Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 5.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.16.1
प्रशस्य तु प्रशस्तव्यां सीतां तां हरिपुंगवः।
गुणाभिरामं रामं च पुनश्चिन्तापरोऽभवत् ॥ ५.१६.१ ॥
Nachdem er Sītā, die des Lobes würdig ist, gepriesen hatte, verfiel jener Beste der Affen wieder in Sorge, als er an Rāma dachte, der durch seine Tugenden entzückt.
5.16.2
स मुहूर्तमिव ध्यात्वा बाष्पपर्याकुलेक्षणः।
सीतामाश्रित्य तेजस्वी हनूमान् विललाप ह ॥ ५.१६.२ ॥
Einen Augenblick lang dachte der strahlende Hanumān nach; dann klagte er, die Augen voller Tränen, und richtete seine Gedanken auf Sītā.
5.16.3
मान्या गुरुविनीतस्य लक्ष्मणस्य गुरुप्रिया।
यदि सीता हि दुःखार्ता कालो हि दुरतिक्रमः ॥ ५.१६.३ ॥
Wenn Sītā, von dem demütigen Lakṣmaṇa geehrt und den Älteren lieb, von Kummer gequält ist, dann ist die Zeit fürwahr schwer zu überwinden.
5.16.4
रामस्य व्यवसायज्ञा लक्ष्मणस्य च धीमतः।
नात्यर्थं क्षुभ्यते देवी गंगेव जलदागमे ॥ ५.१६.४ ॥
Die Göttin Sītā, die den Entschluss Rāmas und des weisen Lakṣmaṇa kennt, ist nicht übermäßig erregt, wie der Ganges bei Einbruch der Regenzeit.
5.16.5
तुल्यशीलवयोवृत्तां तुल्याभिजनलक्षणाम्।
राघवोऽर्हति वैदेहीं तं चेयमसितेक्षणा ॥ ५.१६.५ ॥
Vaidehī, gleich an Wesen, Alter und Verhalten, gleich an Geschlecht und Zeichen, ist des Rāghava würdig; und diese dunkeläugige Frau ist ihm würdig.
5.16.6
तां दृष्ट्वा नवहेमाभां लोककान्तामिव श्रियम्।
जगाम मनसा रामं वचनं चेदमब्रवीत् ॥ ५.१६.६ ॥
Als er sie sah, strahlend wie neues Gold, gleich der Śrī, der Geliebten der Welt, ging er im Geiste zu Rāma und sprach diese Worte.
5.16.7
अस्या हेतोर्विशालाक्ष्या हतो वाली महाबलः।
रावणप्रतिमो वीर्ये कबन्धश्च निपातितः ॥ ५.१६.७ ॥
Um dieser großäugigen willen wurde der gewaltige Vālī erschlagen, und Kabandha, Rāvaṇa an Tapferkeit gleich, wurde niedergestreckt.
5.16.8
विराधश्च हतः संख्ये राक्षसो भीमविक्रमः।
वने रामेण विक्रम्य महेन्द्रेणेव शम्बरः ॥ ५.१६.८ ॥
Und im Kampf wurde der Rākṣasa Virādha von schrecklicher Kraft im Wald von Rāma, der kühn kämpfte, erschlagen, wie Śambara von Indra erschlagen wurde.
5.16.9
चतुर्दश सहस्राणि रक्षसां भीमकर्मणाम्।
निहतानि जनस्थाने शरैरग्निशिखोपमैः ॥ ५.१६.९ ॥
Vierzehntausend Rākṣasas von schrecklichen Taten wurden in Janasthāna durch Pfeile gleich Feuerzungen erschlagen.
5.16.10
खरश्च निहतः संख्ये त्रिशिराश्च निपातितः।
दूषणश्च महातेजा रामेण विदितात्मना ॥ ५.१६.१० ॥
Im Kampf wurde Khara erschlagen, Triśiras niedergestreckt, und auch der strahlende Dūṣaṇa wurde von Rāma erschlagen, dessen Selbst wohlbekannt ist.
5.16.11
ऐश्वर्यं वानराणां च दुर्लभं वालिपालितम्।
अस्या निमित्ते सुग्रीवः प्राप्तवाँल्लोकविश्रुतः ॥ ५.१६.११ ॥
Die seltene Herrschaft der Vānaras, von Vālī bewahrt, erlangte der weltberühmte Sugrīva um dieser willen.
5.16.12
सागरश्च मयाऽऽक्रान्तः श्रीमान् नदनदीपतिः।
अस्या हेतोर्विशालाक्ष्याः पुरी चेयं निरीक्षिता ॥ ५.१६.१२ ॥
Ich überquerte den glanzvollen Ozean, Herr der Flüsse und Bäche, und um dieser großäugigen willen wurde diese Stadt durchsucht.
5.16.13
यदि रामः समुद्रान्तां मेदिनीं परिवर्तयेत्।
अस्याः कृते जगच्चापि युक्तमित्येव मे मतिः ॥ ५.१६.१३ ॥
Selbst wenn Rāma die Erde bis zum Meer umwälzte, wäre nach meiner Ansicht auch die ganze Welt ihretwegen angemessen.
5.16.14
राज्यं वा त्रिषु लोकेषु सीता वा जनकात्मजा।
त्रैलोक्यराज्यं सकलं सीताया नाप्नुयात् कलाम् ॥ ५.१६.१४ ॥
Ob das Königreich der drei Welten oder Sītā, die Tochter Janakas: Die gesamte Herrschaft über die drei Welten käme nicht einmal an einen Teil Sītās heran.
5.16.15
इयं सा धर्मशीलस्य जनकस्य महात्मनः।
सुता मैथिलराजस्य सीता भर्तृदृढव्रता ॥ ५.१६.१५ ॥
Dies ist jene Sītā, die Tochter des tugendhaften, hochherzigen Janaka, die Prinzessin des Königs von Mithilā, standhaft in ihrem Gelübde gegenüber ihrem Gatten.
5.16.16
उत्थिता मेदिनीं भित्त्वा क्षेत्रे हलमुखक्षते।
पद्मरेणुनिभैः कीर्णा शुभैः केदारपांसुभिः ॥ ५.१६.१६ ॥
Sie erhob sich, nachdem sie die vom Pflugschar im Feld aufgerissene Erde gespalten hatte, bestreut mit glückbringendem Ackerstaub, gleich Lotuspollen.
5.16.17
विक्रान्तस्यार्यशीलस्य संयुगेष्वनिवर्तिनः।
स्नुषा दशरथस्यैषा ज्येष्ठा राज्ञो यशस्विनी ॥ ५.१६.१७ ॥
Sie ist die Schwiegertochter Daśarathas, des tapferen, edelgesinnten, im Kampf nie zurückweichenden: die älteste Schwiegertochter des Königs, berühmt.
5.16.18
धर्मज्ञस्य कृतज्ञस्य रामस्य विदितात्मनः।
इयं सा दयिता भार्या राक्षसीवशमागता ॥ ५.१६.१८ ॥
Dies ist die geliebte Gattin Rāmas, des Kenners des Dharma, des Dankbaren und Selbstbeherrschten; sie ist in die Gewalt einer Rākṣasī geraten.
5.16.19
सर्वान् भोगान् परित्यज्य भर्तृस्नेहबलात् कृता।
अचिन्तयित्वा कष्टानि प्रविष्टा निर्जनं वनम् ॥ ५.१६.१९ ॥
Alle Freuden aufgebend, aus der Kraft der Liebe zu ihrem Gemahl, ohne an Mühsal zu denken, ist sie in den einsamen Wald eingetreten.
5.16.20
संतुष्टा फलमूलेन भर्तृशुश्रूषणापरा।
या परां भजते प्रीतिं वनेऽपि भवने यथा ॥ ५.१६.२० ॥
Zufrieden mit Früchten und Wurzeln, ganz dem Dienst an ihrem Gemahl hingegeben, findet sie auch im Wald höchste Freude, als wäre sie daheim.
5.16.21
सेयं कनकवर्णांगी नित्यं सुस्मितभाषिणी।
सहते यातनामेतामनर्थानामभागिनी ॥ ५.१६.२१ ॥
Diese goldgliedrige Frau, die stets mit süßem Lächeln spricht, obwohl sie an Unglück keinen Anteil hat, erduldet diese Qual.
5.16.22
इमां तु शीलसम्पन्नां द्रष्टुमिच्छति राघवः।
रावणेन प्रमथितां प्रपामिव पिपासितः ॥ ५.१६.२२ ॥
Rāghava wünscht diese Frau, begabt mit edlem Wesen und von Rāvaṇa gequält, zu sehen, wie ein Durstiger nach einem Wasserplatz verlangt.
5.16.23
अस्या नूनं पुनर्लाभाद् राघवः प्रीतिमेष्यति।
राजा राज्यपरिभ्रष्टः पुनः प्राप्येव मेदिनीम् ॥ ५.१६.२३ ॥
Durch ihre Wiedergewinnung wird Rāghava gewiss Freude empfinden, wie ein seines Reiches beraubter König sich freut, wenn er die Erde zurückgewinnt.
5.16.24
कामभोगैः परित्यक्ता हीना बन्धुजनेन च।
धारयत्यात्मनो देहं तत्समागमकाङ्क्षिणी ॥ ५.१६.२४ ॥
Von den Freuden der Lust verlassen und ihrer Verwandten beraubt, erhält sie ihren Körper allein in der Sehnsucht nach dem Wiedersehen mit ihm.
5.16.25
नैषा पश्यति राक्षस्यो नेमान् पुष्पफलद्रुमान्।
एकस्थहृदया नूनं राममेवानुपश्यति ॥ ५.१६.२५ ॥
Sie sieht weder die Rākṣasīs noch diese blüten- und früchtetragenden Bäume; mit einem auf eines gerichteten Herzen schaut sie gewiss nur auf Rāma.
5.16.26
भर्ता नाम परं नार्याः शोभनं भूषणादपि।
एषा हि रहिता तेन शोभनार्हा न शोभते ॥ ५.१६.२६ ॥
Für eine Frau ist der Gatte wahrlich der höchste Schmuck, mehr als jedes Geschmeide; ihm beraubt, glänzt sie nicht, obwohl sie des Schmuckes würdig ist.
5.16.27
दुष्करं कुरुते रामो हीनो यदनया प्रभुः।
धारयत्यात्मनो देहं न दुःखेनावसीदति ॥ ५.१६.२७ ॥
Ohne sie vollbringt der Herr Rāma eine schwere Tat: er erhält seinen Leib und sinkt nicht im Leid zusammen.
5.16.28
इमामसितकेशान्तां शतपत्रनिभेक्षणाम्।
सुखार्हां दुःखितां ज्ञात्वा ममापि व्यथितं मनः ॥ ५.१६.२८ ॥
Da ich diese Frau mit dunklem Haar und lotusblattgleichen Augen, des Glückes würdig, doch betrübt erkenne, ist auch mein Geist verletzt.
5.16.29
क्षितिक्षमा पुष्करसंनिभेक्षणा
या रक्षिता राघवलक्ष्मणाभ्याम्।
सा राक्षसीभिर्विकृतेक्षणाभिः
संरक्ष्यते सम्प्रति वृक्षमूले ॥ ५.१६.२९ ॥
Sie, geduldig wie die Erde und lotusäugig, die einst von Rāghava und Lakṣmaṇa beschützt wurde, wird nun am Fuße eines Baumes von Rākṣasīs mit entstellten Augen bewacht.
5.16.30
हिमहतनलिनीव नष्टशोभा
व्यसनपरम्परया निपीड्यमाना।
सहचररहितेव चक्रवाकी
जनकसुता कृपणां दशां प्रपन्ना ॥ ५.१६.३० ॥
Wie ein vom Frost getroffener Lotusteich, seiner Schönheit beraubt, von einer Folge von Unglücken bedrängt, wie eine Cakravākī ohne Gefährten, ist die Tochter Janakas in einen kläglichen Zustand geraten.
5.16.31
अस्या हि पुष्पावनताग्रशाखाः
शोकं दृढं वै जनयन्त्यशोकाः।
हिमव्यपायेन च शीतरश्मि-
रभ्युत्थितो नैकसहस्ररश्मिः ॥ ५.१६.३१ ॥
Ihretwegen erregen die Aśoka-Bäume, deren Zweigspitzen von Blüten geneigt sind, nur tiefen Kummer; der Frost ist vergangen, der kühlstrahlige Mond ist aufgegangen und ebenso der tausendstrahlige Sonne.
5.16.32
इत्येवमर्थं कपिरन्ववेक्ष्य
सीतेयमित्येव तु जातबुद्धिः।
संश्रित्य तस्मिन् निषसाद वृक्षे
बली हरीणामृषभस्तरस्वी ॥ ५.१६.३२ ॥
Nachdem er so die Lage genau betrachtet und die Überzeugung gewonnen hatte: »Dies ist Sītā«, ließ sich der Kapi, der Stier unter den Affen, mächtig und schnell, auf jenem Baum nieder und suchte dort Zuflucht.