வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 5.5
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.5.1
ततः स मध्यंगतमंशुमन्तं
ज्योत्स्नावितानं मुहुरुद्वमन्तम्।
ददर्श धीमान् भुवि भानुमन्तं
गोष्ठे वृषं मत्तमिव भ्रमन्तम् ॥ ५.५.१ ॥
அப்போது அறிவுள்ள அவர் வானின் நடுவில் நின்ற, கதிர்களுடன் கூடிய, நிலவொளிப் பந்தலை மீண்டும் மீண்டும் சிந்திய, பூமியில் ஒளிரும் சந்திரனைக் கண்டார்; அது தொழுவத்தில் சுற்றித் திரியும் மதம்பிடித்த காளை போல் தோன்றியது.
5.5.2
लोकस्य पापानि विनाशयन्तं
महोदधिं चापि समेधयन्तम्।
भूतानि सर्वाणि विराजयन्तं
ददर्श शीतांशुमथाभियान्तम् ॥ ५.५.२ ॥
பின்னர் அவர் உலகின் பாவங்களை அழித்து, பெரிய கடலையும் பொங்கச் செய்து, எல்லா உயிர்களையும் ஒளிரச் செய்து, நெருங்கி வந்துகொண்டிருந்த குளிர்ந்த கதிரவனாகிய சந்திரனைக் கண்டார்.
5.5.3
या भाति लक्ष्मीर्भुवि मन्दरस्था
यथा प्रदोषेषु च सागरस्था।
तथैव तोयेषु च पुष्करस्था
रराज सा चारुनिशाकरस्था ॥ ५.५.३ ॥
மந்தரமலையில் பூமியில் விளங்கும் லட்சுமி, மாலைப்பொழுதில் கடலில் இருப்பதுபோலவும், தண்ணீரிலும் தாமரைக் குளத்திலும் இருப்பதுபோலவும், அந்த அழகிய சந்திரனில் இருந்து ஒளிர்ந்தாள்.
5.5.4
हंसो यथा राजतपञ्जरस्थः
सिंहो यथा मन्दरकन्दरस्थः।
वीरो यथा गर्वितकुञ्जरस्थ-
श्चन्द्रोऽपि बभ्राज तथाम्बरस्थः ॥ ५.५.४ ॥
வெள்ளிக் கூண்டில் இருக்கும் அன்னப்பறவை போலவும், மந்தர மலைக் குகையில் இருக்கும் சிங்கம் போலவும், கர்வமுள்ள யானையின் மீது இருக்கும் வீரன் போலவும், வானில் நிற்கும் சந்திரனும் அவ்வாறே ஒளிர்ந்தான்.
5.5.5
स्थितः ककुद्मानिव तीक्ष्णशृङ्गो
महाचलः श्वेत इवोर्ध्वशृङ्गः।
हस्तीव जाम्बूनदबद्धशृङ्गो
विभाति चन्द्रः परिपूर्णशृङ्गः ॥ ५.५.५ ॥
கூரிய கொம்புள்ள திமில் காளை போலவும், உயர்ந்த சிகரமுள்ள வெண்மையான பெரிய மலை போலவும், பொன்னால் கட்டப்பட்ட தந்தங்களுடைய யானை போலவும், நிறைந்த சிகரம் கொண்ட சந்திரன் ஒளிர்ந்தான்.
5.5.6
विनष्टशीताम्बुतुषारपङ्को
महाग्रहग्राहविनष्टपङ्कः।
प्रकाशलक्ष्म्याश्रयनिर्मलाङ्को
रराज चन्द्रो भगवान् शशाङ्कः ॥ ५.५.६ ॥
குளிர்ந்த நீரும் பனியும் சேறும் அழிந்தவனும், பெரிய கோள்களாகிய முதலைகளால் களங்கம் அழிக்கப்பட்டவனும், ஒளிரும் சோபையின் இருப்பிடமான தூய உடலுடையவனுமான அந்த பகவான் சந்திரன் ஒளிர்ந்தான்.
5.5.7
शिलातलं प्राप्य यथा मृगेन्द्रो
महारणं प्राप्य यथा गजेन्द्रः।
राज्यं समासाद्य यथा नरेन्द्र-
स्तथा प्रकाशो विरराज चन्द्रः ॥ ५.५.७ ॥
கல்தரையை அடைந்த சிங்கம் போலவும், பெரிய காட்டை அடைந்த யானை போலவும், அரசாட்சியைப் பெற்ற மன்னன் போலவும், அவ்வாறே ஒளிரும் சந்திரன் ஒளிர்ந்தான்.
5.5.8
प्रकाशचन्द्रोदयनष्टदोषः
प्रवृद्धरक्षःपिशिताशदोषः।
रामाभिरामेरितचित्तदोषः
स्वर्गप्रकाशो भगवान् प्रदोषः ॥ ५.५.८ ॥
ஒளிரும் சந்திரோதயத்தால் குற்றங்கள் அழிந்தவனும், வளர்ந்த அரக்கர்களின் இறைச்சி ஆசை குற்றமாகக் கொண்டவனும், அழகிய ராமனால் தூண்டப்பட்ட மனக் குற்றம் கொண்டவனும், சொர்க்கம் போல் ஒளிரும் அந்த பகவான் பிரதோஷம் (மாலை) ஆவான்.
5.5.9
तन्त्रीस्वराः कर्णसुखाः प्रवृत्ताः
स्वपन्ति नार्यः पतिभिः सुवृत्ताः।
नक्तंचराश्चापि तथा प्रवृत्ता
विहर्तुमत्यद्भुतरौद्रवृत्ताः ॥ ५.५.९ ॥
காதுக்கு இன்பமான யாழ் முதலிய இசை ஒலிகள் தொடங்கின. நற்குணமுள்ள பெண்கள் கணவர்களுடன் உறங்குகின்றனர்; இரவில் திரிபவர்களும், அதிசயமான கொடிய நடத்தையுள்ளவர்களும் விளையாட புறப்பட்டனர்.
5.5.10
मत्तप्रमत्तानि समाकुलानि
रथाश्वभद्रासनसंकुलानि।
वीरश्रिया चापि समाकुलानि
ददर्श धीमान् स कपिः कुलानि ॥ ५.५.१० ॥
களித்தும் கவனமின்றியும் இருந்த, தேர்கள், குதிரைகள், அழகிய இருக்கைகளால் நிறைந்த, வீரர்களின் சோபையாலும் நிறைந்த குடும்பங்களை அந்த அறிவுள்ள குரங்கு கண்டது.
5.5.11
परस्परं चाधिकमाक्षिपन्ति
भुजांश्च पीनानधिविक्षिपन्ति।
मत्तप्रलापानधिविक्षिपन्ति
मत्तानि चान्योन्यमधिक्षिपन्ति ॥ ५.५.११ ॥
அவர்கள் ஒருவரையொருவர் மிகவும் இழுக்கிறார்கள்; பருத்த புஜங்களை வீசுகிறார்கள்; போதையின் உளறல்களை உதிர்க்கிறார்கள்; போதையுற்றவர்கள் ஒருவரையொருவர் நிந்திக்கிறார்கள்.
5.5.12
रक्षांसि वक्षांसि च विक्षिपन्ति
गात्राणि कान्तासु च विक्षिपन्ति।
रूपाणि चित्राणि च विक्षिपन्ति
दृढानि चापानि च विक्षिपन्ति ॥ ५.५.१२ ॥
அரக்கர்கள் தங்கள் மார்புகளை வீசுகிறார்கள்; உடல்களை அன்புக்குரிய மனைவியர் மேல் சாய்க்கிறார்கள்; வண்ணமயமான உருவங்களையும் எறிகிறார்கள்; உறுதியான வில்களையும் எறிந்து விடுகிறார்கள்.
5.5.13
ददर्श कान्ताश्च समालभन्त्य-
स्तथापरास्तत्र पुनः स्वपन्त्यः।
सुरूपवक्त्राश्च तथा हसन्त्यः
क्रुद्धाः पराश्चापि विनिःश्वसन्त्यः ॥ ५.५.१३ ॥
அங்கே அழகிய முகம் கொண்ட அன்புக்குரியவர்களைக் கண்டான்; சிலர் ஒருவரையொருவர் தழுவிக்கொண்டிருந்தனர்; வேறு சிலர் அங்கேயே மீண்டும் உறங்கிக்கொண்டிருந்தனர்; சிரித்துக்கொண்டிருந்தவர்கள், கோபத்துடன் பெருமூச்செறிந்துகொண்டிருந்தவர்கள் வேறு பலர்.
5.5.14
महागजैश्चापि तथा नदद्भिः
सुपूजितैश्चापि तथा सुसद्भिः।
रराज वीरैश्च विनिःश्वसद्भि-
र्ह्रदा भुजंगैरिव निःश्वसद्भिः ॥ ५.५.१४ ॥
முழங்கும் பெரிய யானைகளாலும், மிகவும் மதிக்கப்பட்டு உயர் இருக்கைகளில் அமர்ந்த, பெருமூச்செறியும் வீரர்களாலும் அது விளங்கியது; மூச்சுவிடும் பாம்புகளுடன் கூடிய குளங்கள் போல.
5.5.15
बुद्धिप्रधानान् रुचिराभिधानान्
संश्रद्दधानाञ्जगतः प्रधानान्।
नानाविधानान् रुचिराभिधानान्
ददर्श तस्यां पुरि यातुधानान् ॥ ५.५.१५ ॥
அந்நகரில் அவன் அறிவில் சிறந்தவர்களும், இனிய பெயர்களுடையவர்களும், உறுதியான நம்பிக்கை கொண்டவர்களும், உலகில் தலைசிறந்தவர்களும், பலவகை இனிய பெயர்களுடையவர்களுமான யாதுதானர்களைக் கண்டான்.
5.5.16
ननन्द दृष्ट्वा स च तान् सुरूपान्
नानागुणानात्मगुणानुरूपान्।
विद्योतमानान् स च तान् सुरूपान्
ददर्श कांश्चिच्च पुनर्विरूपान् ॥ ५.५.१६ ॥
அழகிய உருவம் கொண்ட அவர்களைக் கண்டு அவன் மகிழ்ந்தான்; பலவகைக் குணங்களுடனும் தங்கள் இயல்புக்கு ஏற்ற தன்மையுடனும் ஒளிர்ந்துகொண்டிருந்த அவர்களில் சிலரை அழகியவர்களாகக் கண்டான்; மீண்டும் சிலர் அழகற்றவர்களாகவும் இருந்தனர்.
5.5.17
ततो वरार्हाः सुविशुद्धभावा-
स्तेषां स्त्रियस्तत्र महानुभावाः।
प्रियेषु पानेषु च सक्तभावा
ददर्श तारा इव सुस्वभावाः ॥ ५.५.१७ ॥
பின்னர் அங்கே அவர்களுடைய பெண்கள் இருந்தனர்; அவர்கள் உயர்ந்த மரியாதைக்குத் தகுதியுடையவர்களும், மிகத் தூய மனப்பாங்கு உடையவர்களும், பெரும் ஒளி கொண்டவர்களுமாக இருந்தனர்; அன்புக்குரியவர்களிடத்திலும் மதுபானத்திலும் மனம் ஈடுபட்டவர்களாய், நட்சத்திரங்களைப் போல் இனிய இயல்புடையவர்களாகக் கண்டான்.
5.5.18
स्त्रियो ज्वलन्तीस्त्रपयोपगूढा
निशीथकाले रमणोपगूढाः।
ददर्श काश्चित् प्रमदोपगूढा
यथा विहंगा विहगोपगूढाः ॥ ५.५.१८ ॥
நள்ளிரவு வேளையில் நாணத்தால் தழுவப்பட்ட, ஒளிரும் பெண்களை அவன் கண்டான்; சிலர் தம் காதலர்களால் அணைக்கப்பட்டிருந்தனர், பறவைகள் பறவைகளைத் தழுவிக்கொள்வது போல.
5.5.19
अन्याः पुनर्हर्म्यतलोपविष्टा-
स्तत्र प्रियाङ्केषु सुखोपविष्टाः।
भर्तुः परा धर्मपरा निविष्टा
ददर्श धीमान् मदनोपविष्टाः ॥ ५.५.१९ ॥
மீண்டும் வேறு பெண்கள் அங்கே மாடி மேடைகளில் அமர்ந்திருந்தனர்; தம் அன்புக்குரியவரின் மடியில் இன்பமாக அமர்ந்தவர்கள்; கணவனுக்கு அர்ப்பணித்தவர்களும் தர்மத்தில் ஈடுபட்டவர்களுமாக இருந்தனர்; அறிவுள்ள அவன் காமத்தில் அமர்ந்திருந்தவர்களைக் கண்டான்.
5.5.20
अप्रावृताः काञ्चनराजिवर्णाः
काश्चित्परार्घ्यास्तपनीयवर्णाः।
पुनश्च काश्चिच्छशलक्ष्मवर्णाः
कान्तप्रहीणा रुचिराङ्गवर्णाः ॥ ५.५.२० ॥
முகத்திரையின்றி, பொன் வரிசை போன்ற நிறமுடையவர்கள்; சிலர் மிகச் சிறந்த மதிப்புடையவர்கள், பொன் உருக்கிய நிறமுடையவர்கள்; மீண்டும் சிலர் சந்திரனின் மச்சம் போன்ற நிறமுடையவர்கள்; காதலரை இழந்தவர்கள், அழகிய உறுப்புகளின் நிறமுடையவர்கள்.
5.5.21
ततः प्रियान् प्राप्य मनोऽभिरामान्
सुप्रीतियुक्ताः सुमनोऽभिरामाः।
गृहेषु हृष्टाः परमाभिरामा
हरिप्रवीरः स ददर्श रामाः ॥ ५.५.२१ ॥
பின்னர் மனத்தை மகிழ்விக்கும் அன்பிற்குரியவர்களைப் பெற்று, மிகுந்த பிரியத்துடன், மலர்ந்த முகத்துடன், வீடுகளில் மகிழ்ச்சியுடன் இருந்த மிக அழகான பெண்களை அந்த வானரவீரன் கண்டான்.
5.5.22
चन्द्रप्रकाशाश्च हि वक्त्रमाला
वक्राः सुपक्ष्माश्च सुनेत्रमालाः।
विभूषणानां च ददर्श मालाः
शतह्रदानामिव चारुमालाः ॥ ५.५.२२ ॥
சந்திரனைப் போல ஒளிரும் முகங்களின் வரிசைகளையும், வளைந்த, அழகிய இமைகளுடைய அழகிய கண்களின் வரிசைகளையும்; நூறு மின்னல்களின் அழகிய மாலைகளைப் போன்ற அணிகலன் மாலைகளையும் அவன் கண்டான்.
5.5.23
न त्वेव सीतां परमाभिजातां
पथि स्थिते राजकुले प्रजाताम्।
लतां प्रफुल्लामिव साधुजातां
ददर्श तन्वीं मनसाभिजाताम् ॥ ५.५.२३ ॥
ஆனால் அவன் சீதையைக் காணவில்லை. அவள் உயர்ந்த குலத்தில் பிறந்தவள், அரச குடியில் பிறந்தவள்; மலர்ந்த கொடியைப் போல நன்கு வளர்ந்த, மெலிந்த, மனத்தால் உயர்குடிப் பிறந்தவளாய் இருந்தாள்.
5.5.24
सनातने वर्त्मनि संनिविष्टां
रामेक्षणीं तां मदनाभिविष्टाम्।
भर्तुर्मनः श्रीमदनुप्रविष्टां
स्त्रीभ्यः पराभ्यश्च सदा विशिष्टाम् ॥ ५.५.२४ ॥
நிலையான வழியில் உறுதியாக நின்றவளும், ராமனின் கண்களைப் போன்ற கண்களை உடையவளும், காமத்தால் ஆட்கொள்ளப்பட்டவளும், கணவனின் மகிமை பொருந்திய மனத்தில் நுழைந்தவளும், மற்ற எல்லாப் பெண்களையும் விட எப்போதும் சிறந்தவளுமான அவளை (அவன் கண்டான்).
5.5.25
उष्णार्दितां सानुसृतास्रकण्ठीं
पुरा वरार्होत्तमनिष्ककण्ठीम्।
सुजातपक्ष्मामभिरक्तकण्ठीं
वने प्रनृत्तामिव नीलकण्ठीम् ॥ ५.५.२५ ॥
வெப்பத்தால் வாடியவள், கண்ணீர் பெருகித் தொண்டை அடைத்தவள், முன்பு சிறந்த பொன்னாலான உயர்ந்த கழுத்தணியை அணிந்தவள், அழகிய இமைகளுடையவள், சிவந்த கழுத்துடையவள்; காட்டில் நடனமாடும் நீலகண்டப் பறவை போல் இருந்தாள்.
5.5.26
अव्यक्तरेखामिव चन्द्रलेखां
पांसुप्रदिग्धामिव हेमरेखाम्।
क्षतप्ररूढामिव वर्णरेखां
वायुप्रभुग्नामिव मेघरेखाम् ॥ ५.५.२६ ॥
அவள் தெளிவற்ற கோடுடைய பிறைச்சந்திரக் கோடு போலவும், தூசியால் பூசப்பட்ட பொன் கோடு போலவும், புண் ஆறி எழுந்த வண்ணக் கோடு போலவும், காற்றால் வளைக்கப்பட்ட மேகக் கோடு போலவும் இருந்தாள்.
5.5.27
सीतामपश्यन्मनुजेश्वरस्य
रामस्य पत्नीं वदतां वरस्य।
बभूव दुःखोपहतश्चिरस्य
प्लवंगमो मन्द इवाचिरस्य ॥ ५.५.२७ ॥
மனிதர்களின் தலைவன் ராமனின் மனைவியும், பேசுபவர்களில் சிறந்தவளுமான சீதையைக் காணாமல், அந்தக் குரங்கு நெடுநேரம் துயரால் தாக்கப்பட்டு, சிறிது நேரத்துக்கு முன்பு தான் நம்பிக்கை இழந்தவன் போல மனம் சோர்ந்தான்.