Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 5.36
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.36.1
भूय एव महातेजा हनूमान् पवनात्मजः।
अब्रवीत् प्रश्रितं वाक्यं सीताप्रत्ययकारणात् ॥ ५.३६.१ ॥
Mais uma vez, Hanumān, de grande esplendor, filho do Vento, falou palavras humildes para que Sītā confiasse nele.
5.36.2
वानरोऽहं महाभागे दूतो रामस्य धीमतः।
रामनामाङ्कितं चेदं पश्य देव्यङ्गुलीयकम् ॥ ५.३६.२ ॥
Ó dama de grande fortuna, sou um macaco, mensageiro do sábio Rāma. Rainha, olha este anel marcado com o nome de Rāma.
5.36.3
प्रत्ययार्थं तवानीतं तेन दत्तं महात्मना।
समाश्वसिहि भद्रं ते क्षीणदुःखफला ह्यसि ॥ ५.३६.३ ॥
Isto foi trazido como penhor de confiança, dado pelo magnânimo Rāma. Que a boa fortuna seja tua; consola-te, pois o fruto da tua dor se esgotou.
5.36.4
गृहीत्वा प्रेक्षमाणा सा भर्तुः करविभूषितम्।
भर्तारमिव सम्प्राप्तं जानकी मुदिताभवत् ॥ ५.३६.४ ॥
Ao pegar e contemplar o anel que adornara a mão de seu esposo, Jānakī encheu-se de alegria, como se o próprio esposo tivesse chegado.
5.36.5
चारु तद् वदनं तस्यास्ताम्रशुक्लायतेक्षणम्।
बभूव हर्षोदग्रं च राहुमुक्त इवोडुराट् ॥ ५.३६.५ ॥
Seu belo rosto, com os olhos amplos avermelhados e brancos, resplandeceu de alegria, como a lua libertada de Rāhu.
5.36.6
ततः सा ह्रीमती बाला भर्तुः संदेशहर्षिता।
परितुष्टा प्रियं कृत्वा प्रशशंस महाकपिम् ॥ ५.३६.६ ॥
Então a jovem modesta, alegrada pela mensagem de seu esposo e plenamente satisfeita, louvou o grande macaco que fizera aquele favor.
5.36.7
विक्रान्तस्त्वं समर्थस्त्वं प्राज्ञस्त्वं वानरोत्तम।
येनेदं राक्षसपदं त्वयैकेन प्रधर्षितम् ॥ ५.३६.७ ॥
Tu és valente, capaz e sábio, o melhor dos macacos; sozinho, devastaste esta morada dos rākṣasas.
5.36.8
शतयोजनविस्तीर्णः सागरो मकरालयः।
विक्रमश्लाघनीयेन क्रमता गोष्पदीकृतः ॥ ५.३६.८ ॥
O oceano, com cem yojanas de largura e morada dos makaras, foi reduzido ao tamanho de uma pegada de casco de vaca por teu salto, digno de louvor pela bravura.
5.36.9
नहि त्वां प्राकृतं मन्ये वानरं वानरर्षभ।
यस्य ते नास्ति संत्रासो रावणादपि सम्भ्रमः ॥ ५.३६.९ ॥
Touro entre os macacos, não te considero um macaco comum, pois não sentes medo nem perturbação diante de Rāvaṇa.
5.36.10
अर्हसे च कपिश्रेष्ठ मया समभिभाषितुम्।
यद्यसि प्रेषितस्तेन रामेण विदितात्मना ॥ ५.३६.१० ॥
E, o melhor dos macacos, mereces falar comigo, se foste enviado por Rāma, aquele que se conhece a si mesmo.
5.36.11
प्रेषयिष्यति दुर्धर्षो रामो नह्यपरीक्षितम्।
पराक्रममविज्ञाय मत्सकाशं विशेषतः ॥ ५.३६.११ ॥
O invencível Rāma não enviaria ninguém a mim, sobretudo sem antes provar e conhecer o seu valor.
5.36.12
दिष्ट्या च कुशली रामो धर्मात्मा सत्यसंगरः।
लक्ष्मणश्च महातेजाः सुमित्रानन्दवर्धनः ॥ ५.३६.१२ ॥
Felizmente, Rāma, justo de alma e fiel à sua palavra, está bem; e Lakṣmaṇa, de grande esplendor, aquele que aumenta a alegria de Sumitrā, também está bem.
5.36.13
कुशली यदि काकुत्स्थः किं न सागरमेखलाम्।
महीं दहति कोपेन युगान्ताग्निरिवोत्थितः ॥ ५.३६.१३ ॥
Se Kākutstha está bem, por que não incendeia a terra cingida pelo oceano, como o fogo do fim da era erguido em cólera?
5.36.14
अथवा शक्तिमन्तौ तौ सुराणामपि निग्रहे।
ममैव तु न दुःखानामस्ति मन्ये विपर्ययः ॥ ५.३६.१४ ॥
Ou então, aqueles dois poderosos são capazes de subjugar até os deuses; mas penso que não há reversão das minhas dores.
5.36.15
कच्चिन्न व्यथते रामः कच्चिन्न परितप्यते।
उत्तराणि च कार्याणि कुरुते पुरुषोत्तमः ॥ ५.३६.१५ ॥
Rāma não está aflito? Não está atormentado? Aquele melhor dos homens realiza grandes empreendimentos?
5.36.16
कच्चिन्न दीनः सम्भ्रान्तः कार्येषु च न मुह्यति।
कच्चित् पुरुषकार्याणि कुरुते नृपतेः सुतः ॥ ५.३६.१६ ॥
Aquele príncipe não está abatido e confuso? Não se perde em suas tarefas? O filho do rei realiza feitos dignos de um homem?
5.36.17
द्विविधं त्रिविधोपायमुपायमपि सेवते।
विजिगीषुः सुहृत् कच्चिन्मित्रेषु च परंतपः ॥ ५.३६.१७ ॥
Ó queimador de inimigos, o amigo que deseja a vitória emprega os meios duplos e triplos? É ele um verdadeiro bem-querente entre os aliados?
5.36.18
कच्चिन्मित्राणि लभतेऽमित्रैश्चाप्यभिगम्यते।
कच्चित् कल्याणमित्रश्च मित्रैश्चापि पुरस्कृतः ॥ ५.३६.१८ ॥
Ele obtém amigos? Até os inimigos se aproximam dele? É um amigo benevolente, honrado por seus amigos?
5.36.19
कच्चिदाशास्ति देवानां प्रसादं पार्थिवात्मजः।
कच्चित् पुरुषकारं च दैवं च प्रतिपद्यते ॥ ५.३६.१९ ॥
O filho do rei ainda espera o favor dos deuses? Ele confia tanto no esforço humano quanto no destino?
5.36.20
कच्चिन्न विगतस्नेहो विवासान्मयि राघवः।
कच्चिन्मां व्यसनादस्मान्मोक्षयिष्यति राघवः ॥ ५.३६.२० ॥
O afeto de Rāghava por mim não se desvaneceu com o exílio? Rāghava me libertará desta desgraça?
5.36.21
सुखानामुचितो नित्यमसुखानामनूचितः।
दुःखमुत्तरमासाद्य कच्चिद् रामो न सीदति ॥ ५.३६.२१ ॥
Rāma, sempre habituado aos prazeres e alheio às provações, não desfalece diante desta dor maior?
5.36.22
कौसल्यायास्तथा कच्चित् सुमित्रायास्तथैव च।
अभीक्ष्णं श्रूयते कच्चित् कुशलं भरतस्य च ॥ ५.३६.२२ ॥
Ouvem-se constantemente notícias do bem-estar de Kausalyā e de Sumitrā? E também do bem-estar de Bharata?
5.36.23
मन्निमित्तेन मानार्हः कच्चिच्छोकेन राघवः।
कच्चिन्नान्यमना रामः कच्चिन्मां तारयिष्यति ॥ ५.३६.२३ ॥
Por minha causa, o digno Rāghava está aflito de tristeza? A mente de Rāma não se desviou para outro lugar? Rāma me salvará?
5.36.24
कच्चिदक्षौहिणीं भीमां भरतो भ्रातृवत्सलः।
ध्वजिनीं मन्त्रिभिर्गुप्तां प्रेषयिष्यति मत्कृते ॥ ५.३६.२४ ॥
Bharata, devotado ao irmão, enviará por minha causa um temível exército akṣauhiṇī, com estandartes e protegido por seus ministros?
5.36.25
वानराधिपतिः श्रीमान् सुग्रीवः कच्चिदेष्यति।
मत्कृते हरिभिर्वीरैर्वृतो दन्तनखायुधैः ॥ ५.३६.२५ ॥
Virá por mim o glorioso senhor dos macacos, Sugrīva, cercado de macacos heroicos cujas armas são dentes e unhas?
5.36.26
कच्चिच्च लक्ष्मणः शूरः सुमित्रानन्दवर्धनः।
अस्त्रविच्छरजालेन राक्षसान् विधमिष्यति ॥ ५.३६.२६ ॥
E destruirá o valente Lakṣmaṇa, alegria de Sumitrā, perito em armas, os rākṣasas com uma rede de flechas?
5.36.27
रौद्रेण कच्चिदस्त्रेण रामेण निहतं रणे।
द्रक्ष्याम्यल्पेन कालेन रावणं ससुहृज्जनम् ॥ ५.३६.२७ ॥
Verei eu, em pouco tempo, Rāvaṇa abatido em batalha pela arma feroz de Rāma, junto com seus companheiros?
5.36.28
कच्चिन्न तद्धेमसमानवर्णं
तस्याननं पद्मसमानगन्धि।
मया विना शुष्यति शोकदीनं
जलक्षये पद्ममिवातपेन ॥ ५.३६.२८ ॥
Não murcha seu rosto, da cor do ouro e perfumado como lótus, sem mim, abatido de tristeza, como o lótus murcha ao sol quando falta a água?
5.36.29
धर्मापदेशात् त्यजतः स्वराज्यं
मां चाप्यरण्यं नयतः पदातेः।
नासीद् यथा यस्य न भीर्न शोकः
कच्चित् स धैर्यं हृदये करोति ॥ ५.३६.२९ ॥
Ele, que abandonou seu reino sob pretexto do dharma e me levou a pé à floresta, sem medo nem tristeza, ainda mantém firmeza no coração?
5.36.30
न चास्य माता न पिता न चान्यः
स्नेहाद् विशिष्टोऽस्ति मया समो वा।
तावद्ध्यहं दूत जिजीविषेयं
यावत् प्रवृत्तिं शृणुयां प्रियस्य ॥ ५.३६.३० ॥
Nem mãe, nem pai, nem ninguém mais lhe é mais querido em afeição do que eu, ou igual a mim. Ó mensageiro, desejo viver apenas enquanto puder ouvir notícias do meu amado.
5.36.31
इतीव देवी वचनं महार्थं
तं वानरेन्द्रं मधुरार्थमुक्त्वा।
श्रोतुं पुनस्तस्य वचोऽभिरामं
रामार्थयुक्तं विरराम रामा ॥ ५.३६.३१ ॥
Assim, a deusa Sītā, tendo dito palavras significativas e doces ao senhor dos macacos, calou-se, desejando ouvir novamente suas palavras agradáveis, ligadas ao propósito de Rāma.
5.36.32
सीताया वचनं श्रुत्वा मारुतिर्भीमविक्रमः।
शिरस्यञ्जलिमाधाय वाक्यमुत्तरमब्रवीत् ॥ ५.३६.३२ ॥
Tendo ouvido as palavras de Sītā, Hanumān, filho de Māruta, de valor terrível, pôs as mãos juntas sobre a cabeça e respondeu com estas palavras.
5.36.33
न त्वामिहस्थां जानीते रामः कमललोचनः।
तेन त्वां नानयत्याशु शचीमिव पुरंदरः ॥ ५.३६.३३ ॥
Rāma, de olhos de lótus, não sabe que você está aqui; por isso não a traz depressa, como Puraṃdara trouxe depressa Śacī.
5.36.34
श्रुत्वैव च वचो मह्यं क्षिप्रमेष्यति राघवः।
चमूं प्रकर्षन् महतीं हर्यृक्षगणसंयुताम् ॥ ५.३६.३४ ॥
Ao ouvir minhas palavras, o Rāghava virá depressa, conduzindo um grande exército unido às hostes de macacos e ursos.
5.36.35
विष्टम्भयित्वा बाणौघैरक्षोभ्यं वरुणालयम्।
करिष्यति पुरीं लङ्कां काकुत्स्थः शान्तराक्षसाम् ॥ ५.३६.३५ ॥
Kākutstha, com torrentes de flechas, deterá a inabalável morada de Varuṇa e tornará a cidade de Laṅkā livre de seus demônios.
5.36.36
तत्र यद्यन्तरा मृत्युर्यदि देवा महासुराः।
स्थास्यन्ति पथि रामस्य स तानपि वधिष्यति ॥ ५.३६.३६ ॥
Se a morte surgir pelo caminho, ou se deuses ou grandes asuras se colocarem no caminho de Rāma, ele os matará também.
5.36.37
तवादर्शनजेनार्ये शोकेन परिपूरितः।
न शर्म लभते रामः सिंहार्दित इव द्विपः ॥ ५.३६.३७ ॥
Ó nobre senhora, completamente tomado pela dor nascida de não te ver, Rāma não encontra paz, como um elefante atormentado por um leão.
5.36.38
मन्दरेण च ते देवि शपे मूलफलेन च।
मलयेन च विन्ध्येन मेरुणा दर्दुरेण च ॥ ५.३६.३८ ॥
Ó deusa, juro-te pelo Mandara, pelas raízes e frutos, pelo Malaya, pelo Vindhya, pelo Meru e pelo Dardura.
5.36.39
यथा सुनयनं वल्गु बिम्बोष्ठं चारुकुण्डलम्।
मुखं द्रक्ष्यसि रामस्य पूर्णचन्द्रमिवोदितम् ॥ ५.३६.३९ ॥
Verás o rosto de Rāma, de belos olhos, gracioso, com lábios como o fruto bimba e lindos brincos, como a lua cheia que nasceu.
5.36.40
क्षिप्रं द्रक्ष्यसि वैदेहि रामं प्रस्रवणे गिरौ।
शतक्रतुमिवासीनं नागपृष्ठस्य मूर्धनि ॥ ५.३६.४० ॥
Ó Vaidehī, em breve verás Rāma na montanha Prasravaṇa, sentado como Indra no topo do dorso de um elefante.
5.36.41
न मांसं राघवो भुङ्क्ते न चैव मधु सेवते।
वन्यं सुविहितं नित्यं भक्तमश्नाति पञ्चमम् ॥ ५.३६.४१ ॥
Rāghava não come carne nem consome mel. Sempre come alimento da floresta, bem preparado, na quinta refeição do dia.
5.36.42
नैव दंशान् न मशकान् न कीटान् न सरीसृपान्।
राघवोऽपनयेद् गात्रात् त्वद्गतेनान्तरात्मना ॥ ५.३६.४२ ॥
Rāghava não afasta do corpo nem os moscardos, mosquitos, insetos ou répteis, pois seu ser interior está voltado para ti.
5.36.43
नित्यं ध्यानपरो रामो नित्यं शोकपरायणः।
नान्यच्चिन्तयते किंचित् स तु कामवशं गतः ॥ ५.३६.४३ ॥
Rāma está sempre absorto na meditação e sempre entregue à tristeza. Não pensa em mais nada; caiu sob o poder do desejo.
5.36.44
अनिद्रः सततं रामः सुप्तोऽपि च नरोत्तमः।
सीतेति मधुरां वाणीं व्याहरन् प्रतिबुध्यते ॥ ५.३६.४४ ॥
Rāma está sempre insone; mesmo quando dorme, o melhor dos homens acorda pronunciando a doce palavra "Sītā".
5.36.45
दृष्ट्वा फलं वा पुष्पं वा यच्चान्यत् स्त्रीमनोहरम्।
बहुशो हा प्रियेत्येवं श्वसंस्त्वामभिभाषते ॥ ५.३६.४५ ॥
Ao ver uma fruta ou uma flor, ou qualquer outra coisa que encante o coração de uma mulher, ele suspira repetidas vezes, "Ai, amada!", e fala contigo.
5.36.46
स देवि नित्यं परितप्यमान-
स्त्वामेव सीतेत्यभिभाषमाणः।
धृतव्रतो राजसुतो महात्मा
तवैव लाभाय कृतप्रयत्नः ॥ ५.३६.४६ ॥
Ó deusa, sempre atormentado, ele fala apenas contigo, chamando-te "Sītā". Aquele príncipe magnânimo, firme em seu voto, empenha-se somente em conquistar-te.
5.36.47
सा रामसंकीर्तनवीतशोका
रामस्य शोकेन समानशोका।
शरन्मुखेनाम्बुदशेषचन्द्रा
निशेव वैदेहसुता बभूव ॥ ५.३६.४७ ॥
Libertada da dor ao recordar Rāma, e partilhando a mesma tristeza, a filha de Videha tornou-se como uma noite no início do outono, com a lua que restou entre as nuvens.