Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 4.56
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.56.1
उपविष्टास्तु ते सर्वे यस्मिन् प्रायं गिरिस्थले।
हरयो गृध्रराजश्च तं देशमुपचक्रमे ॥ ४.५६.१ ॥
Dort auf dem Bergboden saßen alle Affen; und der König der Geier näherte sich fast eben jenem Ort.
4.56.2
सम्पातिर्नाम नाम्ना तु चिरजीवी विहंगमः।
भ्राता जटायुषः श्रीमान् विख्यातबलपौरुषः ॥ ४.५६.२ ॥
Der Vogel namens Sampāti, langlebig, war der Bruder Jaṭāyus; glanzvoll und berühmt für Kraft und Tapferkeit.
4.56.3
कन्दरादभिनिष्क्रम्य स विन्ध्यस्य महागिरेः।
उपविष्टान् हरीन् दृष्ट्वा हृष्टात्मा गिरमब्रवीत् ॥ ४.५६.३ ॥
Aus einer Höhle des großen Vindhya-Berges hervortretend und die dort sitzenden Affen erblickend, sprach er mit froher Seele diese Worte.
4.56.4
विधिः किल नरं लोके विधानेनानुवर्तते।
यथायं विहितो भक्ष्यश्चिरान्मह्यमुपागतः ॥ ४.५६.४ ॥
Wahrlich, in der Welt führt das Schicksal den Menschen nach seiner Ordnung; diese für mich bestimmte Beute ist nach langer Zeit endlich zu mir gekommen.
4.56.5
परम्पराणां भक्षिष्ये वानराणां मृतं मृतम्।
उवाचैतद् वचः पक्षी तान् निरीक्ष्य प्लवंगमान् ॥ ४.५६.५ ॥
Einen nach dem anderen werde ich die Affen essen, wenn sie sterben; nachdem er die springenden Affen angesehen hatte, sprach der Vogel diese Worte.
4.56.6
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा भक्ष्यलुब्धस्य पक्षिणः।
अङ्गदः परमायस्तो हनूमन्तमथाब्रवीत् ॥ ४.५६.६ ॥
Als Aṅgada die Worte jenes nach Nahrung gierigen Vogels hörte, sprach er tief betrübt zu Hanumān.
4.56.7
पश्य सीतापदेशेन साक्षाद् वैवस्वतो यमः।
इमं देशमनुप्राप्तो वानराणां विपत्तये ॥ ४.५६.७ ॥
Sieh, wegen Sītā ist Yama, der Sohn Vivasvats, selbst an diesen Ort gekommen, zum Verderben der Vānaras.
4.56.8
रामस्य न कृतं कार्यं न कृतं राजशासनम्।
हरीणामियमज्ञाता विपत्तिः सहसाऽऽगता ॥ ४.५६.८ ॥
Rāmas Auftrag wurde nicht erfüllt, der Befehl des Königs nicht ausgeführt; und dieses den Affen unbekannte Unglück ist plötzlich über uns gekommen.
4.56.9
वैदेह्याः प्रियकामेन कृतं कर्म जटायुषा।
गृध्रराजेन यत् तत्र श्रुतं वस्तदशेषतः ॥ ४.५६.९ ॥
Die Tat, die Jaṭāyu, der König der Geier, der Vaidehīs Wohl wünschte, vollbracht hat, habt ihr dort in aller Ausführlichkeit gehört.
4.56.10
तथा सर्वाणि भूतानि तिर्यग्योनिगतान्यपि।
प्रियं कुर्वन्ति रामस्य त्यक्त्वा प्राणान् यथा वयम् ॥ ४.५६.१० ॥
Ebenso tun alle Wesen, die im Schoß der Tiere geboren sind, was Rāma lieb ist, so wie wir unser Leben hingeben.
4.56.11
अन्योन्यमुपकुर्वन्ति स्नेहकारुण्ययन्त्रिताः।
ततस्तस्योपकारार्थं त्यजतात्मानमात्मना ॥ ४.५६.११ ॥
Von Zuneigung und Mitgefühl gebunden, helfen sie einander; darum gebt, zu seinem Nutzen, euch selbst mit eigener Hand hin.
4.56.12
प्रियं कृतं हि रामस्य धर्मज्ञेन जटायुषा।
राघवार्थे परिश्रान्ता वयं संत्यक्तजीविताः ॥ ४.५६.१२ ॥
Jaṭāyu, der das dharma kannte, hat wahrlich getan, was Rāma lieb war; für Rāghava sind wir erschöpft, da wir unser Leben hingegeben haben.
4.56.13
कान्ताराणि प्रपन्नाः स्म न च पश्याम मैथिलीम्।
स सुखी गृध्रराजस्तु रावणेन हतो रणे।
मुक्तश्च सुग्रीवभयाद् गतश्च परमां गतिम् ॥ ४.५६.१३ ॥
Wir drangen in die dichten Wälder ein, doch sahen wir Maithilī nicht. Jener Geierkönig ist glücklich: im Kampf von Rāvaṇa erschlagen, von Sugrīvas Furcht befreit, hat er das höchste Ziel erreicht.
4.56.14
जटायुषो विनाशेन राज्ञो दशरथस्य च।
हरणेन च वैदेह्याः संशयं हरयो गताः ॥ ४.५६.१४ ॥
Durch den Untergang Jaṭāyus, den Tod König Daśarathas und die Entführung Vaidehīs sind die Affen in Zweifel und Gefahr geraten.
4.56.15
रामलक्ष्मणयोर्वासमरण्ये सह सीतया।
राघवस्य च बाणेन वालिनश्च तथा वधः ॥ ४.५६.१५ ॥
Der Aufenthalt Rāmas und Lakṣmaṇas mit Sītā im Wald und Vālins Tod durch den Pfeil Rāghavas – auch dies alles wurde berichtet.
4.56.16
रामकोपादशेषाणां रक्षसां च तथा वधम्।
कैकेय्या वरदानेन इदं च विकृतं कृतम् ॥ ४.५६.१६ ॥
Durch Rāmas Zorn die Vernichtung aller Rākṣasas, und durch Kaikeyīs gewährte Gunst wurde dieses Unheil herbeigeführt.
4.56.17
तदसुखमनुकीर्तितं वचो
भुवि पतितांश्च निरीक्ष्य वानरान्।
भृशचकितमतिर्महामतिः
कृपणमुदाहृतवान् स गृध्रराजः ॥ ४.५६.१७ ॥
Nachdem er jene schmerzlichen Worte wiedergegeben hatte und die auf den Boden gefallenen Affen sah, sprach der Geierkönig von großem Verstand, dessen Geist sehr erschrocken war, kläglich.
4.56.18
तत् तु श्रुत्वा तथा वाक्यमङ्गदस्य मुखोद्गतम्।
अब्रवीद् वचनं गृध्रस्तीक्ष्णतुण्डो महास्वनः ॥ ४.५६.१८ ॥
Als er jene Worte aus Aṅgadas Mund vernommen hatte, sprach der Geier mit scharfem Schnabel und lauter Stimme diese Worte.
4.56.19
कोऽयं गिरा घोषयति प्राणैः प्रियतरस्य मे।
जटायुषो वधं भ्रातुः कम्पयन्निव मे मनः ॥ ४.५६.१९ ॥
Wer ist dieser, der mit seiner Stimme den Tod Jaṭāyus, meines Bruders, verkündet, der mir teurer ist als mein Leben? Er lässt meinen Geist erbeben.
4.56.20
कथमासीज्जनस्थाने युद्धं राक्षसगृध्रयोः।
नामधेयमिदं भ्रातुश्चिरस्याद्य मया श्रुतम् ॥ ४.५६.२० ॥
Wie kam es in Janasthāna zum Kampf zwischen dem Rākṣasa und dem Geier? Nach langer Zeit habe ich heute diesen Namen meines Bruders gehört.
4.56.21
इच्छेयं गिरिदुर्गाच्च भवद्भिरवतारितुम्।
यवीयसो गुणज्ञस्य श्लाघनीयस्य विक्रमैः ॥ ४.५६.२१ ॥
Ich wünsche, von euch von dieser Bergfestung herabgebracht zu werden, um meinen jüngeren Bruder zu sehen, der die Tugenden kennt und durch seine Tapferkeit lobenswert ist.
4.56.22
अतिदीर्घस्य कालस्य परितुष्टोऽस्मि कीर्तनात्।
तदिच्छेयमहं श्रोतुं विनाशं वानरर्षभाः ॥ ४.५६.२२ ॥
Ich bin erfreut, seinen Namen nach so langer Zeit aussprechen zu hören. Darum, ihr Stiere unter den Vānaras, wünsche ich, von seinem Untergang zu hören.
4.56.23
भ्रातुर्जटायुषस्तस्य जनस्थाननिवासिनः।
तस्यैव च मम भ्रातुः सखा दशरथः कथम् ॥ ४.५६.२३ ॥
Was ist aus meinem Bruder Jaṭāyu geworden, der in Janasthāna lebte? Und wie geht es Daśaratha, dem Freund eben dieses meines Bruders?
4.56.24
यस्य रामः प्रियः पुत्रो ज्येष्ठो गुरुजनप्रियः।
सूर्यांशुदग्धपक्षत्वान्न शक्नोमि विसर्पितुम्।
इच्छेयं पर्वतादस्मादवतर्तुमरिंदमाः ॥ ४.५६.२४ ॥
Dessen lieber ältester Sohn Rāma ist, der von den Älteren geliebt wird. Da meine Flügel von den Strahlen der Sonne versengt sind, kann ich mich nicht bewegen. Ihr Bezwinger der Feinde, ich wünsche, von diesem Berg herabzusteigen.