Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 5.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.41.1
स च वाग्भिः प्रशस्ताभिर्गमिष्यन् पूजितस्तया।
तस्माद् देशादपाक्रम्य चिन्तयामास वानरः ॥ ५.४१.१ ॥
Von Sītās edlen Worten geehrt, wandte sich der Affe, im Begriff aufzubrechen, von jenem Ort ab und begann nachzudenken.
5.41.2
अल्पशेषमिदं कार्यं दृष्टेयमसितेक्षणा।
त्रीनुपायानतिक्रम्य चतुर्थ इह दृश्यते ॥ ५.४१.२ ॥
Wenig bleibt von dieser Aufgabe, denn ich habe diese dunkeläugige Frau gesehen. Über die drei Mittel hinaus zeigt sich hier ein viertes.
5.41.3
न साम रक्षःसु गुणाय कल्पते
न दानमर्थोपचितेषु युज्यते।
न भेदसाध्या बलदर्पिता जनाः
पराक्रमस्त्वेष ममेह रोचते ॥ ५.४१.३ ॥
Versöhnung nützt bei den Rākṣasas nichts; Geschenke passen nicht zu den Reichen; Menschen, die stolz auf ihre Stärke sind, gewinnt man nicht durch Spaltung. Hier gefällt mir nur die Tapferkeit.
5.41.4
न चास्य कार्यस्य पराक्रमादृते
विनिश्चयः कश्चिदिहोपपद्यते।
हतप्रवीराश्च रणे तु राक्षसाः
कथंचिदीयुर्यदिहाद्य मार्दवम् ॥ ५.४१.४ ॥
Ohne Tapferkeit kann hier keine Entscheidung in dieser Sache zustande kommen. Wenn die Rākṣasas, ihre Helden im Kampf erschlagen, irgendwie heute zur Milde gelangten...
5.41.5
कार्ये कर्मणि निर्वृत्ते यो बहून्यपि साधयेत्।
पूर्वकार्याविरोधेन स कार्यं कर्तुमर्हति ॥ ५.४१.५ ॥
Ist eine Aufgabe vollendet, so ist derjenige geeignet, sie zu tun, der auch viele weitere erfüllen kann, ohne der früheren Aufgabe zu widersprechen.
5.41.6
न ह्येकः साधको हेतुः स्वल्पस्यापीह कर्मणः।
यो ह्यर्थं बहुधा वेद स समर्थोऽर्थसाधने ॥ ५.४१.६ ॥
Hier gelingt selbst eine kleine Aufgabe nicht durch nur eine einzige Ursache. Wer das Ziel auf vielerlei Weise kennt, ist fähig, es zu erreichen.
5.41.7
इहैव तावत्कृतनिश्चयो ह्यहं
व्रजेयमद्य प्लवगेश्वरालयम्।
परात्मसम्मर्दविशेषतत्त्ववित्
ततः कृतं स्यान्मम भर्तृशासनम् ॥ ५.४१.७ ॥
Hier habe ich mich entschlossen: Heute werde ich zur Wohnstatt des Affenherrschers gehen, denn ich kenne die besondere Wahrheit des Zusammenstoßes zwischen Feind und sich selbst; dann wird der Befehl meines Herrn erfüllt sein.
5.41.8
कथं नु खल्वद्य भवेत् सुखागतं
प्रसह्य युद्धं मम राक्षसैः सह।
तथैव खल्वात्मबलं च सारवत्
समानयेन्मां च रणे दशाननः ॥ ५.४१.८ ॥
Wie könnte nun heute ein gewaltsamer Kampf mit den Rākṣasas leicht zustande kommen? Und ebenso, würde der Zehnköpfige mich mit seiner gewichtigen Macht in den Kampf bringen?
5.41.9
ततः समासाद्य रणे दशाननं
समन्त्रिवर्गं सबलं सयायिनम्।
हृदि स्थितं तस्य मतं बलं च
सुखेन मत्वाहमितः पुनर्व्रजे ॥ ५.४१.९ ॥
Wenn ich dann im Kampf den Zehnköpfigen mit seinem Ministerrat, seinem Heer und seinem Gefolge erreicht und seine im Herzen liegende Absicht und Stärke leicht erkannt habe, werde ich von hier aus wieder zurückkehren.
5.41.10
इदमस्य नृशंसस्य नन्दनोपममुत्तमम्।
वनं नेत्रमनःकान्तं नानाद्रुमलतायुतम् ॥ ५.४१.१० ॥
Dieser vorzügliche Hain dieses Grausamen, dem Nandana-Garten gleich, den Augen und dem Herzen lieblich, ist voll von vielerlei Bäumen und Ranken.
5.41.11
इदं विध्वंसयिष्यामि शुष्कं वनमिवानलः।
अस्मिन् भग्ने ततः कोपं करिष्यति स रावणः ॥ ५.४१.११ ॥
Diesen Hain werde ich vernichten wie das Feuer einen trockenen Wald; wenn er zerstört ist, wird Rāvaṇa vor Zorn entbrennen.
5.41.12
ततो महत्साश्वमहारथद्विपं
बलं समानेष्यति राक्षसाधिपः।
त्रिशूलकालायसपट्टिशायुधं
ततो महद्युद्धमिदं भविष्यति ॥ ५.४१.१२ ॥
Dann wird der Herr der Rākṣasas ein gewaltiges Heer mit Pferden, großen Streitwagen und Elefanten herbeiführen, bewaffnet mit Dreizacken, tödlichem Eisen und Paṭṭiśa; dann wird dies eine große Schlacht sein.
5.41.13
अहं च तैः संयति चण्डविक्रमैः
समेत्य रक्षोभिरभङ्गविक्रमः।
निहत्य तद् रावणचोदितं बलं
सुखं गमिष्यामि हरीश्वरालयम् ॥ ५.४१.१३ ॥
Ich aber werde mich im Kampf mit jenen wild tapferen Rākṣasas messen, meine unbeugsame Tapferkeit bewahren, das von Rāvaṇa gesandte Heer vernichten und dann mühelos zur Wohnstätte des Affenherrschers zurückkehren.
5.41.14
ततो मारुतवत् क्रुद्धो मारुतिर्भीमविक्रमः।
ऊरुवेगेन महता द्रुमान् क्षेप्तुमथारभत् ॥ ५.४१.१४ ॥
Da begann Hanumān, der Sohn des Windes, zornig wie der Wind und von schrecklicher Tapferkeit, mit der gewaltigen Kraft seiner Schenkel Bäume zu entwurzeln und zu schleudern.
5.41.15
ततस्तद्धनुमान् वीरो बभञ्ज प्रमदावनम्।
मत्तद्विजसमाघुष्टं नानाद्रुमलतायुतम् ॥ ५.४१.१५ ॥
Da zerstörte jener Held Hanumān den Lusthain, der vom Gesang berauschter Vögel widerhallte und voller mannigfaltiger Bäume und Ranken war.
5.41.16
तद्वनं मथितैर्वृक्षैर्भिन्नैश्च सलिलाशयैः।
चूर्णितैः पर्वताग्रैश्च बभूवाप्रियदर्शनम् ॥ ५.४१.१६ ॥
Jener Hain, zermalmt von entwurzelten Bäumen, zerbrochenen Teichen und zermahlenen Bergspitzen, wurde unschön anzusehen.
5.41.17
नानाशकुन्तविरुतैः प्रभिन्नसलिलाशयैः।
ताम्रैः किसलयैः क्लान्तैः क्लान्तद्रुमलतायुतैः ॥ ५.४१.१७ ॥
Jener Hain war erfüllt von den Rufen vieler Vögel, mit aufgebrochenen Teichen, rötlichen jungen Trieben und verwelkten Bäumen und Ranken.
5.41.18
न बभौ तद् वनं तत्र दावानलहतं यथा।
व्याकुलावरणा रेजुर्विह्वला इव ता लताः ॥ ५.४१.१८ ॥
Jener Hain leuchtete nicht, wie ein vom Waldbrand getroffener Wald es nicht täte; und jene Ranken mit ihren verwirrten Hüllen schienen verstört.
5.41.19
लतागृहैश्चित्रगृहैश्च सादितै-
र्व्यालैर्मृगैरार्तरवैश्च पक्षिभिः।
शिलागृहैरुन्मथितैस्तथा गृहैः
प्रणष्टरूपं तदभून्महद् वनम् ॥ ५.४१.१९ ॥
Die Laubhütten und bemalten Pavillons wurden zerschlagen, Schlangen, Hirsche und Vögel schrien vor Qual, die Steinhäuser und anderen Gebäude wurden umgestürzt, und jener große Wald verlor seine Gestalt.
5.41.20
सा विह्वलाशोकलताप्रताना
वनस्थली शोकलताप्रताना।
जाता दशास्यप्रमदावनस्य
कपेर्बलाद्धि प्रमदावनस्य ॥ ५.४१.२० ॥
Jener Waldboden mit seinen aufgewühlten Laubdächern von Aśoka-Ranken wurde durch die Kraft des Affen zu einem Ort voller Laubdächer aus Kummer-Ranken im Lustgarten Rāvaṇas.
5.41.21
ततः स कृत्वा जगतीपतेर्महान्
महद् व्यलीकं मनसो महात्मनः।
युयुत्सुरेको बहुभिर्महाबलैः
श्रिया ज्वलंस्तोरणमाश्रितः कपिः ॥ ५.४१.२१ ॥
Da stellte sich jener große Affe, der dem Herrn der Erde großes Unrecht zugefügt hatte, im Verlangen, allein gegen viele mächtige Krieger zu kämpfen, strahlend vor Glanz auf das Torbogen-Tor.