Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 5.36
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.36.1
भूय एव महातेजा हनूमान् पवनात्मजः।
अब्रवीत् प्रश्रितं वाक्यं सीताप्रत्ययकारणात् ॥ ५.३६.१ ॥
Erneut sprach Hanumān, der strahlende Sohn des Windes, demütige Worte, damit Sītā ihm vertraute.
5.36.2
वानरोऽहं महाभागे दूतो रामस्य धीमतः।
रामनामाङ्कितं चेदं पश्य देव्यङ्गुलीयकम् ॥ ५.३६.२ ॥
O hochgesegnete Dame, ich bin ein Affe, der Bote des weisen Rāma. Königin, sieh diesen Ring, der mit Rāmas Namen gezeichnet ist.
5.36.3
प्रत्ययार्थं तवानीतं तेन दत्तं महात्मना।
समाश्वसिहि भद्रं ते क्षीणदुःखफला ह्यसि ॥ ५.३६.३ ॥
Dies wurde dir als Zeichen des Vertrauens gebracht, von dem großherzigen Rāma gegeben. Möge dir Glück beschieden sein; tröste dich, denn die Frucht deines Leids ist aufgezehrt.
5.36.4
गृहीत्वा प्रेक्षमाणा सा भर्तुः करविभूषितम्।
भर्तारमिव सम्प्राप्तं जानकी मुदिताभवत् ॥ ५.३६.४ ॥
Als sie den Ring, der die Hand ihres Gemahls geschmückt hatte, nahm und betrachtete, wurde Jānakī froh, als sei ihr Gemahl selbst gekommen.
5.36.5
चारु तद् वदनं तस्यास्ताम्रशुक्लायतेक्षणम्।
बभूव हर्षोदग्रं च राहुमुक्त इवोडुराट् ॥ ५.३६.५ ॥
Ihr schönes Antlitz mit den weit geöffneten, rötlich-weißen Augen strahlte vor Freude, wie der von Rāhu befreite Mond.
5.36.6
ततः सा ह्रीमती बाला भर्तुः संदेशहर्षिता।
परितुष्टा प्रियं कृत्वा प्रशशंस महाकपिम् ॥ ५.३६.६ ॥
Da lobte die bescheidene junge Frau, erfreut über die Botschaft ihres Gemahls und voll zufrieden, den großen Affen, der diesen Liebesdienst getan hatte.
5.36.7
विक्रान्तस्त्वं समर्थस्त्वं प्राज्ञस्त्वं वानरोत्तम।
येनेदं राक्षसपदं त्वयैकेन प्रधर्षितम् ॥ ५.३६.७ ॥
Du bist tapfer, fähig und weise, bester der Affen; allein hast du diese Wohnstätte der Rākṣasas verwüstet.
5.36.8
शतयोजनविस्तीर्णः सागरो मकरालयः।
विक्रमश्लाघनीयेन क्रमता गोष्पदीकृतः ॥ ५.३६.८ ॥
Das Meer, hundert Yojanas breit und Wohnstatt der Makaras, wurde durch deinen des Lobes würdigen Sprung zur Größe eines Kuhhufabdrucks gemacht.
5.36.9
नहि त्वां प्राकृतं मन्ये वानरं वानरर्षभ।
यस्य ते नास्ति संत्रासो रावणादपि सम्भ्रमः ॥ ५.३६.९ ॥
Stier unter den Affen, ich halte dich nicht für einen gewöhnlichen Affen, denn du empfindest weder Furcht noch Unruhe vor Rāvaṇa.
5.36.10
अर्हसे च कपिश्रेष्ठ मया समभिभाषितुम्।
यद्यसि प्रेषितस्तेन रामेण विदितात्मना ॥ ५.३६.१० ॥
Und, bester der Affen, du verdienst es, mit mir zu sprechen, wenn du von Rāma, dem Selbsterkennenden, gesandt wurdest.
5.36.11
प्रेषयिष्यति दुर्धर्षो रामो नह्यपरीक्षितम्।
पराक्रममविज्ञाय मत्सकाशं विशेषतः ॥ ५.३६.११ ॥
Der unbezwingbare Rāma würde niemanden zu mir schicken, besonders nicht, ohne dessen Tapferkeit zuvor geprüft und erkannt zu haben.
5.36.12
दिष्ट्या च कुशली रामो धर्मात्मा सत्यसंगरः।
लक्ष्मणश्च महातेजाः सुमित्रानन्दवर्धनः ॥ ५.३६.१२ ॥
Glücklicherweise ist Rāma, rechtschaffen im Herzen und treu seinem Gelübde, wohlauf; und auch Lakṣmaṇa, von großem Glanz, der Sumitrās Freude mehrt, ist wohlauf.
5.36.13
कुशली यदि काकुत्स्थः किं न सागरमेखलाम्।
महीं दहति कोपेन युगान्ताग्निरिवोत्थितः ॥ ५.३६.१३ ॥
Wenn Kākutstha wohlauf ist, warum verbrennt er dann nicht die vom Meer umgürtete Erde, wie das Feuer des Weltenendes, im Zorn erhoben?
5.36.14
अथवा शक्तिमन्तौ तौ सुराणामपि निग्रहे।
ममैव तु न दुःखानामस्ति मन्ये विपर्ययः ॥ ५.३६.१४ ॥
Oder aber jene beiden Mächtigen vermögen selbst die Götter zu bezwingen; doch ich glaube, es gibt keine Wendung meines Leids.
5.36.15
कच्चिन्न व्यथते रामः कच्चिन्न परितप्यते।
उत्तराणि च कार्याणि कुरुते पुरुषोत्तमः ॥ ५.३६.१५ ॥
Leidet Rāma nicht? Ist er nicht gequält? Vollbringt jener Beste der Menschen große Taten?
5.36.16
कच्चिन्न दीनः सम्भ्रान्तः कार्येषु च न मुह्यति।
कच्चित् पुरुषकार्याणि कुरुते नृपतेः सुतः ॥ ५.३६.१६ ॥
Ist jener Prinz nicht kleinmütig und verwirrt? Verwirrt er sich nicht bei seinen Aufgaben? Vollbringt der Königssohn männliche Taten?
5.36.17
द्विविधं त्रिविधोपायमुपायमपि सेवते।
विजिगीषुः सुहृत् कच्चिन्मित्रेषु च परंतपः ॥ ५.३६.१७ ॥
O Feindeversengter, bedient sich der Freund, der nach Sieg strebt, der zwei- und dreifachen Mittel? Ist er unter seinen Verbündeten ein wahrer Wohlmeinender?
5.36.18
कच्चिन्मित्राणि लभतेऽमित्रैश्चाप्यभिगम्यते।
कच्चित् कल्याणमित्रश्च मित्रैश्चापि पुरस्कृतः ॥ ५.३६.१८ ॥
Gewinnt er Freunde? Nähern sich ihm sogar Feinde? Ist er ein wohlwollender Freund, von seinen Freunden geehrt?
5.36.19
कच्चिदाशास्ति देवानां प्रसादं पार्थिवात्मजः।
कच्चित् पुरुषकारं च दैवं च प्रतिपद्यते ॥ ५.३६.१९ ॥
Hofft der Königssohn noch auf die Gunst der Götter? Vertraut er sowohl auf menschliche Anstrengung als auch auf das Schicksal?
5.36.20
कच्चिन्न विगतस्नेहो विवासान्मयि राघवः।
कच्चिन्मां व्यसनादस्मान्मोक्षयिष्यति राघवः ॥ ५.३६.२० ॥
Ist Rāghavas Zuneigung zu mir durch das Exil nicht erloschen? Wird Rāghava mich aus diesem Unglück befreien?
5.36.21
सुखानामुचितो नित्यमसुखानामनूचितः।
दुःखमुत्तरमासाद्य कच्चिद् रामो न सीदति ॥ ५.३६.२१ ॥
Versinkt Rāma nicht, der stets an Freuden gewöhnt und mit Leid unvertraut ist, nun in diesem größeren Kummer?
5.36.22
कौसल्यायास्तथा कच्चित् सुमित्रायास्तथैव च।
अभीक्ष्णं श्रूयते कच्चित् कुशलं भरतस्य च ॥ ५.३६.२२ ॥
Hört man ständig Nachrichten über das Wohl von Kausalyā und Sumitrā? Und auch über das Wohl Bharatas?
5.36.23
मन्निमित्तेन मानार्हः कच्चिच्छोकेन राघवः।
कच्चिन्नान्यमना रामः कच्चिन्मां तारयिष्यति ॥ ५.३६.२३ ॥
Ist der ehrenwerte Rāghava wegen mir von Kummer gequält? Ist Rāmas Geist nicht anderswohin abgeschweift? Wird Rāma mich retten?
5.36.24
कच्चिदक्षौहिणीं भीमां भरतो भ्रातृवत्सलः।
ध्वजिनीं मन्त्रिभिर्गुप्तां प्रेषयिष्यति मत्कृते ॥ ५.३६.२४ ॥
Wird Bharata, seinem Bruder ergeben, meinetwegen ein furchtbares Heer der Akṣauhiṇī entsenden, mit Bannern und von seinen Ministern geschützt?
5.36.25
वानराधिपतिः श्रीमान् सुग्रीवः कच्चिदेष्यति।
मत्कृते हरिभिर्वीरैर्वृतो दन्तनखायुधैः ॥ ५.३६.२५ ॥
Wird der glanzvolle Herrscher der Affen, Sugrīva, um meinetwillen kommen, umgeben von tapferen Affen, deren Waffen Zähne und Krallen sind?
5.36.26
कच्चिच्च लक्ष्मणः शूरः सुमित्रानन्दवर्धनः।
अस्त्रविच्छरजालेन राक्षसान् विधमिष्यति ॥ ५.३६.२६ ॥
Und wird der tapfere Lakṣmaṇa, Freude der Sumitrā, im Waffenhandwerk erfahren, die Rākṣasas mit einem Netz von Pfeilen zerstreuen?
5.36.27
रौद्रेण कच्चिदस्त्रेण रामेण निहतं रणे।
द्रक्ष्याम्यल्पेन कालेन रावणं ससुहृज्जनम् ॥ ५.३६.२७ ॥
Werde ich in kurzer Zeit Rāvaṇa sehen, im Kampf durch Rāmas grimmige Waffe erschlagen, samt seinen Gefährten?
5.36.28
कच्चिन्न तद्धेमसमानवर्णं
तस्याननं पद्मसमानगन्धि।
मया विना शुष्यति शोकदीनं
जलक्षये पद्ममिवातपेन ॥ ५.३६.२८ ॥
Welt nicht sein Antlitz, goldfarben und lotusduftend, ohne mich vor Kummer verwelkt, wie der Lotus in der Sonne verdorrt, wenn das Wasser schwindet?
5.36.29
धर्मापदेशात् त्यजतः स्वराज्यं
मां चाप्यरण्यं नयतः पदातेः।
नासीद् यथा यस्य न भीर्न शोकः
कच्चित् स धैर्यं हृदये करोति ॥ ५.३६.२९ ॥
Er, der unter dem Vorwand des Dharma sein Reich verließ und mich zu Fuß in den Wald führte, ohne Furcht und Kummer, bewahrt er noch Standhaftigkeit in seinem Herzen?
5.36.30
न चास्य माता न पिता न चान्यः
स्नेहाद् विशिष्टोऽस्ति मया समो वा।
तावद्ध्यहं दूत जिजीविषेयं
यावत् प्रवृत्तिं शृणुयां प्रियस्य ॥ ५.३६.३० ॥
Weder Mutter noch Vater noch irgendein anderer steht ihm in Zuneigung höher als ich oder ist mir gleich. O Bote, ich möchte nur so lange leben, bis ich Nachricht von meinem Geliebten höre.
5.36.31
इतीव देवी वचनं महार्थं
तं वानरेन्द्रं मधुरार्थमुक्त्वा।
श्रोतुं पुनस्तस्य वचोऽभिरामं
रामार्थयुक्तं विरराम रामा ॥ ५.३६.३१ ॥
So schwieg die Göttin Sītā, nachdem sie diese bedeutungsvollen und süßen Worte zum Affenfürsten gesprochen hatte, um seine erfreulichen, auf Rāmas Anliegen bezogenen Worte erneut zu hören.
5.36.32
सीताया वचनं श्रुत्वा मारुतिर्भीमविक्रमः।
शिरस्यञ्जलिमाधाय वाक्यमुत्तरमब्रवीत् ॥ ५.३६.३२ ॥
Als Hanumān, der Sohn des Māruta von schrecklicher Tapferkeit, Sītās Worte gehört hatte, legte er die gefalteten Hände auf sein Haupt und sprach diese Antwort.
5.36.33
न त्वामिहस्थां जानीते रामः कमललोचनः।
तेन त्वां नानयत्याशु शचीमिव पुरंदरः ॥ ५.३६.३३ ॥
Rāma mit den Lotusaugen weiß nicht, dass du hier bist; darum holt er dich nicht schnell heim, so wie Puraṃdara die Śacī schnell herbeiholte.
5.36.34
श्रुत्वैव च वचो मह्यं क्षिप्रमेष्यति राघवः।
चमूं प्रकर्षन् महतीं हर्यृक्षगणसंयुताम् ॥ ५.३६.३४ ॥
Sobald er meine Worte gehört hat, wird der Rāghava schnell kommen und ein großes Heer führen, vereint mit Scharen von Affen und Bären.
5.36.35
विष्टम्भयित्वा बाणौघैरक्षोभ्यं वरुणालयम्।
करिष्यति पुरीं लङ्कां काकुत्स्थः शान्तराक्षसाम् ॥ ५.३६.३५ ॥
Kākutstha wird mit Pfeilfluten die unerschütterliche Wohnstätte Varuṇas aufhalten und die Stadt Laṅkā von ihren Dämonen befreien.
5.36.36
तत्र यद्यन्तरा मृत्युर्यदि देवा महासुराः।
स्थास्यन्ति पथि रामस्य स तानपि वधिष्यति ॥ ५.३६.३६ ॥
Sollte dort der Tod dazwischentreten oder sich Götter oder große Asuras Rāmas Weg entgegenstellen, so wird er auch sie erschlagen.
5.36.37
तवादर्शनजेनार्ये शोकेन परिपूरितः।
न शर्म लभते रामः सिंहार्दित इव द्विपः ॥ ५.३६.३७ ॥
O edle Dame, von Trauer erfüllt, geboren aus deinem Nichtsehen, findet Rāma keine Ruhe, wie ein von einem Löwen gequälter Elefant.
5.36.38
मन्दरेण च ते देवि शपे मूलफलेन च।
मलयेन च विन्ध्येन मेरुणा दर्दुरेण च ॥ ५.३६.३८ ॥
O Göttin, ich schwöre dir bei dem Mandara, bei Wurzeln und Früchten, beim Malaya, beim Vindhya, beim Meru und beim Dardura.
5.36.39
यथा सुनयनं वल्गु बिम्बोष्ठं चारुकुण्डलम्।
मुखं द्रक्ष्यसि रामस्य पूर्णचन्द्रमिवोदितम् ॥ ५.३६.३९ ॥
Du wirst Rāmas Antlitz sehen, mit schönen Augen, anmutig, mit Lippen wie die Bimba-Frucht und schönen Ohrringen, wie der aufgegangene Vollmond.
5.36.40
क्षिप्रं द्रक्ष्यसि वैदेहि रामं प्रस्रवणे गिरौ।
शतक्रतुमिवासीनं नागपृष्ठस्य मूर्धनि ॥ ५.३६.४० ॥
O Vaidehī, bald wirst du Rāma auf dem Berg Prasravaṇa sehen, sitzend wie Indra auf dem Scheitel eines Elefantenrückens.
5.36.41
न मांसं राघवो भुङ्क्ते न चैव मधु सेवते।
वन्यं सुविहितं नित्यं भक्तमश्नाति पञ्चमम् ॥ ५.३६.४१ ॥
Rāghava isst kein Fleisch und trinkt auch keinen Honig. Er isst stets Waldnahrung, gut zubereitet, zur fünften Tageszeit.
5.36.42
नैव दंशान् न मशकान् न कीटान् न सरीसृपान्।
राघवोऽपनयेद् गात्रात् त्वद्गतेनान्तरात्मना ॥ ५.३६.४२ ॥
Rāghava verscheucht nicht einmal Bremsen, Mücken, Insekten oder Kriechtiere von seinem Körper, denn sein inneres Selbst ist dir zugewandt.
5.36.43
नित्यं ध्यानपरो रामो नित्यं शोकपरायणः।
नान्यच्चिन्तयते किंचित् स तु कामवशं गतः ॥ ५.३६.४३ ॥
Rāma ist stets in Versenkung und stets dem Kummer hingegeben. Er denkt an nichts anderes; er ist der Macht des Verlangens verfallen.
5.36.44
अनिद्रः सततं रामः सुप्तोऽपि च नरोत्तमः।
सीतेति मधुरां वाणीं व्याहरन् प्रतिबुध्यते ॥ ५.३६.४४ ॥
Rāma ist stets schlaflos; selbst im Schlaf erwacht der beste der Menschen, indem er das süße Wort "Sītā" ausspricht.
5.36.45
दृष्ट्वा फलं वा पुष्पं वा यच्चान्यत् स्त्रीमनोहरम्।
बहुशो हा प्रियेत्येवं श्वसंस्त्वामभिभाषते ॥ ५.३६.४५ ॥
Beim Anblick einer Frucht oder einer Blüte oder irgendeines anderen Dinges, das das Herz einer Frau entzückt, seufzt er immer wieder: "Ach, Geliebte!", und spricht zu dir.
5.36.46
स देवि नित्यं परितप्यमान-
स्त्वामेव सीतेत्यभिभाषमाणः।
धृतव्रतो राजसुतो महात्मा
तवैव लाभाय कृतप्रयत्नः ॥ ५.३६.४६ ॥
O Göttin, stets gequält, spricht er nur zu dir und nennt dich "Sītā". Jener großherzige Prinz, fest in seinem Gelübde, bemüht sich allein darum, dich zu gewinnen.
5.36.47
सा रामसंकीर्तनवीतशोका
रामस्य शोकेन समानशोका।
शरन्मुखेनाम्बुदशेषचन्द्रा
निशेव वैदेहसुता बभूव ॥ ५.३६.४७ ॥
Vom Kummer befreit durch das Gedenken an Rāma, und seinen Schmerz teilend, wurde die Tochter von Videha wie eine Nacht zu Beginn des Herbstes, in der der Mond zwischen den Wolken zurückgeblieben ist.