Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 4.59
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
4.59.1
ततस्तदमृतास्वादं गृध्रराजेन भाषितम्।
निशम्य वदता हृष्टास्ते वचः प्लवगर्षभाः ॥ ४.५९.१ ॥
Então, ouvindo as palavras do rei dos abutres, doces como o néctar, aqueles touros entre os macacos alegraram-se.
4.59.2
जाम्बवान् वानरश्रेष्ठः सह सर्वैः प्लवङ्गमैः।
भूतलात् सहसोत्थाय गृध्रराजानमब्रवीत् ॥ ४.५९.२ ॥
Jāmbavān, o mais excelente dos macacos, junto com todos os macacos, levantou-se subitamente do chão e falou ao rei dos abutres.
4.59.3
क्व सीता केन वा दृष्टा को वा हरति मैथिलीम्।
तदाख्यातु भवान् सर्वं गतिर्भव वनौकसाम् ॥ ४.५९.३ ॥
Onde está Sītā? Quem a viu? Ou quem está levando Maithilī? Conte-nos tudo; seja refúgio para nós, habitantes da floresta.
4.59.4
को दाशरथिबाणानां वज्रवेगनिपातिनाम्।
स्वयं लक्ष्मणमुक्तानां न चिन्तयति विक्रमम् ॥ ४.५९.४ ॥
Quem não consideraria o poder das flechas de Dāśarathi, que caem com a velocidade do trovão, lançadas pelo próprio Lakṣmaṇa?
4.59.5
स हरीन् प्रतिसम्मुक्तान् सीताश्रुतिसमाहितान्।
पुनराश्वासयन् प्रीत इदं वचनमब्रवीत् ॥ ४.५९.५ ॥
Consolando de novo os macacos, que haviam sido soltos e estavam atentos à notícia de Sītā, falou com alegria estas palavras.
4.59.6
श्रूयतामिह वैदेह्या यथा मे हरणं श्रुतम्।
येन चापि ममाख्यातं यत्र चायतलोचना ॥ ४.५९.६ ॥
Ouçam aqui como soube do rapto de Vaidehī, quem me contou, e onde está a de olhos longos.
4.59.7
अहमस्मिन् गिरौ दुर्गे बहुयोजनमायते।
चिरान्निपतितो वृद्धः क्षीणप्राणपराक्रमः ॥ ४.५९.७ ॥
Há muito tempo estou caído nesta montanha inacessível, que se estende por muitos yojanas; estou velho, e minha vida e valor se esvaíram.
4.59.8
तं मामेवंगतं पुत्रः सुपार्श्वो नाम नामतः।
आहारेण यथाकालं बिभर्ति पततां वरः ॥ ४.५९.८ ॥
Assim caído, sou sustentado a tempo com alimento trazido pelo meu filho chamado Supārśva, o melhor das aves.
4.59.9
तीक्ष्णकामास्तु गन्धर्वास्तीक्ष्णकोपा भुजङ्गमाः।
मृगाणां तु भयं तीक्ष्णं ततस्तीक्ष्णक्षुधा वयम् ॥ ४.५९.९ ॥
Os gandharvas são ardentes no desejo, as serpentes ardentes na ira, e os cervos têm medo intenso; por isso nós sofremos de fome intensa.
4.59.10
स कदाचित् क्षुधार्तस्य ममाहाराभिकांक्षिणः।
गतसूर्येऽहनि प्राप्तो मम पुत्रो ह्यनामिषः ॥ ४.५९.१० ॥
Certa vez, depois do pôr do sol, meu filho veio a mim, atormentado pela fome e desejando alimento, mas sem nenhuma carne.
4.59.11
स मयाऽऽहारसंरोधात् पीडितः प्रीतिवर्धनः।
अनुमान्य यथातत्त्वमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ४.५९.११ ॥
Aquele meu filho, que aumenta minha alegria, aflito por eu ter retido o alimento, dirigiu-se a mim segundo a verdade e disse estas palavras.
4.59.12
अहं तात यथाकालमामिषार्थी खमाप्लुतः।
महेन्द्रस्य गिरेर्द्वारमावृत्य सुसमाश्रितः ॥ ४.५९.१२ ॥
Pai, a tempo, buscando carne, voei pelo céu, cobri a porta da grande montanha Mahendra e me abriguei bem.
4.59.13
तत्र सत्त्वसहस्राणां सागरान्तरचारिणाम्।
पन्थानमेकोऽध्यवसं संनिरोद्धुमवाङ्मुखः ॥ ४.५९.१३ ॥
Ali, para bloquear o caminho de milhares de criaturas que se movem dentro do oceano, eu sozinho resolvi, com o rosto voltado para baixo.
4.59.14
तत्र कश्चिन्मया दृष्टः सूर्योदयसमप्रभाम्।
स्त्रियमादाय गच्छन् वै भिन्नाञ्जनचयोपमः ॥ ४.५९.१४ ॥
Ali vi uma mulher radiante como o sol nascente, que levava consigo algo semelhante a um monte de colírio quebrado.
4.59.15
सोऽहमभ्यवहारार्थं तौ दृष्ट्वा कृतनिश्चयः।
तेन साम्ना विनीतेन पन्थानमनुयाचितः ॥ ४.५९.१५ ॥
Ao vê-los, resolvi buscar alimento; e com aquelas palavras humildes e conciliadoras fui pedido que cedesse passagem.
4.59.16
नहि सामोपपन्नानां प्रहर्ता विद्यते भुवि।
नीचेष्वपि जनः कश्चित् किमङ्ग बत मद्विधः ॥ ४.५९.१६ ॥
Na terra não há quem fira aqueles que são dotados de conciliação; nem mesmo entre os vis alguém o faz, muito menos alguém como eu!
4.59.17
स यातस्तेजसा व्योम संक्षिपन्निव वेगितः।
अथाहं खेचरैर्भूतैरभिगम्य सभाजितः ॥ ४.५९.१७ ॥
Ele partiu rapidamente, seu brilho parecendo encolher o céu. Então os seres que vagam pelo ar se aproximaram e me honraram.
4.59.18
दिष्ट्या जीवति सीतेति ह्यब्रुवन् मां महर्षयः।
कथंचित् सकलत्रोऽसौ गतस्ते स्वस्त्यसंशयम् ॥ ४.५९.१८ ॥
"Felizmente, Sītā está viva", disseram-me os grandes sábios. "Ele partiu de algum modo com sua esposa; seu bem-estar está garantido, sem dúvida."
4.59.19
एवमुक्तस्ततोऽहं तैः सिद्धैः परमशोभनैः।
स च मे रावणो राजा रक्षसां प्रतिवेदितः ॥ ४.५९.१९ ॥
Assim falado por aqueles siddhas sumamente esplendorosos, foi-me revelado Rāvaṇa, rei dos rākṣasas.
4.59.20
पश्यन् दाशरथेर्भार्यां रामस्य जनकात्मजाम्।
भ्रष्टाभरणकौशेयां शोकवेगपराजिताम् ॥ ४.५९.२० ॥
Vi a esposa de Rāma, filho de Daśaratha, a filha de Janaka, com os adornos e a veste de seda caídos, vencida pela força da dor.
4.59.21
रामलक्ष्मणयोर्नाम क्रोशन्तीं मुक्तमूर्धजाम्।
एष कालात्ययस्तात इति वाक्यविदां वरः ॥ ४.५९.२१ ॥
Clamando os nomes de Rāma e Lakṣmaṇa, com os cabelos soltos. «Caro senhor, o tempo se esgota» — assim falou o melhor dos peritos na palavra.
4.59.22
एतदर्थं समग्रं मे सुपार्श्वः प्रत्यवेदयत् ।
तच्छ्रुत्वापि हि मे बुद्धिर्नासीत् काचित् पराक्रमे ॥ ४.५९.२२ ॥
Para isso mesmo Supārśva me relatou todo o caso. Mesmo tendo ouvido, minha mente não encontrou caminho algum quanto ao valor.
4.59.23
अपक्षो हि कथं पक्षी कर्म किंचित् समारभेत्।
यत् तु शक्यं मया कर्तुं वाग्बुद्धिगुणवर्तिना ॥ ४.५९.२३ ॥
Como poderia um pássaro sem asas empreender qualquer ação? Mas o que me é possível fazer, firmado nas virtudes da palavra e do intelecto, isso farei.
4.59.24
श्रूयतां तत्र वक्ष्यामि भवतां पौरुषाश्रयम्।
वाङ्मतिभ्यां हि सर्वेषां करिष्यामि प्रियं हि वः ॥ ४.५९.२४ ॥
Ali direi o que repousa sobre o vosso esforço viril — escutai. Pela palavra e pelo pensamento farei certamente o que vos agrada a todos.
4.59.25
यद्धि दाशरथेः कार्यं मम तन्नात्र संशयः।
तद् भवन्तो मतिश्रेष्ठा बलवन्तो मनस्विनः ॥ ४.५९.२५ ॥
A tarefa do filho de Daśaratha é, de fato, minha; não há dúvida. Portanto, vocês, os mais sábios em juízo, fortes e resolutos—
4.59.26
प्रहिताः कपिराजेन देवैरपि दुरासदाः।
रामलक्ष्मणबाणाश्च विहिताः कङ्कपत्रिणः ॥ ४.५९.२६ ॥
as flechas de Rāma e Lakṣmaṇa, lançadas pelo rei dos macacos, difíceis de enfrentar até para os deuses, guarnecidas com penas da ave kaṅka—
4.59.27
त्रयाणामपि लोकानां पर्याप्तास्त्राणनिग्रहे।
कामं खलु दशग्रीवस्तेजोबलसमन्वितः।
भवतां तु समर्थानां न किंचिदपि दुष्करम् ॥ ४.५९.२७ ॥
Vocês são plenamente capazes de proteger e subjugar os três mundos. Certamente Daśagrīva é dotado de esplendor e poder; mas para os capazes como vocês, nada é difícil.
4.59.28
तदलं कालसङ्गेन क्रियतां बुद्धिनिश्चयः।
नहि कर्मसु सज्जन्ते बुद्धिमन्तो भवद्विधाः ॥ ४.५९.२८ ॥
Basta de demora, portanto; que se tome a decisão da mente. Os sábios como vocês não se apegam às ações.