வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 5.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.52.1
स तस्य वचनं श्रुत्वा वानरस्य महात्मनः।
आज्ञापयद् वधं तस्य रावणः क्रोधमूर्च्छितः ॥ ५.५२.१ ॥
அந்த மகாத்மாவான வானரனின் சொற்களைக் கேட்ட ராவணன், கோபத்தால் மயக்கமுற்று அவனைக் கொல்ல ஆணையிட்டான்.
5.52.2
वधे तस्य समाज्ञप्ते रावणेन दुरात्मना।
निवेदितवतो दौत्यं नानुमेने विभीषणः ॥ ५.५२.२ ॥
தூதனாக வந்து செய்தியை அறிவித்த அவனைக் கொல்லுமாறு துராத்மா ராவணன் ஆணையிட்டபோது, விபீஷணன் அதற்கு இசையவில்லை.
5.52.3
तं रक्षोऽधिपतिं क्रुद्धं तच्च कार्यमुपस्थितम्।
विदित्वा चिन्तयामास कार्यं कार्यविधौ स्थितः ॥ ५.५२.३ ॥
கோபமுற்ற அரக்கர் தலைவனையும், எழுந்த அந்தச் சூழ்நிலையையும் அறிந்த விபீஷணன், செயல் முறையை நிர்ணயிப்பதில் நிலைத்தவனாக சிந்தித்தான்.
5.52.4
निश्चितार्थस्ततः साम्ना पूज्यं शत्रुजिदग्रजम्।
उवाच हितमत्यर्थं वाक्यं वाक्यविशारदः ॥ ५.५२.४ ॥
பின்னர் முடிவெடுத்த, சொல்லில் வல்லவனான விபீஷணன், பகைவரை வென்றவனின் மூத்த சகோதரனும் போற்றத்தக்கவனுமான ராவணனிடம் சமாதான வார்த்தையுடன் மிகவும் நன்மையான சொற்களைக் கூறினான்.
5.52.5
क्षमस्व रोषं त्यज राक्षसेन्द्र
प्रसीद मे वाक्यमिदं शृणुष्व।
वधं न कुर्वन्ति परावरज्ञा
दूतस्य सन्तो वसुधाधिपेन्द्राः ॥ ५.५२.५ ॥
அரக்கர் தலைவனே, பொறுத்தருள்க, கோபத்தைக் கைவிடுக. எனக்கு அருள்புரிந்து இந்தச் சொல்லைக் கேள். நன்மை தீமை அறிந்த சான்றோரான பூமியின் மன்னர்கள் தூதனைக் கொல்வதில்லை.
5.52.6
राजन् धर्मविरुद्धं च लोकवृत्तेश्च गर्हितम्।
तव चासदृशं वीर कपेरस्य प्रमापणम् ॥ ५.५२.६ ॥
அரசனே, இது தர்மத்திற்கு மாறானது, உலக நடைமுறைக்கும் இகழ்ச்சிக்குரியது. வீரனே, இந்தக் குரங்கைக் கொல்வது உனக்குப் பொருந்தாது.
5.52.7
धर्मज्ञश्च कृतज्ञश्च राजधर्मविशारदः।
परावरज्ञो भूतानां त्वमेव परमार्थवित् ॥ ५.५२.७ ॥
நீ தர்மத்தை அறிந்தவன், நன்றியுள்ளவன், அரச தர்மத்தில் வல்லவன்; உயிரினங்களின் உயர்வையும் தாழ்வையும் அறிந்தவன், பரமார்த்த உண்மையை அறிந்தவன் நீயே.
5.52.8
गृह्यन्ते यदि रोषेण त्वादृशोऽपि विचक्षणाः।
ततः शास्त्रविपश्चित्त्वं श्रम एव हि केवलम् ॥ ५.५२.८ ॥
உன்னைப் போன்ற அறிவாளிகளும் கோபத்தால் பற்றப்பட்டால், சாஸ்திர அறிவு வெறும் உழைப்பாகவே ஆகிவிடும்.
5.52.9
तस्मात् प्रसीद शत्रुघ्न राक्षसेन्द्र दुरासद।
युक्तायुक्तं विनिश्चित्य दूतदण्डो विधीयताम् ॥ ५.५२.९ ॥
ஆகவே, பகைவரை அழிப்பவனே, அடைய முடியாத ராட்சசத் தலைவனே, தணிவாயாக. நியாய அநியாயங்களைத் தீர்மானித்த பின் தூதனுக்குத் தண்டனை விதிக்கப்படட்டும்.
5.52.10
विभीषणवचः श्रुत्वा रावणो राक्षसेश्वरः।
कोपेन महताऽऽविष्टो वाक्यमुत्तरमब्रवीत् ॥ ५.५२.१० ॥
விபீஷணனின் சொற்களைக் கேட்ட ராட்சசர் தலைவன் ராவணன் பெரும் கோபத்தால் ஆட்கொள்ளப்பட்டு, மறுமொழியாக இவ்வார்த்தையைச் சொன்னான்.
5.52.11
न पापानां वधे पापं विद्यते शत्रुसूदन।
तस्मादिमं वधिष्यामि वानरं पापकारिणम् ॥ ५.५२.११ ॥
பகைவரை அழிப்பவனே, பாவிகளைக் கொல்வதில் பாவம் இல்லை. ஆகவே இந்தப் பாவம் செய்த குரங்கை நான் கொல்வேன்.
5.52.12
अधर्ममूलं बहुदोषयुक्त-
मनार्यजुष्टं वचनं निशम्य।
उवाच वाक्यं परमार्थतत्त्वं
विभीषणो बुद्धिमतां वरिष्ठः ॥ ५.५२.१२ ॥
அதர்மத்தை வேராகக் கொண்டதும், பல குற்றங்கள் நிறைந்ததும், அனார்யர்களால் கைக்கொள்ளப்பட்டதுமான அந்தச் சொற்களைக் கேட்டு, அறிவாளிகளில் சிறந்த விபீஷணன் பரமார்த்த உண்மையை உரைக்கும் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
5.52.13
प्रसीद लङ्केश्वर राक्षसेन्द्र
धर्मार्थतत्त्वं वचनं शृणुष्व।
दूता न वध्याः समयेषु राजन्
सर्वेषु सर्वत्र वदन्ति सन्तः ॥ ५.५२.१३ ॥
லங்கையின் அரசே, ராட்சசர்களின் தலைவரே, கருணை கொள்ளுங்கள்; தர்மத்தையும் பொருளையும் உண்மையாக விளக்கும் என் சொற்களைக் கேளுங்கள். அரசே, ஒழுங்குகளின்படி தூதர்கள் கொல்லப்படக்கூடாது என்று சான்றோர்கள் எல்லா இடங்களிலும் எல்லோரிடமும் கூறுகின்றனர்.
5.52.14
असंशयं शत्रुरयं प्रवृद्धः
कृतं ह्यनेनाप्रियमप्रमेयम्।
न दूतवध्यां प्रवदन्ति सन्तो
दूतस्य दृष्टा बहवो हि दण्डाः ॥ ५.५२.१४ ॥
இதில் ஐயமில்லை, இந்தப் பகைவன் வலிமை பெற்றவன்; இவன் அளவற்ற மிகக் கொடிய செயலைச் செய்தான். ஆயினும் சான்றோர் தூதனைக் கொல்வதைச் சொல்லவில்லை; தூதனுக்குப் பல தண்டனைகள் விதிக்கப்பட்டுள்ளன.
5.52.15
वैरूप्यमङ्गेषु कशाभिघातो
मौण्ड्यं तथा लक्षणसंनिपातः।
एतान् हि दूते प्रवदन्ति दण्डान्
वधस्तु दूतस्य न नः श्रुतोऽस्ति ॥ ५.५२.१५ ॥
அங்கங்களை விகாரப்படுத்துதல், சாட்டையால் அடித்தல், தலையை மொட்டையடித்தல், அடையாளமிடுதல்—இவைகளையே தூதனுக்குச் சான்றோர் தண்டனைகளாகச் சொல்கின்றனர்; தூதனைக் கொல்வது பற்றி நாம் கேட்டதில்லை.
5.52.16
कथं च धर्मार्थविनीतबुद्धिः
परावरप्रत्ययनिश्चितार्थः।
भवद्विधः कोपवशे हि तिष्ठेत्
कोपं न गच्छन्ति हि सत्त्ववन्तः ॥ ५.५२.१६ ॥
தர்மத்திலும் பொருளிலும் பயிற்சி பெற்ற அறிவும், உயர்ந்த தாழ்ந்தவற்றை நம்பகமாக அறிந்து முடிவு செய்யும் திறனும் உள்ள உன்னைப் போன்றவன் எவ்வாறு கோபத்தின் வசப்பட்டு நிற்க முடியும்? மன உறுதி உள்ளவர்கள் கோபத்தை அடைவதில்லை.
5.52.17
न धर्मवादे न च लोकवृत्ते
न शास्त्रबुद्धिग्रहणेषु वापि।
विद्येत कश्चित्तव वीर तुल्य-
स्त्वं ह्युत्तमः सर्वसुरासुराणाम् ॥ ५.५२.१७ ॥
வீரனே, தர்மப் பேச்சிலும், உலக ஒழுக்கத்திலும், சாஸ்திர அறிவைப் பற்றிக்கொள்வதிலும் உனக்கு நிகரானவர் எவரும் இல்லை; நீயே எல்லா தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் உத்தமன்.
5.52.18
पराक्रमोत्साहमनस्विनां च
सुरासुराणामपि दुर्जयेन।
त्वयाप्रमेयेण सुरेन्द्रसङ्घा
जिताश्च युद्धेष्वसकृन्नरेन्द्राः ॥ ५.५२.१८ ॥
வீரமும் உற்சாகமும் கொண்ட மனஸ்வியான தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும்கூட வெல்ல முடியாத, அளவிடமுடியாத உன்னால் தேவேந்திரர்களின் கூட்டங்களும் மன்னர்களும் போர்களில் பலமுறை வெல்லப்பட்டனர்.
5.52.19
इत्थंविधस्यामरदैत्यशत्रोः
शूरस्य वीरस्य तवाजितस्य।
कुर्वन्ति वीरा मनसाप्यलीकं
प्राणैर्विमुक्ता न तु भोः पुरा ते ॥ ५.५२.१९ ॥
தேவர்களுக்கும் தைத்தியர்களுக்கும் எதிரியும், சூரனும், வீரனும், வெல்ல முடியாதவனுமான உன்னிடம் வீரர்கள் மனத்தாலும் தீங்கு நினைத்தால், அவர்கள் உயிர் இழந்தவர்களாகவே ஆவார்கள்; ஐயா, அது முன்பே நடந்திருக்கும்.
5.52.20
न चाप्यस्य कपेर्घाते कंचित् पश्याम्यहं गुणम्।
तेष्वयं पात्यतां दण्डो यैरयं प्रेषितः कपिः ॥ ५.५२.२० ॥
இந்தக் குரங்கைக் கொல்வதில் எந்த நன்மையையும் நான் காணவில்லை. இந்தக் குரங்கை அனுப்பியவர்கள் மீதே இந்தத் தண்டனை விதிக்கப்படட்டும்.
5.52.21
साधुर्वा यदि वासाधुः परैरेष समर्पितः।
ब्रुवन् परार्थं परवान् न दूतो वधमर्हति ॥ ५.५२.२१ ॥
இவன் நல்லவனாக இருந்தாலும் சரி, தீயவனாக இருந்தாலும் சரி, பிறரால் அனுப்பப்பட்டவன். பிறருடைய நோக்கத்தைப் பேசுபவனும் பிறர் சார்ந்தவனுமான தூதன் கொல்லப்படத் தகுதியுடையவன் அல்லன்.
5.52.22
अपि चास्मिन् हते नान्यं राजन् पश्यामि खेचरम्।
इह यः पुनरागच्छेत् परं पारं महोदधेः ॥ ५.५२.२२ ॥
அரசே, மேலும் இவன் கொல்லப்பட்டால், மகாக்கடலின் மறுகரைக்குத் திரும்பி வரக்கூடிய வேறு ஒரு வானில் பறப்பவனை நான் காணவில்லை.
5.52.23
तस्मान्नास्य वधे यत्नः कार्यः परपुरंजय।
भवान् सेन्द्रेषु देवेषु यत्नमास्थातुमर्हति ॥ ५.५२.२३ ॥
ஆகவே இவனைக் கொல்ல முயற்சி செய்யக் கூடாது. எதிரி நகரங்களை வென்றவனே, இந்திரனுடன் கூடிய தேவர்களுக்கெதிராக முயற்சி மேற்கொள்வதே உனக்குத் தகும்.
5.52.24
अस्मिन् विनष्टे नहि भूतमन्यं
पश्यामि यस्तौ नरराजपुत्रौ।
युद्धाय युद्धप्रिय दुर्विनीता-
वुद्योजयेद् वै भवता विरुद्धौ ॥ ५.५२.२४ ॥
இவன் அழிந்தால், போரை விரும்பும் அந்த இரு அடங்காத மன்னர் குமாரர்களை உங்களுக்கு எதிராகப் போருக்குத் தூண்டக்கூடிய வேறு ஒருவரையும் நான் காணவில்லை.
5.52.25
पराक्रमोत्साहमनस्विनां च
सुरासुराणामपि दुर्जयेन।
त्वया मनोनन्दन नैर्ऋतानां
युद्धाय निर्नाशयितुं न युक्तम् ॥ ५.५२.२५ ॥
மனதுக்கு மகிழ்ச்சி தருபவரே, வீரமும் உற்சாகமும் மனத்திண்மையும் கொண்ட தேவர்களையும் அசுரர்களையும்கூட வெல்ல முடியாத நீங்கள், போரில் நிருதர்களை அழிப்பது தகாது.
5.52.26
हिताश्च शूराश्च समाहिताश्च
कुलेषु जाताश्च महागुणेषु।
मनस्विनः शस्त्रभृतां वरिष्ठाः
कोपप्रशस्ताः सुभृताश्च योधाः ॥ ५.५२.२६ ॥
அவர்கள் நலம் நாடுபவர், வீரர், ஒருமுகப்பட்டவர், உயர்குலத்தில் பிறந்து பெருங்குணம் கொண்டவர்கள்; மனத்திண்மை மிக்க, படைக்கலம் ஏந்துவோருள் சிறந்தவர்கள், சினத்தில் புகழ்பெற்றவர்கள், நன்கு பேணப்பட்ட போர்வீரர்கள்.
5.52.27
तदेकदेशेन बलस्य तावत्
केचित् तवादेशकृतोऽद्य यान्तु।
तौ राजपुत्रावुपगृह्य मूढौ
परेषु ते भावयितुं प्रभावम् ॥ ५.५२.२७ ॥
ஆகவே, உங்கள் ஆணைப்படி, படையின் ஒரு பகுதியுடன் சிலர் இன்றே செல்லட்டும்; அந்த மூடர்களான இரு ராஜகுமாரர்களையும் பிடித்து, எதிரிகளுக்கு முன் உங்கள் வல்லமையைக் காட்டட்டும்.
5.52.28
निशाचराणामधिपोऽनुजस्य
विभीषणस्योत्तमवाक्यमिष्टम्।
जग्राह बुद्ध्या सुरलोकशत्रु-
र्महाबलो राक्षसराजमुख्यः ॥ ५.५२.२८ ॥
நிசாசரர்களின் தலைவனும், தேவலோகத்தின் பகைவனும், மகாபலம் கொண்ட ராக்ஷச அரசர்களில் முதன்மையானவனுமான ராவணன், தம்பி விபீஷணனின் உயர்ந்த, இனிய சொற்களை அறிவோடு ஏற்றுக்கொண்டான்.