வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 5.48
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.48.1
ततस्तु रक्षोऽधिपतिर्महात्मा
हनूमताक्षे निहते कुमारे।
मनः समाधाय स देवकल्पं
समादिदेशेन्द्रजितं सरोषः ॥ ५.४८.१ ॥
அப்போது மகாத்மாவான ராட்சச அதிபதி, அனுமனால் குமாரன் அக்ஷன் கொல்லப்பட்டதைக் கண்டு மனதை அடக்கிக்கொண்டு, கோபத்துடன் தேவனைப் போன்ற இந்திரஜித்துக்கு ஆணையிட்டான்.
5.48.2
त्वमस्त्रविच्छस्त्रभृतां वरिष्ठः
सुरासुराणामपि शोकदाता।
सुरेषु सेन्द्रेषु च दृष्टकर्मा
पितामहाराधनसंचितास्त्रः ॥ ५.४८.२ ॥
நீ ஆயுதங்களை அறிந்தவன், ஆயுதம் ஏந்துவோரில் சிறந்தவன்; தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் துயரம் தருபவன். இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்களிடையே உன் செயல்கள் காணப்பட்டவை; பிதாமகனை வழிபட்டு நீ அஸ்திரங்களைச் சேர்த்தாய்.
5.48.3
त्वदस्त्रबलमासाद्य ससुराः समरुद्गणाः।
न शेकुः समरे स्थातुं सुरेश्वरसमाश्रिताः ॥ ५.४८.३ ॥
உன் அஸ்திரங்களின் வலிமையை எதிர்கொண்டு, தேவர்களும் மருத்கணங்களும் இந்திரனின் அடைக்கலத்தில் இருந்தும் போரில் நிலைத்து நிற்க முடியவில்லை.
5.48.4
न कश्चित् त्रिषु लोकेषु संयुगे न गतश्रमः।
भुजवीर्याभिगुप्तश्च तपसा चाभिरक्षितः।
देशकालप्रधानश्च त्वमेव मतिसत्तमः ॥ ५.४८.४ ॥
மூன்று உலகங்களிலும் போரில் களைப்பே அறியாதவன் எவனும் இல்லை; தோள்வலியால் காக்கப்பட்டு தவத்தால் பாதுகாக்கப்பட்ட நீயே, இடம்-காலம் அறிந்தவனும் அறிவாளிகளில் சிறந்தவனுமாவாய்.
5.48.5
न तेऽस्त्यशक्यं समरेषु कर्मणां
न तेऽस्त्यकार्यं मतिपूर्वमन्त्रणे।
न सोऽस्ति कश्चित् त्रिषु संग्रहेषु
न वेद यस्तेऽस्त्रबलं बलं च ॥ ५.४८.५ ॥
போர்களில் உனக்கு இயலாத செயல் எதுவுமில்லை; அறிவுடன் கூடிய ஆலோசனையில் உனக்குச் செய்யமுடியாதது எதுவுமில்லை. மூன்று உலகங்களின் கூட்டங்களில் உன் அஸ்திரபலத்தையும் உன் பலத்தையும் அறியாதவன் எவனுமில்லை.
5.48.6
ममानुरूपं तपसो बलं च ते
पराक्रमश्चास्त्रबलं च संयुगे।
न त्वां समासाद्य रणावमर्दे
मनः श्रमं गच्छति निश्चितार्थम् ॥ ५.४८.६ ॥
உன் தவத்திற்கும் பலத்திற்கும் ஏற்றதே என் பலம்; உன் வீரமும் போரில் உன் அஸ்த்ர பலமும் உண்டு. போர்க்களக் கலவரத்தில் உன்னை எதிர்கொண்டால், உறுதியான நோக்கம் கொண்ட மனமும் சோர்வடைகிறது.
5.48.7
निहताः किंकराः सर्वे जम्बुमाली च राक्षसः।
अमात्यपुत्रा वीराश्च पञ्च सेनाग्रगामिनः ॥ ५.४८.७ ॥
எல்லா கிங்கரர்களும் கொல்லப்பட்டனர்; ராட்சசன் ஜம்புமாலியும் அவ்வாறே. அமைச்சர்களின் வீரப் புதல்வர்களும், படையின் முன்னணியில் சென்ற ஐவரும்.
5.48.8
बलानि सुसमृद्धानि साश्वनागरथानि च।
सहोदरस्ते दयितः कुमारोऽक्षश्च सूदितः।
न तु तेष्वेव मे सारो यस्त्वय्यरिनिषूदन ॥ ५.४८.८ ॥
குதிரை, யானை, தேர்களுடன் கூடிய செழுமையான படைகளும்; உன் சகோதரன், அன்புக்குரிய குமாரனும் அக்ஷனும் கொல்லப்பட்டனர். ஆனால் எதிரிகளை அழிப்பவனே, என் உண்மையான வலிமை அவர்களில் இல்லை, அது உன்னிடம்தான் உள்ளது.
5.48.9
इदं च दृष्ट्वा निहतं महद् बलं
कपेः प्रभावं च पराक्रमं च।
त्वमात्मनश्चापि निरीक्ष्य सारं
कुरुष्व वेगं स्वबलानुरूपम् ॥ ५.४८.९ ॥
இந்தப் பெரும் படை அழிந்ததையும், குரங்கின் ஆற்றலையும் வீரத்தையும் கண்டு, உன் சொந்த பலத்தின் சாரத்தையும் ஆராய்ந்து, உன் பலத்திற்கேற்ப வேகமாகச் செயல்படு.
5.48.10
बलावमर्दस्त्वयि संनिकृष्टे
यथा गते शाम्यति शान्तशत्रौ।
तथा समीक्ष्यात्मबलं परं च
समारभस्वास्त्रभृतां वरिष्ठ ॥ ५.४८.१० ॥
நீ அருகில் வரும்போது படைகளின் அழிவு அடங்குவது போல, எதிரி அமைதியடையும்போது, அவ்வாறே உன் பலத்தையும் எதிரியின் பலத்தையும் நன்கு ஆராய்ந்து, அஸ்திரதாரிகளில் சிறந்தவனே, செயலைத் தொடங்கு.
5.48.11
न वीर सेना गणशो च्यवन्ति
न वज्रमादाय विशालसारम्।
न मारुतस्यास्ति गतिप्रमाणं
न चाग्निकल्पः करणेन हन्तुम् ॥ ५.४८.११ ॥
வீரனே, படை கூட்டம் கூட்டமாகவும் தளராது; விசாலமான சாரமுள்ள வஜ்ரத்தை எடுத்தாலும் அல்ல. மாருதனின் வேகத்துக்கு அளவில்லை; அக்னியைப் போன்ற கருவியால் அவனைக் கொல்லவும் இயலாது.
5.48.12
तमेवमर्थं प्रसमीक्ष्य सम्यक्
स्वकर्मसाम्याद्धि समाहितात्मा।
स्मरंश्च दिव्यं धनुषोऽस्य वीर्यं
व्रजाक्षतं कर्म समारभस्व ॥ ५.४८.१२ ॥
இதை நன்கு ஆராய்ந்து, தன் கடமையின் சமநிலையால் மனதை அமைதிப்படுத்தி, இந்த திவ்ய வில்லின் வீரியத்தை நினைவுகூர்ந்து, அழியா வழியுள்ள செயலைத் தொடங்குங்கள்.
5.48.13
न खल्वियं मतिश्रेष्ठ यत्त्वां सम्प्रेषयाम्यहम्।
इयं च राजधर्माणां क्षत्रस्य च मतिर्मता ॥ ५.४८.१३ ॥
மதிமான்களில் சிறந்தவரே, உம்மை நான் அனுப்புவது உண்மையில் தவறல்ல; இதுவே அரசதர்மத்துக்கும் க்ஷத்திரியனின் கருத்துக்கும் ஏற்ற ஆலோசனையாகக் கருதப்படுகிறது.
5.48.14
नानाशस्त्रेषु संग्रामे वैशारद्यमरिंदम।
अवश्यमेव बोद्धव्यं काम्यश्च विजयो रणे ॥ ५.४८.१४ ॥
எதிரிகளை அடக்குபவரே, போரில் பல்வேறு ஆயுதங்களில் திறமை அவசியம் அறியப்பட வேண்டும்; போர்க்களத்தில் வெற்றியும் விரும்பத்தக்கதே.
5.48.15
ततः पितुस्तद्वचनं निशम्य
प्रदक्षिणं दक्षसुतप्रभावः।
चकार भर्तारमतित्वरेण
रणाय वीरः प्रतिपन्नबुद्धिः ॥ ५.४८.१५ ॥
அப்போது தந்தையின் அந்த வார்த்தையைக் கேட்ட தக்ஷ குமாரனின் ஆற்றலுடைய அந்த வீரன், தலைவனைப் பிரதட்சிணம் செய்து, மிக விரைவாக, உறுதியான மனதுடன் போருக்காக ஆயத்தமானான்.
5.48.16
ततस्तैः स्वगणैरिष्टैरिन्द्रजित् प्रतिपूजितः।
युद्धोद्धतकृतोत्साहः संग्रामं सम्प्रपद्यत ॥ ५.४८.१६ ॥
அப்போது தன் அன்புக்குரிய கூட்டத்தினரால் இந்திரஜித் கௌரவிக்கப்பட்டான்; போருக்கான கடும் ஆர்வத்துடன் அவன் போர்க்களத்தை நோக்கிச் சென்றான்.
5.48.17
श्रीमान् पद्मविशालाक्षो राक्षसाधिपतेः सुतः।
निर्जगाम महातेजाः समुद्र इव पर्वणि ॥ ५.४८.१७ ॥
தாமரை போன்ற விசாலமான கண்களையுடைய, அரக்கர் தலைவனின் மகனான, மகா தேஜஸ்வியான அந்த ஸ்ரீமான் பௌர்ணமி அலையில் பொங்கும் கடலைப் போல புறப்பட்டான்.
5.48.18
स पक्षिराजोपमतुल्यवेगै-
र्व्याघ्रैश्चतुर्भिः स तु तीक्ष्णदंष्ट्रैः।
रथं समायुक्तमसह्यवेगः
समारुरोहेन्द्रजिदिन्द्रकल्पः ॥ ५.४८.१८ ॥
கருடனுக்கு ஒப்பான வேகமுடைய, கூரிய கோரைப் பற்களுள்ள நான்கு புலிகள் பூட்டிய அந்த ரதத்தில், தாங்க இயலாத வேகமுடைய இந்திரனுக்கு நிகரான இந்திரஜித் ஏறினான்.
5.48.19
स रथी धन्विनां श्रेष्ठः शस्त्रज्ञोऽस्त्रविदां वरः।
रथेनाभिययौ क्षिप्रं हनूमान् यत्र सोऽभवत् ॥ ५.४८.१९ ॥
அவன் ரதவீரன், வில்லாளிகளில் சிறந்தவன், ஆயுதங்களை அறிந்தவன், அஸ்திரவித்தையில் உயர்ந்தவன்; அவன் ரதத்தில் விரைந்து, ஹனுமான் இருந்த இடத்தை நோக்கிச் சென்றான்.
5.48.20
स तस्य रथनिर्घोषं ज्यास्वनं कार्मुकस्य च।
निशम्य हरिवीरोऽसौ सम्प्रहृष्टतरोऽभवत् ॥ ५.४८.२० ॥
அவனுடைய ரதத்தின் முழக்கத்தையும் வில்லின் நாண்ஒலியையும் கேட்டு, அந்த வானர வீரன் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தான்.
5.48.21
इन्द्रजिच्चापमादाय शितशल्यांश्च सायकान्।
हनूमन्तमभिप्रेत्य जगाम रणपण्डितः ॥ ५.४८.२१ ॥
இந்திரஜித் வில்லையும் கூரிய முனை அம்புகளையும் எடுத்து, ஹனுமானைக் குறிவைத்து முன்னேறினான்; அவன் போரில் வல்லவன்.
5.48.22
तस्मिंस्ततः संयति जातहर्षे
रणाय निर्गच्छति बाणपाणौ।
दिशश्च सर्वाः कलुषा बभूवु-
र्मृगाश्च रौद्रा बहुधा विनेदुः ॥ ५.४८.२२ ॥
அப்போது போரில் மகிழ்ச்சி எழுந்திருக்க, கையில் அம்புடன் போருக்குப் புறப்படுகையில், எல்லாத் திசைகளும் கலங்கின; கொடிய விலங்குகள் பல விதமாக ஓலமிட்டன.
5.48.23
समागतास्तत्र तु नागयक्षा
महर्षयश्चक्रचराश्च सिद्धाः।
नभः समावृत्य च पक्षिसङ्घा
विनेदुरुच्चैः परमप्रहृष्टाः ॥ ५.४८.२३ ॥
அங்கு நாகர்களும் யக்ஷர்களும், மகரிஷிகளும், சக்கரசரர்களும், சித்தர்களும் கூடினர்; வானை மறைத்த பறவைக் கூட்டங்கள் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் உரத்துக் கத்தின.
5.48.24
आयान्तं स रथं दृष्ट्वा तूर्णमिन्द्रध्वजं कपिः।
ननाद च महानादं व्यवर्धत च वेगवान् ॥ ५.४८.२४ ॥
விரைந்து வரும் இந்திரத்வஜம் போன்ற அந்தத் தேரைக் கண்ட அந்தக் குரங்கு பெரிதாக முழங்கி, வேகமுடன் மேலும் பெருகியது.
5.48.25
इन्द्रजित् स रथं दिव्यमाश्रितश्चित्रकार्मुकः।
धनुर्विस्फारयामास तडिदूर्जितनिःस्वनम् ॥ ५.४८.२५ ॥
அந்தத் திவ்ய தேரில் ஏறிய இந்திரஜித், அழகிய வில்லை வளைத்து மின்னலின் முழக்கம் போன்ற வலிமையான ஒலியை எழுப்பினான்.
5.48.26
ततः समेतावतितीक्ष्णवेगौ
महाबलौ तौ रणनिर्विशङ्कौ।
कपिश्च रक्षोऽधिपतेस्तनूजः
सुरासुरेन्द्राविव बद्धवैरौ ॥ ५.४८.२६ ॥
பின்னர் மிகக் கூர்மையான வேகமும் பெரும் பலமும் கொண்ட அவ்விருவரும் போரில் அஞ்சாது எதிர்ப்பட்டனர்; குரங்கும் அரக்கர்தலைவனின் மகனும், பகைகொண்ட தேவ-அசுர இந்திரர்கள் போல மோதினர்.
5.48.27
स तस्य वीरस्य महारथस्य
धनुष्मतः संयति सम्मतस्य।
शरप्रवेगं व्यहनत् प्रवृद्ध-
श्चचार मार्गे पितुरप्रमेयः ॥ ५.४८.२७ ॥
போரில் புகழ்பெற்ற அந்த வீரனும் மகாரதனுமான வில்வீரனின் அம்பு வேகத்தை அவன் தடுத்தான்; வளர்ந்த அளவிடற்கரிய அனுமான் தன் தந்தையின் வழியில் சஞ்சரித்தான்.
5.48.28
ततः शरानायततीक्ष्णशल्यान्
सुपत्रिणः काञ्चनचित्रपुङ्खान्।
मुमोच वीरः परवीरहन्ता
सुसंततान् वज्रसमानवेगान् ॥ ५.४८.२८ ॥
அப்போது எதிர்வீரர்களைக் கொல்லும் அந்த வீரன், நீண்ட கூர்முனைகளும் அழகிய இறகுகளும் பொன்னிறமான விசித்திரக் குண்டுகளும் கொண்ட, வஜ்ரத்துக்கு ஒப்பான வேகமுள்ள அம்புகளைச் செறிவாக ஏவினான்.
5.48.29
ततः स तत्स्यन्दननिःस्वनं च
मृदङ्गभेरीपटहस्वनं च।
विकृष्यमाणस्य च कार्मुकस्य
निशम्य घोषं पुनरुत्पपात ॥ ५.४८.२९ ॥
பின்பு அவர் தேரின் முழக்கத்தையும், மிருதங்கம், பேரி, படகம் ஆகியவற்றின் ஒலியையும், வில் இழுக்கப்படும் ஒலியையும் கேட்டு மீண்டும் மேலே பாய்ந்தார்.
5.48.30
शराणामन्तरेष्वाशु व्यावर्तत महाकपिः।
हरिस्तस्याभिलक्ष्यस्य मोक्षयँल्लक्ष्यसंग्रहम् ॥ ५.४८.३० ॥
மகா குரங்கான அவர் அம்புகளுக்கு இடையிலான இடைவெளிகளின் வழியே விரைவாகத் திரும்பினார்; இலக்குகளின் கூட்டத்தை விடுவித்தவாறு விலகினார்.
5.48.31
शराणामग्रतस्तस्य पुनः समभिवर्तत।
प्रसार्य हस्तौ हनुमानुत्पपातानिलात्मजः ॥ ५.४८.३१ ॥
அம்புகளின் முன்னே அவர் மீண்டும் நெருங்கினார்; இரு கைகளையும் நீட்டிய வாயுபுத்திரரான ஹனுமான் மேலே பாய்ந்தார்.
5.48.32
तावुभौ वेगसम्पन्नौ रणकर्मविशारदौ।
सर्वभूतमनोग्राहि चक्रतुर्युद्धमुत्तमम् ॥ ५.४८.३२ ॥
வேகம் நிறைந்தவர்களும் போர்த்தொழிலில் வல்லவர்களுமான அவ்விருவரும், எல்லா உயிர்களின் மனதையும் கவரும் உயர்ந்த போரைச் செய்தனர்.
5.48.33
हनूमतो वेद न राक्षसोऽन्तरं
न मारुतिस्तस्य महात्मनोऽन्तरम्।
परस्परं निर्विषहौ बभूवतुः
समेत्य तौ देवसमानविक्रमौ ॥ ५.४८.३३ ॥
அரக்கன் ஹனுமானின் பலவீனத்தை அறியவில்லை; வாயுபுத்திரரும் அந்த மகாத்மாவின் பலவீனத்தை அறியவில்லை. தேவர்களுக்கு இணையான வீரத்தோடு சந்தித்த அவ்விருவரும் ஒருவரை ஒருவர் வெல்ல முடியாதவர்களாக இருந்தனர்.
5.48.34
ततस्तु लक्ष्ये स विहन्यमाने
शरेष्वमोघेषु च सम्पतत्सु।
जगाम चिन्तां महतीं महात्मा
समाधिसंयोगसमाहितात्मा ॥ ५.४८.३४ ॥
அப்போது அவரது இலக்கு தாக்கப்பட்டு, தவறாத அம்புகள் அவர் மீது விழுந்துகொண்டிருந்தபோது, சமாதியின் யோகத்தால் அமைதியான மனம் கொண்ட அந்த மகாத்மா பெரும் சிந்தனையில் ஆழ்ந்தார்.
5.48.35
ततो मतिं राक्षसराजसूनु-
श्चकार तस्मिन् हरिवीरमुख्ये।
अवध्यतां तस्य कपेः समीक्ष्य
कथं निगच्छेदिति निग्रहार्थम् ॥ ५.४८.३५ ॥
பின்னர் அரக்கர் அரசனின் மகன் வானர வீரர்களில் தலைசிறந்தவனான அவன்மீது சிந்தித்தான். அந்தக் குரங்கின் அவத்தியமின்மையைக் கண்டு, அவனை அடக்குவதற்கு எவ்வாறு என்று எண்ணினான்.
5.48.36
ततः पैतामहं वीरः सोऽस्त्रमस्त्रविदां वरः।
संदधे सुमहातेजास्तं हरिप्रवरं प्रति ॥ ५.४८.३६ ॥
பின்னர் அந்த வீரன், படைக்கலம் அறிந்தவர்களில் தலைசிறந்தவன், பெரும் தேஜஸ் கொண்டவன், பிரம்மாவினுடையதான அந்த அஸ்திரத்தை அந்த வானரச் சிறந்தவன்மீது பிரயோகித்தான்.
5.48.37
अवध्योऽयमिति ज्ञात्वा तमस्त्रेणास्त्रतत्त्ववित्।
निजग्राह महाबाहुं मारुतात्मजमिन्द्रजित् ॥ ५.४८.३७ ॥
இவன் கொல்லப்படத் தகாதவன் என்று அறிந்து, படைக்கலத்தின் தத்துவம் அறிந்த இந்திரஜித், அந்த மகாபாஹு வாயுபுத்திரனை அஸ்திரத்தால் பிடித்தான்.
5.48.38
तेन बद्धस्ततोऽस्त्रेण राक्षसेन स वानरः।
अभवन्निर्विचेष्टश्च पपात च महीतले ॥ ५.४८.३८ ॥
அந்த அரக்கனின் அஸ்திரத்தால் கட்டுண்ட அந்த வானரன் அசைவற்றவனாகி, நிலத்தில் விழுந்தான்.
5.48.39
ततोऽथ बुद्ध्वा स तदस्त्रबन्धं
प्रभोः प्रभावाद् विगताल्पवेगः।
पितामहानुग्रहमात्मनश्च
विचिन्तयामास हरिप्रवीरः ॥ ५.४८.३९ ॥
பின்னர் அந்த வானரவீரன், அந்த அஸ்திரபந்தத்தை உணர்ந்து, இறைவனின் மகிமையால் தன் சிறு வேகம் அற்றவனாகி, பிதாமகரின் அருளையும் தனது நிலையையும் சிந்தித்தான்.
5.48.40
ततः स्वायम्भुवैर्मन्त्रैर्ब्रह्मास्त्रं चाभिमन्त्रितम्।
हनूमांश्चिन्तयामास वरदानं पितामहात् ॥ ५.४८.४० ॥
பின்னர் அனுமான், சுவயம்புவின் மந்திரங்களால் அபிமந்திரிக்கப்பட்ட பிரம்மாஸ்திரத்தைப் பற்றியும், பிதாமகரிடமிருந்து பெற்ற வரத்தைப் பற்றியும் சிந்தித்தான்.
5.48.41
न मेऽस्य बन्धस्य च शक्तिरस्ति
विमोक्षणे लोकगुरोः प्रभावात्।
इत्येवमेवं विहितोऽस्त्रबन्धो
मयाऽऽत्मयोनेरनुवर्तितव्यः ॥ ५.४८.४१ ॥
இந்தக் கட்டை அவிழ்க்கும் ஆற்றல் எனக்கு இல்லை; உலகங்களின் குருவின் (பிரம்மாவின்) பேராற்றலாலேயே அது விடுபடும். ஆகவே, இவ்வாறு விதிக்கப்பட்ட அஸ்திரக் கட்டை சுயம்புவாகிய பிரம்மாவின் கட்டளையாக நான் ஏற்க வேண்டும்.
5.48.42
स वीर्यमस्त्रस्य कपिर्विचार्य
पितामहानुग्रहमात्मनश्च।
विमोक्षशक्तिं परिचिन्तयित्वा
पितामहाज्ञामनुवर्तते स्म ॥ ५.४८.४२ ॥
அந்த குரங்கு அஸ்திரத்தின் வீரியத்தையும், பிதாமகரின் அருளையும், தன் நிலையையும் ஆராய்ந்தது; விடுதலைக்கான ஆற்றலை எண்ணிப் பார்த்து பிதாமகரின் கட்டளையைப் பின்பற்றியது.
5.48.43
अस्त्रेणापि हि बद्धस्य भयं मम न जायते।
पितामहमहेन्द्राभ्यां रक्षितस्यानिलेन च ॥ ५.४८.४३ ॥
அஸ்திரத்தால் கட்டுண்டிருந்தாலும் எனக்கு அச்சம் உண்டாகவில்லை; ஏனெனில் நான் பிதாமகராலும் மகேந்திரனாலும் வாயுதேவனாலும் காக்கப்படுகிறேன்.
5.48.44
ग्रहणे चापि रक्षोभिर्महन्मे गुणदर्शनम्।
राक्षसेन्द्रेण संवादस्तस्माद् गृह्णन्तु मां परे ॥ ५.४८.४४ ॥
அரக்கர்களால் பிடிபடுவதிலும் எனக்கு பெரிய நன்மை உண்டு; அதனால் அரக்கர் தலைவனுடன் உரையாடும் வாய்ப்பு கிடைக்கும். ஆகவே எதிரிகள் என்னைப் பிடிக்கட்டும்.
5.48.45
स निश्चितार्थः परवीरहन्ता
समीक्ष्यकारी विनिवृत्तचेष्टः।
परैः प्रसह्याभिगतैर्निगृह्य
ननाद तैस्तैः परिभर्त्स्यमानः ॥ ५.४८.४५ ॥
அவன் உறுதியான நோக்கமுடையவன், பகை வீரர்களை அழிப்பவன், ஆராய்ந்து செயல்படுபவன்; செயல்களை நிறுத்தியிருந்தான். எதிரிகள் வலுவாக வந்து அவனைப் பிடித்தனர்; அவர்களால் அச்சுறுத்தப்பட்டு அவன் கர்ஜித்தான்.
5.48.46
ततस्ते राक्षसा दृष्ट्वा विनिश्चेष्टमरिंदमम्।
बबन्धुः शणवल्कैश्च द्रुमचीरैश्च संहतैः ॥ ५.४८.४६ ॥
அப்போது அந்த அரக்கர்கள் அசைவற்றிருந்த அரிந்தமனைக் கண்டு, சணல் நார்களாலும் மர நாரிகளாலும் இறுக்கமாக கட்டினார்கள்.
5.48.47
स रोचयामास परैश्च बन्धं
प्रसह्य वीरैरभिगर्हणं च।
कौतूहलान्मां यदि राक्षसेन्द्रो
द्रष्टुं व्यवस्येदिति निश्चितार्थः ॥ ५.४८.४७ ॥
பிறரால் செய்யப்பட்ட கட்டையும், வீரர்களின் வலிந்த கண்டனத்தையும் அவன் ஏற்றுக்கொண்டான்; அரக்கர் மன்னன் ஆர்வத்தால் என்னைக் காண விரும்பினால் அப்படியே ஆகட்டும் என்று உறுதி கொண்டான்.
5.48.48
स बद्धस्तेन वल्केन विमुक्तोऽस्त्रेण वीर्यवान्।
अस्त्रबन्धः स चान्यं हि न बन्धमनुवर्तते ॥ ५.४८.४८ ॥
வலிமைமிக்க அவன் அந்த மரப்பட்டை கயிற்றால் கட்டப்பட்டான்; பின்னர் அஸ்திரத்தால் விடுவிக்கப்பட்டான். அஸ்திரக் கட்டு வேறெந்தக் கட்டையும் பின்பற்றுவதில்லை.
5.48.49
अथेन्द्रजित् तं द्रुमचीरबद्धं
विचार्य वीरः कपिसत्तमं तम्।
विमुक्तमस्त्रेण जगाम चिन्ता-
मन्येन बद्धोऽप्यनुवर्ततेऽस्त्रम् ॥ ५.४८.४९ ॥
பின்னர் வீரன் இந்திரஜித், மரப்பட்டைக் கயிற்றால் கட்டப்பட்ட அந்த வானர-சிறந்தவனை ஆராய்ந்தான்; அஸ்திரத்தால் விடுவிக்கப்பட்டதைக் குறித்து சிந்தனையில் ஆழ்ந்தான்—வேறொன்றால் கட்டப்பட்டாலும் அஸ்திரம் பின்தொடர்கிறது.
5.48.50
अहो महत् कर्म कृतं निरर्थं
न राक्षसैर्मन्त्रगतिर्विमृष्टा।
पुनश्च नास्त्रे विहतेऽस्त्रमन्यत्
प्रवर्तते संशयिताः स्म सर्वे ॥ ५.४८.५० ॥
ஆ! பெரும் செயல் செய்யப்பட்டது, ஆனால் அது வீணானது; அரக்கர்கள் ஆலோசனையின் போக்கைச் சிந்திக்கவில்லை. அஸ்திரம் தோற்கும்போது வேறொரு அஸ்திரம் செயல்படுவதில்லை; நாம் அனைவரும் ஐயத்தில் ஆழ்ந்துள்ளோம்.
5.48.51
अस्त्रेण हनुमान् मुक्तो नात्मानमवबुध्यते।
कृष्यमाणस्तु रक्षोभिस्तैश्च बन्धैर्निपीडितः ॥ ५.४८.५१ ॥
அஸ்திரத்தால் விடுவிக்கப்பட்ட ஹனுமான் தன்னைத் தானே உணரவில்லை; அரக்கர்களால் இழுக்கப்பட்டு அந்தக் கட்டுகளால் துன்புறுத்தப்பட்டான்.
5.48.52
हन्यमानस्ततः क्रूरै राक्षसैः कालमुष्टिभिः।
समीपं राक्षसेन्द्रस्य प्राकृष्यत स वानरः ॥ ५.४८.५२ ॥
பின்னர் கொடிய அரக்கர்களால் காலனைப் போன்ற முஷ்டிகளால் அடிக்கப்பட்ட அந்த வானரன் அரக்கர் தலைவனின் அருகில் இழுத்துச் செல்லப்பட்டான்.
5.48.53
अथेन्द्रजित् तं प्रसमीक्ष्य मुक्त-
मस्त्रेण बद्धं द्रुमचीरसूत्रैः।
व्यदर्शयत् तत्र महाबलं तं
हरिप्रवीरं सगणाय राज्ञे ॥ ५.४८.५३ ॥
பின்னர் இந்திரஜித் அஸ்திரத்தால் விடுவிக்கப்பட்டு மரவுரி நூல்களால் கட்டப்பட்ட அந்த மகாபல வானர வீரனை அங்கே பரிவாரங்களுடன் இருந்த அரசனுக்குக் காட்டினான்.
5.48.54
तं मत्तमिव मातङ्गं बद्धं कपिवरोत्तमम्।
राक्षसा राक्षसेन्द्राय रावणाय न्यवेदयन् ॥ ५.४८.५४ ॥
மதம் பிடித்த யானையைப் போல கட்டப்பட்ட அந்த வானரச் சிறந்தவனை அரக்கர்கள் அரக்கர் தலைவன் ராவணனிடம் தெரிவித்தனர்.
5.48.56
कोऽयं कस्य कुतो वापि किं कार्यं कोऽभ्युपाश्रयः।
हन्यतां दह्यतां वापि भक्ष्यतामिति चापरे।
राक्षसास्तत्र संक्रुद्धाः परस्परमथाब्रुवन् ॥ ५.४८.५६ ॥
"இவன் யார்? யாருடையவன்? எங்கிருந்து வந்தான்? என்ன நோக்கம்? யாருடைய அடைக்கலம்?" என்றும், "இவனை அடியுங்கள், எரியுங்கள், அல்லது தின்றுவிடுங்கள்" என்றும் வேறு சிலர் கூறினர்; அங்கே கோபமுற்ற அரக்கர்கள் தங்களுக்குள் இவ்வாறு பேசிக்கொண்டனர்.
5.48.57
अतीत्य मार्गं सहसा महात्मा
स तत्र रक्षोऽधिपपादमूले।
ददर्श राज्ञः परिचारवृद्धान्
गृहं महारत्नविभूषितं च ॥ ५.४८.५७ ॥
மகாத்மா அனுமான் திடீரென வழியைக் கடந்து, அங்கே அரக்கர் தலைவனின் பாதங்களருகே அரசனின் மூத்த பணியாளர்களையும் பெரும் ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட மாளிகையையும் கண்டார்.
5.48.58
स ददर्श महातेजा रावणः कपिसत्तमम्।
रक्षोभिर्विकृताकारैः कृष्यमाणमितस्ततः ॥ ५.४८.५८ ॥
அந்த மகாதேஜஸ்வியான ராவணன், விகாரமான உருவம் கொண்ட அரக்கர்களால் இங்கும் அங்கும் இழுக்கப்பட்ட அந்த வானரச் சிறந்தவனைக் கண்டான்.
5.48.59
राक्षसाधिपतिं चापि ददर्श कपिसत्तमः।
तेजोबलसमायुक्तं तपन्तमिव भास्करम् ॥ ५.४८.५९ ॥
குரங்குகளில் சிறந்தவன் அரக்கர்களின் அதிபதியையும் கண்டான்; அவன் தேஜஸும் பலமும் கொண்டவனாய், சூரியனைப் போல் ஒளிர்ந்தான்.
5.48.60
स रोषसंवर्तितताम्रदृष्टि-
र्दशाननस्तं कपिमन्ववेक्ष्य।
अथोपविष्टान् कुलशीलवृद्धान्
समादिशत् तं प्रति मुख्यमन्त्रीन् ॥ ५.४८.६० ॥
கோபத்தால் சிவந்து சுழன்ற கண்களுடன் தசானனன் அந்தக் குரங்கைப் பார்த்தான்; பின் அங்கே அமர்ந்திருந்த குலத்திலும் நற்பண்பிலும் முதிர்ந்த முதன்மை அமைச்சர்களுக்கு அவனைப் பற்றி கட்டளையிட்டான்.
5.48.61
यथाक्रमं तैः स कपिश्च पृष्टः
कार्यार्थमर्थस्य च मूलमादौ।
निवेदयामास हरीश्वरस्य
दूतः सकाशादहमागतोऽस्मि ॥ ५.४८.६१ ॥
அவர்கள் முறைப்படி கேட்டபோது, அந்தக் குரங்கு செயலின் நோக்கத்தையும் விஷயத்தின் மூலத்தையும் முதலிலிருந்தே தெரிவித்தான் — "வானரேஸ்வரரின் தூதனாக நான் வந்திருக்கிறேன்."