வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 5.10
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.10.1
तत्र दिव्योपमं मुख्यं स्फाटिकं रत्नभूषितम्।
अवेक्षमाणो हनुमान् ददर्श शयनासनम् ॥ ५.१०.१ ॥
அங்கே தெய்வீகத்தை ஒத்த, சிறந்த, பளிங்கும் ரத்தினங்களும் அலங்கரித்த படுக்கை-ஆசனத்தை அனுமான் சுற்றிப் பார்த்தபடி கண்டார்.
5.10.2
दान्तकाञ्चनचित्रांगैर्वैदूर्यैश्च वरासनैः।
महार्हास्तरणोपेतैरुपपन्नं महाधनैः ॥ ५.१०.२ ॥
தந்தமும் பொன் சித்திரமும் கொண்ட, வைடூரியம் பதித்த சிறந்த ஆசனங்களும், விலைமதிப்பற்ற விரிப்புகளும் கொண்ட, பெரும் செல்வத்தால் நிரம்பியது அது.
5.10.3
तस्य चैकतमे देशे दिव्यमालोपशोभितम्।
ददर्श पाण्डुरं छत्रं ताराधिपतिसंनिभम् ॥ ५.१०.३ ॥
அதன் ஒரு இடத்தில் தெய்வீக மாலைகளால் அழகுற்ற, நட்சத்திரத் தலைவனாகிய சந்திரனை ஒத்த வெண்ணிற குடையைக் கண்டார்.
5.10.4
जातरूपपरिक्षिप्तं चित्रभानोः समप्रभम्।
अशोकमालाविततं ददर्श परमासनम् ॥ ५.१०.४ ॥
பொன்னால் சூழப்பட்ட, அக்கினியைப் போல் ஒளிரும், அசோக மாலைகள் பரவிய உயர்ந்த ஆசனத்தைக் கண்டார்.
5.10.5
वालव्यजनहस्ताभिर्वीज्यमानं समन्ततः।
गन्धैश्च विविधैर्जुष्टं वरधूपेन धूपितम् ॥ ५.१०.५ ॥
நாலா பக்கமும் சாமரக் கவரி கைகளில் ஏந்திய பணியாளர்கள் வீசிக்கொண்டிருந்தனர்; பல்வேறு வாசனைகளும் சிறந்த தூபமும் கமழ்ந்தது.
5.10.6
परमास्तरणास्तीर्णमाविकाजिनसंवृतम्।
दामभिर्वरमाल्यानां समन्तादुपशोभितम् ॥ ५.१०.६ ॥
சிறந்த விரிப்புகள் விரிக்கப்பட்டு, ஆட்டுத்தோல் போர்த்தப்பட்டு, நாலா பக்கமும் சிறந்த மாலைச்சரங்களால் அழகுற்றிருந்தது.
5.10.7
तस्मिञ्जीमूतसंकाशं प्रदीप्तोज्ज्वलकुण्डलम्।
लोहिताक्षं महाबाहुं महारजतवाससम् ॥ ५.१०.७ ॥
அங்கு அவன் கண்டான்; மேகம் போன்றவனும், ஒளிவீசும் பிரகாசமான குண்டலங்களை உடையவனும், சிவந்த கண்களும், பெரும் தோள்களும், பெரிய வெள்ளி நிறப் ஆடைகளை அணிந்தவனுமாய் இருந்தவனை.
5.10.8
लोहितेनानुलिप्तांगं चन्दनेन सुगन्धिना।
संध्यारक्तमिवाकाशे तोयदं सतडिद्गुणम् ॥ ५.१०.८ ॥
சிவந்த நறுமண சந்தனம் பூசப்பட்ட அங்கங்களுடன், வானத்தில் அந்தி சிவப்பால் நிறம் பெற்று மின்னலோடு கூடிய மேகம் போல் அவன் இருந்தான்.
5.10.9
वृतमाभरणैर्दिव्यैः सुरूपं कामरूपिणम्।
सवृक्षवनगुल्माढ्यं प्रसुप्तमिव मन्दरम् ॥ ५.१०.९ ॥
தெய்வீக ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவனும், அழகிய உருவம் உடையவனும், விரும்பிய உருவம் எடுக்க வல்லவனும், மரங்களும் காடுகளும் புதர்களும் நிறைந்து உறங்கும் மந்தர மலை போன்றவனும் ஆனவன்.
5.10.10
क्रीडित्वोपरतं रात्रौ वराभरणभूषितम्।
प्रियं राक्षसकन्यानां राक्षसानां सुखावहम् ॥ ५.१०.१० ॥
இரவில் விளையாடி ஓய்ந்து, சிறந்த ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவனாய், அரக்கியர் கன்னிகளுக்கு விருப்பமானவனாய், அரக்கர்களுக்கு இன்பம் தருபவனாய் இருந்தான்.
5.10.11
पीत्वाप्युपरतं चापि ददर्श स महाकपिः।
भास्वरे शयने वीरं प्रसुप्तं राक्षसाधिपम् ॥ ५.१०.११ ॥
குடித்து ஓய்ந்திருந்த அந்த மகா குரங்கு, ஒளிரும் படுக்கையில் உறங்கிக் கொண்டிருந்த வீரனும் அரக்கர் தலைவனுமானவனைக் கண்டான்.
5.10.12
निःश्वसन्तं यथा नागं रावणं वानरोत्तमः।
आसाद्य परमोद्विग्नः सोपासर्पत् सुभीतवत् ॥ ५.१०.१२ ॥
மூச்சு விட்டுக் கொண்டிருந்த யானை போன்ற ராவணனை அணுகி, மிகவும் கலக்கமுற்ற வானரச் சிறந்தவன், மிகவும் அஞ்சியவன் போல் மெல்ல அருகே ஊர்ந்தான்.
5.10.13
अथारोहणमासाद्य वेदिकान्तरमाश्रितः।
क्षीबं राक्षसशार्दूलं प्रेक्षते स्म महाकपिः ॥ ५.१०.१३ ॥
பின்னர் மேலேறி, மேடைகளுக்கு இடையே தங்கி, மகாகபி போதையில் இருந்த அரக்கர் சிங்கத்தைக் கண்டான்।
5.10.14
शुशुभे राक्षसेन्द्रस्य स्वपतः शयनं शुभम्।
गन्धहस्तिनि संविष्टे यथा प्रस्रवणं महत् ॥ ५.१०.१४ ॥
உறங்கிக் கொண்டிருந்த அரக்கர் அரசனின் அழகிய படுக்கை, மதயானை படுத்திருக்கும் போது உள்ள பெரிய அருவி போல் ஒளிர்ந்தது.
5.10.15
काञ्चनांगदसंनद्धौ ददर्श स महात्मनः।
विक्षिप्तौ राक्षसेन्द्रस्य भुजाविन्द्रध्वजोपमौ ॥ ५.१०.१५ ॥
அவன் அரக்கர் அரசனின் இரு கரங்களைக் கண்டான்; தங்க அங்கதங்களால் அணிந்து, விரித்திருந்த அவை இந்திரனின் கொடிகள் போல் இருந்தன.
5.10.16
ऐरावतविषाणाग्रैरापीडनकृतव्रणौ।
वज्रोल्लिखितपीनांसौ विष्णुचक्रपरिक्षतौ ॥ ५.१०.१६ ॥
ஐராவதத்தின் தந்தங்களின் முனைகளால் அழுத்தியதில் ஏற்பட்ட புண்கள், வஜ்ரத்தால் கீறப்பட்ட பெரிய தோள்கள், விஷ்ணுவின் சக்கரத்தால் காயப்பட்டவை.
5.10.17
पीनौ समसुजातांसौ संगतौ बलसंयुतौ।
सुलक्षणनखांगुष्ठौ स्वंगुलीयकलक्षितौ ॥ ५.१०.१७ ॥
பருத்த, சீராக அமைந்த தோள்களுடன், நன்கு இணைந்த, வலிமை நிறைந்த, நல்ல அறிகுறியான நகங்களும் கட்டைவிரல்களும் உடைய, தம் சொந்த மோதிரங்களால் குறிக்கப்பட்டவை.
5.10.18
संहतौ परिघाकारौ वृत्तौ करिकरोपमौ।
विक्षिप्तौ शयने शुभ्रे पञ्चशीर्षाविवोरगौ ॥ ५.१०.१८ ॥
அடர்ந்த, இரும்புத் தடி வடிவமுள்ள, வட்டமான, யானைத் துதிக்கை போன்ற, வெண்மையான படுக்கையில் விரித்தவை, இரண்டு ஐந்து தலை பாம்புகள் போல.
5.10.19
शशक्षतजकल्पेन सुशीतेन सुगन्धिना।
चन्दनेन परार्घ्येन स्वनुलिप्तौ स्वलंकृतौ ॥ ५.१०.१९ ॥
முயலின் குருதி போன்றதும், மிகக் குளிர்ந்ததும், நறுமணம் மிக்கதும், விலையுயர்ந்ததுமான சந்தனத்தால் நன்கு பூசப்பட்டு, நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்டவை (அவ் இரு கரங்களும்).
5.10.20
उत्तमस्त्रीविमृदितौ गन्धोत्तमनिषेवितौ।
यक्षपन्नगगन्धर्वदेवदानवराविणौ ॥ ५.१०.२० ॥
சிறந்த பெண்டிரால் நசுக்கப்பட்டவை, உயர்ந்த நறுமணங்களால் சேவிக்கப்பட்டவை, யக்ஷர், நாகர், கந்தர்வர், தேவர், தானவர் ஆகியோரை அழவைத்தவை (அவ் இரு கரங்களும்).
5.10.21
ददर्श स कपिस्तस्य बाहू शयनसंस्थितौ।
मन्दरस्यान्तरे सुप्तौ महाही रुषिताविव ॥ ५.१०.२१ ॥
அந்தக் குரங்கு படுக்கையில் கிடந்த அவனுடைய இரு கரங்களைக் கண்டது; மந்தர மலையின் நடுவே உறங்கும், சினங்கொண்ட இரண்டு பெரும் பாம்புகள் போல அவை இருந்தன.
5.10.22
ताभ्यां स परिपूर्णाभ्यामुभाभ्यां राक्षसेश्वरः।
शुशुभेऽचलसंकाशः शृंगाभ्यामिव मन्दरः ॥ ५.१०.२२ ॥
அந்த நிறைந்த இரு கரங்களால் அந்த அரக்கர் அரசன் மலை போல விளங்கினான்; மந்தர மலை தன் இரு சிகரங்களால் விளங்குவது போல.
5.10.23
चूतपुंनागसुरभिर्बकुलोत्तमसंयुतः।
मृष्टान्नरससंयुक्तः पानगन्धपुरःसरः ॥ ५.१०.२३ ॥
மா, புன்னாக மரங்களின் நறுமணம் நிறைந்ததும், சிறந்த மகிழ மலர்களுடன் கூடியதும், சுவையான உணவின் சுவையுடன் கலந்ததும், பானங்களின் நறுமணம் முன்னே செல்வதுமான (அந்த மாளிகைச் சூழல்).
5.10.24
तस्य राक्षसराजस्य निश्चक्राम महामुखात्।
शयानस्य विनिःश्वासः पूरयन्निव तद् गृहम् ॥ ५.१०.२४ ॥
உறங்கிக் கொண்டிருந்த அந்த அரக்கர் அரசனின் பெரிய வாயிலிருந்து மூச்சு வெளிப்பட்டது; அது அந்த மாளிகை முழுவதையும் நிரப்புவது போல இருந்தது.
5.10.25
मुक्तामणिविचित्रेण काञ्चनेन विराजिता।
मुकुटेनापवृत्तेन कुण्डलोज्ज्वलिताननम् ॥ ५.१०.२५ ॥
முத்துக்களும் மணிகளும் பதிக்கப்பட்ட பொன் மகுடத்தால் ஒளிர்ந்தவனும், சாய்ந்த மகுடத்துடனும் குண்டலங்களால் பிரகாசிக்கும் முகத்துடனும் இருந்தவன்.
5.10.26
रक्तचन्दनदिग्धेन तथा हारेण शोभिना।
पीनायतविशालेन वक्षसाभिविराजिता ॥ ५.१०.२६ ॥
சிவப்பு சந்தனம் பூசப்பட்டதும், அழகிய மாலை அணிந்ததுமான, பருத்து விரிந்த பரந்த மார்பினால் ஒளிர்ந்தவன்.
5.10.27
पाण्डुरेणापविद्धेन क्षौमेण क्षतजेक्षणम्।
महार्हेण सुसंवीतं पीतेनोत्तरवाससा ॥ ५.१०.२७ ॥
வெண்மையான, தளர்வாகச் சுற்றிய விலையுயர்ந்த பட்டாடையும், மஞ்சள் மேலாடையும் அணிந்தவன்; இரத்தச் சிவப்பான கண்களுடையவன்.
5.10.28
माषराशिप्रतीकाशं निःश्वसन्तं भुजंगवत्।
गांगे महति तोयान्ते प्रसुप्तमिव कुञ्जरम् ॥ ५.१०.२८ ॥
கருப்பு உளுந்துக் குவியல் போன்றவனும், பாம்பு போல பெருமூச்செறிந்தவனும், கங்கையின் பெரிய நீர்க்கரையில் உறங்கும் யானை போன்றவனும்.
5.10.29
चतुर्भिः काञ्चनैर्दीपैर्दीप्यमानं चतुर्दिशम्।
प्रकाशीकृतसर्वांगं मेघं विद्युद्गणैरिव ॥ ५.१०.२९ ॥
நான்கு பொன் விளக்குகளால் நான்கு திசைகளிலும் ஒளிர்ந்தவனும், எல்லா அங்கங்களும் ஒளிபெற்றவனும், மின்னல் கூட்டங்களால் ஒளிரும் மேகம் போன்றவனும்.
5.10.30
पादमूलगताश्चापि ददर्श सुमहात्मनः।
पत्नीः स प्रियभार्यस्य तस्य रक्षःपतेर्गृहे ॥ ५.१०.३० ॥
அந்த மகாத்மாவான ராட்சச அரசனின் வீட்டில், அவனது காலடியில் இருந்த அவனது அன்பு மனைவியரையும் அவன் கண்டான்.
5.10.31
शशिप्रकाशवदना वरकुण्डलभूषणाः।
अम्लानमाल्याभरणा ददर्श हरियूथपः ॥ ५.१०.३१ ॥
சந்திரனைப் போன்ற முகம் கொண்டவர்களும், சிறந்த குண்டலங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவர்களும், வாடாத மாலைகளும் அணிகலன்களும் அணிந்தவர்களுமான அவர்களை வானரத் தலைவன் ஹனுமான் கண்டார்.
5.10.32
नृत्यवादित्रकुशला राक्षसेन्द्रभुजाङ्कगाः।
वराभरणधारिण्यो निषण्णा ददृशे कपिः ॥ ५.१०.३२ ॥
நடனத்திலும் இசைக்கருவிகளிலும் வல்லவர்களும், அரக்கர் அரசனின் புயங்களில் சாய்ந்தவர்களும், சிறந்த அணிகலன்கள் அணிந்து அமர்ந்திருந்தவர்களுமான அவர்களை வானரன் கண்டார்.
5.10.33
वज्रवैदूर्यगर्भाणि श्रवणान्तेषु योषिताम्।
ददर्श तापनीयानि कुण्डलान्यंगदानि च ॥ ५.१०.३३ ॥
பெண்களின் காதுகளின் ஓரங்களில் வைரமும் வைடூரியமும் பதிக்கப்பட்ட, உருக்கிய பொன்னாலான குண்டலங்களையும் தோள்வளைகளையும் அவர் கண்டார்.
5.10.34
तासां चन्द्रोपमैर्वक्त्रैः शुभैर्ललितकुण्डलैः।
विरराज विमानं तन्नभस्तारागणैरिव ॥ ५.१०.३४ ॥
சந்திரனை ஒத்த அழகிய முகங்களும் நேர்த்தியான குண்டலங்களும் கொண்ட அவர்களால் அந்த அரண்மனை வானம் நட்சத்திரக் கூட்டங்களால் ஒளிர்வது போல் பிரகாசித்தது.
5.10.35
मदव्यायामखिन्नास्ता राक्षसेन्द्रस्य योषितः।
तेषु तेष्ववकाशेषु प्रसुप्तास्तनुमध्यमाः ॥ ५.१०.३५ ॥
மதுவாலும் ஆட்டத்தாலும் களைத்துப்போன அந்த அரக்கர் அரசனின் மெல்லிடை மாதர்கள், அங்கங்கே இடம்தோறும் உறங்கிக் கிடந்தனர்.
5.10.36
अंगहारैस्तथैवान्या कोमलैर्नृत्यशालिनी।
विन्यस्तशुभसर्वांगी प्रसुप्ता वरवर्णिनी ॥ ५.१०.३६ ॥
அதேபோல் மற்றொருத்தி, மென்மையான அங்கவசைவுகளால் நடனத்தில் வல்லவளாகி, அழகிய உறுப்புகள் அமைந்த நிலையில், சிறந்த நிறமுடையவளாய் உறங்கிக் கிடந்தாள்.
5.10.37
काचिद् वीणां परिष्वज्य प्रसुप्ता सम्प्रकाशते।
महानदीप्रकीर्णेव नलिनी पोतमाश्रिता ॥ ५.१०.३७ ॥
ஒருத்தி வீணையைத் தழுவிக்கொண்டு உறங்கி ஒளிர்ந்தாள்; பெரிய ஆற்றின் வெள்ளத்தில் அடித்துச் செல்லப்பட்ட தாமரைக் கொடி ஒரு படகைப் பற்றிக்கொண்டிருப்பது போல்.
5.10.38
अन्या कक्षगतेनैव मड्डुकेनासितेक्षणा।
प्रसुप्ता भामिनी भाति बालपुत्रेव वत्सला ॥ ५.१०.३८ ॥
இன்னொருத்தி கருவிழி நிறைந்த கண்களுடன் மடக்கு என்னும் சிறு பறையை அக்குளில் அணைத்துக்கொண்டு உறங்கினாள்; சிறு குழந்தையுடன் உறங்கும் அன்புள்ள தாய் போல் ஒளிர்ந்தாள்.
5.10.39
पटहं चारुसर्वांगी न्यस्य शेते शुभस्तनी।
चिरस्य रमणं लब्ध्वा परिष्वज्येव कामिनी ॥ ५.१०.३९ ॥
அழகிய உறுப்புகளும் அழகிய மார்பகங்களும் கொண்டவள் பறையை வைத்துவிட்டு உறங்கினாள்; நீண்ட காலத்திற்குப் பின் காதலனைப் பெற்று அவனைத் தழுவிய காதலி போல்.
5.10.40
काचिद् वीणां परिष्वज्य सुप्ता कमललोचना।
वरं प्रियतमं गृह्य सकामेव हि कामिनी ॥ ५.१०.४० ॥
தாமரைக் கண்ணாள் ஒருத்தி வீணையைத் தழுவி உறங்கினாள்; தன் மிக அன்பான காதலனைப் பெற்று நிறைவடைந்த காதலி போல்.
5.10.41
विपञ्चीं परिगृह्यान्या नियता नृत्यशालिनी।
निद्रावशमनुप्राप्ता सहकान्तेव भामिनी ॥ ५.१०.४१ ॥
நடனத்தில் வல்லவளும் அடக்கமுள்ளவளுமான இன்னொருத்தி விபஞ்சி வீணையைப் பிடித்தபடி உறக்கத்தின் வசப்பட்டாள்; தன் காதலனுடன் உறங்கும் அழகி போல்.
5.10.42
अन्या कनकसंकाशैर्मृदुपीनैर्मनोरमैः।
मृदंगं परिविद्ध्यांगैः प्रसुप्ता मत्तलोचना ॥ ५.१०.४२ ॥
இன்னொருத்தி மதுவெறி போன்ற கண்களுடன், பொன்னிறமும் மென்மையும் அழகும் நிறைந்த உறுப்புகளால் மிருதங்கத்தை அழுத்தியபடி உறங்கினாள்.
5.10.43
भुजपाशान्तरस्थेन कक्षगेन कृशोदरी।
पणवेन सहानिन्द्या सुप्ता मदकृतश्रमा ॥ ५.१०.४३ ॥
கைகளின் பாசத்திற்கு நடுவே, அக்குளில் வைத்த பணவத்துடன் மெல்லிய இடையுடைய, குற்றமற்ற அவள் மதத்தால் உண்டான களைப்பில் உறங்கிக் கிடந்தாள்.
5.10.44
डिण्डिमं परिगृह्यान्या तथैवासक्तडिण्डिमा।
प्रसुप्ता तरुणं वत्समुपगुह्येव भामिनी ॥ ५.१०.४४ ॥
மற்றொருத்தி முரசைப் பிடித்துக்கொண்டு அதே போல முரசில் ஒட்டிக்கொண்டிருந்தாள்; அந்த பாமினி ஓர் இளங்கன்றை அணைத்தது போல உறங்கிக் கிடந்தாள்.
5.10.45
काचिदाडम्बरं नारी भुजसम्भोगपीडितम्।
कृत्वा कमलपत्राक्षी प्रसुप्ता मदमोहिता ॥ ५.१०.४५ ॥
ஒருத்தி, தாமரை இதழ் போன்ற கண்களுடையவள், கைகளின் தழுவலால் நசுங்கி ஆரவாரம் செய்தவள், மதத்தால் மயங்கி உறங்கிக் கிடந்தாள்.
5.10.46
कलशीमपविद्ध्यान्या प्रसुप्ता भाति भामिनी।
वसन्ते पुष्पशबला मालेव परिमार्जिता ॥ ५.१०.४६ ॥
மற்றொருத்தி குடத்தை எறிந்துவிட்டு உறங்கிக் கிடந்தாள்; அந்த பாமினி வசந்தத்தில் பூக்களால் வண்ணமிட்ட மாலையைப் போல, செம்மையாக அலங்கரிக்கப்பட்டது போல விளங்கினாள்.
5.10.47
पाणिभ्यां च कुचौ काचित् सुवर्णकलशोपमौ।
उपगुह्याबला सुप्ता निद्राबलपराजिता ॥ ५.१०.४७ ॥
ஒருத்தி இரு கைகளால் பொன்குடம் போன்ற தனங்களை அணைத்துக்கொண்டிருந்தாள்; அந்த அபலை தூக்கத்தின் வலிமையால் வெல்லப்பட்டு உறங்கிக் கிடந்தாள்.
5.10.48
अन्या कमलपत्राक्षी पूर्णेन्दुसदृशानना।
अन्यामालिंग्य सुश्रोणीं प्रसुप्ता मदविह्वला ॥ ५.१०.४८ ॥
மற்றொருத்தி, தாமரை இதழ் கண்களும் முழுநிலவு போன்ற முகமும் உடையவள், மற்றொரு அழகிய இடையுடையவளை அணைத்துக்கொண்டு, மதத்தால் தடுமாறி உறங்கிக் கிடந்தாள்.
5.10.49
आतोद्यानि विचित्राणि परिष्वज्य वरस्त्रियः।
निपीड्य च कुचैः सुप्ताः कामिन्यः कामुकानिव ॥ ५.१०.४९ ॥
பல்வேறு இசைக்கருவிகளையும் சிறந்த பெண்களையும் தழுவிக்கொண்டு, தங்கள் மார்பகங்களால் அழுத்தியவாறு உறங்கிக் கொண்டிருந்த காம நாரிகள் காமுகர்களைப் போலத் தோன்றினர்.
5.10.50
तासामेकान्तविन्यस्ते शयानां शयने शुभे।
ददर्श रूपसम्पन्नामथ तां स कपिः स्त्रियम् ॥ ५.१०.५० ॥
அவர்களில் தனிமையில் அமைக்கப்பட்ட அழகிய படுக்கையில் உறங்கிக் கொண்டிருந்த, அழகு நிறைந்த அந்தப் பெண்ணை அப்போது அந்தக் குரங்கு கண்டான்.
5.10.51
मुक्तामणिसमायुक्तैर्भूषणैः सुविभूषिताम्।
विभूषयन्तीमिव च स्वश्रिया भवनोत्तमम् ॥ ५.१०.५१ ॥
முத்துகளும் மணிகளும் பதித்த அணிகலன்களால் நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்டவளாய், தன் ஒளியால் அந்தச் சிறந்த மாளிகையையே அலங்கரிப்பவள் போலத் தோன்றினாள்.
5.10.52
गौरीं कनकवर्णाभामिष्टामन्तःपुरेश्वरीम्।
कपिर्मन्दोदरीं तत्र शयानां चारुरूपिणीम् ॥ ५.१०.५२ ॥
அங்கு உறங்கிக் கொண்டிருந்த, வெண்ணிறமும் பொன்னிறக் காந்தியும் கொண்ட, அன்புக்குரிய, அந்தப்புரத்தின் தலைவியும், அழகிய வடிவம் கொண்டவளுமான மந்தோதரியை அந்தக் குரங்கு அங்குக் கண்டது.
5.10.53
स तां दृष्ट्वा महाबाहुर्भूषितां मारुतात्मजः।
तर्कयामास सीतेति रूपयौवनसम्पदा।
हर्षेण महता युक्तो ननन्द हरियूथपः ॥ ५.१०.५३ ॥
மகா பாகுவான அந்த மாருதியின் மகன், அணிகலன்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அவளைக் கண்டு, அவளின் அழகும் இளமைச் செல்வமும் கொண்டு அவள் சீதைதான் என ஊகித்தான்; பெரும் மகிழ்ச்சியால் நிரம்பிய அந்த குரங்குத் தலைவன் களிப்புற்றான்.
5.10.54
आस्फोटयामास चुचुम्ब पुच्छं
ननन्द चिक्रीड जगौ जगाम।
स्तम्भानरोहन्निपपात भूमौ
निदर्शयन् स्वां प्रकृतिं कपीनाम् ॥ ५.१०.५४ ॥
கைகளைத் தட்டினான், வாலை முத்தமிட்டான், மகிழ்ந்தான், விளையாடினான், பாடினான், சென்றான்; தூண்களில் ஏறி, பின் நிலத்தில் விழுந்தான் — குரங்குகளின் தன் இயல்பை வெளிப்படுத்தியவாறு.