வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 4.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.52.1
अथ तानब्रवीत् सर्वान् विश्रान्तान् हरियूथपान्।
इदं वचनमेकाग्रा तापसी धर्मचारिणी ॥ ४.५२.१ ॥
அப்போது தர்மத்தைக் கடைப்பிடிக்கும் அந்தத் தபஸ்வினி ஒருமுகப்பட்ட மனத்துடன் இளைப்பாறிக் கொண்டிருந்த அந்த வானர யூதபதிகள் அனைவரிடமும் இவ்வார்த்தையைச் சொன்னாள்.
4.52.2
वानरा यदि वः खेदः प्रणष्टः फलभक्षणात्।
यदि चैतन्मया श्राव्यं श्रोतुमिच्छामि तां कथाम् ॥ ४.५२.२ ॥
வானரர்களே, பழங்களை உண்டதால் உங்கள் களைப்பு நீங்கியிருந்தால், இது எனக்குக் கேட்கத் தகுந்ததாக இருந்தால், அந்தக் கதையை நான் கேட்க விரும்புகிறேன்.
4.52.3
तस्यास्तद् वचनं श्रुत्वा हनूमान् मारुतात्मजः।
आर्जवेन यथातत्त्वमाख्यातुमुपचक्रमे ॥ ४.५२.३ ॥
அவளுடைய அந்த வார்த்தையைக் கேட்ட வாயுபுத்திரன் அனுமான் நேர்மையுடன், நடந்ததை உள்ளபடியே சொல்லத் தொடங்கினான்.
4.52.4
राजा सर्वस्य लोकस्य महेन्द्रवरुणोपमः।
रामो दाशरथिः श्रीमान् प्रविष्टो दण्डकावनम् ॥ ४.५२.४ ॥
எல்லா உலகங்களுக்கும் அரசனும், மகேந்திரனுக்கும் வருணனுக்கும் ஒப்பானவனுமான தசரதனின் மகன் ஒளிமிக்க ராமன் தண்டகாரண்யத்தில் பிரவேசித்தான்.
4.52.5
लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा वैदेह्या सह भार्यया।
तस्य भार्या जनस्थानाद् रावणेन हृता बलात् ॥ ४.५२.५ ॥
தம்பி லக்ஷ்மணனுடனும், மனைவி வைதேஹியுடனும் இருந்த அவரது மனைவியை ஜனஸ்தானத்திலிருந்து ராவணன் பலவந்தமாகக் கவர்ந்து சென்றான்.
4.52.6
वीरस्तस्य सखा राज्ञः सुग्रीवो नाम वानरः।
राजा वानरमुख्यानां येन प्रस्थापिता वयम् ॥ ४.५२.६ ॥
அந்த அரசனின் நண்பனும், வீரனுமான சுக்ரீவன் என்ற வானரன், வானரத் தலைவர்களின் அரசன்; அவனே எங்களை அனுப்பினான்.
4.52.7
अगस्त्यचरितामाशां दक्षिणां यमरक्षिताम्।
सहैभिर्वानरैर्मुख्यैरङ्गदप्रमुखैर्वयम् ॥ ४.५२.७ ॥
அகஸ்தியர் வாழ்ந்த, யமனால் காக்கப்படும் அந்தத் தென் திசையில், அங்கதன் தலைமையிலான சிறந்த வானரர்களுடன் நாங்கள் (சென்றோம்).
4.52.8
रावणं सहिताः सर्वे राक्षसं कामरूपिणम्।
सीतया सह वैदेह्या मार्गध्वमिति चोदिताः ॥ ४.५२.८ ॥
"இச்சை வடிவெடுக்கும் அரக்கன் ராவணனையும், விதேஹ இளவரசி சீதையுடனும் (தேடுங்கள்)" என்று ஏவப்பட்ட நாங்கள் அனைவரும் (சென்றோம்).
4.52.9
विचित्य तु वनं सर्वं समुद्रं दक्षिणां दिशम्।
वयं बुभुक्षिताः सर्वे वृक्षमूलमुपाश्रिताः ॥ ४.५२.९ ॥
காடு முழுவதையும், கடலையும், தென் திசையையும் தேடிய பின் நாங்கள் அனைவரும் பசியுடன் ஒரு மரத்தடியில் அமர்ந்தோம்.
4.52.10
विवर्णवदनाः सर्वे सर्वे ध्यानपरायणाः।
नाधिगच्छामहे पारं मग्नाश्चिन्तामहार्णवे ॥ ४.५२.१० ॥
அனைவரின் முகங்களும் வெளிறியிருந்தன; அனைவரும் கவலையில் ஆழ்ந்திருந்தோம். கவலை எனும் பெரும் கடலில் மூழ்கிய நாங்கள் கரையைக் காணவில்லை.
4.52.11
चारयन्तस्ततश्चक्षुर्दृष्टवन्तो महद् बिलम्।
लतापादपसंछन्नं तिमिरेण समावृतम् ॥ ४.५२.११ ॥
சுற்றித் திரிந்தபோது நாங்கள் ஒரு பெரிய குகையைக் கண்டோம்; அது கொடிகளாலும் மரங்களாலும் மூடப்பட்டு இருளால் சூழப்பட்டிருந்தது.
4.52.12
अस्माद्धंसा जलक्लिन्नाः पक्षैः सलिलरेणुभिः।
कुरराः सारसाश्चैव निष्पतन्ति पतत्त्रिणः ॥ ४.५२.१२ ॥
இதிலிருந்து நீரில் நனைந்த சிறகுகளுடன் அன்னங்கள், குரரப் பறவைகள், நாரைகள் ஆகிய பறவைகள் பறந்து வெளியேறின.
4.52.13
साध्वत्र प्रविशामेति मया तूक्ताः प्लवङ्गमाः।
तेषामपि हि सर्वेषामनुमानमुपागतम् ॥ ४.५२.१३ ॥
"நல்லது, இங்கே நுழைவோம்" என்று நான் சொன்னேன்; அவர்கள் அனைவரும் அதற்கு இசைந்தனர்.
4.52.14
अस्मिन् निपतिताः सर्वेऽप्यथ कार्यत्वरान्विताः।
ततो गाढं निपतिता गृह्य हस्तैः परस्परम् ॥ ४.५२.१४ ॥
காரியத்தில் விரைவு கொண்ட அவர்கள் அனைவரும் அதில் பாய்ந்தனர்; பின்னர் கைகளால் ஒருவரையொருவர் பற்றிக்கொண்டு உறுதியாக முன்னேறினர்.
4.52.15
इदं प्रविष्टाः सहसा बिलं तिमिरसंवृतम्।
एतन्नः कार्यमेतेन कृत्येन वयमागताः ॥ ४.५२.१५ ॥
இருளால் மூடப்பட்ட இந்தக் குகையில் நாங்கள் திடீரென நுழைந்தோம்; இதுவே எங்கள் காரியம், இதற்காகவே நாங்கள் வந்தோம்.
4.52.16
त्वां चैवोपगताः सर्वे परिद्यूना बुभुक्षिताः।
आतिथ्यधर्मदत्तानि मूलानि च फलानि च ॥ ४.५२.१६ ॥
நாங்கள் அனைவரும் சோர்ந்தும் பசித்தும் உம்மிடம் வந்தோம்; விருந்தோம்பல் தர்மப்படி நீர் எங்களுக்கு வேர்களையும் பழங்களையும் அளித்தீர்.
4.52.17
अस्माभिरुपयुक्तानि बुभुक्षापरिपीडितैः।
यत् त्वया रक्षिताः सर्वे म्रियमाणा बुभुक्षया ॥ ४.५२.१७ ॥
பசியால் வருந்திய நாங்கள் அவற்றை உண்டோம்; பசியால் இறக்கும் நிலையில் இருந்த எங்கள் அனைவரையும் நீர் காத்தீர்.
4.52.18
ब्रूहि प्रत्युपकारार्थं किं ते कुर्वन्तु वानराः।
एवमुक्ता तु सर्वज्ञा वानरैस्तैः स्वयंप्रभा ॥ ४.५२.१८ ॥
"நாங்கள் எதற்கு பிரதியுபகாரமாக உமக்கு என்ன செய்யலாம், சொல்லும்" என்று அந்த வானரர்கள் இவ்வாறு கூறினர்; அப்போது சர்வஜ்ஞையான ஸ்வயம்பிரபை...
4.52.19
प्रत्युवाच ततः सर्वानिदं वानरयूथपान्।
सर्वेषां परितुष्टास्मि वानराणां तरस्विनाम् ॥ ४.५२.१९ ॥
அப்போது ஸ்வயம்பிரபை அந்த வானரத் தலைவர்கள் அனைவரிடமும் இவ்வாறு கூறினாள்: "வேகமும் வலிமையும் கொண்ட இந்த வானரங்கள் அனைவரிடமும் நான் மகிழ்ச்சியடைகிறேன்."
4.52.20
चरन्त्या मम धर्मेण न कार्यमिह केनचित्।
एवमुक्तः शुभं वाक्यं तापस्या धर्मसंहितम् ॥ ४.५२.२० ॥
"நான் இங்கே தர்மப்படி தவம் செய்து வாழ்கிறேன்; இங்கு யாரிடமும் எனக்குத் தேவை எதுவுமில்லை." இவ்வாறு அந்தத் தவசினி தர்மம் நிறைந்த நல்ல வார்த்தைகளைக் கூறினாள்.
4.52.21
उवाच हनुमान् वाक्यं तामनिन्दितलोचनाम्।
शरणं त्वां प्रपन्नाः स्मः सर्वे वै धर्मचारिणीम् ॥ ४.५२.२१ ॥
அப்போது அனுமான் குற்றமற்ற கண்களை உடையவளிடம் கூறினான் — "தர்மம் கடைப்பிடிக்கும் தேவியே! நாங்கள் அனைவரும் உன்னிடம் சரணடைந்திருக்கிறோம்."
4.52.22
यः कृतः समयोऽस्मासु सुग्रीवेण महात्मना।
स तु कालो व्यतिक्रान्तो बिले च परिवर्तताम् ॥ ४.५२.२२ ॥
மகாத்மா சுக்ரீவன் எங்களுக்கு நிர்ணயித்த காலக்கெடு கடந்துவிட்டது; இந்தக் குகையில் நாங்கள் சுற்றித் திரிகிறோம்.
4.52.23
सा त्वमस्माद् बिलादस्मानुत्तारयितुमर्हसि।
तस्मात् सुग्रीववचनादतिक्रान्तान् गतायुषः ॥ ४.५२.२३ ॥
நீ எங்களை இந்தக் குகையிலிருந்து வெளியே கொண்டுவர வேண்டும்; சுக்ரீவனின் கட்டளையை மீறியதால் நாங்கள் உயிர் இழந்தவர்களைப் போல் ஆகிவிட்டோம்.
4.52.24
त्रातुमर्हसि नः सर्वान् सुग्रीवभयशङ्कितान्।
महच्च कार्यमस्माभिः कर्तव्यं धर्मचारिणि ॥ ४.५२.२४ ॥
சுக்ரீவனின் பயத்தால் அஞ்சி நிற்கும் எங்கள் அனைவரையும் நீ காக்க வேண்டும். தர்மம் கடைப்பிடிக்கும் தேவியே, எங்களுக்கு ஒரு பெரிய பணியும் செய்ய வேண்டியிருக்கிறது.
4.52.25
तच्चापि न कृतं कार्यमस्माभिरिह वासिभिः।
एवमुक्ता हनुमता तापसी वाक्यमब्रवीत् ॥ ४.५२.२५ ॥
இங்கு வசிக்கும் நாங்கள் அதையும் இன்னும் செய்யவில்லை. இவ்வாறு ஹனுமானால் சொல்லப்பட்ட தாபசி இவ்வார்த்தையைச் சொன்னாள்.
4.52.26
जीवता दुष्करं मन्ये प्रविष्टेन निवर्तितुम्।
तपसः सुप्रभावेण नियमोपार्जितेन च ॥ ४.५२.२६ ॥
இதில் நுழைந்த உயிருள்ளவர் திரும்புவது கடினம் என்று நான் நினைக்கிறேன். தவத்தின் சிறந்த ஆற்றலாலும் நியமங்களால் ஈட்டிய வலிமையாலும் மட்டுமே இது சாத்தியம்.
4.52.27
सर्वानेव बिलादस्मात् तारयिष्यामि वानरान्।
निमीलयत चक्षूंषि सर्वे वानरपुङ्गवाः ॥ ४.५२.२७ ॥
இக்குகையிலிருந்து எல்லா வானரர்களையும் நிச்சயம் கரையேற்றுவேன். சிறந்த வானரர்களே, அனைவரும் கண்களை மூடுங்கள்.
4.52.28
नहि निष्क्रमितुं शक्यमनिमीलितलोचनैः।
ततो निमीलिताः सर्वे सुकुमाराङ्गुलैः करैः ॥ ४.५२.२८ ॥
கண்களை மூடாதவர்களால் வெளியேறுவது இயலாது. அப்போது அனைவரும் மென்மையான விரல்களைக் கொண்ட கைகளால் கண்களை மூடிக்கொண்டனர்.
4.52.29
सहसा पिदधुर्दृष्टिं हृष्टा गमनकांक्षया।
वानरास्तु महात्मानो हस्तरुद्धमुखास्तदा ॥ ४.५२.२९ ॥
செல்ல வேண்டும் என்ற விருப்பத்தால் மகிழ்ந்த அவர்கள் உடனே பார்வையை மூடினர். அப்போது மகாத்மாவான வானரர்கள் கைகளால் முகத்தையும் மூடிக்கொண்டனர்.
4.52.30
निमेषान्तरमात्रेण बिलादुत्तारितास्तया।
उवाच सर्वांस्तांस्तत्र तापसी धर्मचारिणी ॥ ४.५२.३० ॥
ஒரு கண நேரத்தில் அவளால் அவர்கள் குகையிலிருந்து வெளியே கொண்டுவரப்பட்டனர். அப்போது தர்மத்தைப் பின்பற்றும் தாபசி அங்கே அனைவரிடமும் சொன்னாள்.
4.52.31
निःसृतान् विषमात् तस्मात् समाश्वास्येदमब्रवीत्।
एष विन्ध्यो गिरिः श्रीमान् नानाद्रुमलतायुतः ॥ ४.५२.३१ ॥
அந்த ஆபத்தான குகையிலிருந்து வெளிவந்தவர்களைத் தேற்றி அவள் இவ்வாறு கூறினாள்—இது செல்வமிக்க விந்திய மலை; பலவகை மரங்களும் கொடிகளும் நிறைந்தது.
4.52.32
एष प्रस्रवणः शैलः सागरोऽयं महोदधिः।
स्वस्ति वोऽस्तु गमिष्यामि भवनं वानरर्षभाः।
इत्युक्त्वा तद् बिलं श्रीमत् प्रविवेश स्वयंप्रभा ॥ ४.५२.३२ ॥
இது பிரஸ்ரவண மலை; இதோ இது மகாசமுத்திரம். வானரச் சிறந்தவர்களே, உங்களுக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; நான் என் இல்லத்திற்குச் செல்கிறேன். இவ்வாறு சொல்லி சுயம்பிரபை அந்த செல்வமிக்க குகைக்குள் நுழைந்தாள்.