வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 5.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.17.1
ततः कुमुदखण्डाभो निर्मलं निर्मलोदयः।
प्रजगाम नभश्चन्द्रो हंसो नीलमिवोदकम् ॥ ५.१७.१ ॥
அப்போது வெண்ணிற ஆம்பல் மலரின் துண்டைப் போன்ற, களங்கமற்ற உதயம் கொண்ட சந்திரன் நீல நீரில் செல்லும் அன்னப்பறவை போல வானத்தில் நகர்ந்தான்.
5.17.2
साचिव्यमिव कुर्वन् स प्रभया निर्मलप्रभः।
चन्द्रमा रश्मिभिः शीतैः सिषेवे पवनात्मजम् ॥ ५.१७.२ ॥
உதவியாளன் போலச் செயல்பட்டு, களங்கமற்ற ஒளியுடைய அந்தச் சந்திரன் தன் குளிர்ந்த கதிர்களால் காற்றின் மகனுக்குப் பணிவிடை செய்தான்.
5.17.3
स ददर्श ततः सीतां पूर्णचन्द्रनिभाननाम्।
शोकभारैरिव न्यस्तां भारैर्नावमिवाम्भसि ॥ ५.१७.३ ॥
பின்னர் அவன் முழுநிலவு போன்ற முகம் கொண்ட சீதையைக் கண்டான்; துயரச் சுமையால் அழுத்தப்பட்டவள் போல, நீரில் சுமையால் அமிழ்ந்த படகைப் போல அவள் இருந்தாள்.
5.17.4
दिदृक्षमाणो वैदेहीं हनूमान् मारुतात्मजः।
स ददर्शाविदूरस्था राक्षसीर्घोरदर्शनाः ॥ ५.१७.४ ॥
வைதேகியைக் காண விரும்பிய காற்றின் மகனான அனுமன், அருகில் நின்றிருந்த பயங்கர தோற்றமுள்ள அரக்கிகளைக் கண்டான்.
5.17.5
एकाक्षीमेककर्णां च कर्णप्रावरणां तथा।
अकर्णां शङ्कुकर्णां च मस्तकोच्छ्वासनासिकाम् ॥ ५.१७.५ ॥
ஒற்றைக் கண்ணுடையவள், ஒற்றைக் காதுடையவள், காதையே போர்வையாகக் கொண்டவள், காதில்லாதவள், ஆணி போன்ற காதுகளுடையவள், தலையை நோக்கி மேலெழுந்த மூக்குடையவள்.
5.17.6
अतिकायोत्तमांगीं च तनुदीर्घशिरोधराम्।
ध्वस्तकेशीं तथाकेशीं केशकम्बलधारिणीम् ॥ ५.१७.६ ॥
மிகப் பெரிய உடலுடையவள், மெல்லிய நீண்ட கழுத்துடையவள், கலைந்த கூந்தலுடையவள், கூந்தலில்லாதவள், கூந்தலையே போர்வையாகக் கொண்டவள்.
5.17.7
लम्बकर्णललाटां च लम्बोदरपयोधराम्।
लम्बोष्ठीं चिबुकोष्ठीं च लम्बास्यां लम्बजानुकाम् ॥ ५.१७.७ ॥
நீண்ட காதுகளும் நீண்ட நெற்றியும் கொண்டவர்கள், நீண்ட வயிறும் நீண்ட மார்பகங்களும் கொண்டவர்கள், நீண்ட உதடுகள் கொண்டவர்கள், கன்னம் போன்ற உதடுகள் கொண்டவர்கள், நீண்ட முகம் கொண்டவர்கள், நீண்ட முழங்கால்கள் கொண்டவர்கள்.
5.17.8
ह्रस्वां दीर्घां च कुब्जां च विकटां वामनां तथा।
करालां भुग्नवक्त्रां च पिंगाक्षीं विकृताननाम् ॥ ५.१७.८ ॥
குள்ளமானவர்கள், உயரமானவர்கள், கூனிகள், உருக்குலைந்தவர்கள், குள்ளர்கள், பயங்கரமானவர்கள், கோணலான முகம் கொண்டவர்கள், பிங்கல விழிகள் கொண்டவர்கள், சிதைந்த முகம் கொண்டவர்கள்.
5.17.9
विकृताः पिंगलाः कालीः क्रोधनाः कलहप्रियाः।
कालायसमहाशूलकूटमुद्गरधारिणीः ॥ ५.१७.९ ॥
உருக்குலைந்தவர்கள், பிங்கலர்கள், கரியவர்கள், கோபக்காரர்கள், சண்டை விரும்புபவர்கள், கரிய இரும்பு பெரும் சூலம், கூடம், முத்கரம் ஏந்தியவர்கள்.
5.17.10
वराहमृगशार्दूलमहिषाजशिवामुखाः।
गजोष्ट्रहयपादाश्च निखातशिरसोऽपराः ॥ ५.१७.१० ॥
பன்றி, மான், புலி, எருமை, ஆடு, நரி ஆகியவற்றின் முகம் கொண்டவர்கள், யானை, ஒட்டகம், குதிரையின் கால்கள் கொண்டவர்கள், புதைந்த தலை கொண்ட மற்றவர்கள்.
5.17.11
एकहस्तैकपादाश्च खरकर्ण्यश्वकर्णिकाः।
गोकर्णीर्हस्तिकर्णीश्च हरिकर्णीस्तथापराः ॥ ५.१७.११ ॥
ஒரு கை, ஒரு கால் கொண்டவர்கள்; கழுதைக் காதுகள், குதிரைக் காதுகள், பசுக் காதுகள், யானைக் காதுகள், மான் காதுகள் கொண்ட மற்றவர்களும்.
5.17.12
अतिनासाश्च काश्चिच्च तिर्यङ्नासा अनासिकाः।
गजसंनिभनासाश्च ललाटोच्छ्वासनासिकाः ॥ ५.१७.१२ ॥
மிக நீண்ட மூக்குள்ளவர்கள், சிலர்; குறுக்கு மூக்குள்ளவர்கள்; மூக்கற்றவர்கள்; யானை போன்ற மூக்குள்ளவர்கள்; நெற்றியால் மூச்சுவிடும் மூக்குள்ளவர்கள்.
5.17.13
हस्तिपादा महापादा गोपादाः पादचूलिकाः।
अतिमात्रशिरोग्रीवा अतिमात्रकुचोदरीः ॥ ५.१७.१३ ॥
யானைக் கால்களையும், பெரிய கால்களையும், பசுக் கால்களையும், கால்களில் கொத்துகளையும் கொண்டவர்கள்; மிகப் பெரிய தலையும் கழுத்தும், மிகப் பெரிய மார்பும் வயிறும் கொண்டவர்கள்.
5.17.14
अतिमात्रास्यनेत्राश्च दीर्घजिह्वाननास्तथा।
अजामुखीर्हस्तिमुखीर्गोमुखीः सूकरीमुखीः ॥ ५.१७.१४ ॥
மிகப் பெரிய வாயும் கண்களும் கொண்டவர்கள்; நீண்ட நாக்கும் முகமும் கொண்டவர்கள்; வெள்ளாட்டு முகம், யானை முகம், பசு முகம், பன்றி முகம் கொண்டவர்கள்.
5.17.15
हयोष्ट्रखरवक्त्राश्च राक्षसीर्घोरदर्शनाः।
शूलमुद्गरहस्ताश्च क्रोधनाः कलहप्रियाः ॥ ५.१७.१५ ॥
குதிரை, ஒட்டகம், கழுதை முகம் கொண்ட அரக்கிகள் பயங்கரமாகத் தோன்றினர்; கைகளில் சூலமும் கதையும் ஏந்தியவர்கள், கோபக்காரர்கள், சண்டை விரும்பிகள்.
5.17.16
कराला धूम्रकेशिन्यो राक्षसीर्विकृताननाः।
पिबन्ति सततं पानं सुरामांससदाप्रियाः ॥ ५.१७.१६ ॥
பயங்கரமான, புகை நிறக் கூந்தல் கொண்ட, சிதைந்த முகமுள்ள அரக்கிகள் எப்போதும் மதுவைக் குடித்துக்கொண்டிருந்தனர்; அவர்கள் எப்போதும் மதுவும் இறைச்சியும் விரும்புபவர்கள்.
5.17.17
मांसशोणितदिग्धांगीर्मांसशोणितभोजनाः।
ता ददर्श कपिश्रेष्ठो रोमहर्षणदर्शनाः ॥ ५.१७.१७ ॥
இறைச்சியும் குருதியும் பூசிய உடலும், இறைச்சியும் குருதியும் உண்பவர்களுமான அந்த அரக்கிகளை வானரச் சிறந்தவர் (அனுமன்) கண்டார்; அவர்கள் மயிர் சிலிர்க்கச் செய்யும் தோற்றமுடையவர்கள்.
5.17.18
स्कन्धवन्तमुपासीनाः परिवार्य वनस्पतिम्।
तस्याधस्ताच्च तां देवीं राजपुत्रीमनिन्दिताम् ॥ ५.१७.१८ ॥
அந்த அரக்கிகள் கிளைகளுடன் கூடிய அம்மரத்தைச் சுற்றி அமர்ந்திருந்தனர்; அம்மரத்தின் அடியில் அந்த தேவி, அரசகுமாரி, குற்றமற்றவள் (சீதை) இருந்தாள்.
5.17.19
लक्षयामास लक्ष्मीवान् हनूमाञ्जनकात्मजाम्।
निष्प्रभां शोकसंतप्तां मलसंकुलमूर्धजाम् ॥ ५.१७.१९ ॥
செல்வம் நிறைந்த அனுமான் ஜனகனின் மகளைக் கண்டார் — ஒளியிழந்தவளாய், துயரில் வெந்தவளாய், அழுக்கு படிந்து சிக்குண்ட கூந்தலுடன்.
5.17.20
क्षीणपुण्यां च्युतां भूमौ तारां निपतितामिव।
चारित्रव्यपदेशाढ्यां भर्तृदर्शनदुर्गताम् ॥ ५.१७.२० ॥
புண்ணியம் தீர்ந்து பூமியில் விழுந்த நட்சத்திரம் போல் இருந்தாள் — நல்லொழுக்கப் புகழால் நிறைந்தவள், ஆனால் கணவனைக் காணாததால் துயருற்றவள்.
5.17.21
भूषणैरुत्तमैर्हीनां भर्तृवात्सल्यभूषिताम्।
राक्षसाधिपसंरुद्धां बन्धुभिश्च विनाकृताम् ॥ ५.१७.२१ ॥
சிறந்த அணிகலன்கள் இல்லாதவள், கணவனின் அன்பையே அணியாகக் கொண்டவள், அரக்கர் அரசனால் சிறைப்பட்டவள், உறவினர்களிடமிருந்து பிரிக்கப்பட்டவள்.
5.17.22
वियूथां सिंहसंरुद्धां बद्धां गजवधूमिव।
चन्द्ररेखां पयोदान्ते शारदाभ्रैरिवावृताम् ॥ ५.१७.२२ ॥
கூட்டத்திலிருந்து பிரிந்து, சிங்கங்களால் சூழப்பட்டு கட்டுண்ட பெண் யானை போலவும்; மழைக்காலத்தின் முடிவில் இலையுதிர்கால மேகங்களால் மறைக்கப்பட்ட பிறை நிலவு போலவும்.
5.17.23
क्लिष्टरूपामसंस्पर्शादयुक्तामिव वल्लकीम्।
स तां भर्तृहिते युक्तामयुक्तां रक्षसां वशे ॥ ५.१७.२३ ॥
தொடுதல் இல்லாததால் துயர் உற்ற வடிவுடையவள், சுருதி தவறிய வீணை போல்; கணவனின் நலனில் ஈடுபட்டவளாயினும் அரக்கர்களின் வசத்தில் இருந்தாள்.
5.17.24
अशोकवनिकामध्ये शोकसागरमाप्लुताम्।
ताभिः परिवृतां तत्र सग्रहामिव रोहिणीम् ॥ ५.१७.२४ ॥
அசோகவனத்தின் நடுவில் துயரக் கடலில் மூழ்கியவளாய், அங்கே அவர்களால் சூழப்பட்டவளாய், கோள்களுடன் கூடிய ரோஹிணி போல்.
5.17.25
ददर्श हनुमांस्तत्र लतामकुसुमामिव।
सा मलेन च दिग्धांगी वपुषा चाप्यलंकृता।
मृणाली पङ्कदिग्धेव विभाति च न भाति च ॥ ५.१७.२५ ॥
அங்கே அனுமான் பூக்களற்ற கொடியைப் போன்ற அவளைக் கண்டார். அழுக்கால் பூசப்பட்ட உடலுடையவளாயினும் அவள் உடலால் அலங்கரிக்கப்பட்டவள் போலிருந்தாள். சேற்றால் பூசப்பட்ட தாமரைத் தண்டைப் போல அவள் ஒளிர்ந்தாளும் ஒளிராதவள் போலவும் இருந்தாள்.
5.17.26
मलिनेन तु वस्त्रेण परिक्लिष्टेन भामिनीम्।
संवृतां मृगशावाक्षीं ददर्श हनुमान् कपिः ॥ ५.१७.२६ ॥
அழுக்கும் கிழிந்த ஆடையும் அணிந்து போர்த்தியிருந்த அந்த அழகியை, மான்குட்டி போன்ற விழிகளுடைய அவளை, குரங்கான ஹனுமான் கண்டார்.
5.17.27
तां देवीं दीनवदनामदीनां भर्तृतेजसा।
रक्षितां स्वेन शीलेन सीतामसितलोचनाम् ॥ ५.१७.२७ ॥
அந்தத் தேவியை, முகம் வாடியிருந்தும் தளராதவளை, கணவனின் ஒளியால் காக்கப்பட்டவளை, தன் சொந்த நற்குணத்தால் காக்கப்பட்டவளை, சீதையை, கருவிழிகள் கொண்டவளை.
5.17.28
तां दृष्ट्वा हनुमान् सीतां मृगशावनिभेक्षणाम्।
मृगकन्यामिव त्रस्तां वीक्षमाणां समन्ततः ॥ ५.१७.२८ ॥
மான்குட்டி போன்ற விழிகளுடைய அந்த சீதையைக் கண்ட ஹனுமான், பயந்த பெண்மானைப் போல நாற்புறமும் பார்த்துக்கொண்டிருந்தவளைக் கண்டார்.
5.17.29
दहन्तीमिव निःश्वासैर्वृक्षान् पल्लवधारिणः।
संघातमिव शोकानां दुःखस्योर्मिमिवोत्थिताम् ॥ ५.१७.२९ ॥
தளிர்களைத் தாங்கும் மரங்களை தன் பெருமூச்சுகளால் எரிப்பவள் போல, துயரங்களின் குவியல் போலவும் துன்பத்தின் அலை போலவும் எழுந்து நின்றவள்.
5.17.30
तां क्षमां सुविभक्तांगीं विनाभरणशोभिनीम्।
प्रहर्षमतुलं लेभे मारुतिः प्रेक्ष्य मैथिलीम् ॥ ५.१७.३० ॥
பொறுமையுடையவளும், நன்கு அமைந்த அங்கங்களுடையவளும், ஆபரணமின்றியும் அழகுபெற்றவளுமான அந்த மைதிலியைக் கண்ட மாருதி ஹனுமான் ஒப்பற்ற மகிழ்ச்சியை அடைந்தார்.
5.17.31
हर्षजानि च सोऽश्रूणि तां दृष्ट्वा मदिरेक्षणाम्।
मुमोच हनुमांस्तत्र नमश्चक्रे च राघवम् ॥ ५.१७.३१ ॥
அவளை மதுவூறிய கண்களுடையவளாகக் கண்டு, அங்கே ஆனந்தத்தால் பிறந்த கண்ணீரை அனுமான் சிந்தினான்; ராகவனுக்கு வணக்கம் செலுத்தினான்.
5.17.32
नमस्कृत्वाथ रामाय लक्ष्मणाय च वीर्यवान्।
सीतादर्शनसंहृष्टो हनुमान् संवृतोऽभवत् ॥ ५.१७.३२ ॥
பின்னர் ராமனுக்கும் லக்ஷ்மணனுக்கும் வணக்கம் செலுத்தி, சீதையின் தரிசனத்தால் மகிழ்ந்த வீரியவான் அனுமான் தன்னை மறைத்துக் கொண்டான்.