வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 4.55
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.55.1
श्रुत्वा हनुमतो वाक्यं प्रश्रितं धर्मसंहितम्।
स्वामिसत्कारसंयुक्तमङ्गदो वाक्यमब्रवीत् ॥ ४.५५.१ ॥
அனுமனின் பணிவும் அறமும் நிறைந்த, தலைவனுக்கு மரியாதை கொண்ட சொற்களைக் கேட்டு அங்கதன் இவ்வாறு கூறினான்.
4.55.2
स्थैर्यमात्ममनःशौचमानृशंस्यमथार्जवम्।
विक्रमश्चैव धैर्यं च सुग्रीवे नोपपद्यते ॥ ४.५५.२ ॥
உறுதி, உள்ளத்தும் மனத்தும் தூய்மை, கொடுமையின்மை, நேர்மை, வீரம், மனஉறுதி ஆகியவை சுக்கிரீவனிடம் காணப்படவில்லை.
4.55.3
भ्रातुर्ज्येष्ठस्य यो भार्यां जीवतो महिषीं प्रियाम्।
धर्मेण मातरं यस्तु स्वीकरोति जुगुप्सितः ॥ ४.५५.३ ॥
உயிருடன் இருக்கும் மூத்த சகோதரனின் அன்பு மனைவியும் பட்டத்தரசியுமானவளை அறத்தின் பெயரால் தாயாக ஏற்றுக்கொள்பவன் இகழத்தக்கவன்.
4.55.4
कथं स धर्मं जानीते येन भ्रात्रा दुरात्मना।
युद्धायाभिनियुक्तेन बिलस्य पिहितं मुखम् ॥ ४.५५.४ ॥
போருக்கு அனுப்பப்பட்டபோது குகையின் வாயை அடைத்த அந்தத் தீய உள்ளம் கொண்ட சகோதரன் எப்படி அறத்தை அறிந்தவனாவான்?
4.55.5
सत्यात् पाणिगृहीतश्च कृतकर्मा महायशाः।
विस्मृतो राघवो येन स कस्य सुकृतं स्मरेत् ॥ ४.५५.५ ॥
சத்தியத்தால் கைப்பிடித்த, புகழ்மிக்க, செயல்திறம் கொண்ட ராகவனையே மறந்தவன் எவருடைய நன்மையை நினைவில் கொள்வான்?
4.55.6
लक्ष्मणस्य भयेनेह नाधर्मभयभीरुणा।
आदिष्टा मार्गितुं सीता धर्मस्तस्मिन् कथं भवेत् ॥ ४.५५.६ ॥
லட்சுமணனின் பயத்தால், அதர்மத்தின் பயத்திற்கு அஞ்சுபவன் இங்கே சீதையைத் தேட ஆணையிடவில்லை. அப்படியானால் அவனில் அறம் எப்படி இருக்கும்?
4.55.7
तस्मिन् पापे कृतघ्ने तु स्मृतिभिन्ने चलात्मनि।
आर्यः को विश्वसेज्जातु तत्कुलीनो विशेषतः ॥ ४.५५.७ ॥
அந்தப் பாவியும், நன்றி கொன்றவனும், நூல்நெறியை மீறியவனும், நிலையற்ற மனமுடையவனுமான அவனது குலத்தில் பிறந்தவனை, ஓர் ஆரியன் குறிப்பாக எப்படி நம்புவான்?
4.55.8
राज्ये पुत्रः प्रतिष्ठाप्यः सगुणो निर्गुणोऽपि वा।
कथं शत्रुकुलीनं मां सुग्रीवो जीवयिष्यति ॥ ४.५५.८ ॥
அரசில் மகன் நிறுவப்படுவான், அவன் நற்குணமுள்ளவனாக இருந்தாலும் சரி, குணமற்றவனாக இருந்தாலும் சரி. பகைவர் குலத்தில் பிறந்த என்னை சுக்ரீவன் எப்படி உயிருடன் வாழவிடுவான்?
4.55.9
भिन्नमन्त्रोऽपराद्धश्च भिन्नशक्तिः कथं ह्यहम्।
किष्किन्धां प्राप्य जीवेयमनाथ इव दुर्बलः ॥ ४.५५.९ ॥
ஆலோசனை சிதைந்தவனும், தவறு செய்தவனும், வலிமை முறிந்தவனுமான நான், கிஷ்கிந்தையை அடைந்து, நாதனற்ற பலவீனனைப் போல் எப்படி உயிர் வாழ்வேன்?
4.55.10
उपांशुदण्डेन हि मां बन्धनेनोपपादयेत्।
शठः क्रूरो नृशंसश्च सुग्रीवो राज्यकारणात् ॥ ४.५५.१० ॥
ரகசிய தண்டனையாலும் கட்டுகளாலும் சுக்ரீவன் என்னை அழித்துவிடுவான். வஞ்சகனும், கொடியவனும், இரக்கமற்றவனுமான அவன், அரசுக்காக அப்படிச் செய்வான்.
4.55.11
बन्धनाच्चावसादान्मे श्रेयः प्रायोपवेशनम्।
अनुजानन्तु मां सर्वे गृहं गच्छन्तु वानराः ॥ ४.५५.११ ॥
பந்தனத்தையும் துயரத்தையும் விட எனக்கு உண்ணாநோன்பிருந்து உயிர் துறப்பதே நன்று. வானரர்கள் அனைவரும் எனக்கு அனுமதி அளித்து தம் இல்லங்களுக்குச் செல்லட்டும்.
4.55.12
अहं वः प्रतिजानामि न गमिष्याम्यहं पुरीम्।
इहैव प्रायमासिष्ये श्रेयो मरणमेव मे ॥ ४.५५.१२ ॥
உங்களுக்கு நான் உறுதி கூறுகிறேன்: நான் நகருக்குச் செல்ல மாட்டேன். இங்கேயே உண்ணாநோன்பிருந்து அமர்வேன்; எனக்கு மரணமே நன்று.
4.55.13
अभिवादनपूर्वं तु राजा कुशलमेव च।
अभिवादनपूर्वं तु राघवौ बलशालिनौ ॥ ४.५५.१३ ॥
அரசருக்கு முதலில் வணக்கம் தெரிவித்து நலம் விசாரியுங்கள். மேலும், வலிமை மிக்க அந்த இரு ராகவர்களுக்கும் முதலில் வணக்கம் தெரிவியுங்கள்.
4.55.14
वाच्यस्तातो यवीयान् मे सुग्रीवो वानरेश्वरः।
आरोग्यपूर्वं कुशलं वाच्या माता रुमा च मे ॥ ४.५५.१४ ॥
என் தந்தையின் இளைய சகோதரரும் வானரர்களின் தலைவருமான சுக்ரீவரிடம், முதலில் உடல்நலத்தையும் நலத்தையும் விசாரித்துச் சொல்லுங்கள். என் தாய் ருமாவிடமும் நலம் சொல்லுங்கள்.
4.55.15
मातरं चैव मे तारामाश्वासयितुमर्हथ।
प्रकृत्या प्रियपुत्रा सा सानुक्रोशा तपस्विनी ॥ ४.५५.१५ ॥
என் தாய் தாரையையும் ஆறுதல் படுத்த வேண்டும். அவள் இயல்பாகவே மகனை நேசிப்பவள்; இரக்க குணம் உடையவள், தவம் செய்பவள்.
4.55.16
विनष्टमिह मां श्रुत्वा व्यक्तं हास्यति जीवितम्।
एतावदुक्त्वा वचनं वृद्धांस्तानभिवाद्य च ॥ ४.५५.१६ ॥
இங்கே நான் அழிந்ததைக் கேட்டு அவள் நிச்சயமாக உயிரை விடுவாள்.
4.55.17
विवेश चाङ्गदो भूमौ रुदन् दर्भेषु दुर्मनाः।
तस्य संविशतस्तत्र रुदन्तो वानरर्षभाः ॥ ४.५५.१७ ॥
அங்கதன் துயரம் நிறைந்த மனத்துடன் அழுது கொண்டே தர்ப்பைப் புல்லின் மேல் நிலத்தில் அமர்ந்தான். அவன் அங்கே அமர்ந்தபோது, வானரத் தலைவர்களும் அழுதனர்.
4.55.18
नयनेभ्यः प्रमुमुचुरुष्णं वै वारि दुःखिताः।
सुग्रीवं चैव निन्दन्तः प्रशंसन्तश्च वालिनम् ॥ ४.५५.१८ ॥
துயருற்ற அவர்கள் கண்களிலிருந்து சூடான கண்ணீர் பெருக்கினர். சுக்ரீவனைப் பழித்தும், வாலியைப் புகழ்ந்தும் பேசினர்.
4.55.19
परिवार्याङ्गदं सर्वे व्यवसन् प्रायमासितुम्।
तद् वाक्यं वालिपुत्रस्य विज्ञाय प्लवगर्षभाः ॥ ४.५५.१९ ॥
வாலியின் மகனின் அந்தச் சொல்லைப் புரிந்துகொண்ட சிறந்த வானரர்கள் அனைவரும் அங்கதனைச் சூழ்ந்து உண்ணாநோன்பிருந்து உயிர்விட முடிவு செய்தனர்.
4.55.20
उपस्पृश्योदकं सर्वे प्राङ्मुखाः समुपाविशन्।
दक्षिणाग्रेषु दर्भेषु उदक्तीरं समाश्रिताः ॥ ४.५५.२० ॥
அனைவரும் நீரால் ஆசமனம் செய்து, கிழக்கு நோக்கி அமர்ந்தனர்; வடகரையில் தென்முனை கொண்ட தர்ப்பைகளின் மீது அமர்ந்தனர்.
4.55.21
मुमूर्षवो हरिश्रेष्ठा एतत् क्षममिति स्म ह।
रामस्य वनवासं च क्षयं दशरथस्य च ॥ ४.५५.२१ ॥
சாக விரும்பிய சிறந்த வானரர்கள், "இதுவே தகும்" என்றனர்; ராமனின் வனவாசத்தையும் தசரதனின் அழிவையும்,
4.55.22
जनस्थानवधं चैव वधं चैव जटायुषः।
हरणं चैव वैदेह्या वालिनश्च वधं तथा।
रामकोपं च वदतां हरीणां भयमागतम् ॥ ४.५५.२२ ॥
ஜனஸ்தானத்தின் அழிவு, ஜடாயுவின் வதம், வைதேஹியின் கவர்தல், வாலியின் வதம், ராமனின் கோபம் ஆகியவற்றைப் பேசிக்கொண்டிருந்த வானரர்களுக்குப் பயம் வந்தது.
4.55.23
स संविशद्भिर्बहुभिर्महीधरो
महाद्रिकूटप्रतिमैः प्लवंगमैः।
बभूव संनादितनिर्दरान्तरो
भृशं नदद्भिर्जलदैरिवाम्बरम् ॥ ४.५५.२३ ॥
பெரிய மலைச்சிகரங்களைப் போன்ற பல வானரர்கள் அந்த மலையில் நுழைந்தபோது, அம்மலை குகைகளும் பிளவுகளும் எதிரொலிக்க, முழங்கும் மேகங்களால் வானம் ஒலிப்பது போல் ஒலித்தது.