வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 5.53
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.53.1
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा दशग्रीवो महात्मनः।
देशकालहितं वाक्यं भ्रातुरुत्तरमब्रवीत् ॥ ५.५३.१ ॥
மகாத்மாவான அவனுடைய அந்த வார்த்தையைக் கேட்ட பத்துக் கழுத்துடைய ராவணன், இடம் மற்றும் காலத்திற்கு ஏற்ற நன்மையான சொற்களைத் தன் சகோதரனுக்குப் பதிலாகக் கூறினான்.
5.53.2
सम्यगुक्तं हि भवता दूतवध्या विगर्हिता।
अवश्यं तु वधायान्यः क्रियतामस्य निग्रहः ॥ ५.५३.२ ॥
தூதனைக் கொல்வது இகழத்தக்கது என்று நீ சரியாகச் சொன்னாய்; ஆனாலும் இவனைத் தண்டிக்கவேண்டும், ஆகவே கொல்லாமல் வேறு தண்டனை இவனுக்குச் செய்யப்படட்டும்.
5.53.3
कपीनां किल लाङ्गूलमिष्टं भवति भूषणम्।
तदस्य दीप्यतां शीघ्रं तेन दग्धेन गच्छतु ॥ ५.५३.३ ॥
குரங்குகளுக்குத் தங்கள் வால் விருப்பமான அணிகலனாகும்; ஆகவே இவனுடைய வாலை உடனே கொளுத்துங்கள், எரிந்த வாலுடன் இவன் போகட்டும்.
5.53.4
ततः पश्यन्त्वमुं दीनमङ्गवैरूप्यकर्शितम्।
सुमित्रज्ञातयः सर्वे बान्धवाः ससुहृज्जनाः ॥ ५.५३.४ ॥
பின்னர் அவனுடைய உறுப்புகளின் அவலத்தால் மெலிந்து தாழ்ந்த நிலையில் உள்ள அவனை, நண்பர்களும் உறவினர்களும் சுற்றத்தாரும் நல்லவர்களுமான அனைவரும் பார்க்கட்டும்.
5.53.5
आज्ञापयद् राक्षसेन्द्रः पुरं सर्वं सचत्वरम्।
लाङ्गूलेन प्रदीप्तेन रक्षोभिः परिणीयताम् ॥ ५.५३.५ ॥
அரக்கர் அரசன் ஆணையிட்டான்: சதுக்கங்களுடன் கூடிய முழு நகரிலும், எரியும் வாலுடன் இவனை அரக்கர்கள் சுற்றி அழைத்துச் செல்லட்டும்.
5.53.6
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा राक्षसाः कोपकर्कशाः।
वेष्टन्ते तस्य लाङ्गूलं जीर्णैः कार्पासिकैः पटैः ॥ ५.५३.६ ॥
அவனுடைய அந்தக் கட்டளையைக் கேட்டு, சினத்தால் கடுமையான அரக்கர்கள் அவனுடைய வாலை பழைய பருத்தித் துணிகளால் சுற்றினர்.
5.53.7
संवेष्ट्यमाने लाङ्गूले व्यवर्धत महाकपिः।
शुष्कमिन्धनमासाद्य वनेष्विव हुताशनम् ॥ ५.५३.७ ॥
வாலில் சுற்றப்பட்டபோது அந்த மாகபி காடுகளில் உலர்ந்த விறகைக் கண்ட நெருப்பைப் போல வளர்ந்தார்.
5.53.8
तैलेन परिषिच्याथ तेऽग्निं तत्रोपपादयन्।
लाङ्गूलेन प्रदीप्तेन राक्षसांस्तानताडयत् ॥ ५.५३.८ ॥
பின்னர் அவர்கள் எண்ணெயால் நனைத்து அங்கே நெருப்பை மூட்டினர்; எரியும் வாலால் அவர் அந்த ராக்ஷசர்களை அடித்தார்.
5.53.9
रोषामर्षपरीतात्मा बालसूर्यसमाननः।
स भूयः संगतैः क्रूरै राक्षसैर्हरिपुङ्गवः ॥ ५.५३.९ ॥
சினமும் பொறாமையும் நிறைந்த மனத்துடன், இளஞ்சூரியனைப் போன்ற முகத்துடன் இருந்த அந்தக் கபிசிரேஷ்டர் மீண்டும் ஒன்று கூடிய கொடிய ராக்ஷசர்களுக்கு நடுவில் இருந்தார்.
5.53.10
सहस्त्रीबालवृद्धाश्च जग्मुः प्रीतिं निशाचराः।
निबद्धः कृतवान् वीरस्तत्कालसदृशीं मतिम् ॥ ५.५३.१० ॥
பெண்கள், குழந்தைகள், முதியோர் ஆகிய இரவுஞ்சரர்கள் மகிழ்ந்தனர்; கட்டுண்டிருந்தாலும் அந்த வீரர் அக்கணத்திற்குப் பொருந்தும் நுண்ணறிவைக் கொண்டார்.
5.53.11
कामं खलु न मे शक्ता निबद्धस्यापि राक्षसाः।
छित्त्वा पाशान् समुत्पत्य हन्यामहमिमान् पुनः ॥ ५.५३.११ ॥
ராக்ஷசர்களே, நீங்கள் கட்டியிருந்தாலும் உண்மையாகவே என்னை அடக்க முடியாது; கயிறுகளை அறுத்து எழுந்து பாய்ந்து நான் இவர்களை மீண்டும் கொல்ல முடியும்.
5.53.12
यदि भर्तृहितार्थाय चरन्तं भर्तृशासनात्।
निबध्नन्ते दुरात्मानो न तु मे निष्कृतिः कृता ॥ ५.५३.१२ ॥
தலைவரின் நலனுக்காக, தலைவரின் ஆணையால் திரிந்துகொண்டிருக்கும் என்னை தீய மனத்தவர்கள் கட்டுகிறார்கள் என்றால், அது எனக்குரிய பதிலடி ஆகவில்லை.
5.53.13
सर्वेषामेव पर्याप्तो राक्षसानामहं युधि।
किं तु रामस्य प्रीत्यर्थं विषहिष्येऽहमीदृशम् ॥ ५.५३.१३ ॥
போரில் அரக்கர்கள் அனைவரையும் எதிர்கொள்ள நான் போதுமானவன்; ஆனாலும் ராமனின் மகிழ்ச்சிக்காக இத்தகைய துன்பத்தை நான் பொறுத்துக்கொள்வேன்.
5.53.14
लङ्का चारयितव्या मे पुनरेव भवेदिति।
रात्रौ नहि सुदृष्टा मे दुर्गकर्मविधानतः ॥ ५.५३.१४ ॥
லங்கையை நான் மீண்டும் சுற்றிப் பார்க்க வேண்டும் என்று நினைத்தேன்; கோட்டையின் அமைப்புக் காரணமாக இரவில் அதை நான் நன்றாகப் பார்க்கவில்லை.
5.53.15
अवश्यमेव द्रष्टव्या मया लङ्का निशाक्षये।
कामं बध्नन्तु मे भूयः पुच्छस्योद्दीपनेन च ॥ ५.५३.१५ ॥
இரவு முடிவதற்குள் நான் லங்கையை நிச்சயம் பார்க்க வேண்டும்; அவர்கள் விரும்பினால் மீண்டும் என்னைக் கட்டட்டும், என் வாலுக்கு நெருப்பு வைக்கட்டும்.
5.53.16
पीडां कुर्वन्ति रक्षांसि न मेऽस्ति मनसः श्रमः।
ततस्ते संवृताकारं सत्त्ववन्तं महाकपिम् ॥ ५.५३.१६ ॥
அரக்கர்கள் எனக்குத் துன்பம் விளைவிக்கின்றனர்; ஆயினும் என் மனத்தில் வருத்தம் இல்லை. பின்னர் அவர்கள் உருமறைத்த, வலிமையுள்ள அந்த மகாகபியை (பிடித்தனர்).
5.53.17
परिगृह्य ययुर्हृष्टा राक्षसाः कपिकुञ्जरम्।
शङ्खभेरीनिनादैश्च घोषयन्तः स्वकर्मभिः ॥ ५.५३.१७ ॥
மகிழ்ச்சியுற்ற அரக்கர்கள் அந்த கபிகுஞ்சரனை (குரங்குகளில் யானையைப்) பிடித்துக்கொண்டு, சங்கு, பேரிகை ஒலிகளுடன் தங்கள் செயல்களை அறிவித்தபடி சென்றனர்.
5.53.18
राक्षसाः क्रूरकर्माणश्चारयन्ति स्म तां पुरीम्।
अन्वीयमानो रक्षोभिर्ययौ सुखमिरंदमः ॥ ५.५३.१८ ॥
கொடுஞ்செயல் புரிந்த அரக்கர்கள் அந்த நகரில் அவனைச் சுற்றிக் காட்டினர். அரக்கர்களால் பின்தொடரப்பட்ட, பகைவரை அடக்கும் அவன் இன்பமாகச் சென்றான்.
5.53.19
हनूमांश्चारयामास राक्षसानां महापुरीम्।
अथापश्यद् विमानानि विचित्राणि महाकपिः ॥ ५.५३.१९ ॥
மகாகபியான அனுமான் அரக்கர்களின் அந்த பெரிய நகரில் சுற்றித் திரிந்தபோது அற்புதமான விமானங்களைக் கண்டான்.
5.53.20
संवृतान् भूमिभागांश्च सुविभक्तांश्च चत्वरान्।
रथ्याश्च गृहसम्बाधाः कपिः शृङ्गाटकानि च ॥ ५.५३.२० ॥
குரங்கு பாதுகாக்கப்பட்ட நிலப்பகுதிகளையும், நன்கு பிரிக்கப்பட்ட சதுக்கங்களையும், வீடுகள் நெருங்கிய தெருக்களையும், முச்சந்திகளையும் கண்டான்.
5.53.21
तथा रथ्योपरथ्याश्च तथैव च गृहान्तरान्।
चत्वरेषु चतुष्केषु राजमार्गे तथैव च ॥ ५.५३.२१ ॥
அதுபோலவே பெருவீதிகளையும் சிறுவீதிகளையும், வீடுகளுக்கிடையிலுள்ள இடங்களையும், சதுக்கங்களிலும் நான்கு முனைச் சந்திகளிலும், அரசப் பெருவழியிலும் கண்டான்.
5.53.22
घोषयन्ति कपिं सर्वे चार इत्येव राक्षसाः।
स्त्रीबालवृद्धा निर्जग्मुस्तत्र तत्र कुतूहलात् ॥ ५.५३.२२ ॥
அனைத்து அரக்கர்களும் 'இவன் ஒற்றன்' என்று குரங்கை அறிவித்தனர்; பெண்களும் குழந்தைகளும் முதியோரும் ஆர்வத்தால் அங்கங்கே வெளியே வந்தனர்.
5.53.23
तं प्रदीपितलाङ्गूलं हनूमन्तं दिदृक्षवः।
दीप्यमाने ततस्तस्य लाङ्गूलाग्रे हनूमतः ॥ ५.५३.२३ ॥
வாலில் தீ பற்றவைக்கப்பட்ட அந்த அனுமானைக் காண விரும்பியவர்கள், அப்போது அனுமானின் வால் நுனியில் எரிந்துகொண்டிருந்த தீயில்,
5.53.24
राक्षस्यस्ता विरूपाक्ष्यः शंसुर्देव्यास्तदप्रियम्।
यस्त्वया कृतसंवादः सीते ताम्रमुखः कपिः ॥ ५.५३.२४ ॥
அந்த விகாரமான கண்களையுடைய அரக்கிகள் தேவியிடம் அந்த விரும்பத்தகாத செய்தியைத் தெரிவித்தனர்: 'சீதையே, உன்னுடன் உரையாடிய அந்தச் சிவந்த முகக் குரங்கு—'
5.53.25
लाङ्गूलेन प्रदीप्तेन स एष परिणीयते।
श्रुत्वा तद् वचनं क्रूरमात्मापहरणोपमम् ॥ ५.५३.२५ ॥
எரியும் வாலுடன் இவனே சுற்றி இழுத்துச் செல்லப்படுகிறான். தன் அழிவுக்கு ஒப்பான அந்தக் கொடிய சொல்லைக் கேட்டு,
5.53.26
वैदेही शोकसंतप्ता हुताशनमुपागमत्।
मङ्गलाभिमुखी तस्य सा तदासीन्महाकपेः ॥ ५.५३.२६ ॥
துயரால் வாடிய வைதேஹி அக்னியை அணுகினாள். அந்த மகாக்குரங்கின் நலனை நோக்கி அப்போது அவள் திரும்பினாள்.
5.53.27
उपतस्थे विशालाक्षी प्रयता हव्यवाहनम्।
यद्यस्ति पतिशुश्रूषा यद्यस्ति चरितं तपः।
यदि वा त्वेकपत्नीत्वं शीतो भव हनूमतः ॥ ५.५३.२७ ॥
விசாலக் கண்ணாள் அடக்கத்துடன் ஹவ்யவாஹனனாகிய அக்னியை அணுகி நின்றாள். கணவனுக்குச் செய்யும் பணிவிடை என்னிடம் இருந்தால், நடத்தையில் தவம் இருந்தால், அல்லது ஏகபத்தினி விரதம் இருந்தால், ஹனுமானுக்குக் குளிர்ந்தவனாகு.
5.53.28
यदि किंचिदनुक्रोशस्तस्य मय्यस्ति धीमतः।
यदि वा भाग्यशेषो मे शीतो भव हनूमतः ॥ ५.५३.२८ ॥
அந்த அறிவாளிக்கு என்மீது சிறிதளவு இரக்கம் இருந்தால், அல்லது என் அதிருஷ்டத்தில் ஏதேனும் மிச்சம் இருந்தால், ஹனுமானுக்குக் குளிர்ந்தவனாகு.
5.53.29
यदि मां वृत्तसम्पन्नां तत्समागमलालसाम्।
स विजानाति धर्मात्मा शीतो भव हनूमतः ॥ ५.५३.२९ ॥
நல்லொழுக்கம் நிறைந்தவளும், அவனுடன் சேரும் ஆசை கொண்டவளுமான என்னை அந்த தர்மாத்மா அறிந்தால், ஹனுமானுக்குக் குளிர்ந்தவனாகு.
5.53.30
यदि मां तारयेदार्यः सुग्रीवः सत्यसंगरः।
अस्माद् दुःखाम्बुसंरोधाच्छीतो भव हनूमतः ॥ ५.५३.३० ॥
சத்தியம் தவறாத ஆர்யரான சுக்ரீவன் இந்த துக்கமெனும் நீர்ப்பெருக்கின் தடையிலிருந்து என்னைக் கரை சேர்த்தால், ஹனுமானுக்குக் குளிர்ந்தவனாகு.
5.53.31
ततस्तीक्ष्णार्चिरव्यग्रः प्रदक्षिणशिखोऽनलः।
जज्वाल मृगशावाक्ष्याः शंसन्निव शुभं कपेः ॥ ५.५३.३१ ॥
அப்போது கூரிய சுடர்களையும், வலமாகச் சுழலும் நாக்குகளையும் கொண்ட தீ, மான்குட்டிக் கண்களை உடைய சீதையின் முன் சலனமின்றி எரிந்தெழுந்தது; அது குரங்கிற்கு (அனுமனுக்கு) நற்சகுனம் அறிவிப்பது போல் இருந்தது.
5.53.32
हनूमज्जनकश्चैव पुच्छानलयुतोऽनिलः।
ववौ स्वास्थ्यकरो देव्याः प्रालेयानिलशीतलः ॥ ५.५३.३२ ॥
அனுமனின் தந்தையான (வாயுதேவன்) வாலிலுள்ள நெருப்புடன் கலந்த காற்றை வீசினான்; பனிக்காற்றைப் போல் குளிர்ந்ததும், தேவியின் (சீதையின்) மனத்திற்கு அமைதி தருவதுமான அது வீசியது.
5.53.33
दह्यमाने च लाङ्गूले चिन्तयामास वानरः।
प्रदीप्तोऽग्निरयं कस्मान्न मां दहति सर्वतः ॥ ५.५३.३३ ॥
வால் எரிந்துகொண்டிருக்க, குரங்கு (அனுமன்) சிந்தித்தான்: "இந்த எரியும் நெருப்பு ஏன் என்னை எல்லாப் பக்கமும் எரிக்கவில்லை?"
5.53.34
दृश्यते च महाज्वालः करोति च न मे रुजम्।
शिशिरस्येव सम्पातो लाङ्गूलाग्रे प्रतिष्ठितः ॥ ५.५३.३४ ॥
ஒரு பெரிய சுடர் தெரிகிறது, ஆனாலும் அது எனக்கு வலி தரவில்லை; வாலின் நுனியில் நிலைத்திருக்கும் அது பனிக்காலத்து மழைத்துளி விழுவது போல் இருக்கிறது.
5.53.35
अथ वा तदिदं व्यक्तं यद् दृष्टं प्लवता मया।
रामप्रभावादाश्चर्यं पर्वतः सरितां पतौ ॥ ५.५३.३५ ॥
அல்லது, நான் தாவிச் செல்லும்போது கண்ட அதுவே இதுவும்; ராமனின் வல்லமையால் நிகழ்ந்த அற்புதம் இது — நதிகளின் தலைவனாகிய கடலில் மலை (மைநாகம்) தோன்றியது போல.
5.53.36
यदि तावत् समुद्रस्य मैनाकस्य च धीमतः।
रामार्थं सम्भ्रमस्तादृक् किमग्निर्न करिष्यति ॥ ५.५३.३६ ॥
கடலும் அறிவுள்ள மைநாகமும் ராமனுக்காக இத்தகைய கிளர்ச்சி செய்தார்களென்றால், இந்த நெருப்பு என்ன செய்யாது?
5.53.37
सीतायाश्चानृशंस्येन तेजसा राघवस्य च।
पितुश्च मम सख्येन न मां दहति पावकः ॥ ५.५३.३७ ॥
சீதையின் கருணையாலும், ராகவனின் தேஜஸாலும், என் தந்தையின் நட்பாலும், நெருப்பு என்னை எரிக்கவில்லை.
5.53.38
भूयः स चिन्तयामास मुहूर्तं कपिकुञ्जरः।
कथमस्मद्विधस्येह बन्धनं राक्षसाधमैः ॥ ५.५३.३८ ॥
பின்னர் அந்த கபிகுஞ்சரன் ஒரு கணம் சிந்தித்தான்: 'என்னைப் போன்றவனுக்கு இந்த அதம ராக்ஷசர்களால் இங்கே பந்தனம் எப்படி?'
5.53.39
प्रतिक्रियास्य युक्ता स्यात् सति मह्यं पराक्रमे।
ततश्छित्त्वा च तान् पाशान् वेगवान् वै महाकपिः ॥ ५.५३.३९ ॥
என்னிடம் பராக்கிரமம் இருந்தால் இதற்குப் பதிலடி கொடுப்பது தகும்.' பிறகு அந்த வேகமான மஹாகபி அந்தக் கயிறுகளை அறுத்தான்.
5.53.40
उत्पपाताथ वेगेन ननाद च महाकपिः।
पुरद्वारं ततः श्रीमान् शैलशृङ्गमिवोन्नतम् ॥ ५.५३.४० ॥
பின்னர் மஹாகபி வேகமாகப் பாய்ந்து முழங்கினான். பிறகு அந்த ஸ்ரீமான் மலைச் சிகரம் போல உயர்ந்த நகர வாயிலை அடைந்தான்.
5.53.41
विभक्तरक्षःसम्बाधमाससादानिलात्मजः।
स भूत्वा शैलसंकाशः क्षणेन पुनरात्मवान् ॥ ५.५३.४१ ॥
ராக்ஷசர்களால் பிரிக்கப்பட்டு நெருக்கடியான அந்த வாயிலை அனிலபுத்திரன் அடைந்தான். அவன் மலை போன்ற உருவம் கொண்டு, ஒரு கணத்தில் மீண்டும் அடக்கமானவனாக ஆனான்.
5.53.42
ह्रस्वतां परमां प्राप्तो बन्धनान्यवशातयत्।
विमुक्तश्चाभवच्छ्रीमान् पुनः पर्वतसंनिभः ॥ ५.५३.४२ ॥
மிகச் சிறிய வடிவம் கொண்டு அவன் பந்தனங்களை விழச் செய்தான். விடுபட்ட அந்த ஸ்ரீமான் மீண்டும் மலை போல பெரியவனானான்.
5.53.43
वीक्षमाणश्च ददृशे परिघं तोरणाश्रितम्।
स तं गृह्य महाबाहुः कालायसपरिष्कृतम्।
रक्षिणस्तान् पुनः सर्वान् सूदयामास मारुतिः ॥ ५.५३.४३ ॥
சுற்றிலும் பார்த்தபடி, வாயிலில் சாய்ந்திருந்த ஒரு இரும்புத் தடியைக் கண்டார். கருங்கழிவு இரும்பால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்தத் தடியைப் பற்றிய அந்த மகாபாகு, மாருதி மீண்டும் அந்தக் காவலர்கள் அனைவரையும் கொன்றார்.
5.53.44
स तान् निहत्वा रणचण्डविक्रमः
समीक्षमाणः पुनरेव लङ्काम्।
प्रदीप्तलाङ्गूलकृतार्चिमाली
प्रकाशितादित्य इवार्चिमाली ॥ ५.५३.४४ ॥
அவர்களைக் கொன்று, போரில் கடும் வீரம் கொண்டவர் மீண்டும் இலங்கையை நோக்கினார். எரியும் வாலுடன், தீச்சுடர் மாலை அணிந்து, கதிர்மாலையால் ஒளிரும் சூரியனைப் போல் அவர் திகழ்ந்தார்.