Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 5.24
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.24.1
ततः सीतां समस्तास्ता राक्षस्यो विकृताननाः।
परुषं परुषानर्हामूचुस्तद्वाक्यमप्रियम् ॥ ५.२४.१ ॥
Então todas aquelas rākṣasī, de rostos deformados, dirigiram a Sītā, que não merecia palavras duras, aquelas palavras ásperas e desagradáveis.
5.24.2
किं त्वमन्तःपुरे सीते सर्वभूतमनोरमे।
महार्हशयनोपेते न वासमनुमन्यसे ॥ ५.२४.२ ॥
Ó Sītā, deleite de todos os seres, por que não consentes em residir no harém, dotado de leitos preciosos?
5.24.3
मानुषी मानुषस्यैव भार्यात्वं बहु मन्यसे।
प्रत्याहर मनो रामान्नैवं जातु भविष्यति ॥ ५.२४.३ ॥
És uma mulher humana e estimas muito ser esposa de um homem. Afasta a tua mente de Rāma; isso nunca acontecerá.
5.24.4
त्रैलोक्यवसुभोक्तारं रावणं राक्षसेश्वरम्।
भर्तारमुपसंगम्य विहरस्व यथासुखम् ॥ ५.२४.४ ॥
Aproxima-te de Rāvaṇa, desfrutador das riquezas dos três mundos, senhor dos rākṣasa, como teu marido, e desfruta como quiseres.
5.24.5
मानुषी मानुषं तं तु राममिच्छसि शोभने।
राज्याद् भ्रष्टमसिद्धार्थं विक्लवन्तमनिन्दिते ॥ ५.२४.५ ॥
Ó radiante, irrepreensível! Tu, mulher humana, desejas esse Rāma humano, caído do seu reino, sem êxito nos seus propósitos e desorientado.
5.24.6
राक्षसीनां वचः श्रुत्वा सीता पद्मनिभेक्षणा।
नेत्राभ्यामश्रुपूर्णाभ्यामिदं वचनमब्रवीत् ॥ ५.२४.६ ॥
Tendo ouvido as palavras das rākṣasī, Sītā, de olhos de lótus, com os olhos cheios de lágrimas, proferiu estas palavras.
5.24.7
यदिदं लोकविद्विष्टमुदाहरत संगताः।
नैतन्मनसि वाक्यं मे किल्बिषं प्रतितिष्ठति ॥ ५.२४.७ ॥
Mulheres reunidas, a palavra que proferistes, detestada pelo mundo, esta palavra pecaminosa não se fixa em minha mente.
5.24.8
न मानुषी राक्षसस्य भार्या भवितुमर्हति।
कामं खादत मां सर्वा न करिष्यामि वो वचः ॥ ५.२४.८ ॥
Uma mulher humana não é digna de ser esposa de um rākṣasa. Comei-me, todas, como quiserdes; não farei o que dizeis.
5.24.9
दीनो वा राज्यहीनो वा यो मे भर्ता स मे गुरुः।
तं नित्यमनुरक्तास्मि यथा सूर्यं सुवर्चला ॥ ५.२४.९ ॥
Seja humilde ou privado do seu reino, aquele que é meu esposo é meu mestre. Sou sempre devotada a ele, como Suvarcalā o é ao sol.
5.24.10
यथा शची महाभागा शक्रं समुपतिष्ठति।
अरुन्धती वसिष्ठं च रोहिणी शशिनं यथा ॥ ५.२४.१० ॥
Assim como a muito afortunada Śacī serve a Indra, Arundhatī a Vasiṣṭha, e Rohiṇī à lua,
5.24.11
लोपामुद्रा यथागस्त्यं सुकन्या च्यवनं यथा।
सावित्री सत्यवन्तं च कपिलं श्रीमती यथा ॥ ५.२४.११ ॥
Como Lopāmudrā serve a Agastya, Sukanyā a Cyavana, Sāvitrī a Satyavān, e a gloriosa a Kapila,
5.24.12
सौदासं मदयन्तीव केशिनी सगरं यथा।
नैषधं दमयन्तीव भैमी पतिमनुव्रता ॥ ५.२४.१२ ॥
Como Madayantī serve a Saudāsa, Keśinī a Sagara, e Bhaimī (Damayantī), devotada ao esposo, a Naiṣadha (Nala),
5.24.13
तथाहमिक्ष्वाकुवरं रामं पतिमनुव्रता।
सीताया वचनं श्रुत्वा राक्षस्यः क्रोधमूर्च्छिताः।
भर्त्सयन्ति स्म परुषैर्वाक्यै रावणचोदिताः ॥ ५.२४.१३ ॥
Assim falou Sītā, devotada a seu esposo Rāma, o melhor dos Ikṣvāku; ao ouvir suas palavras, as rākṣasīs, incitadas por Rāvaṇa e tomadas de cólera, começaram a ameaçá-la com palavras duras.
5.24.14
अवलीनः स निर्वाक्यो हनुमान् शिंशपाद्रुमे।
सीतां संतर्जयन्तीस्ता राक्षसीरशृणोत् कपिः ॥ ५.२४.१४ ॥
Escondido na árvore śiṃśapā e em silêncio, Hanumān ouviu aquelas rākṣasīs ameaçando Sītā.
5.24.15
तामभिक्रम्य संरब्धा वेपमानां समन्ततः।
भृशं संलिलिहुर्दीप्तान् प्रलम्बान् दशनच्छदान् ॥ ५.२४.१५ ॥
Furiosas, as rākṣasīs cercaram Sītā trêmula por todos os lados e lamberam repetidamente os seus longos lábios brilhantes.
5.24.16
ऊचुश्च परमक्रुद्धाः प्रगृह्याशु परश्वधान्।
नेयमर्हति भर्तारं रावणं राक्षसाधिपम् ॥ ५.२४.१६ ॥
Muito irritadas, empunharam rapidamente os machados e disseram: "Ela não merece ter Rāvaṇa, senhor dos rākṣasas, como esposo."
5.24.17
सा भर्त्स्यमाना भीमाभी राक्षसीभिर्वरांगना।
सा बाष्पमपमार्जन्ती शिंशपां तामुपागमत् ॥ ५.२४.१७ ॥
Ameaçada pelas rākṣasīs de aspecto terrível, aquela Sītā de belos membros, enxugando as lágrimas, dirigiu-se àquela árvore śiṃśapā.
5.24.18
ततस्तां शिंशपां सीता राक्षसीभिः समावृता।
अभिगम्य विशालाक्षी तस्थौ शोकपरिप्लुता ॥ ५.२४.१८ ॥
Então Sītā, de olhos grandes e cercada pelas rākṣasīs, chegou àquela árvore śiṃśapā e ali ficou de pé, tomada pela dor.
5.24.19
तां कृशां दीनवदनां मलिनाम्बरवासिनीम्।
भर्त्सयाञ्चक्रिरे भीमा राक्षस्यस्ताः समन्ततः ॥ ५.२४.१९ ॥
Por todos os lados, aquelas terríveis rākṣasīs começaram a repreender e ameaçar Sītā, magra, de rosto aflito e vestida com roupas sujas.
5.24.20
ततस्तु विनता नाम राक्षसी भीमदर्शना।
अब्रवीत् कुपिताकारा कराला निर्णतोदरी ॥ ५.२४.२० ॥
Então a rākṣasī chamada Vinatā, de aspecto terrível, de forma irada, temível, de ventre encovado, falou.
5.24.21
सीते पर्याप्तमेतावद् भर्तुः स्नेहः प्रदर्शितः।
सर्वत्रातिकृतं भद्रे व्यसनायोपकल्पते ॥ ५.२४.२१ ॥
Sītā, já demonstraste bastante o teu afeto pelo teu esposo. Boa senhora, o excesso em tudo leva apenas à ruína.
5.24.22
परितुष्टास्मि भद्रं ते मानुषस्ते कृतो विधिः।
ममापि तु वचः पथ्यं ब्रुवन्त्याः कुरु मैथिलि ॥ ५.२४.२२ ॥
Estou satisfeita, que a boa sorte esteja contigo. Já cumpriste o rito devido a um ser humano. Agora, Maithilī, ouve também as minhas palavras salutares.
5.24.23
रावणं भज भर्तारं भर्तारं सर्वरक्षसाम्।
विक्रान्तमापतन्तं च सुरेशमिव वासवम् ॥ ५.२४.२३ ॥
Toma Rāvaṇa como teu esposo, senhor de todos os rākṣasas. Ele é poderoso, aproxima-se como Vāsava, o senhor dos deuses.
5.24.24
दक्षिणं त्यागशीलं च सर्वस्य प्रियवादिनम्।
मानुषं कृपणं रामं त्यक्त्वा रावणमाश्रय ॥ ५.२४.२४ ॥
Rāma é um humano, hábil, de natureza generosa, amável com todos, mas é miserável. Abandona esse Rāma humano e busca refúgio em Rāvaṇa.
5.24.25
दिव्यांगरागा वैदेहि दिव्याभरणभूषिता।
अद्यप्रभृति लोकानां सर्वेषामीश्वरी भव ॥ ५.२४.२५ ॥
Ó Vaidehī, ungida com unguentos divinos e adornada com joias divinas, desde hoje sê a soberana de todos os mundos.
5.24.26
अग्नेः स्वाहा यथा देवी शची वेन्द्रस्य शोभने।
किं ते रामेण वैदेहि कृपणेन गतायुषा ॥ ५.२४.२६ ॥
Como a deusa Svāhā, esposa de Agni, e como Śacī, esposa de Indra, ó radiante — que tens tu a ver com Rāma, o miserável de vida já gasta, ó Vaidehī?
5.24.27
एतदुक्तं च मे वाक्यं यदि त्वं न करिष्यसि।
अस्मिन् मुहूर्ते सर्वास्त्वां भक्षयिष्यामहे वयम् ॥ ५.२४.२७ ॥
E se não fizeres o que te disse, neste mesmo instante todas te devoraremos.
5.24.28
अन्या तु विकटा नाम लम्बमानपयोधरा।
अब्रवीत् कुपिता सीतां मुष्टिमुद्यम्य तर्जती ॥ ५.२४.२८ ॥
Mas outra, chamada Vikaṭā, de seios pendentes, irada, erguendo o punho e ameaçando, falou a Sītā.
5.24.29
बहून्यप्रतिरूपाणि वचनानि सुदुर्मते।
अनुक्रोशान्मृदुत्वाच्च सोढानि तव मैथिलि ॥ ५.२४.२९ ॥
Ó de mente perversa, ó Maithilī, suportámos as tuas muitas palavras indecorosas por compaixão e brandura.
5.24.30
न च नः कुरुषे वाक्यं हितं कालपुरस्कृतम्।
आनीतासि समुद्रस्य पारमन्यैर्दुरासदम् ॥ ५.२४.३० ॥
E não atendes às nossas palavras, que são benéficas e adequadas ao momento. Foste trazida além do oceano, para um lugar difícil de alcançar para outros.
5.24.31
रावणान्तःपुरे घोरे प्रविष्टा चासि मैथिलि।
रावणस्य गृहे रुद्धा अस्माभिस्त्वभिरक्षिता ॥ ५.२४.३१ ॥
Ó Maithilī, entraste no terrível palácio interior de Rāvaṇa e estás confinada na casa de Rāvaṇa; contudo, nós te protegemos.
5.24.32
न त्वां शक्तः परित्रातुमपि साक्षात् पुरंदरः।
कुरुष्व हितवादिन्या वचनं मम मैथिलि ॥ ५.२४.३२ ॥
Nem o próprio Puraṃdara (Indra) em pessoa pode salvar-te. Ó Maithilī, atende às minhas palavras, que te dizem o que é bom.
5.24.33
अलमश्रुनिपातेन त्यज शोकमनर्थकम्।
भज प्रीतिं प्रहर्षं च त्यजन्ती नित्यदैन्यताम् ॥ ५.२४.३३ ॥
Basta de derramar lágrimas; abandona esta tristeza inútil. Deixa a tua constante aflição e acolhe o afeto e a alegria.
5.24.34
सीते राक्षसराजेन परिक्रीड यथासुखम्।
जानीमहे यथा भीरु स्त्रीणां यौवनमध्रुवम् ॥ ५.२४.३४ ॥
Ó Sītā, diverte-te com o rei dos rākṣasas como quiseres. Ó tímida, sabemos que a juventude das mulheres é passageira.
5.24.35
यावन्न ते व्यतिक्रामेत् तावत् सुखमवाप्नुहि।
उद्यानानि च रम्याणि पर्वतोपवनानि च ॥ ५.२४.३५ ॥
Obtém prazer enquanto a tua juventude não passar; desfruta dos jardins encantadores e dos bosques das montanhas.
5.24.36
सह राक्षसराजेन चर त्वं मदिरेक्षणे।
स्त्रीसहस्राणि ते देवि वशे स्थास्यन्ति सुन्दरि ॥ ५.२४.३६ ॥
Caminha junto com o rei dos rākṣasas, ó de olhos embriagantes. Ó deusa, ó bela, milhares de mulheres estarão sob o teu domínio.
5.24.37
रावणं भज भर्तारं भर्तारं सर्वरक्षसाम्।
उत्पाट्य वा ते हृदयं भक्षयिष्यामि मैथिलि ॥ ५.२४.३७ ॥
Aceita Rāvaṇa, senhor de todos os rākṣasas, como teu esposo. Caso contrário, ó Maithilī, arrancarei teu coração e o devorarei.
5.24.38
यदि मे व्याहृतं वाक्यं न यथावत् करिष्यसि।
ततश्चण्डोदरी नाम राक्षसी क्रूरदर्शना ॥ ५.२४.३८ ॥
Se não fizeres conforme as palavras que proferi, então a rākṣasī chamada Caṇḍodarī, de aspecto cruel, falou.
5.24.39
भ्रामयन्ती महच्छूलमिदं वचनमब्रवीत्।
इमां हरिणशावाक्षीं त्रासोत्कम्पपयोधराम् ॥ ५.२४.३९ ॥
Brandindo uma grande lança, proferiu estas palavras sobre esta mulher de olhos de cervo, cujos seios tremem de medo.
5.24.40
रावणेन हृतां दृष्ट्वा दौर्हृदो मे महानयम्।
यकृत्प्लीहं महत् क्रोडं हृदयं च सबन्धनम् ॥ ५.२४.४० ॥
Ao ver esta mulher raptada por Rāvaṇa, surgiu em mim um grande desejo: seu fígado, baço, grande peito e coração, com seus tendões.
5.24.41
गात्राण्यपि तथा शीर्षं खादेयमिति मे मतिः।
ततस्तु प्रघसा नाम राक्षसी वाक्यमब्रवीत् ॥ ५.२४.४१ ॥
Desejo também comer seus membros e sua cabeça; essa é a minha intenção. Então a rākṣasī chamada Praghasā proferiu estas palavras.
5.24.42
कण्ठमस्या नृशंसायाः पीडयामः किमास्यते।
निवेद्यतां ततो राज्ञे मानुषी सा मृतेति ह ॥ ५.२४.४२ ॥
Por que não apertamos o pescoço desta cruel? Por que ficamos sentadas? Então informai ao rei que a mulher humana está morta.
5.24.43
नात्र कश्चन संदेहः खादतेति स वक्ष्यति।
ततस्त्वजामुखी नाम राक्षसी वाक्यमब्रवीत् ॥ ५.२४.४३ ॥
Não há dúvida disso: ele dirá que ela foi devorada. Então a rākṣasī chamada Ajāmukhī disse estas palavras.
5.24.44
विशस्येमां ततः सर्वान् समान् कुरुत पिण्डकान्।
विभजाम ततः सर्वा विवादो मे न रोचते ॥ ५.२४.४४ ॥
Corte-a e faça porções iguais para todas; depois repartamos. Não gosto de discussão.
5.24.45
पेयमानीयतां क्षिप्रं माल्यं च विविधं बहु।
ततः शूर्पणखा नाम राक्षसी वाक्यमब्रवीत् ॥ ५.२४.४५ ॥
Que tragam logo bebidas e muitas guirlandas variadas. Então a rākṣasī chamada Śūrpaṇakhā disse estas palavras.
5.24.46
अजामुख्या यदुक्तं वै तदेव मम रोचते।
सुरा चानीयतां क्षिप्रं सर्वशोकविनाशिनी ॥ ५.२४.४६ ॥
O que Ajāmukhī disse é exatamente o que me agrada. Que também tragam logo a surā, destruidora de toda tristeza.
5.24.47
मानुषं मांसमास्वाद्य नृत्यामोऽथ निकुम्भिलाम्।
एवं निर्भर्त्स्यमाना सा सीता सुरसुतोपमा।
राक्षसीभिर्विरूपाभिर्धैर्यमुत्सृज्य रोदिति ॥ ५.२४.४७ ॥
"Depois de provar carne humana, dancemos em Nikumbhilā." Assim ameaçada, Sītā, semelhante a uma filha dos deuses, abandonou a coragem entre as horríveis rākṣasīs e começou a chorar.