வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 4.59
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.59.1
ततस्तदमृतास्वादं गृध्रराजेन भाषितम्।
निशम्य वदता हृष्टास्ते वचः प्लवगर्षभाः ॥ ४.५९.१ ॥
அப்போது கழுகு அரசன் சொன்ன அமிர்தம் போன்ற அந்தச் சொற்களைக் கேட்டு, அந்த வானரத் தலைவர்கள் மகிழ்ச்சி அடைந்தனர்.
4.59.2
जाम्बवान् वानरश्रेष्ठः सह सर्वैः प्लवङ्गमैः।
भूतलात् सहसोत्थाय गृध्रराजानमब्रवीत् ॥ ४.५९.२ ॥
வானரர்களில் சிறந்த ஜாம்பவான், எல்லா வானரங்களுடனும் திடீரென நிலத்திலிருந்து எழுந்து கழுகு அரசனிடம் கூறினார்.
4.59.3
क्व सीता केन वा दृष्टा को वा हरति मैथिलीम्।
तदाख्यातु भवान् सर्वं गतिर्भव वनौकसाम् ॥ ४.५९.३ ॥
சீதை எங்கே? அவளை யார் கண்டார்கள்? அல்லது மைதிலியை யார் கவர்ந்து சென்றார்கள்? நீர் அனைத்தையும் சொல்லுங்கள், காட்டில் வாழும் எங்களுக்கு நீரே புகலாக இருங்கள்.
4.59.4
को दाशरथिबाणानां वज्रवेगनिपातिनाम्।
स्वयं लक्ष्मणमुक्तानां न चिन्तयति विक्रमम् ॥ ४.५९.४ ॥
வஜ்ரம் போன்ற வேகத்தில் விழும், லட்சுமணனால் எய்யப்பட்ட தசரதனின் மகனுடைய அம்புகளின் வீரத்தை யார் நினைக்காமல் இருப்பார்கள்?
4.59.5
स हरीन् प्रतिसम्मुक्तान् सीताश्रुतिसमाहितान्।
पुनराश्वासयन् प्रीत इदं वचनमब्रवीत् ॥ ४.५९.५ ॥
சீதையைப் பற்றிய செய்தியைக் கவனமாகக் கேட்ட அந்த வானரர்களை மீண்டும் தேற்றியவராய், மகிழ்ச்சியுடன் அவர் இந்தச் சொற்களைச் சொன்னார்.
4.59.6
श्रूयतामिह वैदेह्या यथा मे हरणं श्रुतम्।
येन चापि ममाख्यातं यत्र चायतलोचना ॥ ४.५९.६ ॥
இங்கே கேளுங்கள்: வைதேஹியின் கவர்ந்து செல்லல் எவ்வாறு நான் கேட்டேன், எவரால் எனக்கும் சொல்லப்பட்டது, நீண்ட கண்களை உடையவள் எங்கே இருக்கிறாள் என்பதையும்.
4.59.7
अहमस्मिन् गिरौ दुर्गे बहुयोजनमायते।
चिरान्निपतितो वृद्धः क्षीणप्राणपराक्रमः ॥ ४.५९.७ ॥
நான் இந்த அடைய முடியாத மலையில், பல யோசனை தூரம் பரந்திருக்கும் இதில், நீண்ட காலமாக வீழ்ந்து கிடக்கிறேன்; நான் முதுமையடைந்துவிட்டேன், என் உயிரும் வலிமையும் தேய்ந்துவிட்டன.
4.59.8
तं मामेवंगतं पुत्रः सुपार्श्वो नाम नामतः।
आहारेण यथाकालं बिभर्ति पततां वरः ॥ ४.५९.८ ॥
இவ்வாறு வீழ்ந்து கிடக்கும் என்னை, பறவைகளில் சிறந்தவனான என் மகன் சுபார்சுவன் என்னும் பெயருடையவன், உரிய காலத்தில் உணவு கொண்டுவந்து பேணுகிறான்.
4.59.9
तीक्ष्णकामास्तु गन्धर्वास्तीक्ष्णकोपा भुजङ्गमाः।
मृगाणां तु भयं तीक्ष्णं ततस्तीक्ष्णक्षुधा वयम् ॥ ४.५९.९ ॥
கந்தர்வர்கள் கடும் ஆசையுடையவர்கள், பாம்புகள் கடும் கோபமுடையவை, மான்களுக்கோ கடும் பயம்; எனவே நாம் கடும் பசியுடையவர்களாக இருக்கிறோம்.
4.59.10
स कदाचित् क्षुधार्तस्य ममाहाराभिकांक्षिणः।
गतसूर्येऽहनि प्राप्तो मम पुत्रो ह्यनामिषः ॥ ४.५९.१० ॥
ஒரு முறை சூரியன் மறைந்த பின், பசியால் வாடி உணவை விரும்பிக்கொண்டிருந்த என்னிடம், என் மகன் இறைச்சி எதுவுமின்றி வந்து சேர்ந்தான்.
4.59.11
स मयाऽऽहारसंरोधात् पीडितः प्रीतिवर्धनः।
अनुमान्य यथातत्त्वमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ४.५९.११ ॥
நான் உணவை மறுத்ததால் துன்புற்ற, என் மகிழ்ச்சியைப் பெருக்கும் அந்த மகன், உண்மையாக என்னை அழைத்து இந்த சொற்களைச் சொன்னான்.
4.59.12
अहं तात यथाकालमामिषार्थी खमाप्लुतः।
महेन्द्रस्य गिरेर्द्वारमावृत्य सुसमाश्रितः ॥ ४.५९.१२ ॥
அப்பா! நான் உரிய காலத்தில் இறைச்சியைத் தேடி வானில் பறந்தேன்; மகேந்திர மலையின் வாயிலை மூடி, நன்கு தங்கிக்கொண்டேன்.
4.59.13
तत्र सत्त्वसहस्राणां सागरान्तरचारिणाम्।
पन्थानमेकोऽध्यवसं संनिरोद्धुमवाङ्मुखः ॥ ४.५९.१३ ॥
அங்கே கடலுக்குள் திரியும் ஆயிரக்கணக்கான உயிரினங்களின் வழியை மறிக்க, நான் ஒருவனே தலைகீழாக நின்று உறுதி கொண்டேன்.
4.59.14
तत्र कश्चिन्मया दृष्टः सूर्योदयसमप्रभाम्।
स्त्रियमादाय गच्छन् वै भिन्नाञ्जनचयोपमः ॥ ४.५९.१४ ॥
அங்கே உதய சூரியனின் ஒளியைப் போன்ற ஒரு பெண்ணைக் கண்டேன்; உடைந்த மைக்குவியல் போன்ற ஒரு உருவத்தை அவள் கொண்டு சென்றுகொண்டிருந்தாள்.
4.59.15
सोऽहमभ्यवहारार्थं तौ दृष्ट्वा कृतनिश्चयः।
तेन साम्ना विनीतेन पन्थानमनुयाचितः ॥ ४.५९.१५ ॥
அவர்கள் இருவரையும் பார்த்து, உணவுக்காக உறுதி கொண்டு, அந்த பணிவான சாமவார்த்தையால் வழி கேட்கப்பட்டேன்.
4.59.16
नहि सामोपपन्नानां प्रहर्ता विद्यते भुवि।
नीचेष्वपि जनः कश्चित् किमङ्ग बत मद्विधः ॥ ४.५९.१६ ॥
பூமியில் சாமவார்த்தையுடன் வருபவர்களை அடிப்பவன் இல்லை; கீழ்மக்களிலும் ஒருவரும் அப்படிச் செய்யமாட்டார்; என்னைப் போன்றவர் பற்றி என்ன சொல்வது!
4.59.17
स यातस्तेजसा व्योम संक्षिपन्निव वेगितः।
अथाहं खेचरैर्भूतैरभिगम्य सभाजितः ॥ ४.५९.१७ ॥
அவன் வேகமாக ஒளியால் வானத்தையே சுருக்குவது போல் சென்றான். பின்னர் வானில் திரியும் உயிரினங்கள் என்னை அணுகி கௌரவித்தன.
4.59.18
दिष्ट्या जीवति सीतेति ह्यब्रुवन् मां महर्षयः।
कथंचित् सकलत्रोऽसौ गतस्ते स्वस्त्यसंशयम् ॥ ४.५९.१८ ॥
"நல்லவேளையாக சீதை உயிருடன் இருக்கிறாள்" என்று மகரிஷிகள் என்னிடம் சொன்னார்கள். "அவன் மனைவியுடன் எப்படியோ போய்விட்டான்; உனக்கு நலம் உண்டாகும், ஐயமில்லை."
4.59.19
एवमुक्तस्ततोऽहं तैः सिद्धैः परमशोभनैः।
स च मे रावणो राजा रक्षसां प्रतिवेदितः ॥ ४.५९.१९ ॥
அந்த மிக அழகிய சித்தர்கள் இவ்வாறு கூறியபின், ராக்ஷசர்களின் அரசன் ராவணன் பற்றி எனக்கு அறிவிக்கப்பட்டது.
4.59.20
पश्यन् दाशरथेर्भार्यां रामस्य जनकात्मजाम्।
भ्रष्टाभरणकौशेयां शोकवेगपराजिताम् ॥ ४.५९.२० ॥
தசரதரின் மகனான ராமனின் மனைவி, ஜனகரின் மகளை நான் கண்டேன்; அணிகலன்களும் பட்டாடையும் கழன்று விழுந்து, துயரின் வேகத்தால் வீழ்த்தப்பட்டவளாக.
4.59.21
रामलक्ष्मणयोर्नाम क्रोशन्तीं मुक्तमूर्धजाम्।
एष कालात्ययस्तात इति वाक्यविदां वरः ॥ ४.५९.२१ ॥
ராமன், லக்ஷ்மணன் என்ற பெயர்களை அழைத்துக் கதறிக்கொண்டிருந்தவள், தலைமுடி அவிழ்ந்தவளாக. "ஐயா, காலம் கடக்கிறது" என்று சொல்வதில் வல்லவர்களில் சிறந்தவர்…
4.59.22
एतदर्थं समग्रं मे सुपार्श्वः प्रत्यवेदयत् ।
तच्छ्रुत्वापि हि मे बुद्धिर्नासीत् काचित् पराक्रमे ॥ ४.५९.२२ ॥
இதற்காகவே சுபார்சுவர் முழு விவரத்தையும் எனக்குத் தெரிவித்தார். அதைக் கேட்டபின்னும் என் மனம் வீரச்செயலில் எதையும் எண்ணவில்லை.
4.59.23
अपक्षो हि कथं पक्षी कर्म किंचित् समारभेत्।
यत् तु शक्यं मया कर्तुं वाग्बुद्धिगुणवर्तिना ॥ ४.५९.२३ ॥
சிறகில்லாத பறவை எப்படி எந்தச் செயலையும் தொடங்க முடியும்? ஆனால் பேச்சு, அறிவு ஆகிய குணங்களில் நிலைத்த நான் எது செய்ய இயலுமோ அதைச் செய்வேன்.
4.59.24
श्रूयतां तत्र वक्ष्यामि भवतां पौरुषाश्रयम्।
वाङ्मतिभ्यां हि सर्वेषां करिष्यामि प्रियं हि वः ॥ ४.५९.२४ ॥
அங்கே உங்கள் அனைவரின் ஆண்மையை அடிப்படையாகக் கொண்டதை நான் சொல்வேன் — கேளுங்கள். சொல்லாலும் எண்ணத்தாலும் உங்கள் அனைவருக்கும் நன்மை செய்வேன்.
4.59.25
यद्धि दाशरथेः कार्यं मम तन्नात्र संशयः।
तद् भवन्तो मतिश्रेष्ठा बलवन्तो मनस्विनः ॥ ४.५९.२५ ॥
தசரதரின் மகன் ராமருக்கு உரிய செயல் என்னுடையதே; இதில் ஐயமில்லை. ஆகவே அறிவில் சிறந்தவர்களான, வலிமையும் உறுதியும் கொண்ட நீங்கள்—
4.59.26
प्रहिताः कपिराजेन देवैरपि दुरासदाः।
रामलक्ष्मणबाणाश्च विहिताः कङ्कपत्रिणः ॥ ४.५९.२६ ॥
குரங்கரசனால் ஏவப்பட்டவை, தேவர்களுக்கும் எதிர்கொள்ள அரியவை; கங்கப் பறவையின் இறகுகளால் அமைக்கப்பட்ட ராமன், லக்ஷ்மணனின் அம்புகள்—
4.59.27
त्रयाणामपि लोकानां पर्याप्तास्त्राणनिग्रहे।
कामं खलु दशग्रीवस्तेजोबलसमन्वितः।
भवतां तु समर्थानां न किंचिदपि दुष्करम् ॥ ४.५९.२७ ॥
மூவுலகங்களையும் காத்தலிலும் அடக்குதலிலும் வல்லமை பெற்றவர்களே; தசக்ரீவன் தேஜஸும் பலமும் உடையவன்தான்; ஆனால் உங்களைப் போன்ற வல்லவர்களுக்கு எதுவும் கடினமில்லை.
4.59.28
तदलं कालसङ्गेन क्रियतां बुद्धिनिश्चयः।
नहि कर्मसु सज्जन्ते बुद्धिमन्तो भवद्विधाः ॥ ४.५९.२८ ॥
ஆகவே காலதாமதம் போதும்; அறிவின் உறுதியான முடிவை எடுங்கள். உங்களைப் போன்ற அறிவாளிகள் செயலில் தயங்குவதில்லை.