വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 4.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.52.1
अथ तानब्रवीत् सर्वान् विश्रान्तान् हरियूथपान्।
इदं वचनमेकाग्रा तापसी धर्मचारिणी ॥ ४.५२.१ ॥
അപ്പോൾ ധർമ്മം അനുഷ്ഠിക്കുന്ന ആ തപസ്വിനി ഏകാഗ്രമനസ്സോടെ വിശ്രമിച്ചിരുന്ന എല്ലാ വാനരയൂഥപന്മാരോടും ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
4.52.2
वानरा यदि वः खेदः प्रणष्टः फलभक्षणात्।
यदि चैतन्मया श्राव्यं श्रोतुमिच्छामि तां कथाम् ॥ ४.५२.२ ॥
വാനരന്മാരേ, പഴങ്ങൾ ഭക്ഷിച്ചതിനാൽ നിങ്ങളുടെ ക്ഷീണം നീങ്ങിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ഇത് എനിക്ക് കേൾക്കാവുന്നതാണെങ്കിൽ, ആ കഥ കേൾക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
4.52.3
तस्यास्तद् वचनं श्रुत्वा हनूमान् मारुतात्मजः।
आर्जवेन यथातत्त्वमाख्यातुमुपचक्रमे ॥ ४.५२.३ ॥
അവളുടെ ആ വാക്ക് കേട്ട് വായുപുത്രനായ ഹനുമാൻ ഋജുവായി, നടന്നതുപോലെ തന്നെ പറയാൻ തുടങ്ങി.
4.52.4
राजा सर्वस्य लोकस्य महेन्द्रवरुणोपमः।
रामो दाशरथिः श्रीमान् प्रविष्टो दण्डकावनम् ॥ ४.५२.४ ॥
സർവലോകത്തിന്റെയും രാജാവും മഹേന്ദ്രനും വരുണനും സമാനനുമായ ദശരഥപുത്രൻ ശ്രീമാനായ രാമൻ ദണ്ഡകാരണ്യത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
4.52.5
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा वैदेह्या सह भार्यया।
तस्य भार्या जनस्थानाद् रावणेन हृता बलात् ॥ ४.५२.५ ॥
അനുജൻ ലക്ഷ്മണനോടും ഭാര്യ വൈദേഹിയോടുമൊപ്പം ഇരുന്നപ്പോൾ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യയെ ജനസ്ഥാനത്തുനിന്ന് രാവണൻ ബലംപ്രയോഗിച്ച് അപഹരിച്ചു.
4.52.6
वीरस्तस्य सखा राज्ञः सुग्रीवो नाम वानरः।
राजा वानरमुख्यानां येन प्रस्थापिता वयम् ॥ ४.५२.६ ॥
ആ രാജാവിന്റെ സഖാവും വീരനുമായ സുഗ്രീവൻ എന്ന വാനരൻ, വാനരശ്രേഷ്ഠന്മാരുടെ രാജാവാണ്; അദ്ദേഹമാണ് ഞങ്ങളെ അയച്ചത്.
4.52.7
अगस्त्यचरितामाशां दक्षिणां यमरक्षिताम्।
सहैभिर्वानरैर्मुख्यैरङ्गदप्रमुखैर्वयम् ॥ ४.५२.७ ॥
അഗസ്ത്യൻ സഞ്ചരിച്ചതും യമൻ രക്ഷിക്കുന്നതുമായ ആ ദക്ഷിണദിക്കിലേക്ക്, അംഗദൻ പ്രധാനിയായ ശ്രേഷ്ഠ വാനരന്മാരോടൊപ്പം ഞങ്ങൾ (പോയി).
4.52.8
रावणं सहिताः सर्वे राक्षसं कामरूपिणम्।
सीतया सह वैदेह्या मार्गध्वमिति चोदिताः ॥ ४.५२.८ ॥
ഇച്ഛാരൂപിയായ രാക്ഷസൻ രാവണനെയും വൈദേഹി സീതയെയും (അന്വേഷിക്കുവിൻ) എന്ന് നിയോഗിക്കപ്പെട്ട ഞങ്ങളെല്ലാവരും (പോയി).
4.52.9
विचित्य तु वनं सर्वं समुद्रं दक्षिणां दिशम्।
वयं बुभुक्षिताः सर्वे वृक्षमूलमुपाश्रिताः ॥ ४.५२.९ ॥
കാടും സമുദ്രവും ദക്ഷിണദിക്കും മുഴുവൻ അന്വേഷിച്ച ശേഷം ഞങ്ങളെല്ലാവരും വിശന്ന് ഒരു വൃക്ഷത്തിന്റെ വേരിൽ ഇരുന്നു.
4.52.10
विवर्णवदनाः सर्वे सर्वे ध्यानपरायणाः।
नाधिगच्छामहे पारं मग्नाश्चिन्तामहार्णवे ॥ ४.५२.१० ॥
എല്ലാവരുടെയും മുഖം വിളറിയിരുന്നു; എല്ലാവരും ചിന്തയിൽ മുഴുകിയിരുന്നു. ചിന്തയെന്ന മഹാസമുദ്രത്തിൽ മുങ്ങി ഞങ്ങൾ കരയെ കണ്ടെത്തിയില്ല.
4.52.11
चारयन्तस्ततश्चक्षुर्दृष्टवन्तो महद् बिलम्।
लतापादपसंछन्नं तिमिरेण समावृतम् ॥ ४.५२.११ ॥
അലഞ്ഞുനടക്കുമ്പോൾ ഞങ്ങൾ ഒരു വലിയ ഗുഹ കണ്ടു; അത് വള്ളികളും വൃക്ഷങ്ങളും മൂടി ഇരുട്ടിൽ പൊതിഞ്ഞിരുന്നു.
4.52.12
अस्माद्धंसा जलक्लिन्नाः पक्षैः सलिलरेणुभिः।
कुरराः सारसाश्चैव निष्पतन्ति पतत्त्रिणः ॥ ४.५२.१२ ॥
ഇതിൽനിന്ന് വെള്ളത്തിൽ നനഞ്ഞ ചിറകുള്ള അരയന്നങ്ങളും കുരരപ്പക്ഷികളും കൊക്കുകളും — പക്ഷികൾ — പറന്നു പുറത്തുവരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
4.52.13
साध्वत्र प्रविशामेति मया तूक्ताः प्लवङ्गमाः।
तेषामपि हि सर्वेषामनुमानमुपागतम् ॥ ४.५२.१३ ॥
"നല്ലത്, ഇവിടെ പ്രവേശിക്കാം" എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞു; ആ വാനരന്മാരെല്ലാവരും അതിനു സമ്മതിച്ചു.
4.52.14
अस्मिन् निपतिताः सर्वेऽप्यथ कार्यत्वरान्विताः।
ततो गाढं निपतिता गृह्य हस्तैः परस्परम् ॥ ४.५२.१४ ॥
കാര്യത്തിനായുള്ള തിടുക്കത്തോടെ അവരെല്ലാവരും അതിലേക്ക് ചാടി; പിന്നെ കൈകളാൽ പരസ്പരം മുറുകെ പിടിച്ചുകൊണ്ട് മുന്നോട്ടു നീങ്ങി.
4.52.15
इदं प्रविष्टाः सहसा बिलं तिमिरसंवृतम्।
एतन्नः कार्यमेतेन कृत्येन वयमागताः ॥ ४.५२.१५ ॥
ഇരുട്ടു മൂടിയ ഈ ഗുഹയിൽ ഞങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് പ്രവേശിച്ചു; ഇതാണ് ഞങ്ങളുടെ കാര്യം, ഇതിനായാണ് ഞങ്ങൾ വന്നത്.
4.52.16
त्वां चैवोपगताः सर्वे परिद्यूना बुभुक्षिताः।
आतिथ्यधर्मदत्तानि मूलानि च फलानि च ॥ ४.५२.१६ ॥
ഞങ്ങളെല്ലാവരും ക്ഷീണിച്ചും വിശന്നും അങ്ങയുടെ അടുത്തെത്തി; അതിഥി ധർമ്മപ്രകാരം അങ്ങ് ഞങ്ങൾക്ക് കിഴങ്ങുകളും പഴങ്ങളും നൽകി.
4.52.17
अस्माभिरुपयुक्तानि बुभुक्षापरिपीडितैः।
यत् त्वया रक्षिताः सर्वे म्रियमाणा बुभुक्षया ॥ ४.५२.१७ ॥
വിശപ്പുകൊണ്ടു വലഞ്ഞ ഞങ്ങൾ അവ ഭക്ഷിച്ചു; വിശപ്പിൽ മരിക്കാറായിരുന്ന ഞങ്ങളെല്ലാവരെയും അങ്ങ് രക്ഷിച്ചു.
4.52.18
ब्रूहि प्रत्युपकारार्थं किं ते कुर्वन्तु वानराः।
एवमुक्ता तु सर्वज्ञा वानरैस्तैः स्वयंप्रभा ॥ ४.५२.१८ ॥
"പ്രത്യുപകാരമായി വാനരന്മാർ അങ്ങേക്കു എന്തു ചെയ്യണം, പറഞ്ഞാലും" എന്ന് ആ വാനരന്മാർ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, സർവ്വജ്ഞയായ സ്വയംപ്രഭ...
4.52.19
प्रत्युवाच ततः सर्वानिदं वानरयूथपान्।
सर्वेषां परितुष्टास्मि वानराणां तरस्विनाम् ॥ ४.५२.१९ ॥
അപ്പോൾ സ്വയംപ്രഭ ആ വാനരയൂഥപന്മാരോട് പറഞ്ഞു — "വേഗവും ബലവുമുള്ള ഈ വാനരന്മാരെല്ലാവരിലും ഞാൻ സന്തുഷ്ടയാണ്."
4.52.20
चरन्त्या मम धर्मेण न कार्यमिह केनचित्।
एवमुक्तः शुभं वाक्यं तापस्या धर्मसंहितम् ॥ ४.५२.२० ॥
"ഞാൻ ഇവിടെ ധർമപ്രകാരം തപസ്സു ചെയ്ത് ജീവിക്കുന്നു; ഇവിടെ ആരിൽനിന്നും എനിക്ക് ഒന്നും ആവശ്യമില്ല." ഇങ്ങനെ ആ തപസ്വിനി ധർമ്മം നിറഞ്ഞ ശുഭവാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
4.52.21
उवाच हनुमान् वाक्यं तामनिन्दितलोचनाम्।
शरणं त्वां प्रपन्नाः स्मः सर्वे वै धर्मचारिणीम् ॥ ४.५२.२१ ॥
ഹനുമാൻ കുറ്റമറ്റ കണ്ണുകളുള്ള അവളോട് പറഞ്ഞു — "ധർമ്മം അനുഷ്ഠിക്കുന്നവളേ! ഞങ്ങളെല്ലാവരും നിന്നെ ശരണം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു."
4.52.22
यः कृतः समयोऽस्मासु सुग्रीवेण महात्मना।
स तु कालो व्यतिक्रान्तो बिले च परिवर्तताम् ॥ ४.५२.२२ ॥
മഹാത്മാവായ സുഗ്രീവൻ ഞങ്ങൾക്ക് നിശ്ചയിച്ച കാലാവധി കഴിഞ്ഞുപോയി; ഞങ്ങൾ ഈ ഗുഹയിൽ അലഞ്ഞുനടക്കുന്നു.
4.52.23
सा त्वमस्माद् बिलादस्मानुत्तारयितुमर्हसि।
तस्मात् सुग्रीववचनादतिक्रान्तान् गतायुषः ॥ ४.५२.२३ ॥
നീ ഞങ്ങളെ ഈ ഗുഹയിൽനിന്ന് പുറത്തു കൊണ്ടുവരണം; സുഗ്രീവന്റെ കല്പന ലംഘിച്ചതിനാൽ ഞങ്ങൾ ആയുസ്സ് നഷ്ടപ്പെട്ടവരെപ്പോലെയായി.
4.52.24
त्रातुमर्हसि नः सर्वान् सुग्रीवभयशङ्कितान्।
महच्च कार्यमस्माभिः कर्तव्यं धर्मचारिणि ॥ ४.५२.२४ ॥
സുഗ്രീവന്റെ ഭയത്താൽ ശങ്കിതരായ ഞങ്ങളെല്ലാവരെയും നീ രക്ഷിക്കണം. ധർമ്മം അനുഷ്ഠിക്കുന്നവളേ, ഞങ്ങൾ ചെയ്യേണ്ട ഒരു മഹത്തായ കാര്യവുമുണ്ട്.
4.52.25
तच्चापि न कृतं कार्यमस्माभिरिह वासिभिः।
एवमुक्ता हनुमता तापसी वाक्यमब्रवीत् ॥ ४.५२.२५ ॥
ഇവിടെ വസിക്കുന്ന ഞങ്ങൾ അതും ഇതുവരെ ചെയ്തിട്ടില്ല. ഹനുമാൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ആ തപസ്വിനി ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
4.52.26
जीवता दुष्करं मन्ये प्रविष्टेन निवर्तितुम्।
तपसः सुप्रभावेण नियमोपार्जितेन च ॥ ४.५२.२६ ॥
ഇതിൽ പ്രവേശിച്ച ജീവനുള്ളവർക്ക് തിരിച്ചുവരുക ദുഷ്കരമാണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു. തപസ്സിന്റെ മഹത്തായ പ്രഭാവത്താലും നിയമങ്ങളിലൂടെ നേടിയ ശക്തിയാലുമാണ് ഇത് സാധ്യമായത്.
4.52.27
सर्वानेव बिलादस्मात् तारयिष्यामि वानरान्।
निमीलयत चक्षूंषि सर्वे वानरपुङ्गवाः ॥ ४.५२.२७ ॥
ഈ ഗുഹയിൽ നിന്ന് എല്ലാ വാനരന്മാരെയും ഞാൻ തീർച്ചയായും കരകയറ്റും. ശ്രേഷ്ഠരായ വാനരന്മാരേ, എല്ലാവരും കണ്ണുകൾ അടയ്ക്കുക.
4.52.28
नहि निष्क्रमितुं शक्यमनिमीलितलोचनैः।
ततो निमीलिताः सर्वे सुकुमाराङ्गुलैः करैः ॥ ४.५२.२८ ॥
കണ്ണുകൾ അടയ്ക്കാത്തവർക്ക് പുറത്തുകടക്കാൻ സാധ്യമല്ല. അപ്പോൾ എല്ലാവരും മൃദുലമായ വിരലുകളുള്ള കൈകൾകൊണ്ട് കണ്ണുകൾ അടച്ചു.
4.52.29
सहसा पिदधुर्दृष्टिं हृष्टा गमनकांक्षया।
वानरास्तु महात्मानो हस्तरुद्धमुखास्तदा ॥ ४.५२.२९ ॥
പോകാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ സന്തോഷിച്ച് അവർ പെട്ടെന്ന് കാഴ്ച മറച്ചു. ആ സമയം മഹാത്മാക്കളായ വാനരന്മാർ കൈകൾകൊണ്ട് മുഖവും മൂടി.
4.52.30
निमेषान्तरमात्रेण बिलादुत्तारितास्तया।
उवाच सर्वांस्तांस्तत्र तापसी धर्मचारिणी ॥ ४.५२.३० ॥
ഒരു കണ്ണിമ ചിമ്മുന്ന നേരത്തിനുള്ളിൽ അവൾ അവരെ ഗുഹയിൽനിന്ന് പുറത്തെത്തിച്ചു. അപ്പോൾ ധർമ്മം പാലിക്കുന്ന ആ തപസ്വിനി അവിടെ എല്ലാവരോടും പറഞ്ഞു.
4.52.31
निःसृतान् विषमात् तस्मात् समाश्वास्येदमब्रवीत्।
एष विन्ध्यो गिरिः श्रीमान् नानाद्रुमलतायुतः ॥ ४.५२.३१ ॥
ആ അപകടകരമായ ഗുഹയിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നവരെ ആശ്വസിപ്പിച്ച് അവൾ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു—ഇതാണ് ശ്രീമാനായ വിന്ധ്യപർവതം; നാനാതരം വൃക്ഷങ്ങളും ലതകളും നിറഞ്ഞത്.
4.52.32
एष प्रस्रवणः शैलः सागरोऽयं महोदधिः।
स्वस्ति वोऽस्तु गमिष्यामि भवनं वानरर्षभाः।
इत्युक्त्वा तद् बिलं श्रीमत् प्रविवेश स्वयंप्रभा ॥ ४.५२.३२ ॥
ഇതാണ് പ്രസ്രവണ പർവതം; ഇതാ ഈ മഹാസമുദ്രം. വാനരശ്രേഷ്ഠരേ, നിങ്ങൾക്ക് ക്ഷേമം ഭവിക്കട്ടെ; ഞാൻ എന്റെ ഭവനത്തിലേക്ക് പോകുന്നു. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് സ്വയംപ്രഭ ആ ശ്രീമത്തായ ഗുഹയിൽ പ്രവേശിച്ചു.