வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 5.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.41.1
स च वाग्भिः प्रशस्ताभिर्गमिष्यन् पूजितस्तया।
तस्माद् देशादपाक्रम्य चिन्तयामास वानरः ॥ ५.४१.१ ॥
சீதையின் உயர்ந்த சொற்களால் மதிக்கப்பட்டு புறப்பட இருந்த அந்த வானரன், அவ்விடத்திலிருந்து விலகிச் சிந்திக்கலானான்.
5.41.2
अल्पशेषमिदं कार्यं दृष्टेयमसितेक्षणा।
त्रीनुपायानतिक्रम्य चतुर्थ इह दृश्यते ॥ ५.४१.२ ॥
இந்தக் காரியம் சிறிதே மீதமுள்ளது; கருநிறக் கண்களுடைய இவளைக் கண்டாயிற்று. மூன்று உபாயங்களையும் கடந்து இங்கு நான்காவது உபாயம் தென்படுகிறது.
5.41.3
न साम रक्षःसु गुणाय कल्पते
न दानमर्थोपचितेषु युज्यते।
न भेदसाध्या बलदर्पिता जनाः
पराक्रमस्त्वेष ममेह रोचते ॥ ५.४१.३ ॥
அரக்கர்களிடம் சாமம் பயன்தராது; செல்வம் நிறைந்தோரிடம் தானம் பொருந்தாது; வலிமைச் செருக்குடையோர் பேதத்தால் வசப்பட மாட்டார்கள். இங்கு எனக்கு இந்த வீரமே விருப்பமாகிறது.
5.41.4
न चास्य कार्यस्य पराक्रमादृते
विनिश्चयः कश्चिदिहोपपद्यते।
हतप्रवीराश्च रणे तु राक्षसाः
कथंचिदीयुर्यदिहाद्य मार्दवम् ॥ ५.४१.४ ॥
இந்தக் காரியத்தில் வீரத்தைத் தவிர வேறு எந்த உறுதியும் இங்கு ஏற்படாது. போரில் வீரர்கள் மடிந்தால், அரக்கர்கள் ஏதோ ஒரு வகையில் இங்கு மென்மையை அடைந்தால்...
5.41.5
कार्ये कर्मणि निर्वृत्ते यो बहून्यपि साधयेत्।
पूर्वकार्याविरोधेन स कार्यं कर्तुमर्हति ॥ ५.४१.५ ॥
ஒரு காரியம் நிறைவேறிய பின், முந்தைய காரியத்திற்கு முரணின்றி பல காரியங்களையும் சாதிக்கக்கூடியவனே அக்காரியத்தைச் செய்யத் தகுந்தவன்.
5.41.6
न ह्येकः साधको हेतुः स्वल्पस्यापीह कर्मणः।
यो ह्यर्थं बहुधा वेद स समर्थोऽर्थसाधने ॥ ५.४१.६ ॥
இங்கு சிறிய காரியத்துக்கும்கூட ஒரே ஒரு சாதனம் போதாது. பொருளை பல வகையில் அறிந்தவனே அதைச் சாதிக்க வல்லவன்.
5.41.7
इहैव तावत्कृतनिश्चयो ह्यहं
व्रजेयमद्य प्लवगेश्वरालयम्।
परात्मसम्मर्दविशेषतत्त्ववित्
ततः कृतं स्यान्मम भर्तृशासनम् ॥ ५.४१.७ ॥
இங்கேயே நான் உறுதியாக முடிவு செய்தேன்; இன்றே குரங்கரசனின் இருப்பிடத்திற்குச் செல்வேன். பகைவருடனும் என்னுடனும் மோதலின் விசேஷ உண்மையை நான் அறிவேன்; அப்போது என் தலைவரின் கட்டளை நிறைவேறும்.
5.41.8
कथं नु खल्वद्य भवेत् सुखागतं
प्रसह्य युद्धं मम राक्षसैः सह।
तथैव खल्वात्मबलं च सारवत्
समानयेन्मां च रणे दशाननः ॥ ५.४१.८ ॥
இன்று அரக்கர்களுடன் நான் வலிந்து போரிடுவது எப்படி எளிதாக நிகழும்? அதேபோல் தசமுகன் போரில் என்னையும் தன் வலிமையான படையையும் அழைத்து வருவானோ?
5.41.9
ततः समासाद्य रणे दशाननं
समन्त्रिवर्गं सबलं सयायिनम्।
हृदि स्थितं तस्य मतं बलं च
सुखेन मत्वाहमितः पुनर्व्रजे ॥ ५.४१.९ ॥
பின்னர் போரில் தசமுகனை அமைச்சர் குழாம், படை, பரிவாரத்துடன் சந்தித்து, அவன் மனதில் உள்ள எண்ணத்தையும் வலிமையையும் எளிதாக அறிந்துகொண்டு, நான் இங்கிருந்து மீண்டும் செல்வேன்.
5.41.10
इदमस्य नृशंसस्य नन्दनोपममुत्तमम्।
वनं नेत्रमनःकान्तं नानाद्रुमलतायुतम् ॥ ५.४१.१० ॥
இந்தக் கொடியவனின் இந்த உயர்ந்த வனம், நந்தனம் போன்றது; கண்களுக்கும் மனதுக்கும் இனிமையானது; பலவகை மரங்களும் கொடிகளும் நிறைந்தது.
5.41.11
इदं विध्वंसयिष्यामि शुष्कं वनमिवानलः।
अस्मिन् भग्ने ततः कोपं करिष्यति स रावणः ॥ ५.४१.११ ॥
இந்தக் வனத்தை உலர்ந்த காட்டைத் தீ அழிப்பதுபோல் நான் அழிப்பேன்; இது சிதைந்ததும் அந்த ராவணன் கோபம் கொள்வான்.
5.41.12
ततो महत्साश्वमहारथद्विपं
बलं समानेष्यति राक्षसाधिपः।
त्रिशूलकालायसपट्टिशायुधं
ततो महद्युद्धमिदं भविष्यति ॥ ५.४१.१२ ॥
அப்போது அரக்கர் தலைவன் குதிரைகளும் பெரும் தேர்களும் யானைகளும் கொண்ட பெரும் படையைக் கொண்டுவருவான்; அதன் ஆயுதங்கள் சூலம், கொடிய இரும்பு, பட்டிசம்; அப்போது இது ஒரு பெரும் போராக இருக்கும்.
5.41.13
अहं च तैः संयति चण्डविक्रमैः
समेत्य रक्षोभिरभङ्गविक्रमः।
निहत्य तद् रावणचोदितं बलं
सुखं गमिष्यामि हरीश्वरालयम् ॥ ५.४१.१३ ॥
நான் அந்தக் கொடும் வலிமைகொண்ட அரக்கர்களுடன் போரில் மோதி, குன்றாத வீரத்துடன், ராவணன் அனுப்பிய அந்தப் படையை அழித்துவிட்டு, வானரத் தலைவனின் இருப்பிடத்திற்கு இன்பமாகச் செல்வேன்.
5.41.14
ततो मारुतवत् क्रुद्धो मारुतिर्भीमविक्रमः।
ऊरुवेगेन महता द्रुमान् क्षेप्तुमथारभत् ॥ ५.४१.१४ ॥
பின்னர் காற்றைப் போல சினந்த, அச்சம் தரும் வீரம் கொண்ட மாருதி, தன் தொடைகளின் பெரிய வேகத்தால் மரங்களைப் பிடுங்கி எறியத் தொடங்கினார்.
5.41.15
ततस्तद्धनुमान् वीरो बभञ्ज प्रमदावनम्।
मत्तद्विजसमाघुष्टं नानाद्रुमलतायुतम् ॥ ५.४१.१५ ॥
பின்னர் அந்த வீரன் ஹனுமான் மதம் கொண்ட பறவைகளின் ஒலியால் முழங்கிய, பல்வேறு மரங்களும் கொடிகளும் நிறைந்த அந்தப் பிரமதாவனத்தை சிதைத்தார்.
5.41.16
तद्वनं मथितैर्वृक्षैर्भिन्नैश्च सलिलाशयैः।
चूर्णितैः पर्वताग्रैश्च बभूवाप्रियदर्शनम् ॥ ५.४१.१६ ॥
அந்தச் சோலை கடைந்தெறியப்பட்ட மரங்களாலும், உடைந்த நீர்நிலைகளாலும், பொடியாக்கப்பட்ட மலைச்சிகரங்களாலும் காண்பதற்கு இனிமையற்றதாயிற்று.
5.41.17
नानाशकुन्तविरुतैः प्रभिन्नसलिलाशयैः।
ताम्रैः किसलयैः क्लान्तैः क्लान्तद्रुमलतायुतैः ॥ ५.४१.१७ ॥
பல பறவைகளின் ஒலியும், உடைந்த நீர்நிலைகளும், சிவந்த தளிர்களும், வாடிய மரங்களும் கொடிகளும் நிறைந்து அந்தச் சோலை இருந்தது.
5.41.18
न बभौ तद् वनं तत्र दावानलहतं यथा।
व्याकुलावरणा रेजुर्विह्वला इव ता लताः ॥ ५.४१.१८ ॥
காட்டுத் தீயால் தாக்கப்பட்டது போல அந்தச் சோலை பொலிவுறவில்லை; அந்தக் கொடிகள் கலங்கிய உறைகளுடன், தவித்தவை போல விளங்கின.
5.41.19
लतागृहैश्चित्रगृहैश्च सादितै-
र्व्यालैर्मृगैरार्तरवैश्च पक्षिभिः।
शिलागृहैरुन्मथितैस्तथा गृहैः
प्रणष्टरूपं तदभून्महद् वनम् ॥ ५.४१.१९ ॥
கொடி-மாளிகைகளும் ஓவிய-மாளிகைகளும் இடிக்கப்பட்டு, பாம்புகளும் மான்களும் பறவைகளும் துயரொலி எழுப்ப, கற்கோயில்களும் பிற மாளிகைகளும் பெயர்க்கப்பட்டு, அந்தப் பெரிய காடு உருக்குலைந்து போனது.
5.41.20
सा विह्वलाशोकलताप्रताना
वनस्थली शोकलताप्रताना।
जाता दशास्यप्रमदावनस्य
कपेर्बलाद्धि प्रमदावनस्य ॥ ५.४१.२० ॥
அசோக-கொடிப் பந்தல்கள் நடுங்கிப் போன அந்த வனத்தரை, ராவணனின் மகிழ்வனத்தின் கொடிப்பந்தல்களாலும் துயரக்கொடிப் பந்தல்களாலும் நிறைந்ததாயிற்று; குரங்கின் வலிமையால் அது உண்மையில் அவ்வாறு ஆனது.
5.41.21
ततः स कृत्वा जगतीपतेर्महान्
महद् व्यलीकं मनसो महात्मनः।
युयुत्सुरेको बहुभिर्महाबलैः
श्रिया ज्वलंस्तोरणमाश्रितः कपिः ॥ ५.४१.२१ ॥
அப்போது அந்த மகா குரங்கு, உலகத் தலைவனின் மனத்திற்கு பெரும் தீங்கு செய்து, பல மகாபலசாலிகளுடன் தனியாகப் போரிட விரும்பி, ஒளிவீசியபடி தோரணவாயிலில் நின்றது.