வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 5.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.24.1
ततः सीतां समस्तास्ता राक्षस्यो विकृताननाः।
परुषं परुषानर्हामूचुस्तद्वाक्यमप्रियम् ॥ ५.२४.१ ॥
பின்னர் விகாரமான முகம் கொண்ட அந்த அரக்கிகள் அனைவரும், கடுஞ்சொல்லுக்குத் தகுதியற்ற சீதையிடம் அந்த விரும்பத்தகாத கடுஞ்சொற்களைக் கூறினர்.
5.24.2
किं त्वमन्तःपुरे सीते सर्वभूतमनोरमे।
महार्हशयनोपेते न वासमनुमन्यसे ॥ ५.२४.२ ॥
சீதையே, எல்லா உயிர்களின் மனத்தையும் மகிழ்விப்பவளே, விலையுயர்ந்த படுக்கைகள் நிறைந்த அந்தப்புரத்தில் வாழ நீ ஏன் இசையவில்லை?
5.24.3
मानुषी मानुषस्यैव भार्यात्वं बहु मन्यसे।
प्रत्याहर मनो रामान्नैवं जातु भविष्यति ॥ ५.२४.३ ॥
நீ ஒரு மனுஷி, ஒரு மனிதனின் மனைவியாக இருப்பதையே பெரிதாக மதிக்கிறாய்; ராமனிடமிருந்து உன் மனதைத் திருப்பிக்கொள், இது ஒருபோதும் நடவாது.
5.24.4
त्रैलोक्यवसुभोक्तारं रावणं राक्षसेश्वरम्।
भर्तारमुपसंगम्य विहरस्व यथासुखम् ॥ ५.२४.४ ॥
மூன்று உலகச் செல்வங்களையும் அனுபவிப்பவனும், அரக்கர்களின் தலைவனுமான ராவணனைக் கணவனாக ஏற்று, விரும்பியபடி இன்புற்று வாழ்வாயாக.
5.24.5
मानुषी मानुषं तं तु राममिच्छसि शोभने।
राज्याद् भ्रष्टमसिद्धार्थं विक्लवन्तमनिन्दिते ॥ ५.२४.५ ॥
அழகியே, குற்றமற்றவளே, நீ ஒரு மனுஷி; அரசிழந்து, எண்ணம் நிறைவேறாமல், தவித்துக்கொண்டிருக்கும் அந்த மனிதன் ராமனை நீ விரும்புகிறாய்.
5.24.6
राक्षसीनां वचः श्रुत्वा सीता पद्मनिभेक्षणा।
नेत्राभ्यामश्रुपूर्णाभ्यामिदं वचनमब्रवीत् ॥ ५.२४.६ ॥
அரக்கிகளின் சொற்களைக் கேட்டு, தாமரைக் கண்ணாள் சீதை கண்ணீர் நிறைந்த கண்களுடன் இந்தச் சொற்களைக் கூறினாள்.
5.24.7
यदिदं लोकविद्विष्टमुदाहरत संगताः।
नैतन्मनसि वाक्यं मे किल्बिषं प्रतितिष्ठति ॥ ५.२४.७ ॥
கூடியிருக்கும் பெண்களே, உலகில் வெறுக்கப்படும் இவ்வார்த்தையை நீங்கள் சொன்னீர்கள்; அந்த பாவமான சொல் என் மனதில் நிலைக்கவில்லை.
5.24.8
न मानुषी राक्षसस्य भार्या भवितुमर्हति।
कामं खादत मां सर्वा न करिष्यामि वो वचः ॥ ५.२४.८ ॥
மனுஷி ஓர் அரக்கனின் மனைவியாக இருக்கத் தகுதியற்றவள். விரும்பினால் என்னை அனைவரும் தின்னுங்கள்; உங்கள் சொல்படி நான் செய்யமாட்டேன்.
5.24.9
दीनो वा राज्यहीनो वा यो मे भर्ता स मे गुरुः।
तं नित्यमनुरक्तास्मि यथा सूर्यं सुवर्चला ॥ ५.२४.९ ॥
ஏழையானாலும், அரசை இழந்தவனானாலும், எனக்குக் கணவனானவனே எனக்குக் குரு. சுவர்சலா சூரியனிடம் பற்றுடையவளாய் இருப்பதுபோல, நான் எப்போதும் அவனிடம் பற்றுடையவளாய் இருக்கிறேன்.
5.24.10
यथा शची महाभागा शक्रं समुपतिष्ठति।
अरुन्धती वसिष्ठं च रोहिणी शशिनं यथा ॥ ५.२४.१० ॥
மகாபாக்கியவதியான சசி இந்திரனை வணங்குவதுபோலவும், அருந்ததி வசிஷ்டரையும், ரோகிணி சந்திரனையும் வணங்குவதுபோலவும்,
5.24.11
लोपामुद्रा यथागस्त्यं सुकन्या च्यवनं यथा।
सावित्री सत्यवन्तं च कपिलं श्रीमती यथा ॥ ५.२४.११ ॥
லோபாமுத்திரை அகஸ்தியரையும், சுகன்யை சியவனரையும், சாவித்ரி சத்யவானையும், ஸ்ரீமதி கபிலரையும் வணங்குவதுபோலவும்,
5.24.12
सौदासं मदयन्तीव केशिनी सगरं यथा।
नैषधं दमयन्तीव भैमी पतिमनुव्रता ॥ ५.२४.१२ ॥
மதயந்தி சௌதாசனையும், கேசினி சகரனையும், பீமி (தமயந்தி) நைடதனையும் பதிவிரதையாக வணங்குவதுபோல,
5.24.13
तथाहमिक्ष्वाकुवरं रामं पतिमनुव्रता।
सीताया वचनं श्रुत्वा राक्षस्यः क्रोधमूर्च्छिताः।
भर्त्सयन्ति स्म परुषैर्वाक्यै रावणचोदिताः ॥ ५.२४.१३ ॥
இக்ஷ்வாகு குலத்தின் சிறந்தவரான ராமருக்கு கணவனுக்குரிய பக்தியுடன் உறுதியான சீதையின் சொற்களைக் கேட்ட ராவணனால் தூண்டப்பட்ட அரக்கிகள் கோபத்தால் மயங்கி கடுமையான சொற்களால் அச்சுறுத்தினர்.
5.24.14
अवलीनः स निर्वाक्यो हनुमान् शिंशपाद्रुमे।
सीतां संतर्जयन्तीस्ता राक्षसीरशृणोत् कपिः ॥ ५.२४.१४ ॥
சிம்சபா மரத்தில் மறைந்திருந்து மௌனமாக இருந்த அனுமான், சீதையை அச்சுறுத்திய அந்த அரக்கிகளின் சொற்களைக் கேட்டார்.
5.24.15
तामभिक्रम्य संरब्धा वेपमानां समन्ततः।
भृशं संलिलिहुर्दीप्तान् प्रलम्बान् दशनच्छदान् ॥ ५.२४.१५ ॥
கோபமடைந்த அரக்கிகள் நடுங்கும் சீதையைச் சுற்றி வளைத்து, ஒளிரும் நீண்ட உதடுகளை மீண்டும் மீண்டும் நக்கினர்.
5.24.16
ऊचुश्च परमक्रुद्धाः प्रगृह्याशु परश्वधान्।
नेयमर्हति भर्तारं रावणं राक्षसाधिपम् ॥ ५.२४.१६ ॥
மிகுந்த கோபமடைந்த அவர்கள் விரைவாக கோடரிகளை எடுத்து, "இவள் அரக்கர்களின் தலைவனான ராவணனைக் கணவனாக ஏற்கத் தகுதியற்றவள்" என்றனர்.
5.24.17
सा भर्त्स्यमाना भीमाभी राक्षसीभिर्वरांगना।
सा बाष्पमपमार्जन्ती शिंशपां तामुपागमत् ॥ ५.२४.१७ ॥
பயங்கரத் தோற்றமுடைய அரக்கிகளால் அச்சுறுத்தப்பட்ட அந்த அழகிய சீதை, கண்ணீரைத் துடைத்தபடி அந்த சிம்சபா மரத்தை நோக்கிச் சென்றாள்.
5.24.18
ततस्तां शिंशपां सीता राक्षसीभिः समावृता।
अभिगम्य विशालाक्षी तस्थौ शोकपरिप्लुता ॥ ५.२४.१८ ॥
அப்போது அரக்கிகளால் சூழப்பட்ட அகன்ற கண்களுடைய சீதை அந்த சிம்சபா மரத்தை அடைந்து, துயரத்தில் மூழ்கியவளாக நின்றாள்.
5.24.19
तां कृशां दीनवदनां मलिनाम्बरवासिनीम्।
भर्त्सयाञ्चक्रिरे भीमा राक्षस्यस्ताः समन्ततः ॥ ५.२४.१९ ॥
மெலிந்து, துன்பமுற்ற முகத்துடன், அழுக்கான ஆடை அணிந்திருந்த அவளை, அந்தப் பயங்கரமான இராட்சசிகள் எல்லாப் பக்கமிருந்தும் அச்சுறுத்தி கடிந்துரைத்தனர்.
5.24.20
ततस्तु विनता नाम राक्षसी भीमदर्शना।
अब्रवीत् कुपिताकारा कराला निर्णतोदरी ॥ ५.२४.२० ॥
அப்போது, பயங்கரத் தோற்றமும், கோபமான உருவமும், ஒடுங்கிய வயிறும் கொண்ட விநதா என்ற இராட்சசி, பயங்கரமாகத் தோன்றி பேசினாள்.
5.24.21
सीते पर्याप्तमेतावद् भर्तुः स्नेहः प्रदर्शितः।
सर्वत्रातिकृतं भद्रे व्यसनायोपकल्पते ॥ ५.२४.२१ ॥
சீதையே, உன் கணவன் மீதான அன்பு இவ்வளவு போதும், காட்டியது போதும். நல்லவளே, எதிலும் மிகைப்படுத்துவது துன்பத்திற்கே வழிவகுக்கும்.
5.24.22
परितुष्टास्मि भद्रं ते मानुषस्ते कृतो विधिः।
ममापि तु वचः पथ्यं ब्रुवन्त्याः कुरु मैथिलि ॥ ५.२४.२२ ॥
நான் மகிழ்ச்சியடைந்தேன், உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும். மனிதர்களுக்குரிய சடங்குகளை நீ செய்து முடித்தாய். இப்போது, மைதிலியே, நான் சொல்லும் நன்மையான வார்த்தையையும் கேள்.
5.24.23
रावणं भज भर्तारं भर्तारं सर्वरक्षसाम्।
विक्रान्तमापतन्तं च सुरेशमिव वासवम् ॥ ५.२४.२३ ॥
ராவணனை உன் கணவனாக ஏற்றுக்கொள், அவன் அனைத்து இராட்சசர்களுக்கும் தலைவன். அவன் வீரமிக்கவன், தேவர்களின் தலைவன் இந்திரனைப் போல வருபவன்.
5.24.24
दक्षिणं त्यागशीलं च सर्वस्य प्रियवादिनम्।
मानुषं कृपणं रामं त्यक्त्वा रावणमाश्रय ॥ ५.२४.२४ ॥
ராமன் மனிதன், திறமையுள்ளவன், தியாக இயல்பு கொண்டவன், அனைவரிடமும் இனிமையாகப் பேசுபவன், ஆனால் அவன் பரிதாபத்திற்குரியவன். அவனை விட்டுவிட்டு ராவணனை அடைக்கலமாகக் கொள்.
5.24.25
दिव्यांगरागा वैदेहि दिव्याभरणभूषिता।
अद्यप्रभृति लोकानां सर्वेषामीश्वरी भव ॥ ५.२४.२५ ॥
வைதேஹியே, தெய்வீக அங்கராகங்களால் பூசப்பட்டு தெய்வீக ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டவளே, இன்று முதல் எல்லா உலகங்களுக்கும் நீ ஈசுவரியாக இரு.
5.24.26
अग्नेः स्वाहा यथा देवी शची वेन्द्रस्य शोभने।
किं ते रामेण वैदेहि कृपणेन गतायुषा ॥ ५.२४.२६ ॥
அக்னியின் மனைவி ஸ்வாஹா தேவியும், இந்திரனின் மனைவி சசியும் போல இருக்கலாம். அழகியே, வைதேஹியே, கருணைக்குரிய, ஆயுள் முடிந்த ராமனுடன் உனக்கு என்ன தொடர்பு?
5.24.27
एतदुक्तं च मे वाक्यं यदि त्वं न करिष्यसि।
अस्मिन् मुहूर्ते सर्वास्त्वां भक्षयिष्यामहे वयम् ॥ ५.२४.२७ ॥
நான் சொன்ன இந்த வார்த்தையை நீ செய்யாவிட்டால், இந்த கணமே நாங்கள் அனைவரும் உன்னை விழுங்கிவிடுவோம்.
5.24.28
अन्या तु विकटा नाम लम्बमानपयोधरा।
अब्रवीत् कुपिता सीतां मुष्टिमुद्यम्य तर्जती ॥ ५.२४.२८ ॥
பின்பு விகடா என்ற பெயருடைய மற்றொருத்தி, தொங்கும் மார்பகங்களுடன், கோபத்துடன் கையை ஓங்கி அச்சுறுத்திக்கொண்டு சீதையிடம் கூறினாள்.
5.24.29
बहून्यप्रतिरूपाणि वचनानि सुदुर्मते।
अनुक्रोशान्मृदुत्वाच्च सोढानि तव मैथिलि ॥ ५.२४.२९ ॥
கெட்ட புத்தியுடையவளே, மைதிலியே, உன் பல தகாத வார்த்தைகளை நாங்கள் இரக்கத்தினாலும் மென்மையினாலும் பொறுத்துக்கொண்டோம்.
5.24.30
न च नः कुरुषे वाक्यं हितं कालपुरस्कृतम्।
आनीतासि समुद्रस्य पारमन्यैर्दुरासदम् ॥ ५.२४.३० ॥
காலத்திற்கேற்ற எங்கள் நன்மையான வார்த்தையை நீ கேட்கவில்லை. கடலின் அக்கரைக்கு நீ கொண்டுவரப்பட்டாய்; அங்கே பிறரால் அடைய முடியாது.
5.24.31
रावणान्तःपुरे घोरे प्रविष्टा चासि मैथिलि।
रावणस्य गृहे रुद्धा अस्माभिस्त्वभिरक्षिता ॥ ५.२४.३१ ॥
மைதிலியே, நீ ராவணனின் பயங்கரமான அந்தப்புரத்தில் நுழைந்திருக்கிறாய்; ராவணனின் இல்லத்தில் சிறைப்பட்டிருக்கிறாய். ஆயினும் நாங்கள் உன்னைக் காத்து வந்தோம்.
5.24.32
न त्वां शक्तः परित्रातुमपि साक्षात् पुरंदरः।
कुरुष्व हितवादिन्या वचनं मम मैथिलि ॥ ५.२४.३२ ॥
நேரில் வந்த இந்திரனாலும் உன்னைக் காக்க இயலாது. மைதிலியே, நலம் பயக்கும் என் சொல்லைக் கேள்.
5.24.33
अलमश्रुनिपातेन त्यज शोकमनर्थकम्।
भज प्रीतिं प्रहर्षं च त्यजन्ती नित्यदैन्यताम् ॥ ५.२४.३३ ॥
கண்ணீர் வடிப்பது போதும்; இந்த வீணான துயரை விட்டுவிடு. எப்போதும் உள்ள துன்பநிலையை விட்டு, அன்பையும் மகிழ்ச்சியையும் ஏற்றுக்கொள்.
5.24.34
सीते राक्षसराजेन परिक्रीड यथासुखम्।
जानीमहे यथा भीरु स्त्रीणां यौवनमध्रुवम् ॥ ५.२४.३४ ॥
சீதையே, அரக்கர் மன்னனுடன் உனக்கு விருப்பம்போல் இன்புறு. அச்சமுடையவளே, பெண்களின் இளமை நிலையற்றது என்பதை நாங்கள் அறிவோம்.
5.24.35
यावन्न ते व्यतिक्रामेत् तावत् सुखमवाप्नुहि।
उद्यानानि च रम्याणि पर्वतोपवनानि च ॥ ५.२४.३५ ॥
உன் இளமை கடந்து போவதற்கு முன்பே இன்பத்தை அடைந்துகொள். அழகிய சோலைகளையும் மலைத் தோட்டங்களையும் அனுபவி.
5.24.36
सह राक्षसराजेन चर त्वं मदिरेक्षणे।
स्त्रीसहस्राणि ते देवि वशे स्थास्यन्ति सुन्दरि ॥ ५.२४.३६ ॥
மதுவிழியாளே, அரக்கர் மன்னனுடன் சுற்றித்திரி. தேவியே, அழகியே, ஆயிரம் பெண்கள் உன் ஆணைக்கு உட்பட்டு நிற்பார்கள்.
5.24.37
रावणं भज भर्तारं भर्तारं सर्वरक्षसाम्।
उत्पाट्य वा ते हृदयं भक्षयिष्यामि मैथिलि ॥ ५.२४.३७ ॥
சர்வ ராட்சசர்களின் தலைவனான ராவணனை உன் கணவனாக ஏற்றுக்கொள். இல்லையேல், ஓ மைதிலி, உன் இதயத்தைப் பிடுங்கித் தின்றுவிடுவேன்.
5.24.38
यदि मे व्याहृतं वाक्यं न यथावत् करिष्यसि।
ततश्चण्डोदरी नाम राक्षसी क्रूरदर्शना ॥ ५.२४.३८ ॥
நான் சொன்ன சொல்லை நீ அப்படியே செய்யாவிட்டால், பின்னர் சண்டோதரி என்ற கொடிய தோற்றமுடைய ராட்சசி கூறினாள்.
5.24.39
भ्रामयन्ती महच्छूलमिदं वचनमब्रवीत्।
इमां हरिणशावाक्षीं त्रासोत्कम्पपयोधराम् ॥ ५.२४.३९ ॥
பெரிய சூலத்தைச் சுழற்றியபடி அவள் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னாள் — மானின் குட்டி போன்ற கண்களை உடையவளும், பயத்தால் நடுங்கும் மார்பகங்களை உடையவளுமான இவளை.
5.24.40
रावणेन हृतां दृष्ट्वा दौर्हृदो मे महानयम्।
यकृत्प्लीहं महत् क्रोडं हृदयं च सबन्धनम् ॥ ५.२४.४० ॥
ராவணனால் கவர்ந்து வரப்பட்ட இவளைக் கண்டு, எனக்கு இந்த பெரிய ஆசை எழுந்திருக்கிறது — இவளுடைய கல்லீரல், மண்ணீரல், பெரிய மார்பு, இதயம், அதன் நரம்புகளோடு.
5.24.41
गात्राण्यपि तथा शीर्षं खादेयमिति मे मतिः।
ततस्तु प्रघसा नाम राक्षसी वाक्यमब्रवीत् ॥ ५.२४.४१ ॥
அவளுடைய உறுப்புகளையும், தலையையும் கூட நான் தின்ன வேண்டும் என்பதே என் எண்ணம். அப்போது பிரகசை என்ற ராட்சசி இந்த வார்த்தையைச் சொன்னாள்.
5.24.42
कण्ठमस्या नृशंसायाः पीडयामः किमास्यते।
निवेद्यतां ततो राज्ञे मानुषी सा मृतेति ह ॥ ५.२४.४२ ॥
இந்த கொடியவளின் கழுத்தை நாம் ஏன் நெரிக்கக் கூடாது? ஏன் சும்மா உட்கார்ந்திருக்கிறோம்? பின்னர் அரசனுக்குத் தெரிவியுங்கள் — அந்த மானுடப் பெண் இறந்துவிட்டாள் என்று.
5.24.43
नात्र कश्चन संदेहः खादतेति स वक्ष्यति।
ततस्त्वजामुखी नाम राक्षसी वाक्यमब्रवीत् ॥ ५.२४.४३ ॥
இதில் எந்த ஐயமும் இல்லை; இவளைத் தின்றுவிட்டாள் என்று அவன் சொல்வான். அப்போது அஜாமுகி என்ற பெயருடைய ராக்ஷசி இவ்வார்த்தையைச் சொன்னாள்.
5.24.44
विशस्येमां ततः सर्वान् समान् कुरुत पिण्डकान्।
विभजाम ततः सर्वा विवादो मे न रोचते ॥ ५.२४.४४ ॥
இவளை வெட்டித் துண்டுகளாக்கி, அனைவருக்கும் சமமான பகுதிகளைச் செய்யுங்கள். பின்னர் நாம் அனைவரும் பங்கிட்டுக்கொள்வோம்; சண்டை எனக்கு விருப்பமில்லை.
5.24.45
पेयमानीयतां क्षिप्रं माल्यं च विविधं बहु।
ततः शूर्पणखा नाम राक्षसी वाक्यमब्रवीत् ॥ ५.२४.४५ ॥
குடிக்கத் தக்கவை விரைவில் கொண்டுவரப்படட்டும்; பலவகையான மாலைகளும் கொண்டுவரப்படட்டும். அப்போது சூர்ப்பணகை என்ற ராக்ஷசி இவ்வார்த்தையைச் சொன்னாள்.
5.24.46
अजामुख्या यदुक्तं वै तदेव मम रोचते।
सुरा चानीयतां क्षिप्रं सर्वशोकविनाशिनी ॥ ५.२४.४६ ॥
அஜாமுகி சொன்னதுவே எனக்கும் விருப்பமானது. எல்லாத் துயரையும் போக்கும் மதுவும் விரைவில் கொண்டுவரப்படட்டும்.
5.24.47
मानुषं मांसमास्वाद्य नृत्यामोऽथ निकुम्भिलाम्।
एवं निर्भर्त्स्यमाना सा सीता सुरसुतोपमा।
राक्षसीभिर्विरूपाभिर्धैर्यमुत्सृज्य रोदिति ॥ ५.२४.४७ ॥
மனித மாம்சத்தை ருசித்துப் பிறகு நிகும்பிலையில் ஆடுவோம்." இவ்வாறு அச்சுறுத்தப்பட்ட, தேவமகளுக்கு ஒப்பான சீதை, கொடூரமான ராக்ஷசிகளிடையே தைரியத்தை இழந்து அழுதாள்.