Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 5.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.5.1
ततः स मध्यंगतमंशुमन्तं
ज्योत्स्नावितानं मुहुरुद्वमन्तम्।
ददर्श धीमान् भुवि भानुमन्तं
गोष्ठे वृषं मत्तमिव भ्रमन्तम् ॥ ५.५.१ ॥
Então o sábio viu a lua radiante, situada no meio do céu, derramando repetidamente um dossel de luar, brilhando sobre a terra como um touro enfurecido que vagueia no curral.
5.5.2
लोकस्य पापानि विनाशयन्तं
महोदधिं चापि समेधयन्तम्।
भूतानि सर्वाणि विराजयन्तं
ददर्श शीतांशुमथाभियान्तम् ॥ ५.५.२ ॥
Então viu a lua de raios frescos aproximando-se, destruindo os pecados do mundo, fazendo o grande oceano crescer e fazendo todos os seres brilharem.
5.5.3
या भाति लक्ष्मीर्भुवि मन्दरस्था
यथा प्रदोषेषु च सागरस्था।
तथैव तोयेषु च पुष्करस्था
रराज सा चारुनिशाकरस्था ॥ ५.५.३ ॥
A radiante Lakṣmī, que brilha na terra residindo no monte Mandara, brilhou como reside ao crepúsculo no oceano, e igualmente nas águas e no lago de lótus; assim brilhou, residindo na bela lua.
5.5.4
हंसो यथा राजतपञ्जरस्थः
सिंहो यथा मन्दरकन्दरस्थः।
वीरो यथा गर्वितकुञ्जरस्थ-
श्चन्द्रोऽपि बभ्राज तथाम्बरस्थः ॥ ५.५.४ ॥
Como um cisne numa gaiola de prata, como um leão numa caverna do Mandara, como um herói sobre um elefante orgulhoso, assim também brilhou a lua, situada no céu.
5.5.5
स्थितः ककुद्मानिव तीक्ष्णशृङ्गो
महाचलः श्वेत इवोर्ध्वशृङ्गः।
हस्तीव जाम्बूनदबद्धशृङ्गो
विभाति चन्द्रः परिपूर्णशृङ्गः ॥ ५.५.५ ॥
Como um touro corcunda de chifres afiados, como uma grande montanha branca de altos picos, como um elefante de presas cingidas de ouro, brilhou a lua, de chifres completos.
5.5.6
विनष्टशीताम्बुतुषारपङ्को
महाग्रहग्राहविनष्टपङ्कः।
प्रकाशलक्ष्म्याश्रयनिर्मलाङ्को
रराज चन्द्रो भगवान् शशाङ्कः ॥ ५.५.६ ॥
Brilhou a bem-aventurada lua, Śaśāṅka, cujas águas frias, geada e lama desapareceram, cuja mancha foi destruída pelos grandes planetas, os crocodilos, e cujo corpo puro é morada do esplendor radiante.
5.5.7
शिलातलं प्राप्य यथा मृगेन्द्रो
महारणं प्राप्य यथा गजेन्द्रः।
राज्यं समासाद्य यथा नरेन्द्र-
स्तथा प्रकाशो विरराज चन्द्रः ॥ ५.५.७ ॥
Assim como o leão ao alcançar o chão rochoso, como o rei dos elefantes ao alcançar a grande floresta, como o rei ao obter o reino, assim brilhou a lua radiante.
5.5.8
प्रकाशचन्द्रोदयनष्टदोषः
प्रवृद्धरक्षःपिशिताशदोषः।
रामाभिरामेरितचित्तदोषः
स्वर्गप्रकाशो भगवान् प्रदोषः ॥ ५.५.८ ॥
O bem-aventurado crepúsculo, cujas faltas foram destruídas pelo nascer da lua brilhante, cuja falta é a fome de carne dos rākṣasas crescidos, cujo coração foi agitado pelo encantador Rāma, radiante como o céu.
5.5.9
तन्त्रीस्वराः कर्णसुखाः प्रवृत्ताः
स्वपन्ति नार्यः पतिभिः सुवृत्ताः।
नक्तंचराश्चापि तथा प्रवृत्ता
विहर्तुमत्यद्भुतरौद्रवृत्ताः ॥ ५.५.९ ॥
Começaram os sons dos instrumentos de corda, agradáveis aos ouvidos; as mulheres de boa conduta dormem com seus maridos, e também os andarilhos noturnos, de conduta prodigiosa e feroz, puseram-se a folgar.
5.5.10
मत्तप्रमत्तानि समाकुलानि
रथाश्वभद्रासनसंकुलानि।
वीरश्रिया चापि समाकुलानि
ददर्श धीमान् स कपिः कुलानि ॥ ५.५.१० ॥
O sábio macaco viu as casas, embriagadas e descuidadas, repletas de carros, cavalos e belos assentos, e também cheias do esplendor dos heróis.
5.5.11
परस्परं चाधिकमाक्षिपन्ति
भुजांश्च पीनानधिविक्षिपन्ति।
मत्तप्रलापानधिविक्षिपन्ति
मत्तानि चान्योन्यमधिक्षिपन्ति ॥ ५.५.११ ॥
Puxam-se uns aos outros com violência, agitam os braços grossos, balbuciam delírios de embriaguez e, intoxicados, insultam-se mutuamente.
5.5.12
रक्षांसि वक्षांसि च विक्षिपन्ति
गात्राणि कान्तासु च विक्षिपन्ति।
रूपाणि चित्राणि च विक्षिपन्ति
दृढानि चापानि च विक्षिपन्ति ॥ ५.५.१२ ॥
Os rākṣasas agitam os peitos e lançam os corpos sobre suas amadas; também agitam suas formas variadas e atiram longe seus arcos firmes.
5.5.13
ददर्श कान्ताश्च समालभन्त्य-
स्तथापरास्तत्र पुनः स्वपन्त्यः।
सुरूपवक्त्राश्च तथा हसन्त्यः
क्रुद्धाः पराश्चापि विनिःश्वसन्त्यः ॥ ५.५.१३ ॥
Ali viu amadas de belos rostos: algumas abraçando-se umas às outras, outras dormindo novamente, algumas rindo e outras, irritadas, suspirando fundo.
5.5.14
महागजैश्चापि तथा नदद्भिः
सुपूजितैश्चापि तथा सुसद्भिः।
रराज वीरैश्च विनिःश्वसद्भि-
र्ह्रदा भुजंगैरिव निःश्वसद्भिः ॥ ५.५.१४ ॥
Resplandecia com grandes elefantes rugindo e com heróis, bem honrados e sentados em excelentes assentos, respirando pesadamente, como lagos cheios de serpentes que sibilam e respiram.
5.5.15
बुद्धिप्रधानान् रुचिराभिधानान्
संश्रद्दधानाञ्जगतः प्रधानान्।
नानाविधानान् रुचिराभिधानान्
ददर्श तस्यां पुरि यातुधानान् ॥ ५.५.१५ ॥
Naquela cidade viu os yātudhānas (rākṣasas): destacados na inteligência, de nomes agradáveis, firmemente confiantes, os primeiros do mundo, de muitas espécies, de nomes agradáveis.
5.5.16
ननन्द दृष्ट्वा स च तान् सुरूपान्
नानागुणानात्मगुणानुरूपान्।
विद्योतमानान् स च तान् सुरूपान्
ददर्श कांश्चिच्च पुनर्विरूपान् ॥ ५.५.१६ ॥
Ao ver aqueles de belo aspecto, ele se alegrou; entre eles, resplandecentes de muitas qualidades conforme sua própria natureza, viu alguns belos e, de novo, viu alguns disformes.
5.5.17
ततो वरार्हाः सुविशुद्धभावा-
स्तेषां स्त्रियस्तत्र महानुभावाः।
प्रियेषु पानेषु च सक्तभावा
ददर्श तारा इव सुस्वभावाः ॥ ५.५.१७ ॥
Ali viu as mulheres deles, dignas da maior honra, de pureza de disposição e grande esplendor; com a mente voltada aos amados e à bebida, de natureza gentil como as estrelas.
5.5.18
स्त्रियो ज्वलन्तीस्त्रपयोपगूढा
निशीथकाले रमणोपगूढाः।
ददर्श काश्चित् प्रमदोपगूढा
यथा विहंगा विहगोपगूढाः ॥ ५.५.१८ ॥
À meia-noite viu as mulheres, resplandecentes, envoltas em pudor; algumas estavam abraçadas por seus amantes, como aves unidas a aves.
5.5.19
अन्याः पुनर्हर्म्यतलोपविष्टा-
स्तत्र प्रियाङ्केषु सुखोपविष्टाः।
भर्तुः परा धर्मपरा निविष्टा
ददर्श धीमान् मदनोपविष्टाः ॥ ५.५.१९ ॥
Outras estavam sentadas nos terraços dos palácios, confortavelmente acomodadas no colo de seus amados; devotadas aos maridos, dedicadas ao dharma e absortas; o sábio as viu sentadas na paixão.
5.5.20
अप्रावृताः काञ्चनराजिवर्णाः
काश्चित्परार्घ्यास्तपनीयवर्णाः।
पुनश्च काश्चिच्छशलक्ष्मवर्णाः
कान्तप्रहीणा रुचिराङ्गवर्णाः ॥ ५.५.२० ॥
Sem véus, de tez como fileiras de ouro; algumas de valor supremo, de tez como ouro refinado; outras ainda de tez como as marcas da lua; privadas de seus amados, de belas cores nos membros.
5.5.21
ततः प्रियान् प्राप्य मनोऽभिरामान्
सुप्रीतियुक्ताः सुमनोऽभिरामाः।
गृहेषु हृष्टाः परमाभिरामा
हरिप्रवीरः स ददर्श रामाः ॥ ५.५.२१ ॥
Então, tendo encontrado seres amados que encantavam o coração, cheias de grande afeição e de semblante agradável, alegres em suas casas, as mulheres supremamente encantadoras foram vistas por aquele herói dos macacos.
5.5.22
चन्द्रप्रकाशाश्च हि वक्त्रमाला
वक्राः सुपक्ष्माश्च सुनेत्रमालाः।
विभूषणानां च ददर्श मालाः
शतह्रदानामिव चारुमालाः ॥ ५.५.२२ ॥
Luminosas como a lua eram as fileiras de rostos e as fileiras de belos olhos, curvados e de cílios finos; e ele viu também as guirlandas de adornos, como belas guirlandas de cem relâmpagos.
5.5.23
न त्वेव सीतां परमाभिजातां
पथि स्थिते राजकुले प्रजाताम्।
लतां प्रफुल्लामिव साधुजातां
ददर्श तन्वीं मनसाभिजाताम् ॥ ५.५.२३ ॥
Mas ele não viu Sītā, de nobilíssimo nascimento, nascida de linhagem real, de pé no caminho; esguia, bem crescida como uma trepadeira em flor, nobre de mente.
5.5.24
सनातने वर्त्मनि संनिविष्टां
रामेक्षणीं तां मदनाभिविष्टाम्।
भर्तुर्मनः श्रीमदनुप्रविष्टां
स्त्रीभ्यः पराभ्यश्च सदा विशिष्टाम् ॥ ५.५.२४ ॥
Ela, firmemente estabelecida no caminho eterno, de olhos semelhantes aos de Rāma, possuída pelo desejo, que entrara na gloriosa mente de seu esposo e que sempre se distinguia entre todas as outras mulheres.
5.5.25
उष्णार्दितां सानुसृतास्रकण्ठीं
पुरा वरार्होत्तमनिष्ककण्ठीम्।
सुजातपक्ष्मामभिरक्तकण्ठीं
वने प्रनृत्तामिव नीलकण्ठीम् ॥ ५.५.२५ ॥
Atormentada pelo calor, com a garganta embargada pelas lágrimas que corriam, aquela que outrora usava o melhor colar de ouro excelente, de cílios bem formados e garganta avermelhada, como uma pavoa de garganta azul dançando na floresta.
5.5.26
अव्यक्तरेखामिव चन्द्रलेखां
पांसुप्रदिग्धामिव हेमरेखाम्।
क्षतप्ररूढामिव वर्णरेखां
वायुप्रभुग्नामिव मेघरेखाम् ॥ ५.५.२६ ॥
Ela parecia um fio de lua crescente de linha indistinta, um traço de ouro coberto de poeira, uma faixa de cor sobre uma ferida curada, uma linha de nuvem curvada pelo vento.
5.5.27
सीतामपश्यन्मनुजेश्वरस्य
रामस्य पत्नीं वदतां वरस्य।
बभूव दुःखोपहतश्चिरस्य
प्लवंगमो मन्द इवाचिरस्य ॥ ५.५.२७ ॥
Não vendo Sītā, esposa de Rāma, senhor dos homens, a melhor entre os que falam, o macaco ficou por muito tempo abatido pela dor, desanimado como se sua esperança tivesse acabado de falhar.