Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 4.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.52.1
अथ तानब्रवीत् सर्वान् विश्रान्तान् हरियूथपान्।
इदं वचनमेकाग्रा तापसी धर्मचारिणी ॥ ४.५२.१ ॥
Então a asceta, praticante do dharma, com a mente concentrada, disse estas palavras a todos os chefes das tropas de macacos que descansavam.
4.52.2
वानरा यदि वः खेदः प्रणष्टः फलभक्षणात्।
यदि चैतन्मया श्राव्यं श्रोतुमिच्छामि तां कथाम् ॥ ४.५२.२ ॥
Macacos, se vosso cansaço se dissipou ao comer os frutos, e se isto pode ser ouvido por mim, desejo ouvir aquela história.
4.52.3
तस्यास्तद् वचनं श्रुत्वा हनूमान् मारुतात्मजः।
आर्जवेन यथातत्त्वमाख्यातुमुपचक्रमे ॥ ४.५२.३ ॥
Ao ouvir as palavras dela, Hanumān, filho do Vento, começou a contar com sinceridade, tal como havia acontecido.
4.52.4
राजा सर्वस्य लोकस्य महेन्द्रवरुणोपमः।
रामो दाशरथिः श्रीमान् प्रविष्टो दण्डकावनम् ॥ ४.५२.४ ॥
Rāma, filho de Daśaratha, glorioso rei de todos os mundos, semelhante a Mahendra e Varuṇa, entrou na floresta de Daṇḍaka.
4.52.5
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा वैदेह्या सह भार्यया।
तस्य भार्या जनस्थानाद् रावणेन हृता बलात् ॥ ४.५२.५ ॥
Com seu irmão Lakṣmaṇa e com sua esposa Vaidehī, sua esposa foi arrebatada à força de Janasthāna por Rāvaṇa.
4.52.6
वीरस्तस्य सखा राज्ञः सुग्रीवो नाम वानरः।
राजा वानरमुख्यानां येन प्रस्थापिता वयम् ॥ ४.५२.६ ॥
Sugrīva, o herói, amigo daquele rei, um macaco e rei dos principais macacos, por quem fomos enviados.
4.52.7
अगस्त्यचरितामाशां दक्षिणां यमरक्षिताम्।
सहैभिर्वानरैर्मुख्यैरङ्गदप्रमुखैर्वयम् ॥ ४.५२.७ ॥
Fomos, com os principais macacos liderados por Aṅgada, para aquela região do sul frequentada por Agastya e protegida por Yama.
4.52.8
रावणं सहिताः सर्वे राक्षसं कामरूपिणम्।
सीतया सह वैदेह्या मार्गध्वमिति चोदिताः ॥ ४.५२.८ ॥
Impelidos pela ordem: "Procurai o demônio Rāvaṇa, que toma a forma que quiser, e Sītā, princesa de Videha", todos partimos.
4.52.9
विचित्य तु वनं सर्वं समुद्रं दक्षिणां दिशम्।
वयं बुभुक्षिताः सर्वे वृक्षमूलमुपाश्रिताः ॥ ४.५२.९ ॥
Depois de procurar toda a floresta, o mar e a região do sul, todos nos sentamos famintos ao pé de uma árvore.
4.52.10
विवर्णवदनाः सर्वे सर्वे ध्यानपरायणाः।
नाधिगच्छामहे पारं मग्नाश्चिन्तामहार्णवे ॥ ४.५२.१० ॥
Todos tínhamos o rosto pálido, todos absortos em pensamentos; afundados no grande oceano da angústia, não encontrávamos a margem.
4.52.11
चारयन्तस्ततश्चक्षुर्दृष्टवन्तो महद् बिलम्।
लतापादपसंछन्नं तिमिरेण समावृतम् ॥ ४.५२.११ ॥
Vagando por ali, vimos uma grande caverna, coberta de trepadeiras e árvores e envolta em escuridão.
4.52.12
अस्माद्धंसा जलक्लिन्नाः पक्षैः सलिलरेणुभिः।
कुरराः सारसाश्चैव निष्पतन्ति पतत्त्रिणः ॥ ४.५२.१२ ॥
Dela saíam voando cisnes encharcados de água, águias-pescadoras e grous — aves — com as asas molhadas.
4.52.13
साध्वत्र प्रविशामेति मया तूक्ताः प्लवङ्गमाः।
तेषामपि हि सर्वेषामनुमानमुपागतम् ॥ ४.५२.१३ ॥
Eu disse: "Bem, entremos aqui", e todos aqueles macacos concordaram.
4.52.14
अस्मिन् निपतिताः सर्वेऽप्यथ कार्यत्वरान्विताः।
ततो गाढं निपतिता गृह्य हस्तैः परस्परम् ॥ ४.५२.१४ ॥
Todos, ansiosos pela tarefa, mergulharam nela; então, segurando-se firmemente pelas mãos uns dos outros, avançaram.
4.52.15
इदं प्रविष्टाः सहसा बिलं तिमिरसंवृतम्।
एतन्नः कार्यमेतेन कृत्येन वयमागताः ॥ ४.५२.१५ ॥
Entramos de repente nesta caverna envolta em trevas; esta é a nossa tarefa, e para ela viemos.
4.52.16
त्वां चैवोपगताः सर्वे परिद्यूना बुभुक्षिताः।
आतिथ्यधर्मदत्तानि मूलानि च फलानि च ॥ ४.५२.१६ ॥
Todos nós viemos a ti exaustos e famintos, e, conforme o dever da hospitalidade, nos deste raízes e frutos.
4.52.17
अस्माभिरुपयुक्तानि बुभुक्षापरिपीडितैः।
यत् त्वया रक्षिताः सर्वे म्रियमाणा बुभुक्षया ॥ ४.५२.१७ ॥
Atormentados pela fome, nós os consumimos; tu salvaste a todos nós, que estávamos prestes a morrer de fome.
4.52.18
ब्रूहि प्रत्युपकारार्थं किं ते कुर्वन्तु वानराः।
एवमुक्ता तु सर्वज्ञा वानरैस्तैः स्वयंप्रभा ॥ ४.५२.१८ ॥
"Diz-nos, o que podemos nós, macacos, fazer por ti em retribuição?" Assim interpelada por aqueles macacos, Svayaṃprabhā, a onisciente, [respondeu].
4.52.19
प्रत्युवाच ततः सर्वानिदं वानरयूथपान्।
सर्वेषां परितुष्टास्मि वानराणां तरस्विनाम् ॥ ४.५२.१९ ॥
Então Svayamprabhā disse a todos os chefes dos bandos de macacos: "Estou satisfeita com todos vós, macacos rápidos e valorosos."
4.52.20
चरन्त्या मम धर्मेण न कार्यमिह केनचित्।
एवमुक्तः शुभं वाक्यं तापस्या धर्मसंहितम् ॥ ४.५२.२० ॥
"Vivo aqui praticando a austeridade segundo o dharma; não tenho necessidade de nada de ninguém aqui." Assim interpelada, a asceta proferiu estas palavras auspiciosas, impregnadas de dharma.
4.52.21
उवाच हनुमान् वाक्यं तामनिन्दितलोचनाम्।
शरणं त्वां प्रपन्नाः स्मः सर्वे वै धर्मचारिणीम् ॥ ४.५२.२१ ॥
Hanumān disse estas palavras àquela de olhos sem mácula: "Ó mulher que segues o dharma, todos nós nos refugiamos em ti."
4.52.22
यः कृतः समयोऽस्मासु सुग्रीवेण महात्मना।
स तु कालो व्यतिक्रान्तो बिले च परिवर्तताम् ॥ ४.५२.२२ ॥
O prazo que o magnânimo Sugrīva nos fixou já expirou, e nós continuamos vagando nesta caverna.
4.52.23
सा त्वमस्माद् बिलादस्मानुत्तारयितुमर्हसि।
तस्मात् सुग्रीववचनादतिक्रान्तान् गतायुषः ॥ ४.५२.२३ ॥
Deverias tirar-nos desta caverna, pois, tendo transgredido a ordem de Sugrīva, estamos praticamente mortos.
4.52.24
त्रातुमर्हसि नः सर्वान् सुग्रीवभयशङ्कितान्।
महच्च कार्यमस्माभिः कर्तव्यं धर्मचारिणि ॥ ४.५२.२४ ॥
Deverias salvar-nos a todos, que tememos a ira de Sugrīva. E temos também uma grande tarefa a cumprir, ó mulher que segues o dharma.
4.52.25
तच्चापि न कृतं कार्यमस्माभिरिह वासिभिः।
एवमुक्ता हनुमता तापसी वाक्यमब्रवीत् ॥ ४.५२.२५ ॥
E essa tarefa também não foi cumprida por nós, que aqui habitamos. Assim interpelada por Hanumān, a tāpasī proferiu estas palavras.
4.52.26
जीवता दुष्करं मन्ये प्रविष्टेन निवर्तितुम्।
तपसः सुप्रभावेण नियमोपार्जितेन च ॥ ४.५२.२६ ॥
Creio que é difícil para um ser vivo que entrou voltar, mas isso se tornou possível pelo grande poder da penitência e pela força obtida através da disciplina.
4.52.27
सर्वानेव बिलादस्मात् तारयिष्यामि वानरान्।
निमीलयत चक्षूंषि सर्वे वानरपुङ्गवाः ॥ ४.५२.२७ ॥
Certamente farei todos os macacos atravessarem esta caverna. Ó melhores dos macacos, fechem todos os olhos.
4.52.28
नहि निष्क्रमितुं शक्यमनिमीलितलोचनैः।
ततो निमीलिताः सर्वे सुकुमाराङ्गुलैः करैः ॥ ४.५२.२८ ॥
Aqueles cujos olhos não estiverem fechados não podem sair. Então todos fecharam os olhos com suas mãos de dedos delicados.
4.52.29
सहसा पिदधुर्दृष्टिं हृष्टा गमनकांक्षया।
वानरास्तु महात्मानो हस्तरुद्धमुखास्तदा ॥ ४.५२.२९ ॥
Alegres com o desejo de partir, cobriram de repente a visão; então os macacos magnânimos cobriram os rostos com as mãos.
4.52.30
निमेषान्तरमात्रेण बिलादुत्तारितास्तया।
उवाच सर्वांस्तांस्तत्र तापसी धर्मचारिणी ॥ ४.५२.३० ॥
Em um piscar de olhos foram tirados da caverna por ela; então a tāpasī, que seguia o dharma, falou a todos ali.
4.52.31
निःसृतान् विषमात् तस्मात् समाश्वास्येदमब्रवीत्।
एष विन्ध्यो गिरिः श्रीमान् नानाद्रुमलतायुतः ॥ ४.५२.३१ ॥
Tendo consolado os que haviam saído daquela caverna perigosa, ela disse: Este é o glorioso monte Vindhya, repleto de muitas espécies de árvores e trepadeiras.
4.52.32
एष प्रस्रवणः शैलः सागरोऽयं महोदधिः।
स्वस्ति वोऽस्तु गमिष्यामि भवनं वानरर्षभाः।
इत्युक्त्वा तद् बिलं श्रीमत् प्रविवेश स्वयंप्रभा ॥ ४.५२.३२ ॥
Esta é a montanha Prasravaṇa, e este é o grande oceano. Que haja bem-estar para vós, ó melhores dos vānaras; irei para a minha morada. Tendo dito isto, Svayaṃprabhā entrou naquela gloriosa caverna.