Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 5.10
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.10.1
तत्र दिव्योपमं मुख्यं स्फाटिकं रत्नभूषितम्।
अवेक्षमाणो हनुमान् ददर्श शयनासनम् ॥ ५.१०.१ ॥
Dort sah Hanumān, sich umschauend, das vornehmste Ruhelager, dem Göttlichen gleich, aus Kristall und mit Edelsteinen geschmückt.
5.10.2
दान्तकाञ्चनचित्रांगैर्वैदूर्यैश्च वरासनैः।
महार्हास्तरणोपेतैरुपपन्नं महाधनैः ॥ ५.१०.२ ॥
Ausgestattet mit Elfenbein und goldgezierten Teilen, mit vortrefflichen Sitzen aus Lapislazuli und sehr kostbaren Decken, reich an großem Besitz.
5.10.3
तस्य चैकतमे देशे दिव्यमालोपशोभितम्।
ददर्श पाण्डुरं छत्रं ताराधिपतिसंनिभम् ॥ ५.१०.३ ॥
Und an einer Stelle davon sah er einen weißen Schirm, mit göttlichen Girlanden geschmückt, dem Herrn der Sterne gleich.
5.10.4
जातरूपपरिक्षिप्तं चित्रभानोः समप्रभम्।
अशोकमालाविततं ददर्श परमासनम् ॥ ५.१०.४ ॥
Er sah den höchsten Sitz, mit Gold umfasst, glänzend wie das bunte Feuer, ausgebreitet mit Girlanden aus Aśoka-Blüten.
5.10.5
वालव्यजनहस्ताभिर्वीज्यमानं समन्ततः।
गन्धैश्च विविधैर्जुष्टं वरधूपेन धूपितम् ॥ ५.१०.५ ॥
Von allen Seiten mit Yakschweif-Fächern gefächelt, durchzogen von vielerlei Düften und mit vortrefflichem Weihrauch durchräuchert.
5.10.6
परमास्तरणास्तीर्णमाविकाजिनसंवृतम्।
दामभिर्वरमाल्यानां समन्तादुपशोभितम् ॥ ५.१०.६ ॥
Mit höchsten Decken ausgebreitet, mit Schaffell bedeckt, ringsum mit Schnüren vortrefflicher Girlanden geschmückt.
5.10.7
तस्मिञ्जीमूतसंकाशं प्रदीप्तोज्ज्वलकुण्डलम्।
लोहिताक्षं महाबाहुं महारजतवाससम् ॥ ५.१०.७ ॥
Dort sah er ihn: wie eine Gewitterwolke, mit leuchtenden, glänzenden Ohrringen, rotäugig, mit mächtigen Armen, gekleidet in prächtige silberne Gewänder.
5.10.8
लोहितेनानुलिप्तांगं चन्दनेन सुगन्धिना।
संध्यारक्तमिवाकाशे तोयदं सतडिद्गुणम् ॥ ५.१०.८ ॥
Seine Glieder waren mit rotem, duftendem Sandelholz bestrichen; er glich einer vom Abendrot gefärbten Wolke am Himmel, mit Blitzen durchzogen.
5.10.9
वृतमाभरणैर्दिव्यैः सुरूपं कामरूपिणम्।
सवृक्षवनगुल्माढ्यं प्रसुप्तमिव मन्दरम् ॥ ५.१०.९ ॥
Mit göttlichen Schmuckstücken geschmückt, schön, fähig, jede beliebige Gestalt anzunehmen, glich er dem schlafenden Berg Mandara, reich an Bäumen, Wäldern und Dickichten.
5.10.10
क्रीडित्वोपरतं रात्रौ वराभरणभूषितम्।
प्रियं राक्षसकन्यानां राक्षसानां सुखावहम् ॥ ५.१०.१० ॥
Nachdem er in der Nacht sein Spiel getrieben hatte und nun ruhte, mit ausgezeichnetem Schmuck geschmückt, den Rākṣasa-Mädchen lieb, den Rākṣasas Glück bringend.
5.10.11
पीत्वाप्युपरतं चापि ददर्श स महाकपिः।
भास्वरे शयने वीरं प्रसुप्तं राक्षसाधिपम् ॥ ५.१०.११ ॥
Nachdem er getrunken hatte und nun ruhte, sah jener große Affe den Helden, den Herrn der Rākṣasas, auf einem glänzenden Lager schlafend.
5.10.12
निःश्वसन्तं यथा नागं रावणं वानरोत्तमः।
आसाद्य परमोद्विग्नः सोपासर्पत् सुभीतवत् ॥ ५.१०.१२ ॥
Als er sich Rāvaṇa näherte, der wie ein Elefant schwer atmete, schlich sich der beste der Affen, tief erregt, näher heran, als wäre er sehr verängstigt.
5.10.13
अथारोहणमासाद्य वेदिकान्तरमाश्रितः।
क्षीबं राक्षसशार्दूलं प्रेक्षते स्म महाकपिः ॥ ५.१०.१३ ॥
Dann, nachdem er hinaufgestiegen war und Zuflucht zwischen den Plattformen gefunden hatte, betrachtete der große Affe den betrunkenen Tiger unter den Rākṣasas.
5.10.14
शुशुभे राक्षसेन्द्रस्य स्वपतः शयनं शुभम्।
गन्धहस्तिनि संविष्टे यथा प्रस्रवणं महत् ॥ ५.१०.१४ ॥
Das schöne Lager des schlafenden Herrn der Rākṣasas leuchtete wie ein großer Wasserfall, wenn ein brünstiger Elefant sich niederlegt.
5.10.15
काञ्चनांगदसंनद्धौ ददर्श स महात्मनः।
विक्षिप्तौ राक्षसेन्द्रस्य भुजाविन्द्रध्वजोपमौ ॥ ५.१०.१५ ॥
Jener großseelige sah die beiden Arme des Herrn der Rākṣasas, mit goldenen Armreifen geschmückt, ausgestreckt, gleich den Fahnen Indras.
5.10.16
ऐरावतविषाणाग्रैरापीडनकृतव्रणौ।
वज्रोल्लिखितपीनांसौ विष्णुचक्रपरिक्षतौ ॥ ५.१०.१६ ॥
Verwundet von den Spitzen der Stoßzähne Airāvatas beim Pressen, mit breiten Schultern, von dem Donnerkeil zerkratzt, und vom Diskus Viṣṇus verletzt.
5.10.17
पीनौ समसुजातांसौ संगतौ बलसंयुतौ।
सुलक्षणनखांगुष्ठौ स्वंगुलीयकलक्षितौ ॥ ५.१०.१७ ॥
Kräftig, mit gleichmäßig geformten Schultern, wohlgefügt, von Stärke erfüllt, mit glückverheißenden Nägeln und Daumen, durch die eigenen Ringe gekennzeichnet.
5.10.18
संहतौ परिघाकारौ वृत्तौ करिकरोपमौ।
विक्षिप्तौ शयने शुभ्रे पञ्चशीर्षाविवोरगौ ॥ ५.१०.१८ ॥
Gedrungen, eisenstabförmig, rund, gleich Elefantenrüsseln, auf dem hellen Lager ausgestreckt, als wären es zwei fünfköpfige Schlangen.
5.10.19
शशक्षतजकल्पेन सुशीतेन सुगन्धिना।
चन्दनेन परार्घ्येन स्वनुलिप्तौ स्वलंकृतौ ॥ ५.१०.१९ ॥
Wie das Blut eines Hasen, sehr kühl und duftend, gut mit kostbarster Sandelpaste bestrichen und schön geschmückt, (waren jene beiden Arme).
5.10.20
उत्तमस्त्रीविमृदितौ गन्धोत्तमनिषेवितौ।
यक्षपन्नगगन्धर्वदेवदानवराविणौ ॥ ५.१०.२० ॥
Von vortrefflichen Frauen gedrückt, die besten Düfte genießend, die Yakṣas, Schlangen, Gandharvas, Götter und Dānavas zum Weinen gebracht hatten (waren jene beiden Arme).
5.10.21
ददर्श स कपिस्तस्य बाहू शयनसंस्थितौ।
मन्दरस्यान्तरे सुप्तौ महाही रुषिताविव ॥ ५.१०.२१ ॥
Jener Affe sah seine beiden Arme, die auf dem Lager lagen, wie zwei zornige große Schlangen, die mitten im Berg Mandara schlafen.
5.10.22
ताभ्यां स परिपूर्णाभ्यामुभाभ्यां राक्षसेश्वरः।
शुशुभेऽचलसंकाशः शृंगाभ्यामिव मन्दरः ॥ ५.१०.२२ ॥
Mit jenen beiden vollen Armen leuchtete der Herr der Rākṣasas wie ein Berg, so wie der Berg Mandara mit seinen zwei Gipfeln leuchtet.
5.10.23
चूतपुंनागसुरभिर्बकुलोत्तमसंयुतः।
मृष्टान्नरससंयुक्तः पानगन्धपुरःसरः ॥ ५.१०.२३ ॥
Duftend von Mangobäumen und Punnāga-Bäumen, verbunden mit vortrefflichen Bakula-Blüten, vermischt mit dem Geschmack köstlicher Speisen, dem der Duft von Getränken vorausging (war jene Atmosphäre des Hauses).
5.10.24
तस्य राक्षसराजस्य निश्चक्राम महामुखात्।
शयानस्य विनिःश्वासः पूरयन्निव तद् गृहम् ॥ ५.१०.२४ ॥
Aus dem großen Mund des schlafenden Herrn der Rākṣasas kam ein Atem hervor, als erfüllte er das ganze Haus.
5.10.25
मुक्तामणिविचित्रेण काञ्चनेन विराजिता।
मुकुटेनापवृत्तेन कुण्डलोज्ज्वलिताननम् ॥ ५.१०.२५ ॥
Strahlend von einer goldenen Krone, kunstvoll mit Perlen und Edelsteinen besetzt, das Antlitz von Ohrringen erleuchtet, die Krone schräg gesetzt.
5.10.26
रक्तचन्दनदिग्धेन तथा हारेण शोभिना।
पीनायतविशालेन वक्षसाभिविराजिता ॥ ५.१०.२६ ॥
Mit rotem Sandelholz bestrichen, glänzend von einer Halskette, geschmückt mit einer breiten, vollen und weiten Brust.
5.10.27
पाण्डुरेणापविद्धेन क्षौमेण क्षतजेक्षणम्।
महार्हेण सुसंवीतं पीतेनोत्तरवाससा ॥ ५.१०.२७ ॥
Gut eingehüllt in ein blasses, locker drapiertes, sehr kostbares Seidengewand und ein gelbes Obergewand; seine Augen gerötet.
5.10.28
माषराशिप्रतीकाशं निःश्वसन्तं भुजंगवत्।
गांगे महति तोयान्ते प्रसुप्तमिव कुञ्जरम् ॥ ५.१०.२८ ॥
Dunkel wie ein Haufen schwarzer Bohnen, schnaubend wie eine Schlange, gleich einem Elefanten, der am Rand des großen Gaṅgā schläft.
5.10.29
चतुर्भिः काञ्चनैर्दीपैर्दीप्यमानं चतुर्दिशम्।
प्रकाशीकृतसर्वांगं मेघं विद्युद्गणैरिव ॥ ५.१०.२९ ॥
Leuchtend in alle vier Richtungen durch vier goldene Lampen, alle seine Glieder erhellt, wie eine Wolke, erleuchtet von Scharen von Blitzen.
5.10.30
पादमूलगताश्चापि ददर्श सुमहात्मनः।
पत्नीः स प्रियभार्यस्य तस्य रक्षःपतेर्गृहे ॥ ५.१०.३० ॥
Und er sah auch, im Hause jenes großherzigen Herrn der Rākṣasas, seine geliebten Gemahlinnen zu seinen Füßen sitzen.
5.10.31
शशिप्रकाशवदना वरकुण्डलभूषणाः।
अम्लानमाल्याभरणा ददर्श हरियूथपः ॥ ५.१०.३१ ॥
Hanumān, der Anführer der Affenschar, sah die Frauen, mondgesichtig, mit schönen Ohrringen geschmückt, mit unverwelkten Girlanden und Schmuck.
5.10.32
नृत्यवादित्रकुशला राक्षसेन्द्रभुजाङ्कगाः।
वराभरणधारिण्यो निषण्णा ददृशे कपिः ॥ ५.१०.३२ ॥
Der Affe sah die Frauen, geschickt in Tanz und Musik, in den Armen des Rākṣasa-Herrschers ruhend, sitzend und mit feinem Schmuck geziert.
5.10.33
वज्रवैदूर्यगर्भाणि श्रवणान्तेषु योषिताम्।
ददर्श तापनीयानि कुण्डलान्यंगदानि च ॥ ५.१०.३३ ॥
An den Ohrenenden der Frauen sah er Ohrringe aus geläutertem Gold, mit Diamant und Lapislazuli besetzt, sowie Armreife.
5.10.34
तासां चन्द्रोपमैर्वक्त्रैः शुभैर्ललितकुण्डलैः।
विरराज विमानं तन्नभस्तारागणैरिव ॥ ५.१०.३४ ॥
Mit ihren mondgleichen, schönen Gesichtern und anmutigen Ohrringen strahlte jener Palast wie der Himmel mit seiner Sternenschar.
5.10.35
मदव्यायामखिन्नास्ता राक्षसेन्द्रस्य योषितः।
तेषु तेष्ववकाशेषु प्रसुप्तास्तनुमध्यमाः ॥ ५.१०.३५ ॥
Jene Frauen des Rākṣasa-Herrschers, schlanken Leibes und müde vom Wein und der Anstrengung, waren hier und dort eingeschlafen.
5.10.36
अंगहारैस्तथैवान्या कोमलैर्नृत्यशालिनी।
विन्यस्तशुभसर्वांगी प्रसुप्ता वरवर्णिनी ॥ ५.१०.३६ ॥
Ebenso eine andere, geschickt im Tanz mit sanften, anmutigen Bewegungen, lag schlafend, alle ihre schönen Glieder ausgestreckt, von vortrefflicher Hautfarbe.
5.10.37
काचिद् वीणां परिष्वज्य प्रसुप्ता सम्प्रकाशते।
महानदीप्रकीर्णेव नलिनी पोतमाश्रिता ॥ ५.१०.३७ ॥
Eine Frau, schlafend und ihre Vīṇā umarmend, strahlte wie eine Lotusranke, die vom großen Fluss mitgerissen wurde und sich an ein Boot klammert.
5.10.38
अन्या कक्षगतेनैव मड्डुकेनासितेक्षणा।
प्रसुप्ता भामिनी भाति बालपुत्रेव वत्सला ॥ ५.१०.३८ ॥
Eine andere, mit dunklen Augen und schön, schlief mit einer kleinen Trommel namens maḍḍuka unter dem Arm und strahlte wie eine liebende Mutter, die mit ihrem kleinen Sohn schläft.
5.10.39
पटहं चारुसर्वांगी न्यस्य शेते शुभस्तनी।
चिरस्य रमणं लब्ध्वा परिष्वज्येव कामिनी ॥ ५.१०.३९ ॥
Eine Frau, in jedem Glied schön und mit schönen Brüsten, lag schlafend da, die Trommel beiseitegelegt, wie eine Geliebte, die nach langer Zeit ihren Liebsten gefunden hat und ihn umarmt.
5.10.40
काचिद् वीणां परिष्वज्य सुप्ता कमललोचना।
वरं प्रियतमं गृह्य सकामेव हि कामिनी ॥ ५.१०.४० ॥
Eine Frau mit Lotusaugen schlief und umarmte ihre Laute, wie eine leidenschaftliche Geliebte, die ihren liebsten Geliebten gewonnen hat und in ihrem Begehren erfüllt ist.
5.10.41
विपञ्चीं परिगृह्यान्या नियता नृत्यशालिनी।
निद्रावशमनुप्राप्ता सहकान्तेव भामिनी ॥ ५.१०.४१ ॥
Eine andere Frau, beherrscht und kunstfertig im Tanz, fiel in den Bann des Schlafes, während sie ihre Laute vipañcī hielt, wie eine Schönheit, die neben ihrem Geliebten schläft.
5.10.42
अन्या कनकसंकाशैर्मृदुपीनैर्मनोरमैः।
मृदंगं परिविद्ध्यांगैः प्रसुप्ता मत्तलोचना ॥ ५.१०.४२ ॥
Eine andere, mit berauschten Augen, schlief und drückte eine mṛdaṅga mit ihren goldenen, weichen, vollen und reizenden Gliedern.
5.10.43
भुजपाशान्तरस्थेन कक्षगेन कृशोदरी।
पणवेन सहानिन्द्या सुप्ता मदकृतश्रमा ॥ ५.१०.४३ ॥
Zwischen den schlingenartigen Armen, eine kleine Trommel in der Achsel, schlief die schlanktaillige, makellose Frau, ermattet von der Anstrengung des Rausches.
5.10.44
डिण्डिमं परिगृह्यान्या तथैवासक्तडिण्डिमा।
प्रसुप्ता तरुणं वत्समुपगुह्येव भामिनी ॥ ५.१०.४४ ॥
Eine andere Frau, eine Trommel umfassend und sich ebenso daran klammernd, schlief, als umarme sie ein junges Kalb – jene leidenschaftliche Frau.
5.10.45
काचिदाडम्बरं नारी भुजसम्भोगपीडितम्।
कृत्वा कमलपत्राक्षी प्रसुप्ता मदमोहिता ॥ ५.१०.४५ ॥
Eine gewisse Frau, mit lotusblattgleichen Augen, von der Umarmung der Arme gepresst und einen Lärm machend, schlief, vom Rausch verwirrt.
5.10.46
कलशीमपविद्ध्यान्या प्रसुप्ता भाति भामिनी।
वसन्ते पुष्पशबला मालेव परिमार्जिता ॥ ५.१०.४६ ॥
Eine andere Frau, die ihren Krug weggeworfen hatte, schlief; jene leidenschaftliche Frau leuchtete wie ein im Frühling mit Blüten buntes Blumengewinde, als sei es frisch geordnet.
5.10.47
पाणिभ्यां च कुचौ काचित् सुवर्णकलशोपमौ।
उपगुह्याबला सुप्ता निद्राबलपराजिता ॥ ५.१०.४७ ॥
Eine Frau hielt mit beiden Händen ihre Brüste, goldenen Krügen gleich, und schlief, die Schwache, vom Gewicht des Schlafes überwältigt.
5.10.48
अन्या कमलपत्राक्षी पूर्णेन्दुसदृशानना।
अन्यामालिंग्य सुश्रोणीं प्रसुप्ता मदविह्वला ॥ ५.१०.४८ ॥
Eine andere Frau, mit lotusblattgleichen Augen und einem Antlitz wie der Vollmond, umarmte eine andere mit schönen Hüften und schlief, vom Rausch verwirrt.
5.10.49
आतोद्यानि विचित्राणि परिष्वज्य वरस्त्रियः।
निपीड्य च कुचैः सुप्ताः कामिन्यः कामुकानिव ॥ ५.१०.४९ ॥
Die leidenschaftlichen Frauen lagen schlafend da, die verschiedenen Instrumente und die vortrefflichen Frauen umschlungen und mit ihren Brüsten drückend, als umarmten sie ihre Liebhaber.
5.10.50
तासामेकान्तविन्यस्ते शयानां शयने शुभे।
ददर्श रूपसम्पन्नामथ तां स कपिः स्त्रियम् ॥ ५.१०.५० ॥
Unter ihnen sah der Affe nun die schöne Frau, die auf einem prächtigen, abgeschiedenen Lager schlief.
5.10.51
मुक्तामणिसमायुक्तैर्भूषणैः सुविभूषिताम्।
विभूषयन्तीमिव च स्वश्रिया भवनोत्तमम् ॥ ५.१०.५१ ॥
Prächtig geschmückt mit Schmuck aus Perlen und Edelsteinen, schien sie mit ihrer eigenen Pracht den vortrefflichen Palast zu zieren.
5.10.52
गौरीं कनकवर्णाभामिष्टामन्तःपुरेश्वरीम्।
कपिर्मन्दोदरीं तत्र शयानां चारुरूपिणीम् ॥ ५.१०.५२ ॥
Dort sah der Affe Mandodarī schlafend liegen, hellhäutig und goldglänzend, die Geliebte, Herrin der inneren Gemächer, von schöner Gestalt.
5.10.53
स तां दृष्ट्वा महाबाहुर्भूषितां मारुतात्मजः।
तर्कयामास सीतेति रूपयौवनसम्पदा।
हर्षेण महता युक्तो ननन्द हरियूथपः ॥ ५.१०.५३ ॥
Als er sie geschmückt sah, vermutete der mächtigarmige Sohn des Windes aus ihrer Schönheit und jugendlichen Pracht, dass sie Sītā sein müsse; von großer Freude erfüllt, frohlockte der Anführer der Affenschar.
5.10.54
आस्फोटयामास चुचुम्ब पुच्छं
ननन्द चिक्रीड जगौ जगाम।
स्तम्भानरोहन्निपपात भूमौ
निदर्शयन् स्वां प्रकृतिं कपीनाम् ॥ ५.१०.५४ ॥
Er schlug die Arme zusammen, küsste seinen Schwanz, freute sich, spielte, sang und ging umher; er kletterte an den Säulen empor und fiel dann zu Boden, die Art der Affen offenbarend.