४.३२.१६ ॥
துன்பப்பட்டவனும் மனைவியை இழந்தவனுமான ஒருவனின், பிறரிடமிருந்து வந்த கடுஞ்சொற்கள் உன்னால் பொறுக்கத்தக்கவை; அவை மகாத்மா ராகவனின் சொற்கள்.
4.32.17
कृतापराधस्य हि ते नान्यत् पश्याम्यहं क्षमम्।
अन्तरेणाञ्जलिं बद्ध्वा लक्ष्मणस्य प्रसादनात् ॥ ४.३२.१७ ॥
குற்றம் செய்தவனாகிய உனக்கு, லக்ஷ்மணனைச் சமாதானப்படுத்த கைகூப்பி வணங்குவதைத் தவிர வேறு தகுந்த வழி எதுவும் எனக்குத் தெரியவில்லை.
4.32.18
नियुक्तैर्मन्त्रिभिर्वाच्यो ह्यवश्यं पार्थिवो हितम्।
इत एव भयं त्यक्त्वा ब्रवीम्यवधृतं वचः ॥ ४.३२.१८ ॥
நியமிக்கப்பட்ட அமைச்சர்கள் அரசனிடம் நன்மையான சொல்லை அவசியம் சொல்ல வேண்டும்; ஆகையால் இங்கிருந்து பயத்தை விட்டு உறுதியான சொல்லைச் சொல்கிறேன்.
4.32.19
अभिक्रुद्धः समर्थो हि चापमुद्यम्य राघवः।
सदेवासुरगन्धर्वं वशे स्थापयितुं जगत् ॥ ४.३२.१९ ॥
ராகவன் மிகுந்த சினம் கொண்டு வில்லை ஏந்தினால், தேவர்கள், அசுரர்கள், கந்தர்வர்களுடன் கூடிய இவ்வுலகையே தம் வசத்தில் நிறுத்த அவர் வல்லவர்.
4.32.20
न स क्षमः कोपयितुं यः प्रसाद्यः पुनर्भवेत्।
पूर्वोपकारं स्मरता कृतज्ञेन विशेषतः ॥ ४.३२.२० ॥
முன்பு செய்த உதவியை நினைவில் கொள்பவரும், குறிப்பாக நன்றியுள்ளவருமான அவர், மீண்டும் சமாதானப்படுத்தக்கூடியவரை கோபப்படுத்த மாட்டார்.
4.32.21
तस्य मूर्ध्ना प्रणम्य त्वं सपुत्रः ससुहृज्जनः।
राजंस्तिष्ठ स्वसमये भर्तुर्भार्येव तद्वशे ॥ ४.३२.२१ ॥
அரசே! நீ மகன்களோடும் நண்பர்களோடும் அவருக்கு தலை வணங்கி, உன் சபதத்தின்படி, கணவனுக்குக் கீழ்ப்பட்ட மனைவியைப் போல அவருடைய வசத்தில் நில்.
4.32.22
न रामरामानुजशासनं त्वया
कपीन्द्र युक्तं मनसाप्यपोहितुम्।
मनो हि ते ज्ञास्यति मानुषं बलं
सराघवस्यास्य सुरेन्द्रवर्चसः ॥ ४.३२.२२ ॥
கபிஇந்திரா! ராமனுடையும் ராமனின் தம்பியுடையும் கட்டளையை மனதால்கூட புறக்கணிப்பது உனக்குத் தகாது. தேவேந்திரனைப் போல ஒளிரும் இந்த ராகவனின் மனித பலத்தை உன் மனமே அறியும்.