Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 5.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.52.1
स तस्य वचनं श्रुत्वा वानरस्य महात्मनः।
आज्ञापयद् वधं तस्य रावणः क्रोधमूर्च्छितः ॥ ५.५२.१ ॥
Als Rāvaṇa die Worte jenes großherzigen Affen hörte, befahl er, von Wut überwältigt, dessen Tod.
5.52.2
वधे तस्य समाज्ञप्ते रावणेन दुरात्मना।
निवेदितवतो दौत्यं नानुमेने विभीषणः ॥ ५.५२.२ ॥
Als der boshafte Rāvaṇa befahl, jenen Affen zu töten, der als Gesandter seine Botschaft überbracht hatte, billigte Vibhīṣaṇa dies nicht.
5.52.3
तं रक्षोऽधिपतिं क्रुद्धं तच्च कार्यमुपस्थितम्।
विदित्वा चिन्तयामास कार्यं कार्यविधौ स्थितः ॥ ५.५२.३ ॥
Da Vibhīṣaṇa den zornigen Herrn der Rākṣasas und die entstandene Lage erkannt hatte, überlegte er, fest darin, den richtigen Weg zu bestimmen.
5.52.4
निश्चितार्थस्ततः साम्ना पूज्यं शत्रुजिदग्रजम्।
उवाच हितमत्यर्थं वाक्यं वाक्यविशारदः ॥ ५.५२.४ ॥
Da sprach Vibhīṣaṇa, der Redekundige, entschlossen in seinem Vorhaben, mit versöhnlichen und überaus heilsamen Worten zum verehrten älteren Bruder des Feindbezwingers.
5.52.5
क्षमस्व रोषं त्यज राक्षसेन्द्र
प्रसीद मे वाक्यमिदं शृणुष्व।
वधं न कुर्वन्ति परावरज्ञा
दूतस्य सन्तो वसुधाधिपेन्द्राः ॥ ५.५२.५ ॥
Verzeih, o Herr der Rākṣasas, lege deinen Zorn ab. Sei mir gnädig und höre diese Worte. Die weisen Herrscher der Erde, die das Hohe wie das Niedere kennen, töten keinen Gesandten.
5.52.6
राजन् धर्मविरुद्धं च लोकवृत्तेश्च गर्हितम्।
तव चासदृशं वीर कपेरस्य प्रमापणम् ॥ ५.५२.६ ॥
O König, es widerspricht dem Dharma und ist nach dem Brauch der Welt tadelnswert; und es ziemt dir nicht, o Held, diesen Affen zu töten.
5.52.7
धर्मज्ञश्च कृतज्ञश्च राजधर्मविशारदः।
परावरज्ञो भूतानां त्वमेव परमार्थवित् ॥ ५.५२.७ ॥
Du kennst den Dharma, bist dankbar und bewandert in den Pflichten des Königtums; du allein kennst das Hohe und das Niedere unter den Wesen und kennst die höchste Wahrheit.
5.52.8
गृह्यन्ते यदि रोषेण त्वादृशोऽपि विचक्षणाः।
ततः शास्त्रविपश्चित्त्वं श्रम एव हि केवलम् ॥ ५.५२.८ ॥
Wenn selbst Weise wie du vom Zorn ergriffen werden, dann ist die Meisterschaft der Schriften nichts als bloße Mühe.
5.52.9
तस्मात् प्रसीद शत्रुघ्न राक्षसेन्द्र दुरासद।
युक्तायुक्तं विनिश्चित्य दूतदण्डो विधीयताम् ॥ ५.५२.९ ॥
Darum, Vernichter der Feinde, Herr der Rākṣasa, unnahbarer, sei besänftigt. Nachdem du das Rechte und das Unrechte bestimmt hast, möge die Strafe für den Gesandten verfügt werden.
5.52.10
विभीषणवचः श्रुत्वा रावणो राक्षसेश्वरः।
कोपेन महताऽऽविष्टो वाक्यमुत्तरमब्रवीत् ॥ ५.५२.१० ॥
Als Rāvaṇa, der Herr der Rākṣasa, die Worte Vibhīṣaṇas hörte, von großem Zorn ergriffen, sprach er diese Erwiderung.
5.52.11
न पापानां वधे पापं विद्यते शत्रुसूदन।
तस्मादिमं वधिष्यामि वानरं पापकारिणम् ॥ ५.५२.११ ॥
Vernichter der Feinde, es gibt keine Sünde darin, Frevler zu töten. Darum werde ich diesen Affen töten, der Böses getan hat.
5.52.12
अधर्ममूलं बहुदोषयुक्त-
मनार्यजुष्टं वचनं निशम्य।
उवाच वाक्यं परमार्थतत्त्वं
विभीषणो बुद्धिमतां वरिष्ठः ॥ ५.५२.१२ ॥
Als er jene Worte gehört hatte, die in Unrecht wurzelten, voller Fehler waren und von Unedlen gepflegt wurden, sprach Vibhīṣaṇa, der Erste unter den Weisen, diese Worte, die das Wesen der höchsten Wahrheit darlegen.
5.52.13
प्रसीद लङ्केश्वर राक्षसेन्द्र
धर्मार्थतत्त्वं वचनं शृणुष्व।
दूता न वध्याः समयेषु राजन्
सर्वेषु सर्वत्र वदन्ति सन्तः ॥ ५.५२.१३ ॥
Sei gnädig, Herr von Laṅkā, Fürst der Rākṣasas; höre meine Worte, die die Wahrheit von Dharma und Nutzen darlegen. O König, die Weisen sagen überall und in allen Fällen, dass Gesandte den Regeln gemäß nicht getötet werden dürfen.
5.52.14
असंशयं शत्रुरयं प्रवृद्धः
कृतं ह्यनेनाप्रियमप्रमेयम्।
न दूतवध्यां प्रवदन्ति सन्तो
दूतस्य दृष्टा बहवो हि दण्डाः ॥ ५.५२.१४ ॥
Ohne Zweifel ist dieser Feind mächtig geworden, und er hat eine unermesslich unerwünschte Tat begangen. Dennoch erklären die Weisen die Tötung eines Gesandten nicht für rechtens; für den Gesandten sind viele Strafen vorgeschrieben.
5.52.15
वैरूप्यमङ्गेषु कशाभिघातो
मौण्ड्यं तथा लक्षणसंनिपातः।
एतान् हि दूते प्रवदन्ति दण्डान्
वधस्तु दूतस्य न नः श्रुतोऽस्ति ॥ ५.५२.१५ ॥
Die Verstümmelung der Glieder, Peitschenhiebe, das Scheren des Kopfes und das Brandmarken – diese Strafen schreiben die Weisen für den Gesandten vor; vom Töten eines Gesandten haben wir nie gehört.
5.52.16
कथं च धर्मार्थविनीतबुद्धिः
परावरप्रत्ययनिश्चितार्थः।
भवद्विधः कोपवशे हि तिष्ठेत्
कोपं न गच्छन्ति हि सत्त्ववन्तः ॥ ५.५२.१६ ॥
Wie könnte einer wie du, dessen Verstand in Dharma und Nutzen geschult ist, dessen Urteil durch verlässliches Wissen über Hohes und Niedriges gefestigt ist, in der Gewalt des Zorns bleiben? Die Standhaften verfallen nicht dem Zorn.
5.52.17
न धर्मवादे न च लोकवृत्ते
न शास्त्रबुद्धिग्रहणेषु वापि।
विद्येत कश्चित्तव वीर तुल्य-
स्त्वं ह्युत्तमः सर्वसुरासुराणाम् ॥ ५.५२.१७ ॥
O Held, im Gespräch über Dharma, im Verhalten in der Welt oder auch im Erfassen der Schriften gibt es keinen, der dir gleichkommt; du allein bist der Beste unter allen Göttern und Asuras.
5.52.18
पराक्रमोत्साहमनस्विनां च
सुरासुराणामपि दुर्जयेन।
त्वयाप्रमेयेण सुरेन्द्रसङ्घा
जिताश्च युद्धेष्वसकृन्नरेन्द्राः ॥ ५.५२.१८ ॥
Von dir, dem Unermesslichen, der selbst für die mutigen und tatkräftigen Götter und Dämonen unbesiegbar ist, wurden in Schlachten immer wieder die Scharen der Götterfürsten und die Könige besiegt.
5.52.19
इत्थंविधस्यामरदैत्यशत्रोः
शूरस्य वीरस्य तवाजितस्य।
कुर्वन्ति वीरा मनसाप्यलीकं
प्राणैर्विमुक्ता न तु भोः पुरा ते ॥ ५.५२.१९ ॥
Gegen dich, wie du bist, Feind der Götter und Dämonen, tapfer, heldenhaft und unbesiegbar, hätten Helden, die auch nur im Geist Böses gegen dich hegten, schon früher ihr Leben verloren; nein, das ist nie geschehen, o Herr.
5.52.20
न चाप्यस्य कपेर्घाते कंचित् पश्याम्यहं गुणम्।
तेष्वयं पात्यतां दण्डो यैरयं प्रेषितः कपिः ॥ ५.५२.२० ॥
Ich sehe keinen Vorteil darin, diesen Affen zu töten. Die Strafe soll auf jene fallen, die ihn hergeschickt haben.
5.52.21
साधुर्वा यदि वासाधुः परैरेष समर्पितः।
ब्रुवन् परार्थं परवान् न दूतो वधमर्हति ॥ ५.५२.२१ ॥
Ob er gut oder böse ist, er wurde von anderen gesandt. Ein Bote, der im Auftrag eines anderen spricht und von anderen abhängt, verdient nicht den Tod.
5.52.22
अपि चास्मिन् हते नान्यं राजन् पश्यामि खेचरम्।
इह यः पुनरागच्छेत् परं पारं महोदधेः ॥ ५.५२.२२ ॥
Außerdem, o König, sehe ich, wenn er getötet wird, keinen anderen Himmelsgänger, der über den großen Ozean zurückkehren und hierher kommen könnte.
5.52.23
तस्मान्नास्य वधे यत्नः कार्यः परपुरंजय।
भवान् सेन्द्रेषु देवेषु यत्नमास्थातुमर्हति ॥ ५.५२.२३ ॥
Daher soll keine Mühe darauf verwendet werden, ihn zu töten. O Eroberer feindlicher Städte, dir geziemt es, deine Anstrengung gegen die Götter zu richten, samt Indra.
5.52.24
अस्मिन् विनष्टे नहि भूतमन्यं
पश्यामि यस्तौ नरराजपुत्रौ।
युद्धाय युद्धप्रिय दुर्विनीता-
वुद्योजयेद् वै भवता विरुद्धौ ॥ ५.५२.२४ ॥
Ist dieser vernichtet, sehe ich kein anderes Wesen, das jene beiden Söhne des Menschenkönigs, kampfliebend und ungezügelt, gegen dich zum Krieg aufstacheln könnte.
5.52.25
पराक्रमोत्साहमनस्विनां च
सुरासुराणामपि दुर्जयेन।
त्वया मनोनन्दन नैर्ऋतानां
युद्धाय निर्नाशयितुं न युक्तम् ॥ ५.५२.२५ ॥
O Wonne des Geistes, du, der selbst von Göttern und Dämonen, den Tapferen, Tatkräftigen und Hochgesinnten, unbesiegbar ist, es geziemt dir nicht, die Nairṛtas im Kampf zu vernichten.
5.52.26
हिताश्च शूराश्च समाहिताश्च
कुलेषु जाताश्च महागुणेषु।
मनस्विनः शस्त्रभृतां वरिष्ठाः
कोपप्रशस्ताः सुभृताश्च योधाः ॥ ५.५२.२६ ॥
Sie sind wohlgesinnt, tapfer, gesammelt, in edlen Familien geboren, mit großen Tugenden begabt, hochgesinnt, die Ersten unter den Waffenträgern, für ihren Zorn gepriesen und wohlversorgte Krieger.
5.52.27
तदेकदेशेन बलस्य तावत्
केचित् तवादेशकृतोऽद्य यान्तु।
तौ राजपुत्रावुपगृह्य मूढौ
परेषु ते भावयितुं प्रभावम् ॥ ५.५२.२७ ॥
Darum sollen auf deinen Befehl einige noch heute mit einem Teil des Heeres ausziehen, jene beiden verblendeten Prinzen ergreifen und vor den Feinden deine Macht zeigen.
5.52.28
निशाचराणामधिपोऽनुजस्य
विभीषणस्योत्तमवाक्यमिष्टम्।
जग्राह बुद्ध्या सुरलोकशत्रु-
र्महाबलो राक्षसराजमुख्यः ॥ ५.५२.२८ ॥
Rāvaṇa, Herr der Nachtwandler, Feind der Götterwelt, mächtig, der Erste unter den Rākṣasa-Königen, nahm mit Verstand die vortrefflichen und willkommenen Worte seines jüngeren Bruders Vibhīṣaṇa an.