Vedyatra वेदयात्रा
தேடு

வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 5.36

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

5.36.1

भूय एव महातेजा हनूमान् पवनात्मजः।
अब्रवीत् प्रश्रितं वाक्यं सीताप्रत्ययकारणात् ॥ ५.३६.१ ॥

சீதையின் நம்பிக்கையைப் பெறுவதற்காக, மகா தேஜஸ்வியான வாயுபுத்திரன் ஹனுமான் மீண்டும் பணிவான சொற்களைக் கூறினார்.

5.36.2

वानरोऽहं महाभागे दूतो रामस्य धीमतः।
रामनामाङ्कितं चेदं पश्य देव्यङ्गुलीयकम् ॥ ५.३६.२ ॥

மகாபாக்கியவதியே, நான் குரங்கு, அறிவுள்ள ராமரின் தூதன். தேவியே, ராமர் பெயர் பொறிக்கப்பட்ட இந்த மோதிரத்தைப் பாருங்கள்.

5.36.3

प्रत्ययार्थं तवानीतं तेन दत्तं महात्मना।
समाश्वसिहि भद्रं ते क्षीणदुःखफला ह्यसि ॥ ५.३६.३ ॥

உன் நம்பிக்கைக்காக இது கொண்டுவரப்பட்டது; மகாத்மா ராமர் இதைக் கொடுத்தார். உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும், ஆறுதல் கொள், உன் துன்பத்தின் பலன் முடிந்துவிட்டது.

5.36.4

गृहीत्वा प्रेक्षमाणा सा भर्तुः करविभूषितम्।
भर्तारमिव सम्प्राप्तं जानकी मुदिताभवत् ॥ ५.३६.४ ॥

கணவரின் கையை அலங்கரித்த அந்த மோதிரத்தை எடுத்துப் பார்த்த ஜானகி, கணவரே வந்துவிட்டது போல் மகிழ்ந்தாள்.

5.36.5

चारु तद् वदनं तस्यास्ताम्रशुक्लायतेक्षणम्।
बभूव हर्षोदग्रं च राहुमुक्त इवोडुराट् ॥ ५.३६.५ ॥

சிவப்பும் வெண்மையும் கலந்த அகன்ற கண்களையுடைய அவளுடைய அழகிய முகம் மகிழ்ச்சியில் ஒளிர்ந்தது, ராகுவிடமிருந்து விடுபட்ட சந்திரனைப் போல.

5.36.6

ततः सा ह्रीमती बाला भर्तुः संदेशहर्षिता।
परितुष्टा प्रियं कृत्वा प्रशशंस महाकपिम् ॥ ५.३६.६ ॥

பின்னர் நாணமுள்ள அந்த இளம்பெண், கணவரின் செய்தியால் மகிழ்ந்து, முழு திருப்தியுடன், அந்த நன்மை செய்த மகாகபியைப் புகழ்ந்தாள்.

5.36.7

विक्रान्तस्त्वं समर्थस्त्वं प्राज्ञस्त्वं वानरोत्तम।
येनेदं राक्षसपदं त्वयैकेन प्रधर्षितम् ॥ ५.३६.७ ॥

நீ வீரன், ஆற்றல் உடையவன், ஞானமுடையவன், வானரர்களில் சிறந்தவனே; நீ தனியாக இந்த அரக்கர் இருப்பிடத்தைக் கலக்கிவிட்டாய்.

5.36.8

शतयोजनविस्तीर्णः सागरो मकरालयः।
विक्रमश्लाघनीयेन क्रमता गोष्पदीकृतः ॥ ५.३६.८ ॥

நூறு யோஜனை அகலமுள்ள, மகரங்களின் உறைவிடமான கடல், உன் வீரத்தால் புகழ்தற்குரிய தாண்டலால் பசுவின் குளம்படிபோல் ஆக்கப்பட்டது.

5.36.9

नहि त्वां प्राकृतं मन्ये वानरं वानरर्षभ।
यस्य ते नास्ति संत्रासो रावणादपि सम्भ्रमः ॥ ५.३६.९ ॥

வானரர்களில் காளையே, நீ சாதாரண வானரன் என்று நான் நினைக்கவில்லை; ராவணனிடமிருந்தும் உனக்கு அச்சமோ கலக்கமோ இல்லை.

5.36.10

अर्हसे च कपिश्रेष्ठ मया समभिभाषितुम्।
यद्यसि प्रेषितस्तेन रामेण विदितात्मना ॥ ५.३६.१० ॥

கபிகளில் சிறந்தவனே, தன்னை அறிந்த ராமனால் நீ அனுப்பப்பட்டிருந்தால், என்னுடன் பேச நீ தகுதியுடையவன்.

5.36.11

प्रेषयिष्यति दुर्धर्षो रामो नह्यपरीक्षितम्।
पराक्रममविज्ञाय मत्सकाशं विशेषतः ॥ ५.३६.११ ॥

தோற்கடிக்க முடியாத ராமன், குறிப்பாக என்னிடம், ஒருவரின் வீரத்தை சோதிக்காமலும் அறியாமலும் அனுப்ப மாட்டார்.

5.36.12

दिष्ट्या च कुशली रामो धर्मात्मा सत्यसंगरः।
लक्ष्मणश्च महातेजाः सुमित्रानन्दवर्धनः ॥ ५.३६.१२ ॥

நல்லவேளையாக, தர்மாத்மாவும் சத்தியப் பிரதிஞ்ஞையுடைய ராமனும் நலமாக உள்ளார்; மகாதேஜஸ்வியான லக்ஷ்மணனும், சுமித்திரையின் மகிழ்ச்சியை வளர்ப்பவனும் நலமாக உள்ளான்.

5.36.13

कुशली यदि काकुत्स्थः किं न सागरमेखलाम्।
महीं दहति कोपेन युगान्ताग्निरिवोत्थितः ॥ ५.३६.१३ ॥

காகுத்ஸ்தன் ராமன் நலமாக இருந்தால், கோபத்தில் எழுந்த யுகாந்தாக்னியைப் போல கடலை மேகலையாகக் கொண்ட பூமியை ஏன் எரித்துவிடவில்லை?

5.36.14

अथवा शक्तिमन्तौ तौ सुराणामपि निग्रहे।
ममैव तु न दुःखानामस्ति मन्ये विपर्ययः ॥ ५.३६.१४ ॥

அல்லது அவ்விருவரும் தேவர்களையும் அடக்கும் வல்லமை உடையவர்கள்; ஆனால் என் துன்பங்களுக்கு மாற்றம் ஏதும் இல்லை என்றே நான் நினைக்கிறேன்.

5.36.15

कच्चिन्न व्यथते रामः कच्चिन्न परितप्यते।
उत्तराणि च कार्याणि कुरुते पुरुषोत्तमः ॥ ५.३६.१५ ॥

ராமன் வருந்தவில்லையா? அவன் துயருறவில்லையா? அந்த புருஷோத்தமன் பெரிய செயல்களைச் செய்கிறானா?

5.36.16

कच्चिन्न दीनः सम्भ्रान्तः कार्येषु च न मुह्यति।
कच्चित् पुरुषकार्याणि कुरुते नृपतेः सुतः ॥ ५.३६.१६ ॥

அரசன் மகன் துயருற்றவனாகவும் குழம்பியவனாகவும் இல்லையா? செயல்களில் அவன் மயங்குவதில்லையா? அவன் ஆண்மைக்குரிய செயல்களைச் செய்கிறானா?

5.36.17

द्विविधं त्रिविधोपायमुपायमपि सेवते।
विजिगीषुः सुहृत् कच्चिन्मित्रेषु च परंतपः ॥ ५.३६.१७ ॥

பகைவரைத் தகிப்பவனே, வெற்றி விரும்பும் நண்பன் இருவகை, மூவகை உபாயங்களையும் கையாளுகிறானா? நண்பர்களிடையே அவன் நல்ல நண்பனாக இருக்கிறானா?

5.36.18

कच्चिन्मित्राणि लभतेऽमित्रैश्चाप्यभिगम्यते।
कच्चित् कल्याणमित्रश्च मित्रैश्चापि पुरस्कृतः ॥ ५.३६.१८ ॥

அவனுக்கு நண்பர்கள் கிடைக்கிறார்களா? பகைவர்களும் அவனை அணுகுகிறார்களா? அவன் நல்ல நண்பனாக இருந்து நண்பர்களால் மதிக்கப்படுகிறானா?

5.36.19

कच्चिदाशास्ति देवानां प्रसादं पार्थिवात्मजः।
कच्चित् पुरुषकारं च दैवं च प्रतिपद्यते ॥ ५.३६.१९ ॥

அரசகுமாரன் தேவர்களின் அருளை எதிர்பார்க்கிறாரா? முயற்சியையும் விதியையும் அவர் பற்றிக்கொள்கிறாரா?

5.36.20

कच्चिन्न विगतस्नेहो विवासान्मयि राघवः।
कच्चिन्मां व्यसनादस्मान्मोक्षयिष्यति राघवः ॥ ५.३६.२० ॥

வனவாசத்தால் ராகவனின் அன்பு என்மீது குறையவில்லையா? இந்த இடரிலிருந்து ராகவன் என்னை விடுவிப்பாரா?

5.36.21

सुखानामुचितो नित्यमसुखानामनूचितः।
दुःखमुत्तरमासाद्य कच्चिद् रामो न सीदति ॥ ५.३६.२१ ॥

எப்போதும் இன்பத்திற்குப் பழகி, துன்பத்தை அறியாத ராமர் இந்தப் பெரும் துயரை அடைந்தும் சோர்ந்து போகவில்லையா?

5.36.22

कौसल्यायास्तथा कच्चित् सुमित्रायास्तथैव च।
अभीक्ष्णं श्रूयते कच्चित् कुशलं भरतस्य च ॥ ५.३६.२२ ॥

கௌசல்யாவின் நலமும் சுமித்ராவின் நலமும் அடிக்கடி கேட்கப்படுகிறதா? பரதனின் நலமும் கேட்கப்படுகிறதா?

5.36.23

मन्निमित्तेन मानार्हः कच्चिच्छोकेन राघवः।
कच्चिन्नान्यमना रामः कच्चिन्मां तारयिष्यति ॥ ५.३६.२३ ॥

என் காரணமாக மதிப்புக்குரிய ராகவன் துயரத்தில் இருக்கிறாரா? ராமரின் மனம் வேறெங்கும் செல்லவில்லையா? ராமர் என்னைக் காப்பாற்றுவாரா?

5.36.24

कच्चिदक्षौहिणीं भीमां भरतो भ्रातृवत्सलः।
ध्वजिनीं मन्त्रिभिर्गुप्तां प्रेषयिष्यति मत्कृते ॥ ५.३६.२४ ॥

சகோதரப் பாசம் கொண்ட பரதன் என் பொருட்டு கொடிகளோடும் அமைச்சர்களின் பாதுகாப்போடும் கூடிய அச்சமூட்டும் அக்ஷௌஹிணி படையை அனுப்புவாரா?

5.36.25

वानराधिपतिः श्रीमान् सुग्रीवः कच्चिदेष्यति।
मत्कृते हरिभिर्वीरैर्वृतो दन्तनखायुधैः ॥ ५.३६.२५ ॥

செல்வம் நிறைந்த வானர அரசன் சுக்ரீவன், பல் மற்றும் நகங்களையே ஆயுதமாகக் கொண்ட வீர வானரங்களால் சூழப்பட்டு, என் பொருட்டு வருவானோ?

5.36.26

कच्चिच्च लक्ष्मणः शूरः सुमित्रानन्दवर्धनः।
अस्त्रविच्छरजालेन राक्षसान् विधमिष्यति ॥ ५.३६.२६ ॥

சுமித்திரையின் மகிழ்ச்சியை வளர்ப்பவனும், அஸ்திரவித்தையில் வல்லவனுமான வீர லக்ஷ்மணன், அம்பு வலையால் ராட்சதர்களை அழித்து விடுவானோ?

5.36.27

रौद्रेण कच्चिदस्त्रेण रामेण निहतं रणे।
द्रक्ष्याम्यल्पेन कालेन रावणं ससुहृज्जनम् ॥ ५.३६.२७ ॥

சிறிது காலத்திலேயே, ராமனின் கொடிய அஸ்திரத்தால் போர்க்களத்தில் கொல்லப்பட்ட ராவணனை, அவன் நண்பர்களுடன் நான் காண்பேனோ?

5.36.28

कच्चिन्न तद्धेमसमानवर्णं
तस्याननं पद्मसमानगन्धि।
मया विना शुष्यति शोकदीनं
जलक्षये पद्ममिवातपेन ॥ ५.३६.२८ ॥

பொன்னிறமும் தாமரை மணமும் கொண்ட அவரது முகம், என் பிரிவால் துயரத்தில் வாடி, நீர் குறைந்தபோது வெயிலால் தாமரை வாடுவதுபோல் வாடுகிறதோ?

5.36.29

धर्मापदेशात् त्यजतः स्वराज्यं
मां चाप्यरण्यं नयतः पदातेः।
नासीद् यथा यस्य न भीर्न शोकः
कच्चित् स धैर्यं हृदये करोति ॥ ५.३६.२९ ॥

தர்மத்தின் பெயரால் தம் நாட்டைத் துறந்து, என்னையும் நடந்தே காட்டிற்கு அழைத்துச் சென்றபோது, எவரிடம் பயமும் துயரும் இருக்கவில்லையோ, அவர் இப்போதும் மனதில் தைரியத்தை வைத்திருக்கிறாரா?

5.36.30

न चास्य माता न पिता न चान्यः
स्नेहाद् विशिष्टोऽस्ति मया समो वा।
तावद्ध्यहं दूत जिजीविषेयं
यावत् प्रवृत्तिं शृणुयां प्रियस्य ॥ ५.३६.३० ॥

அவருக்கு அன்பில் என்னைவிட மேலானவரோ, எனக்கு நிகரானவரோ, தாயும் தந்தையும் பிறரும் இல்லை. தூதனே! என் அன்பருடைய செய்தியைக் கேட்கும் வரை நான் உயிர் வாழ விரும்புகிறேன்.

5.36.31

इतीव देवी वचनं महार्थं
तं वानरेन्द्रं मधुरार्थमुक्त्वा।
श्रोतुं पुनस्तस्य वचोऽभिरामं
रामार्थयुक्तं विरराम रामा ॥ ५.३६.३१ ॥

இவ்வாறு தேவி சீதை அந்த வானரத் தலைவனிடம் பெரும் பொருளுடைய இனிய சொற்களைச் சொல்லி, அவனுடைய இனிய, ராமனின் காரியம் சார்ந்த சொற்களை மீண்டும் கேட்க விரும்பி அமைதியானாள்.

5.36.32

सीताया वचनं श्रुत्वा मारुतिर्भीमविक्रमः।
शिरस्यञ्जलिमाधाय वाक्यमुत्तरमब्रवीत् ॥ ५.३६.३२ ॥

சீதையின் சொற்களைக் கேட்ட பயங்கர வீரனான மாருதி, தலையில் கைகூப்பி பதிலாக இந்தச் சொற்களைச் சொன்னான்.

5.36.33

न त्वामिहस्थां जानीते रामः कमललोचनः।
तेन त्वां नानयत्याशु शचीमिव पुरंदरः ॥ ५.३६.३३ ॥

தாமரைக் கண்ணன் ராமன் நீ இங்கே இருப்பதை அறியவில்லை; அதனால் புரந்தரன் சசியை விரைவில் அழைத்து வருவது போல, அவன் உன்னை விரைவில் அழைத்துச் செல்லவில்லை.

5.36.34

श्रुत्वैव च वचो मह्यं क्षिप्रमेष्यति राघवः।
चमूं प्रकर्षन् महतीं हर्यृक्षगणसंयुताम् ॥ ५.३६.३४ ॥

என் சொற்களைக் கேட்ட உடனே ராகவன் குரங்குகளும் கரடிகளும் கொண்ட பெரும் படையை நடத்தி விரைவில் வருவான்.

5.36.35

विष्टम्भयित्वा बाणौघैरक्षोभ्यं वरुणालयम्।
करिष्यति पुरीं लङ्कां काकुत्स्थः शान्तराक्षसाम् ॥ ५.३६.३५ ॥

காகுத்ஸ்தன் ராமன் அம்புத் தொடர்களால் அசையாத வருணாலயத்தை (கடலை) தடுத்து, லங்கை நகரை அரக்கர்கள் அடங்கிய நகரமாக்குவான்.

5.36.36

तत्र यद्यन्तरा मृत्युर्यदि देवा महासुराः।
स्थास्यन्ति पथि रामस्य स तानपि वधिष्यति ॥ ५.३६.३६ ॥

அங்கே இடையில் மரணம் வந்தாலும், தேவர்களோ பெரிய அசுரர்களோ ராமனின் வழியில் நின்றாலும், அவன் அவர்களையும் வதைப்பான்.

5.36.37

तवादर्शनजेनार्ये शोकेन परिपूरितः।
न शर्म लभते रामः सिंहार्दित इव द्विपः ॥ ५.३६.३७ ॥

ஆரியே, உங்களைக் காணாததால் பிறந்த துயரால் முழுவதும் நிறைந்த ராமர், சிங்கத்தால் துன்புறுத்தப்பட்ட யானையைப் போல் அமைதி பெறவில்லை.

5.36.38

मन्दरेण च ते देवि शपे मूलफलेन च।
मलयेन च विन्ध्येन मेरुणा दर्दुरेण च ॥ ५.३६.३८ ॥

தேவியே, மந்தரத்தின் மீதும், வேர்களும் கனிகளும் மீதும், மலயத்தின் மீதும், விந்தியத்தின் மீதும், மேருவின் மீதும், தர்துரத்தின் மீதும் ஆணையிடுகிறேன்.

5.36.39

यथा सुनयनं वल्गु बिम्बोष्ठं चारुकुण्डलम्।
मुखं द्रक्ष्यसि रामस्य पूर्णचन्द्रमिवोदितम् ॥ ५.३६.३९ ॥

அழகிய கண்களும், கனிந்த பிம்ப பழம் போன்ற இதழ்களும், அழகிய குண்டலங்களும் கொண்ட, உதித்த முழு நிலவைப் போன்ற ராமரின் முகத்தை நீ காண்பாய்.

5.36.40

क्षिप्रं द्रक्ष्यसि वैदेहि रामं प्रस्रवणे गिरौ।
शतक्रतुमिवासीनं नागपृष्ठस्य मूर्धनि ॥ ५.३६.४० ॥

வைதேஹியே, விரைவில் பிரஸ்ரவண மலையில் ராமரைக் காண்பாய் — யானையின் முதுகின் உச்சியில் அமர்ந்திருக்கும் இந்திரனைப் போல்.

5.36.41

न मांसं राघवो भुङ्क्ते न चैव मधु सेवते।
वन्यं सुविहितं नित्यं भक्तमश्नाति पञ्चमम् ॥ ५.३६.४१ ॥

ராகவர் இறைச்சி உண்பதில்லை, தேனையும் உட்கொள்வதில்லை. காட்டில் விளைந்த, நன்கு சமைக்கப்பட்ட உணவை எப்போதும் ஐந்தாவது வேளையில் உண்கிறார்.

5.36.42

नैव दंशान् न मशकान् न कीटान् न सरीसृपान्।
राघवोऽपनयेद् गात्रात् त्वद्गतेनान्तरात्मना ॥ ५.३६.४२ ॥

ராகவர் உடலிலிருந்து கொசுக்களையோ, பூச்சிகளையோ, ஊர்வனவற்றையோ விரட்டுவதில்லை; அவருடைய உள்ளம் உன்னிடமே லயித்திருக்கிறது.

5.36.43

नित्यं ध्यानपरो रामो नित्यं शोकपरायणः।
नान्यच्चिन्तयते किंचित् स तु कामवशं गतः ॥ ५.३६.४३ ॥

ராமர் எப்போதும் தியானத்தில் ஈடுபட்டவராகவும், எப்போதும் துயரில் மூழ்கியவராகவும் இருக்கிறார். வேறு எதையும் அவர் நினைப்பதில்லை; அவர் காமத்தின் வசப்பட்டுவிட்டார்.

5.36.44

अनिद्रः सततं रामः सुप्तोऽपि च नरोत्तमः।
सीतेति मधुरां वाणीं व्याहरन् प्रतिबुध्यते ॥ ५.३६.४४ ॥

ராமர் இடைவிடாமல் உறக்கமின்றி இருக்கிறார்; மனிதருள் சிறந்தவரான ராமர் உறங்கும்போதும் 'சீதா' என்ற இனிய சொல்லை உச்சரித்தபடி விழித்தெழுகிறார்.

5.36.45

दृष्ट्वा फलं वा पुष्पं वा यच्चान्यत् स्त्रीमनोहरम्।
बहुशो हा प्रियेत्येवं श्वसंस्त्वामभिभाषते ॥ ५.३६.४५ ॥

பழத்தையோ மலரையோ அல்லது பெண்களின் மனதைக் கவரும் வேறு ஏதேனும் பொருளையோ கண்டு, பலமுறை 'ஐயோ, அன்பே!' என்று பெருமூச்சுவிட்டபடி அவர் உன்னிடம் பேசுகிறார்.

5.36.46

स देवि नित्यं परितप्यमान-
स्त्वामेव सीतेत्यभिभाषमाणः।
धृतव्रतो राजसुतो महात्मा
तवैव लाभाय कृतप्रयत्नः ॥ ५.३६.४६ ॥

தேவி, அவர் எப்போதும் வருந்தியபடி, 'சீதா' என்று உன்னையே அழைத்துப் பேசுகிறார். உறுதியான விரதம் கொண்ட அந்த மகாத்மாவான அரசகுமாரன் உன்னையே அடையும் பொருட்டு முயன்று கொண்டிருக்கிறார்.

5.36.47

सा रामसंकीर्तनवीतशोका
रामस्य शोकेन समानशोका।
शरन्मुखेनाम्बुदशेषचन्द्रा
निशेव वैदेहसुता बभूव ॥ ५.३६.४७ ॥

ராமனின் புகழைக் கேட்டு துயர் நீங்கியவளும், ராமனின் துயரில் பங்குகொண்டவளுமான அந்த வைதேகி மகள், சரத்காலத்தின் தொடக்கத்தில் மேகங்களிடையே எஞ்சிய சந்திரனுடன் கூடிய இரவைப் போல் ஆனாள்.