വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 5.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.5.1
ततः स मध्यंगतमंशुमन्तं
ज्योत्स्नावितानं मुहुरुद्वमन्तम्।
ददर्श धीमान् भुवि भानुमन्तं
गोष्ठे वृषं मत्तमिव भ्रमन्तम् ॥ ५.५.१ ॥
അപ്പോൾ ബുദ്ധിമാനായ അവൻ ആകാശമധ്യത്തിൽ നിൽക്കുന്നതും രശ്മികളുള്ളതും നിലാവിന്റെ മേലാപ്പ് വീണ്ടും വീണ്ടും പൊഴിക്കുന്നതുമായ, ഭൂമിയിൽ പ്രകാശിക്കുന്ന ചന്ദ്രനെ കണ്ടു; അത് തൊഴുത്തിൽ അലഞ്ഞുനടക്കുന്ന മദിച്ച കാളയെപ്പോലെ തോന്നി.
5.5.2
लोकस्य पापानि विनाशयन्तं
महोदधिं चापि समेधयन्तम्।
भूतानि सर्वाणि विराजयन्तं
ददर्श शीतांशुमथाभियान्तम् ॥ ५.५.२ ॥
പിന്നെ ലോകത്തിലെ പാപങ്ങളെ നശിപ്പിച്ചും മഹാസമുദ്രത്തെ വളർത്തിയും സകല ജീവികളെയും പ്രകാശിപ്പിച്ചും അടുത്തുവരുന്ന ശീതരശ്മിയായ ചന്ദ്രനെ അവൻ കണ്ടു.
5.5.3
या भाति लक्ष्मीर्भुवि मन्दरस्था
यथा प्रदोषेषु च सागरस्था।
तथैव तोयेषु च पुष्करस्था
रराज सा चारुनिशाकरस्था ॥ ५.५.३ ॥
മന്ദരപർവതത്തിൽ ഭൂമിയിൽ പ്രകാശിക്കുന്ന ലക്ഷ്മി, പ്രദോഷവേളയിൽ സമുദ്രത്തിലും, ജലങ്ങളിലും താമരക്കുളത്തിലും ഇരിക്കുന്നതുപോലെ, ആ സുന്ദരചന്ദ്രനിൽ നിന്ന് പ്രകാശിച്ചു.
5.5.4
हंसो यथा राजतपञ्जरस्थः
सिंहो यथा मन्दरकन्दरस्थः।
वीरो यथा गर्वितकुञ्जरस्थ-
श्चन्द्रोऽपि बभ्राज तथाम्बरस्थः ॥ ५.५.४ ॥
വെള്ളിക്കൂട്ടിലിരിക്കുന്ന ഹംസം പോലെയും, മന്ദരഗുഹയിലിരിക്കുന്ന സിംഹം പോലെയും, അഹങ്കാരിയായ ആനപ്പുറത്തിരിക്കുന്ന വീരൻ പോലെയും, ആകാശത്തിൽ നിൽക്കുന്ന ചന്ദ്രനും പ്രകാശിച്ചു.
5.5.5
स्थितः ककुद्मानिव तीक्ष्णशृङ्गो
महाचलः श्वेत इवोर्ध्वशृङ्गः।
हस्तीव जाम्बूनदबद्धशृङ्गो
विभाति चन्द्रः परिपूर्णशृङ्गः ॥ ५.५.५ ॥
മൂർച്ചയുള്ള കൊമ്പുള്ള കൂനൻകാള പോലെയും, ഉയർന്ന ശിഖരങ്ങളുള്ള വെളുത്ത മഹാപർവതം പോലെയും, സ്വർണ്ണം കെട്ടിയ കൊമ്പുള്ള ആന പോലെയും, പൂർണ്ണശൃംഗനായ ചന്ദ്രൻ പ്രകാശിച്ചു.
5.5.6
विनष्टशीताम्बुतुषारपङ्को
महाग्रहग्राहविनष्टपङ्कः।
प्रकाशलक्ष्म्याश्रयनिर्मलाङ्को
रराज चन्द्रो भगवान् शशाङ्कः ॥ ५.५.६ ॥
തണുത്ത ജലവും മഞ്ഞും ചെളിയും നശിച്ചവനും, മഹാഗ്രഹങ്ങളാകുന്ന ഗ്രാഹങ്ങളാൽ കളങ്കം നശിച്ചവനും, പ്രകാശശോഭയുടെ ആശ്രയമായ നിർമ്മല ശരീരമുള്ളവനുമായ ഭഗവാൻ ചന്ദ്രൻ പ്രകാശിച്ചു.
5.5.7
शिलातलं प्राप्य यथा मृगेन्द्रो
महारणं प्राप्य यथा गजेन्द्रः।
राज्यं समासाद्य यथा नरेन्द्र-
स्तथा प्रकाशो विरराज चन्द्रः ॥ ५.५.७ ॥
ശിലാതലത്തിൽ എത്തിയ സിംഹത്തെപ്പോലെയും, മഹാവനത്തിൽ എത്തിയ ഗജേന്ദ്രനെപ്പോലെയും, രാജ്യം ലഭിച്ച രാജാവിനെപ്പോലെയും, അതുപോലെ പ്രകാശവാനായ ചന്ദ്രൻ ശോഭിച്ചു.
5.5.8
प्रकाशचन्द्रोदयनष्टदोषः
प्रवृद्धरक्षःपिशिताशदोषः।
रामाभिरामेरितचित्तदोषः
स्वर्गप्रकाशो भगवान् प्रदोषः ॥ ५.५.८ ॥
ശോഭയുള്ള ചന്ദ്രോദയത്താൽ ദോഷങ്ങൾ നശിച്ചവനും, വളർന്ന രാക്ഷസരുടെ മാംസാഭിലാഷം ദോഷമായവനും, സുന്ദരനായ രാമനാൽ ഇളക്കപ്പെട്ട മനോദോഷമുള്ളവനും, സ്വർഗ്ഗം പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന ഭഗവാൻ പ്രദോഷം (സന്ധ്യ) ആയിരുന്നു.
5.5.9
तन्त्रीस्वराः कर्णसुखाः प्रवृत्ताः
स्वपन्ति नार्यः पतिभिः सुवृत्ताः।
नक्तंचराश्चापि तथा प्रवृत्ता
विहर्तुमत्यद्भुतरौद्रवृत्ताः ॥ ५.५.९ ॥
ചെവിക്ക് സുഖകരമായ തന്ത്രീവാദ്യ സ്വരങ്ങൾ തുടങ്ങി. സദ്വൃത്തരായ സ്ത്രീകൾ ഭർത്താക്കന്മാരോടൊപ്പം ഉറങ്ങുന്നു; രാത്രിസഞ്ചാരികളും അത്ഭുതകരവും ഭയങ്കരവുമായ നടപ്പുള്ളവരും വിഹരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
5.5.10
मत्तप्रमत्तानि समाकुलानि
रथाश्वभद्रासनसंकुलानि।
वीरश्रिया चापि समाकुलानि
ददर्श धीमान् स कपिः कुलानि ॥ ५.५.१० ॥
മത്തരും അശ്രദ്ധരുമായ, രഥങ്ങളും കുതിരകളും മനോഹരമായ ആസനങ്ങളും നിറഞ്ഞ, വീരശ്രീ നിറഞ്ഞ കുലങ്ങളെ ആ ബുദ്ധിമാനായ വാനരൻ കണ്ടു.
5.5.11
परस्परं चाधिकमाक्षिपन्ति
भुजांश्च पीनानधिविक्षिपन्ति।
मत्तप्रलापानधिविक्षिपन्ति
मत्तानि चान्योन्यमधिक्षिपन्ति ॥ ५.५.११ ॥
അവർ പരസ്പരം അധികമായി വലിക്കുന്നു; തടിച്ച ഭുജങ്ങൾ വീശുന്നു; മദത്തിന്റെ പുലമ്പലുകൾ പറയുന്നു; ലഹരി ബാധിച്ചവർ പരസ്പരം ആക്ഷേപിക്കുന്നു.
5.5.12
रक्षांसि वक्षांसि च विक्षिपन्ति
गात्राणि कान्तासु च विक्षिपन्ति।
रूपाणि चित्राणि च विक्षिपन्ति
दृढानि चापानि च विक्षिपन्ति ॥ ५.५.१२ ॥
രാക്ഷസന്മാർ തങ്ങളുടെ മാറുകൾ വീശുന്നു; ശരീരങ്ങൾ പ്രിയകാന്തമാരുടെമേൽ വീഴ്ത്തുന്നു; വിചിത്രരൂപങ്ങളും എറിയുന്നു; ദൃഢമായ വില്ലുകളും വലിച്ചെറിയുന്നു.
5.5.13
ददर्श कान्ताश्च समालभन्त्य-
स्तथापरास्तत्र पुनः स्वपन्त्यः।
सुरूपवक्त्राश्च तथा हसन्त्यः
क्रुद्धाः पराश्चापि विनिःश्वसन्त्यः ॥ ५.५.१३ ॥
അവിടെ സുന്ദരമുഖികളായ പ്രിയകാന്തമാരെ കണ്ടു; ചിലർ പരസ്പരം ആലിംഗനം ചെയ്യുന്നു; മറ്റു ചിലർ അവിടെത്തന്നെ വീണ്ടും ഉറങ്ങുന്നു; ചിരിക്കുന്നവരും, കോപത്താൽ ദീർഘനിശ്വാസം വിടുന്നവരും മറ്റുള്ളവർ.
5.5.14
महागजैश्चापि तथा नदद्भिः
सुपूजितैश्चापि तथा सुसद्भिः।
रराज वीरैश्च विनिःश्वसद्भि-
र्ह्रदा भुजंगैरिव निःश्वसद्भिः ॥ ५.५.१४ ॥
ഗർജ്ജിക്കുന്ന മഹാഗജങ്ങളാലും, നന്നായി ആദരിക്കപ്പെട്ട് ഉത്തമാസനങ്ങളിലിരിക്കുന്ന, ദീർഘനിശ്വാസം വിടുന്ന വീരന്മാരാലും അത് ശോഭിച്ചു; ശ്വസിക്കുന്ന സർപ്പങ്ങളോടുകൂടിയ തടാകങ്ങൾ പോലെ.
5.5.15
बुद्धिप्रधानान् रुचिराभिधानान्
संश्रद्दधानाञ्जगतः प्रधानान्।
नानाविधानान् रुचिराभिधानान्
ददर्श तस्यां पुरि यातुधानान् ॥ ५.५.१५ ॥
ആ പുരിയിൽ ബുദ്ധിയിൽ പ്രധാനികളും, മനോഹരനാമങ്ങളുള്ളവരും, ദൃഢവിശ്വാസമുള്ളവരും, ലോകത്തിൽ ശ്രേഷ്ഠരും, പലവിധ മനോഹരനാമങ്ങളുള്ളവരുമായ യാതുധാനന്മാരെ (രാക്ഷസന്മാരെ) അവൻ കണ്ടു.
5.5.16
ननन्द दृष्ट्वा स च तान् सुरूपान्
नानागुणानात्मगुणानुरूपान्।
विद्योतमानान् स च तान् सुरूपान्
ददर्श कांश्चिच्च पुनर्विरूपान् ॥ ५.५.१६ ॥
സുന്ദരരൂപികളായ അവരെ കണ്ട് അവൻ സന്തോഷിച്ചു; അനേകം ഗുണങ്ങളോടും സ്വഭാവത്തിന് ഇണങ്ങിയ രീതിയിലും തിളങ്ങുന്ന അവരിൽ ചിലരെ സുന്ദരരായി കണ്ടു; വീണ്ടും ചിലരെ വികൃതരൂപികളായും കണ്ടു.
5.5.17
ततो वरार्हाः सुविशुद्धभावा-
स्तेषां स्त्रियस्तत्र महानुभावाः।
प्रियेषु पानेषु च सक्तभावा
ददर्श तारा इव सुस्वभावाः ॥ ५.५.१७ ॥
അവിടെ അവരുടെ സ്ത്രീകളെ കണ്ടു; അവർ ഉത്തമ ആദരത്തിന് അർഹരും അതിവിശുദ്ധ മനോഭാവമുള്ളവരും മഹാപ്രഭാവമുള്ളവരുമായിരുന്നു; പ്രിയരിലും പാനത്തിലും മനസ്സ് ആസക്തമായ അവരെ നക്ഷത്രങ്ങൾ പോലെ സുസ്വഭാവമുള്ളവരായി അവൻ കണ്ടു.
5.5.18
स्त्रियो ज्वलन्तीस्त्रपयोपगूढा
निशीथकाले रमणोपगूढाः।
ददर्श काश्चित् प्रमदोपगूढा
यथा विहंगा विहगोपगूढाः ॥ ५.५.१८ ॥
അർധരാത്രിയിൽ, ലജ്ജയാൽ ആവൃതരായി തിളങ്ങുന്ന സ്ത്രീകളെ അവൻ കണ്ടു; ചിലർ തങ്ങളുടെ കാമുകരാൽ ആലിംഗനം ചെയ്യപ്പെട്ടിരുന്നു, പക്ഷികൾ പക്ഷികളെ ചേർത്തുപിടിക്കുന്നതുപോലെ.
5.5.19
अन्याः पुनर्हर्म्यतलोपविष्टा-
स्तत्र प्रियाङ्केषु सुखोपविष्टाः।
भर्तुः परा धर्मपरा निविष्टा
ददर्श धीमान् मदनोपविष्टाः ॥ ५.५.१९ ॥
മറ്റു സ്ത്രീകൾ അവിടെ മാളികമുകളിൽ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു; പ്രിയരുടെ മടിയിൽ സുഖമായി ഇരുന്നവർ; ഭർത്താവിനോട് അർപ്പിതരും ധർമപരായണരും ലീനരുമായവർ; ബുദ്ധിമാനായ അവൻ കാമാവേശത്തിൽ ഇരുന്നവരെ കണ്ടു.
5.5.20
अप्रावृताः काञ्चनराजिवर्णाः
काश्चित्परार्घ्यास्तपनीयवर्णाः।
पुनश्च काश्चिच्छशलक्ष्मवर्णाः
कान्तप्रहीणा रुचिराङ्गवर्णाः ॥ ५.५.२० ॥
മൂടുപടമില്ലാത്തവർ, സ്വർണ്ണവരികൾ പോലെ നിറമുള്ളവർ; ചിലർ ഉത്തമ മൂല്യമുള്ളവർ, ശുദ്ധ സ്വർണ്ണനിറമുള്ളവർ; വീണ്ടും ചിലർ ചന്ദ്രന്റെ അടയാളം പോലെ നിറമുള്ളവർ; പ്രിയരെ നഷ്ടപ്പെട്ടവർ, മനോഹരമായ അവയവങ്ങളുടെ നിറമുള്ളവർ.
5.5.21
ततः प्रियान् प्राप्य मनोऽभिरामान्
सुप्रीतियुक्ताः सुमनोऽभिरामाः।
गृहेषु हृष्टाः परमाभिरामा
हरिप्रवीरः स ददर्श रामाः ॥ ५.५.२१ ॥
അപ്പോൾ മനസ്സിനെ ആകർഷിക്കുന്ന പ്രിയജനങ്ങളെ പ്രാപിച്ച, വലിയ സ്നേഹത്തോടെ കൂടിയ, പ്രസന്നമുഖമുള്ള, വീടുകളിൽ സന്തുഷ്ടരായ, അതിമനോഹരികളായ സ്ത്രീകളെ ആ വാനരവീരൻ കണ്ടു.
5.5.22
चन्द्रप्रकाशाश्च हि वक्त्रमाला
वक्राः सुपक्ष्माश्च सुनेत्रमालाः।
विभूषणानां च ददर्श मालाः
शतह्रदानामिव चारुमालाः ॥ ५.५.२२ ॥
ചന്ദ്രനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന മുഖമാലകളും, വളഞ്ഞ മനോഹരമായ കൺപീലികളുള്ള സുന്ദരനേത്രമാലകളും, നൂറു മിന്നലുകളുടെ മനോഹരമാലകൾപോലെയുള്ള ആഭരണമാലകളും അവൻ കണ്ടു.
5.5.23
न त्वेव सीतां परमाभिजातां
पथि स्थिते राजकुले प्रजाताम्।
लतां प्रफुल्लामिव साधुजातां
ददर्श तन्वीं मनसाभिजाताम् ॥ ५.५.२३ ॥
എന്നാൽ അവൻ സീതയെ കണ്ടില്ല. അവൾ ഉത്തമകുലത്തിൽ ജനിച്ചവൾ, രാജകുലത്തിൽ പിറന്നവൾ; വിടർന്ന ലതപോലെ നന്നായി വളർന്ന, മെലിഞ്ഞ, മനസ്സിനാൽ ഉന്നതകുലജയായവൾ.
5.5.24
सनातने वर्त्मनि संनिविष्टां
रामेक्षणीं तां मदनाभिविष्टाम्।
भर्तुर्मनः श्रीमदनुप्रविष्टां
स्त्रीभ्यः पराभ्यश्च सदा विशिष्टाम् ॥ ५.५.२४ ॥
സനാതനമായ വഴിയിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നവളും, രാമന്റെ കണ്ണുപോലെ കണ്ണുള്ളവളും, കാമത്താൽ ആവിഷ്ടയായവളും, ഭർത്താവിന്റെ തേജസ്സുള്ള മനസ്സിൽ പ്രവേശിച്ചവളും, മറ്റെല്ലാ സ്ത്രീകളെക്കാളും എപ്പോഴും ശ്രേഷ്ഠയായവളുമായ അവളെ (അവൻ കണ്ടു).
5.5.25
उष्णार्दितां सानुसृतास्रकण्ठीं
पुरा वरार्होत्तमनिष्ककण्ठीम्।
सुजातपक्ष्मामभिरक्तकण्ठीं
वने प्रनृत्तामिव नीलकण्ठीम् ॥ ५.५.२५ ॥
ചൂടിൽ പീഡിതയായവൾ, കണ്ണീരൊഴുകി തൊണ്ട ഇടറിയവൾ, മുൻപ് ശ്രേഷ്ഠമായ സ്വർണ്ണമാല്യം ധരിച്ചവൾ, മനോഹരമായ കൺപീലികളുള്ളവൾ, ചുവന്ന കഴുത്തുള്ളവൾ; കാട്ടിൽ നൃത്തം ചെയ്യുന്ന നീലകണ്ഠിയെപ്പോലെയുള്ളവൾ.
5.5.26
अव्यक्तरेखामिव चन्द्रलेखां
पांसुप्रदिग्धामिव हेमरेखाम्।
क्षतप्ररूढामिव वर्णरेखां
वायुप्रभुग्नामिव मेघरेखाम् ॥ ५.५.२६ ॥
അവൾ അവ്യക്തമായ രേഖയുള്ള ചന്ദ്രലേഖപോലെയും, പൊടിപുരണ്ട സ്വർണ്ണരേഖപോലെയും, ഉണങ്ങിയ മുറിവിലെ വർണ്ണരേഖപോലെയും, കാറ്റിൽ വളഞ്ഞ മേഘരേഖപോലെയും ആയിരുന്നു.
5.5.27
सीतामपश्यन्मनुजेश्वरस्य
रामस्य पत्नीं वदतां वरस्य।
बभूव दुःखोपहतश्चिरस्य
प्लवंगमो मन्द इवाचिरस्य ॥ ५.५.२७ ॥
മനുഷ്യരുടെ നാഥനായ രാമന്റെ പത്നിയെയും സംസാരിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠയായ സീതയെയും കാണാതെ ആ വാനരൻ വളരെനേരം ദുഃഖത്താൽ പീഡിതനായി; അല്പനേരം മുമ്പ് പ്രതീക്ഷ നഷ്ടപ്പെട്ടവനെപ്പോലെ മന്ദനായി.