Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 5.26
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.26.1
प्रसक्ताश्रुमुखी त्वेवं ब्रुवती जनकात्मजा।
अधोगतमुखी बाला विलप्तुमुपचक्रमे ॥ ५.२६.१ ॥
So sprechend, Sītā, die Tochter Janakas, mit tränenüberströmtem, nach unten geneigtem Gesicht, begann die junge Frau zu klagen.
5.26.2
उन्मत्तेव प्रमत्तेव भ्रान्तचित्तेव शोचती।
उपावृत्ता किशोरीव विचेष्टन्ती महीतले ॥ ५.२६.२ ॥
Klagend, als wäre sie wahnsinnig, als wäre sie außer sich, mit verwirrtem Geist, wälzte sie sich auf dem Boden wie eine junge Hirschkuh.
5.26.3
राघवस्य प्रमत्तस्य रक्षसा कामरूपिणा।
रावणेन प्रमथ्याहमानीता क्रोशती बलात् ॥ ५.२६.३ ॥
Als Rāghava unachtsam war, entriss mir der Dämon Rāvaṇa, der jede Gestalt annehmen kann, gewaltsam und brachte mich fort, während ich schrie.
5.26.4
राक्षसीवशमापन्ना भर्त्स्यमाना च दारुणम्।
चिन्तयन्ती सुदुःखार्ता नाहं जीवितुमुत्सहे ॥ ५.२६.४ ॥
In die Gewalt der Rākṣasīs geraten, grausam bedroht, von tiefem Kummer gequält, grüble ich: Ich habe nicht die Kraft weiterzuleben.
5.26.5
नहि मे जीवितेनार्थो नैवार्थैर्न च भूषणैः।
वसन्त्या राक्षसीमध्ये विना रामं महारथम् ॥ ५.२६.५ ॥
Unter den Rākṣasīs lebend, ohne Rāma, den großen Wagenkämpfer, hat für mich das Leben keinen Sinn, weder Reichtum noch Schmuck.
5.26.6
अश्मसारमिदं नूनमथवाप्यजरामरम्।
हृदयं मम येनेदं न दुःखेन विशीर्यते ॥ ५.२६.६ ॥
Gewiss ist dieses mein Herz aus dem Stoff des Steines gemacht, oder es ist alterslos und unsterblich, da es im Kummer nicht zerbricht.
5.26.7
धिङ्मामनार्यामसतीं याहं तेन विना कृता।
मुहूर्तमपि जीवामि जीवितं पापजीविका ॥ ५.२६.७ ॥
Schande über mich, die Unwürdige, Unkeusche, die ich getrennt von ihm noch einen Augenblick lebe; dies ist ein sündiges Leben!
5.26.8
चरणेनापि सव्येन न स्पृशेयं निशाचरम्।
रावणं किं पुनरहं कामयेयं विगर्हितम् ॥ ५.२६.८ ॥
Nicht einmal mit dem linken Fuß würde ich Rāvaṇa, den Nachtwandler, berühren; wie könnte ich den Verachteten begehren?
5.26.9
प्रत्याख्यानं न जानाति नात्मानं नात्मनः कुलम्।
यो नृशंसस्वभावेन मां प्रार्थयितुमिच्छति ॥ ५.२६.९ ॥
Wer aus grausamer Natur mich anflehen will, kennt weder die Zurückweisung noch sich selbst noch sein eigenes Geschlecht.
5.26.10
छिन्ना भिन्ना प्रभिन्ना वा दीप्ता वाग्नौ प्रदीपिता।
रावणं नोपतिष्ठेयं किं प्रलापेन वश्चिरम् ॥ ५.२६.१० ॥
Mag ich zerschnitten, zerrissen, zerbrochen oder im Feuer verbrannt werden, zu Rāvaṇa werde ich niemals gehen; warum ließ ich mich so lange durch dieses Klagen täuschen?
5.26.11
ख्यातः प्राज्ञः कृतज्ञश्च सानुक्रोशश्च राघवः।
सद्वृत्तो निरनुक्रोशः शङ्के मद्भाग्यसंक्षयात् ॥ ५.२६.११ ॥
Rāghava ist berühmt, weise, dankbar, mitfühlend und von gutem Wandel; doch ich vermute, dass er durch den Verfall meines Glücks nun ohne Mitgefühl geworden ist.
5.26.12
राक्षसानां जनस्थाने सहस्राणि चतुर्दश।
एकेनैव निरस्तानि स मां किं नाभिपद्यते ॥ ५.२६.१२ ॥
In Janasthāna wurden vierzehntausend Rākṣasas von einem einzigen vernichtet; warum kommt er nicht zu mir?
5.26.13
निरुद्धा रावणेनाहमल्पवीर्येण रक्षसा।
समर्थः खलु मे भर्ता रावणं हन्तुमाहवे ॥ ५.२६.१३ ॥
Von Rāvaṇa, dem Dämon von geringer Kraft, gefangen gehalten; doch mein Gemahl vermag Rāvaṇa im Kampf gewiss zu erschlagen.
5.26.14
विराधो दण्डकारण्ये येन राक्षसपुंगवः।
रणे रामेण निहतः स मां किं नाभिपद्यते ॥ ५.२६.१४ ॥
Im Daṇḍaka-Wald erschlug Rāma im Kampf Virādha, den Ersten unter den Dämonen. Warum kommt er nicht zu mir?
5.26.15
कामं मध्ये समुद्रस्य लङ्केयं दुष्प्रधर्षणा।
न तु राघवबाणानां गतिरोधो भविष्यति ॥ ५.२६.१५ ॥
Laṅkā liegt zwar mitten im Ozean und ist schwer zu bezwingen; doch sie wird den Flug der Pfeile Rāghavas nicht aufhalten.
5.26.16
किं नु तत् कारणं येन रामो दृढपराक्रमः।
रक्षसापहृतां भार्यामिष्टां यो नाभिपद्यते ॥ ५.२६.१६ ॥
Was also ist der Grund, dass Rāma von festem Mut nicht zu seiner geliebten Gattin kommt, die der Dämon entführt hat?
5.26.17
इहस्थां मां न जानीते शङ्के लक्ष्मणपूर्वजः।
जानन्नपि स तेजस्वी धर्षणां मर्षयिष्यति ॥ ५.२६.१७ ॥
Ich fürchte, Lakṣmaṇas älterer Bruder weiß nicht, dass ich hier bin; und selbst wenn er es weiß, wird jener Strahlende diese Schmach ertragen.
5.26.18
हृतेति मां योऽधिगत्य राघवाय निवेदयेत्।
गृध्रराजोऽपि स रणे रावणेन निपातितः ॥ ५.२६.१८ ॥
Selbst der Geierkönig, der mich gefunden und Rāghava berichten sollte: »Sie ist geraubt worden«, wurde im Kampf von Rāvaṇa niedergestreckt.
5.26.19
कृतं कर्म महत् तेन मां तथाभ्यवपद्यता।
तिष्ठता रावणवधे वृद्धेनापि जटायुषा ॥ ५.२६.१९ ॥
Obwohl alt, standhaft im Kampf um Rāvaṇas Tod, vollbrachte Jaṭāyu eine große Tat, indem er mir zu Hilfe kam.
5.26.20
यदि मामिह जानीयाद् वर्तमानां हि राघवः।
अद्य बाणैरभिक्रुद्धः कुर्याल्लोकमराक्षसम् ॥ ५.२६.२० ॥
Wüsste Rāghava, dass ich hier lebend bin, so würde er heute, in großem Zorn, mit seinen Pfeilen die Welt von den Rākṣasas befreien.
5.26.21
निर्दहेच्च पुरीं लङ्कां निर्दहेच्च महोदधिम्।
रावणस्य च नीचस्य कीर्तिं नाम च नाशयेत् ॥ ५.२६.२१ ॥
Er würde die Stadt Laṅkā verbrennen, auch den großen Ozean verbrennen, und den Ruhm und sogar den Namen des niederträchtigen Rāvaṇa vernichten.
5.26.22
ततो निहतनाथानां राक्षसीनां गृहे गृहे।
यथाहमेवं रुदती तथा भूयो न संशयः ॥ ५.२६.२२ ॥
Dann werden die Rākṣasa-Frauen, deren Gatten erschlagen sind, Haus für Haus wieder weinen, so wie ich jetzt weine; daran besteht kein Zweifel.
5.26.23
अन्विष्य रक्षसां लङ्कां कुर्याद् रामः सलक्ष्मणः।
नहि ताभ्यां रिपुर्दृष्टो मुहूर्तमपि जीवति ॥ ५.२६.२३ ॥
Rāma und Lakṣmaṇa würden Laṅkā durchsuchen und sie von den Rākṣasas befreien; kein Feind, den diese beiden erblicken, lebt auch nur einen Augenblick.
5.26.24
चिताधूमाकुलपथा गृध्रमण्डलमण्डिता।
अचिरेणैव कालेन श्मशानसदृशी भवेत् ॥ ५.२६.२४ ॥
Diese Stadt, deren Wege vom Rauch der Scheiterhaufen verdunkelt und von Geierschwärmen geschmückt sind, wird bald einem Verbrennungsplatz gleichen.
5.26.25
अचिरेणैव कालेन प्राप्स्याम्येनं मनोरथम्।
दुष्प्रस्थानोऽयमाभाति सर्वेषां वो विपर्ययः ॥ ५.२६.२५ ॥
Bald, mit der Zeit, werde ich diesen Wunsch erreichen. Doch dieser unheilvolle Aufbruch erscheint euch allen als Umkehrung.
5.26.26
यादृशानि तु दृश्यन्ते लङ्कायामशुभानि तु।
अचिरेणैव कालेन भविष्यति हतप्रभा ॥ ५.२६.२६ ॥
Den unheilvollen Zeichen nach, die man in Laṅkā sieht, wird sie bald, mit der Zeit, ihren Glanz verlieren.
5.26.27
नूनं लङ्का हते पापे रावणे राक्षसाधिपे।
शोषमेष्यति दुर्धर्षा प्रमदा विधवा यथा ॥ ५.२६.२७ ॥
Gewiss, wenn der frevelhafte Herr der Rākṣasas, Rāvaṇa, erschlagen ist, wird dieses unbezwingbare Laṅkā verwelken wie eine Witwe.
5.26.28
पुण्योत्सवसमृद्धा च नष्टभर्त्री सराक्षसा।
भविष्यति पुरी लङ्का नष्टभर्त्री यथांगना ॥ ५.२६.२८ ॥
Laṅkā, reich an heiligen Festen, wird samt ihren Rākṣasas wie eine Frau werden, die ihren Gatten verloren hat.
5.26.29
नूनं राक्षसकन्यानां रुदतीनां गृहे गृहे।
श्रोष्यामि नचिरादेव दुःखार्तानामिह ध्वनिम् ॥ ५.२६.२९ ॥
Gewiss werde ich bald hier den Klang der Rākṣasa-Jungfrauen hören, die von Haus zu Haus weinen, von Kummer gequält.
5.26.30
सान्धकारा हतद्योता हतराक्षसपुंगवा।
भविष्यति पुरी लङ्का निर्दग्धा रामसायकैः ॥ ५.२६.३० ॥
Finster, ihres Lichtes beraubt, ihre besten Rākṣasas erschlagen, wird die Stadt Laṅkā von Rāmas Pfeilen verbrannt werden.
5.26.31
यदि नाम स शूरो मां रामो रक्तान्तलोचनः।
जानीयाद् वर्तमानां यां राक्षसस्य निवेशने ॥ ५.२६.३१ ॥
Wenn jener tapfere Rāma, mit an den Augenwinkeln geröteten Augen, erführe, dass ich im Haus des Rākṣasa weile—
5.26.32
अनेन तु नृशंसेन रावणेनाधमेन मे।
समयो यस्तु निर्दिष्टस्तस्य कालोऽयमागतः ॥ ५.२६.३२ ॥
Die Frist, die mir dieser grausame und niederträchtige Rāvaṇa gesetzt hatte, ist nun gekommen.
5.26.33
स च मे विहितो मृत्युरस्मिन् दुष्टेन वर्तते।
अकार्यं ये न जानन्ति नैर्ऋताः पापकारिणः ॥ ५.२६.३३ ॥
Jener Tod, der mir bestimmt ist, kommt durch diesen Bösen; diese übeltätigen Nairṛtas wissen nicht, was zu unterlassen ist.
5.26.34
अधर्मात् तु महोत्पातो भविष्यति हि साम्प्रतम्।
नैते धर्मं विजानन्ति राक्षसाः पिशिताशनाः ॥ ५.२६.३४ ॥
Durch Adharma wird nun gewiss ein großes Unheil kommen; diese fleischfressenden Rākṣasas kennen den Dharma nicht.
5.26.35
ध्रुवं मां प्रातराशार्थं राक्षसः कल्पयिष्यति।
साहं कथं करिष्यामि तं विना प्रियदर्शनम् ॥ ५.२६.३५ ॥
Gewiss wird jener Rākṣasa mich für sein Morgenmahl zubereiten; wie soll ich handeln ohne jenen liebreizenden Anblick?
5.26.36
रामं रक्तान्तनयनमपश्यन्ती सुदुःखिता।
क्षिप्रं वैवस्वतं देवं पश्येयं पतिना विना ॥ ५.२६.३६ ॥
Da ich Rāma mit an den Augenwinkeln geröteten Augen nicht sehe, tief betrübt, würde ich bald ohne meinen Gatten den Gott Vaivasvata (Yama) sehen.
5.26.37
नाजानाज्जीवतीं रामः स मां भरतपूर्वजः।
जानन्तौ तु न कुर्यातां नोर्व्यां हि परिमार्गणम् ॥ ५.२६.३७ ॥
Rāma, der ältere Bruder Bharatas, weiß nicht, dass ich lebe; wüsste er es, hätte er gewiss auf der Erde suchen lassen.
5.26.38
नूनं ममैव शोकेन स वीरो लक्ष्मणाग्रजः।
देवलोकमितो यातस्त्यक्त्वा देहं महीतले ॥ ५.२६.३८ ॥
Gewiss hat jener Held, der ältere Bruder Lakṣmaṇas, allein aus meinem Kummer seinen Körper auf der Erde verlassen und ist von hier in die Welt der Götter gegangen.
5.26.39
धन्या देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश्च परमर्षयः।
मम पश्यन्ति ये वीरं रामं राजीवलोचनम् ॥ ५.२६.३९ ॥
Glücklich sind die Götter, Gandharvas, Siddhas und großen Weisen, die meinen Helden Rāma mit den Lotusaugen sehen.
5.26.40
अथवा नहि तस्यार्थो धर्मकामस्य धीमतः।
मया रामस्य राजर्षेर्भार्यया परमात्मनः ॥ ५.२६.४० ॥
Oder vielleicht hat Rāma, jener weise Königsweise, der das Dharma liebt und das höchste Selbst ist, keinen Zweck mehr mit mir, seiner Gattin.
5.26.41
दृश्यमाने भवेत् प्रीतिः सौहृदं नास्त्यदृश्यतः।
नाशयन्ति कृतघ्नास्तु न रामो नाशयिष्यति ॥ ५.२६.४१ ॥
Zuneigung entsteht nur, wenn man gesehen wird; mit dem Unsichtbaren gibt es keine Freundschaft. Die Undankbaren sind es, die zerstören; Rāma wird nicht zerstören.
5.26.42
किं वा मय्यगुणाः केचित् किं वा भाग्यक्षयो हि मे।
या हि सीता वरार्हेण हीना रामेण भामिनी ॥ ५.२६.४२ ॥
Gibt es einen Fehler an mir, oder ist mein Glück erschöpft, dass ich, die Dame Sītā, von Rāma getrennt bin, der des besten Gatten würdig war?
5.26.43
श्रेयो मे जीवितान्मर्तुं विहीनाया महात्मना।
रामादक्लिष्टचारित्राच्छूराच्छत्रुनिबर्हणात् ॥ ५.२६.४३ ॥
Besser wäre es für mich zu sterben als zu leben, beraubt des großherzigen Rāma, von makellosem Wandel, heldenhaft und Vernichter der Feinde.
5.26.44
अथवा न्यस्तशस्त्रौ तौ वने मूलफलाशनौ।
भ्रातरौ हि नरश्रेष्ठौ चरन्तौ वनगोचरौ ॥ ५.२६.४४ ॥
Oder vielleicht streifen die beiden Brüder, die besten der Menschen, ihre Waffen abgelegt, als Waldbewohner durch den Wald und essen Wurzeln und Früchte.
5.26.45
अथवा राक्षसेन्द्रेण रावणेन दुरात्मना।
छद्मना घातितौ शूरौ भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ ॥ ५.२६.४५ ॥
Oder der boshafte Herrscher der Rākṣasas, Rāvaṇa, hat durch List die beiden heldenhaften Brüder Rāma und Lakṣmaṇa töten lassen.
5.26.46
साहमेवंविधे काले मर्तुमिच्छामि सर्वतः।
न च मे विहितो मृत्युरस्मिन् दुःखेऽतिवर्तति ॥ ५.२६.४६ ॥
In einer solchen Lage wünsche ich mir gänzlich zu sterben; doch obwohl die Zeit in diesem Leid verstreicht, ist mir der Tod nicht bestimmt worden.
5.26.47
धन्याः खलु महात्मानो मुनयः सत्यसम्मताः।
जितात्मानो महाभागा येषां न स्तः प्रियाप्रिये ॥ ५.२६.४७ ॥
Gesegnet fürwahr sind jene großherzigen Weisen, von der Wahrheit geehrt, selbstbeherrscht und hochbeglückt, für die es weder Angenehmes noch Unangenehmes gibt.
5.26.48
प्रियान्न सम्भवेद् दुःखमप्रियादधिकं भवेत्।
ताभ्यां हि ते वियुज्यन्ते नमस्तेषां महात्मनाम् ॥ ५.२६.४८ ॥
Aus dem Angenehmen entsteht kein Leid; aus dem Unangenehmen entsteht ein noch größeres. Verehrung sei jenen großherzigen Menschen, die sich von beiden lösen.
5.26.49
साहं त्यक्ता प्रियेणैव रामेण विदितात्मना।
प्राणांस्त्यक्ष्यामि पापस्य रावणस्य गता वशम् ॥ ५.२६.४९ ॥
Von Rāma, dem Geliebten, der sein eigenes Selbst kennt, eben verlassen, werde ich mein Leben aufgeben, nun in der Gewalt des bösen Rāvaṇa.