Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 5.48
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.48.1
ततस्तु रक्षोऽधिपतिर्महात्मा
हनूमताक्षे निहते कुमारे।
मनः समाधाय स देवकल्पं
समादिदेशेन्द्रजितं सरोषः ॥ ५.४८.१ ॥
Da befahl der großmütige Herr der Rākṣasas, nachdem er seinen Geist gesammelt hatte, weil der Prinz Akṣa von Hanumān erschlagen worden war, voll Zorn dem gottgleichen Indrajit.
5.48.2
त्वमस्त्रविच्छस्त्रभृतां वरिष्ठः
सुरासुराणामपि शोकदाता।
सुरेषु सेन्द्रेषु च दृष्टकर्मा
पितामहाराधनसंचितास्त्रः ॥ ५.४८.२ ॥
Du bist der Kenner der Waffen und der Erste unter den Waffenträgern, der Schmerz selbst über Götter und Dämonen bringt. Unter den Göttern, Indra eingeschlossen, sind deine Taten bekannt; durch die Verehrung des Großvaters hast du deine Waffen gesammelt.
5.48.3
त्वदस्त्रबलमासाद्य ससुराः समरुद्गणाः।
न शेकुः समरे स्थातुं सुरेश्वरसमाश्रिताः ॥ ५.४८.३ ॥
Der Macht deiner Waffen gegenübergestellt, konnten die Götter zusammen mit den Scharen der Maruts, obwohl unter dem Schutz des Götterherrn stehend, im Kampf nicht standhalten.
5.48.4
न कश्चित् त्रिषु लोकेषु संयुगे न गतश्रमः।
भुजवीर्याभिगुप्तश्च तपसा चाभिरक्षितः।
देशकालप्रधानश्च त्वमेव मतिसत्तमः ॥ ५.४८.४ ॥
In den drei Welten gibt es niemanden, der im Kampf frei von Ermüdung wäre; du allein, durch die Kraft deiner Arme geschützt und durch Askese bewahrt, bist meisterhaft in Ort und Zeit und der klügste unter den Klugen.
5.48.5
न तेऽस्त्यशक्यं समरेषु कर्मणां
न तेऽस्त्यकार्यं मतिपूर्वमन्त्रणे।
न सोऽस्ति कश्चित् त्रिषु संग्रहेषु
न वेद यस्तेऽस्त्रबलं बलं च ॥ ५.४८.५ ॥
In Schlachten gibt es keine Tat, die für dich unmöglich wäre; im klugen Rat gibt es nichts, was du nicht ausführen könntest. Unter den Versammlungen der drei Welten gibt es niemanden, der die Kraft deiner Waffen und deine Stärke nicht kennt.
5.48.6
ममानुरूपं तपसो बलं च ते
पराक्रमश्चास्त्रबलं च संयुगे।
न त्वां समासाद्य रणावमर्दे
मनः श्रमं गच्छति निश्चितार्थम् ॥ ५.४८.६ ॥
Meine Kraft entspricht deiner Askese und Stärke; ebenso dein Mut und deine Waffenkraft im Kampf. Trifft man dich im Getümmel der Schlacht, so ermüdet selbst ein Geist mit festem Ziel.
5.48.7
निहताः किंकराः सर्वे जम्बुमाली च राक्षसः।
अमात्यपुत्रा वीराश्च पञ्च सेनाग्रगामिनः ॥ ५.४८.७ ॥
Alle Diener sind erschlagen, ebenso der Rākṣasa Jambumālī; die tapferen Söhne der Minister und die fünf, die an der Spitze des Heeres schritten.
5.48.8
बलानि सुसमृद्धानि साश्वनागरथानि च।
सहोदरस्ते दयितः कुमारोऽक्षश्च सूदितः।
न तु तेष्वेव मे सारो यस्त्वय्यरिनिषूदन ॥ ५.४८.८ ॥
Die wohlgerüsteten Heere mit Pferden, Elefanten und Streitwagen sind vernichtet; dein Bruder, dein geliebter Prinz und auch Akṣa wurden erschlagen. Doch, Vernichter der Feinde, das wahre Gewicht meiner Stärke liegt nicht in ihnen, es liegt in dir.
5.48.9
इदं च दृष्ट्वा निहतं महद् बलं
कपेः प्रभावं च पराक्रमं च।
त्वमात्मनश्चापि निरीक्ष्य सारं
कुरुष्व वेगं स्वबलानुरूपम् ॥ ५.४८.९ ॥
Nachdem du dieses große Heer vernichtet gesehen, die Macht und den Mut des Affen betrachtet und auch das Wesen deiner eigenen Stärke geprüft hast, handle mit einem Ungestüm, das deiner Macht entspricht.
5.48.10
बलावमर्दस्त्वयि संनिकृष्टे
यथा गते शाम्यति शान्तशत्रौ।
तथा समीक्ष्यात्मबलं परं च
समारभस्वास्त्रभृतां वरिष्ठ ॥ ५.४८.१० ॥
So wie das Zerschmettern der Heere sich legt, wenn du nahst und der Feind befriedet ist, so beginne, nachdem du deine eigene Stärke und die des Feindes gut erwogen hast, dein Werk, Bester der Waffenträger.
5.48.11
न वीर सेना गणशो च्यवन्ति
न वज्रमादाय विशालसारम्।
न मारुतस्यास्ति गतिप्रमाणं
न चाग्निकल्पः करणेन हन्तुम् ॥ ५.४८.११ ॥
Held, ein Heer wankt nicht in Scharen, auch nicht, wenn man den Donnerkeil von gewaltiger Festigkeit ergreift. Für Mārutas Schnelle gibt es kein Maß, und kein feuergleiches Mittel, ihn zu erschlagen.
5.48.12
तमेवमर्थं प्रसमीक्ष्य सम्यक्
स्वकर्मसाम्याद्धि समाहितात्मा।
स्मरंश्च दिव्यं धनुषोऽस्य वीर्यं
व्रजाक्षतं कर्म समारभस्व ॥ ५.४८.१२ ॥
Nachdem du diese Sache gründlich erwogen hast, mit gesammeltem Geist durch die Gleichheit deiner Pflicht, und des göttlichen Bogens Kraft erinnernd, beginne das vom Feind unversehrte Werk.
5.48.13
न खल्वियं मतिश्रेष्ठ यत्त्वां सम्प्रेषयाम्यहम्।
इयं च राजधर्माणां क्षत्रस्य च मतिर्मता ॥ ५.४८.१३ ॥
O Bester der Ratgeber, es ist gewiss nicht unpassend, dass ich dich entsende; dies gilt als dem königlichen Pflichtgebot und dem Sinn des Kriegers gemäß.
5.48.14
नानाशस्त्रेषु संग्रामे वैशारद्यमरिंदम।
अवश्यमेव बोद्धव्यं काम्यश्च विजयो रणे ॥ ५.४८.१४ ॥
O Bezwinger der Feinde, im Kampf muss man gewiss die Meisterschaft in vielen Waffen kennen, und der Sieg im Krieg ist zu erstreben.
5.48.15
ततः पितुस्तद्वचनं निशम्य
प्रदक्षिणं दक्षसुतप्रभावः।
चकार भर्तारमतित्वरेण
रणाय वीरः प्रतिपन्नबुद्धिः ॥ ५.४८.१५ ॥
Da, nachdem er die Worte seines Vaters gehört hatte, umschritt jener Held von der Macht des Dakṣa-Sohnes seinen Herrn ehrerbietig und sehr eilig, und mit entschlossenem Sinn rüstete er sich zum Kampf.
5.48.16
ततस्तैः स्वगणैरिष्टैरिन्द्रजित् प्रतिपूजितः।
युद्धोद्धतकृतोत्साहः संग्रामं सम्प्रपद्यत ॥ ५.४८.१६ ॥
Da wurde Indrajit von seinen geliebten Gefährten geehrt; von wildem Kampfeifer erfüllt, brach er in den Streit auf.
5.48.17
श्रीमान् पद्मविशालाक्षो राक्षसाधिपतेः सुतः।
निर्जगाम महातेजाः समुद्र इव पर्वणि ॥ ५.४८.१७ ॥
Der strahlende Sohn des Herrn der Rākṣasas, mit lotusweiten Augen und großer Leuchtkraft, brach auf wie das Meer bei der Flut des Vollmonds.
5.48.18
स पक्षिराजोपमतुल्यवेगै-
र्व्याघ्रैश्चतुर्भिः स तु तीक्ष्णदंष्ट्रैः।
रथं समायुक्तमसह्यवेगः
समारुरोहेन्द्रजिदिन्द्रकल्पः ॥ ५.४८.१८ ॥
Indrajit, Indra gleich, von unerträglicher Geschwindigkeit, bestieg den Wagen, der mit vier scharfzähnigen Tigern bespannt war, schnell wie der Herr der Vögel.
5.48.19
स रथी धन्विनां श्रेष्ठः शस्त्रज्ञोऽस्त्रविदां वरः।
रथेनाभिययौ क्षिप्रं हनूमान् यत्र सोऽभवत् ॥ ५.४८.१९ ॥
Jener Wagenkämpfer, der beste unter den Bogenschützen, Kenner der Waffen und der Vorzüglichste unter den Kundigen der Geschosse, fuhr schnell in seinem Wagen dorthin, wo Hanumān war.
5.48.20
स तस्य रथनिर्घोषं ज्यास्वनं कार्मुकस्य च।
निशम्य हरिवीरोऽसौ सम्प्रहृष्टतरोऽभवत् ॥ ५.४८.२० ॥
Als jener Affenheld das Dröhnen seines Wagens und das Schnellen seiner Bogensehne vernahm, wurde er noch freudiger gestimmt.
5.48.21
इन्द्रजिच्चापमादाय शितशल्यांश्च सायकान्।
हनूमन्तमभिप्रेत्य जगाम रणपण्डितः ॥ ५.४८.२१ ॥
Indrajit, kriegserfahren, nahm Bogen und scharfspitzige Pfeile, zielte auf Hanumān und rückte vor.
5.48.22
तस्मिंस्ततः संयति जातहर्षे
रणाय निर्गच्छति बाणपाणौ।
दिशश्च सर्वाः कलुषा बभूवु-
र्मृगाश्च रौद्रा बहुधा विनेदुः ॥ ५.४८.२२ ॥
Als er, den Pfeil in der Hand, zum Kampf hinausging, in jenem Streit, wo Freude entstanden war, da wurden alle Richtungen trüb, und die wilden Tiere schrien auf vielerlei Weise.
5.48.23
समागतास्तत्र तु नागयक्षा
महर्षयश्चक्रचराश्च सिद्धाः।
नभः समावृत्य च पक्षिसङ्घा
विनेदुरुच्चैः परमप्रहृष्टाः ॥ ५.४८.२३ ॥
Dort versammelten sich die Nāgas und Yakṣas, die großen Weisen, die Cakracara-Himmelswesen und die Siddhas; und Vogelschwärme, den Himmel bedeckend, schrien laut und überaus erfreut.
5.48.24
आयान्तं स रथं दृष्ट्वा तूर्णमिन्द्रध्वजं कपिः।
ननाद च महानादं व्यवर्धत च वेगवान् ॥ ५.४८.२४ ॥
Als er den Wagen schnell herannahen sah, gleich Indras Banner, brüllte der Affe ein gewaltiges Gebrüll und wuchs, voller Schnelligkeit.
5.48.25
इन्द्रजित् स रथं दिव्यमाश्रितश्चित्रकार्मुकः।
धनुर्विस्फारयामास तडिदूर्जितनिःस्वनम् ॥ ५.४८.२५ ॥
Indrajit, auf dem göttlichen Wagen stehend, mit seinem wunderbaren Bogen, spannte den Bogen mit einem kraftvollen Klang wie Blitz.
5.48.26
ततः समेतावतितीक्ष्णवेगौ
महाबलौ तौ रणनिर्विशङ्कौ।
कपिश्च रक्षोऽधिपतेस्तनूजः
सुरासुरेन्द्राविव बद्धवैरौ ॥ ५.४८.२६ ॥
Da trafen die beiden, von äußerst wildem Tempo, mächtig und furchtlos im Kampf, aufeinander: der Affe und der Sohn des Herrn der Rākṣasas, wie die zwei Herren von Göttern und Asuras, durch Feindschaft verbunden.
5.48.27
स तस्य वीरस्य महारथस्य
धनुष्मतः संयति सम्मतस्य।
शरप्रवेगं व्यहनत् प्रवृद्ध-
श्चचार मार्गे पितुरप्रमेयः ॥ ५.४८.२७ ॥
Er hielt den Ansturm der Pfeile jenes Helden, des großen Wagenkämpfers, des im Kampf berühmten Bogenschützen, auf; und Hanumān, gewachsen und unermesslich, bewegte sich auf dem Weg seines Vaters.
5.48.28
ततः शरानायततीक्ष्णशल्यान्
सुपत्रिणः काञ्चनचित्रपुङ्खान्।
मुमोच वीरः परवीरहन्ता
सुसंततान् वज्रसमानवेगान् ॥ ५.४८.२८ ॥
Da schoss jener Held, Töter feindlicher Krieger, dicht gedrängte Pfeile ab, mit langen scharfen Spitzen, gut befiedert, mit goldenen, wunderbar gezeichneten Schäften, von der Geschwindigkeit des Donnerkeils.
5.48.29
ततः स तत्स्यन्दननिःस्वनं च
मृदङ्गभेरीपटहस्वनं च।
विकृष्यमाणस्य च कार्मुकस्य
निशम्य घोषं पुनरुत्पपात ॥ ५.४८.२९ ॥
Als er das Dröhnen des Streitwagens, den Klang der Trommeln mṛdaṅga, bherī und paṭaha und das Schnellen des gespannten Bogens hörte, sprang er erneut empor.
5.48.30
शराणामन्तरेष्वाशु व्यावर्तत महाकपिः।
हरिस्तस्याभिलक्ष्यस्य मोक्षयँल्लक्ष्यसंग्रहम् ॥ ५.४८.३० ॥
Der große Affe wich schnell durch die Lücken zwischen den Pfeilen aus und entging der Masse der Ziele.
5.48.31
शराणामग्रतस्तस्य पुनः समभिवर्तत।
प्रसार्य हस्तौ हनुमानुत्पपातानिलात्मजः ॥ ५.४८.३१ ॥
Vor den Pfeilen näherte er sich erneut, und Hanumān, der Sohn des Windes, sprang mit beiden ausgestreckten Händen empor.
5.48.32
तावुभौ वेगसम्पन्नौ रणकर्मविशारदौ।
सर्वभूतमनोग्राहि चक्रतुर्युद्धमुत्तमम् ॥ ५.४८.३२ ॥
Diese beiden, begabt mit Schnelligkeit und erfahren in den Taten des Kampfes, führten einen höchsten Kampf, der den Geist aller Wesen fesselte.
5.48.33
हनूमतो वेद न राक्षसोऽन्तरं
न मारुतिस्तस्य महात्मनोऽन्तरम्।
परस्परं निर्विषहौ बभूवतुः
समेत्य तौ देवसमानविक्रमौ ॥ ५.४८.३३ ॥
Der Rākṣasa kannte Hanumāns Schwäche nicht, und der Sohn des Windes kannte nicht die Schwäche jenes Großmütigen; als sie aufeinandertrafen, konnten die beiden, an Tapferkeit den Göttern gleich, einander nicht besiegen.
5.48.34
ततस्तु लक्ष्ये स विहन्यमाने
शरेष्वमोघेषु च सम्पतत्सु।
जगाम चिन्तां महतीं महात्मा
समाधिसंयोगसमाहितात्मा ॥ ५.४८.३४ ॥
Als sein Ziel getroffen wurde und unfehlbare Pfeile auf ihn fielen, versank der Großmütige, dessen Geist durch die Vereinigung der Sammlung gesammelt war, in tiefes Nachdenken.
5.48.35
ततो मतिं राक्षसराजसूनु-
श्चकार तस्मिन् हरिवीरमुख्ये।
अवध्यतां तस्य कपेः समीक्ष्य
कथं निगच्छेदिति निग्रहार्थम् ॥ ५.४८.३५ ॥
Da fasste der Sohn des Rākṣasa-Königs einen Entschluss gegen jenen vornehmsten der Affenhelden. Als er sah, dass der Affe unverwundbar war, überlegte er, wie er ihn bezwingen könne.
5.48.36
ततः पैतामहं वीरः सोऽस्त्रमस्त्रविदां वरः।
संदधे सुमहातेजास्तं हरिप्रवरं प्रति ॥ ५.४८.३६ ॥
Da legte jener Held, der Beste unter den Waffenkundigen, von großer Strahlkraft, die Waffe Brahmās gegen jenen vornehmsten der Affen an.
5.48.37
अवध्योऽयमिति ज्ञात्वा तमस्त्रेणास्त्रतत्त्ववित्।
निजग्राह महाबाहुं मारुतात्मजमिन्द्रजित् ॥ ५.४८.३७ ॥
Da er wusste, dass dieser nicht getötet werden konnte, ergriff Indrajit, der das Wesen der Waffen kannte, mit der Waffe jenen starkarmigen Sohn des Windes.
5.48.38
तेन बद्धस्ततोऽस्त्रेण राक्षसेन स वानरः।
अभवन्निर्विचेष्टश्च पपात च महीतले ॥ ५.४८.३८ ॥
Von jener Waffe des Rākṣasa gebunden, wurde der Affe bewegungslos und fiel zu Boden.
5.48.39
ततोऽथ बुद्ध्वा स तदस्त्रबन्धं
प्रभोः प्रभावाद् विगताल्पवेगः।
पितामहानुग्रहमात्मनश्च
विचिन्तयामास हरिप्रवीरः ॥ ५.४८.३९ ॥
Da erkannte jener Held unter den Affen die Fessel jener Waffe. Durch die Macht seines Herrn war seine Schnelligkeit gemindert, und er dachte über Brahmās Gnade und seine eigene Lage nach.
5.48.40
ततः स्वायम्भुवैर्मन्त्रैर्ब्रह्मास्त्रं चाभिमन्त्रितम्।
हनूमांश्चिन्तयामास वरदानं पितामहात् ॥ ५.४८.४० ॥
Da dachte Hanumān an die Brahmā-Waffe, die durch die Mantras des Svayambhū geweiht war, und an die Gabe, die er vom Großvater empfangen hatte.
5.48.41
न मेऽस्य बन्धस्य च शक्तिरस्ति
विमोक्षणे लोकगुरोः प्रभावात्।
इत्येवमेवं विहितोऽस्त्रबन्धो
मयाऽऽत्मयोनेरनुवर्तितव्यः ॥ ५.४८.४१ ॥
Ich habe nicht die Kraft, diese Fessel zu lösen; sie wird nur durch die Macht des Weltenlehrers gelöst werden. So muss ich diese so verordnete Waffenfessel als Gebot des Selbstgeborenen befolgen.
5.48.42
स वीर्यमस्त्रस्य कपिर्विचार्य
पितामहानुग्रहमात्मनश्च।
विमोक्षशक्तिं परिचिन्तयित्वा
पितामहाज्ञामनुवर्तते स्म ॥ ५.४८.४२ ॥
Dieser Affe, der die Kraft der Waffe, die Gnade des Großvaters und seine eigene Lage bedachte und über die Kraft der Befreiung nachsann, folgte dem Befehl des Großvaters.
5.48.43
अस्त्रेणापि हि बद्धस्य भयं मम न जायते।
पितामहमहेन्द्राभ्यां रक्षितस्यानिलेन च ॥ ५.४८.४३ ॥
Auch durch die Waffe gebunden, entsteht in mir keine Furcht, denn ich werde vom Großvater, dem großen Indra und dem Windgott beschützt.
5.48.44
ग्रहणे चापि रक्षोभिर्महन्मे गुणदर्शनम्।
राक्षसेन्द्रेण संवादस्तस्माद् गृह्णन्तु मां परे ॥ ५.४८.४४ ॥
Auch von den Rakshasas ergriffen zu werden, bringt mir großen Vorteil, denn es verschafft mir ein Gespräch mit dem Herrn der Rakshasas. Mögen mich also die Feinde ergreifen.
5.48.45
स निश्चितार्थः परवीरहन्ता
समीक्ष्यकारी विनिवृत्तचेष्टः।
परैः प्रसह्याभिगतैर्निगृह्य
ननाद तैस्तैः परिभर्त्स्यमानः ॥ ५.४८.४५ ॥
Entschlossen im Vorsatz, Töter feindlicher Helden, überlegt handelnd, hatte er seine Bewegungen eingestellt; von den herbeigeeilten Feinden gewaltsam ergriffen, brüllte er, während sie ihn bedrohten.
5.48.46
ततस्ते राक्षसा दृष्ट्वा विनिश्चेष्टमरिंदमम्।
बबन्धुः शणवल्कैश्च द्रुमचीरैश्च संहतैः ॥ ५.४८.४६ ॥
Da fesselten ihn die Rakshasas, als sie den Feindebezwinger regungslos sahen, fest mit Stricken aus Hanffasern und Baumrinde.
5.48.47
स रोचयामास परैश्च बन्धं
प्रसह्य वीरैरभिगर्हणं च।
कौतूहलान्मां यदि राक्षसेन्द्रो
द्रष्टुं व्यवस्येदिति निश्चितार्थः ॥ ५.४८.४७ ॥
Er nahm die Fesselung durch andere und den gewaltsamen Tadel der Helden an und beschloss: Wenn der Herr der Rākṣasas aus Neugier mich sehen will, so sei es.
5.48.48
स बद्धस्तेन वल्केन विमुक्तोऽस्त्रेण वीर्यवान्।
अस्त्रबन्धः स चान्यं हि न बन्धमनुवर्तते ॥ ५.४८.४८ ॥
Von jener Rindenschnur gebunden, wurde der Mächtige durch die Waffe befreit; die Bindung der Waffe folgt keiner anderen Bindung.
5.48.49
अथेन्द्रजित् तं द्रुमचीरबद्धं
विचार्य वीरः कपिसत्तमं तम्।
विमुक्तमस्त्रेण जगाम चिन्ता-
मन्येन बद्धोऽप्यनुवर्ततेऽस्त्रम् ॥ ५.४८.४९ ॥
Da bedachte der Held Indrajit den besten der Affen, gebunden mit Rindenschnüren, und geriet in Gedanken über ihn, der durch die Waffe befreit war – denn auch von einem anderen gebunden, folgt die Waffe weiterhin.
5.48.50
अहो महत् कर्म कृतं निरर्थं
न राक्षसैर्मन्त्रगतिर्विमृष्टा।
पुनश्च नास्त्रे विहतेऽस्त्रमन्यत्
प्रवर्तते संशयिताः स्म सर्वे ॥ ५.४८.५० ॥
Ach! Eine große Tat wurde vollbracht, doch vergeblich; die Rākṣasas haben den Gang des Rates nicht bedacht. Wenn eine Waffe versagt, wirkt keine andere; wir alle sind in Zweifel.
5.48.51
अस्त्रेण हनुमान् मुक्तो नात्मानमवबुध्यते।
कृष्यमाणस्तु रक्षोभिस्तैश्च बन्धैर्निपीडितः ॥ ५.४८.५१ ॥
Durch die Waffe befreit, nahm Hanumān sich selbst nicht wahr; von den Rākṣasas geschleift und von jenen Fesseln gequält.
5.48.52
हन्यमानस्ततः क्रूरै राक्षसैः कालमुष्टिभिः।
समीपं राक्षसेन्द्रस्य प्राकृष्यत स वानरः ॥ ५.४८.५२ ॥
Da wurde der Affe, von den grausamen Rākṣasas mit todbringenden Fäusten geschlagen, zum Herrn der Rākṣasas geschleift.
5.48.53
अथेन्द्रजित् तं प्रसमीक्ष्य मुक्त-
मस्त्रेण बद्धं द्रुमचीरसूत्रैः।
व्यदर्शयत् तत्र महाबलं तं
हरिप्रवीरं सगणाय राज्ञे ॥ ५.४८.५३ ॥
Da zeigte Indrajit, nachdem er den von der Waffe befreiten, mit Baumrinden-Seilen gebundenen mächtigen Affenhelden genau betrachtet hatte, ihn dort dem König samt Gefolge.
5.48.54
तं मत्तमिव मातङ्गं बद्धं कपिवरोत्तमम्।
राक्षसा राक्षसेन्द्राय रावणाय न्यवेदयन् ॥ ५.४८.५४ ॥
Die Rākṣasas meldeten dem Herrn der Rākṣasas, Rāvaṇa, jenen besten der Affen, gebunden wie ein wütender Elefant.
5.48.56
कोऽयं कस्य कुतो वापि किं कार्यं कोऽभ्युपाश्रयः।
हन्यतां दह्यतां वापि भक्ष्यतामिति चापरे।
राक्षसास्तत्र संक्रुद्धाः परस्परमथाब्रुवन् ॥ ५.४८.५६ ॥
»Wer ist dieser? Wessen ist er? Woher kommt er? Was ist sein Zweck? Wer ist sein Zufluchtsort?« Und andere sagten: »Schlagt ihn, verbrennt ihn oder verschlingt ihn.« Da sprachen die zornigen Rākṣasas untereinander.
5.48.57
अतीत्य मार्गं सहसा महात्मा
स तत्र रक्षोऽधिपपादमूले।
ददर्श राज्ञः परिचारवृद्धान्
गृहं महारत्नविभूषितं च ॥ ५.४८.५७ ॥
Der großherzige Hanumān überquerte plötzlich den Weg und sah dort, zu Füßen des Herrn der Rākṣasas, die alten Diener des Königs und das mit großen Juwelen geschmückte Gemach.
5.48.58
स ददर्श महातेजा रावणः कपिसत्तमम्।
रक्षोभिर्विकृताकारैः कृष्यमाणमितस्ततः ॥ ५.४८.५८ ॥
Jener strahlende Rāvaṇa sah den besten der Affen, von den Rākṣasas mit verzerrter Gestalt hierhin und dorthin geschleift.
5.48.59
राक्षसाधिपतिं चापि ददर्श कपिसत्तमः।
तेजोबलसमायुक्तं तपन्तमिव भास्करम् ॥ ५.४८.५९ ॥
Der beste der Affen sah auch den Herrn der Rākṣasas, mit Glanz und Kraft begabt, strahlend wie die Sonne.
5.48.60
स रोषसंवर्तितताम्रदृष्टि-
र्दशाननस्तं कपिमन्ववेक्ष्य।
अथोपविष्टान् कुलशीलवृद्धान्
समादिशत् तं प्रति मुख्यमन्त्रीन् ॥ ५.४८.६० ॥
Daśānana, mit rot vor Zorn verdrehten Augen, blickte auf jenen Affen; dann befahl er den dort sitzenden Hauptministern, die an Abkunft und Wandel alt waren, über ihn zu verfügen.
5.48.61
यथाक्रमं तैः स कपिश्च पृष्टः
कार्यार्थमर्थस्य च मूलमादौ।
निवेदयामास हरीश्वरस्य
दूतः सकाशादहमागतोऽस्मि ॥ ५.४८.६१ ॥
Als sie ihn der Reihe nach befragten, berichtete der Affe von Anfang an den Zweck des Auftrags und die Wurzel der Sache: "Als Bote des Herrn der Affen bin ich gekommen."