Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 5.53
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.53.1
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा दशग्रीवो महात्मनः।
देशकालहितं वाक्यं भ्रातुरुत्तरमब्रवीत् ॥ ५.५३.१ ॥
Ao ouvir aquelas palavras do magnânimo, Rāvaṇa de dez pescoços respondeu ao irmão com palavras úteis ao lugar e ao tempo.
5.53.2
सम्यगुक्तं हि भवता दूतवध्या विगर्हिता।
अवश्यं तु वधायान्यः क्रियतामस्य निग्रहः ॥ ५.५३.२ ॥
Disseste com acerto que matar um mensageiro é condenável; no entanto, ele deve ser punido, então que se lhe imponha outro castigo que não a morte.
5.53.3
कपीनां किल लाङ्गूलमिष्टं भवति भूषणम्।
तदस्य दीप्यतां शीघ्रं तेन दग्धेन गच्छतु ॥ ५.५३.३ ॥
Para os macacos a cauda é um ornamento querido; que, portanto, a cauda dele seja incendiada logo, e que ele se vá com a cauda queimada.
5.53.4
ततः पश्यन्त्वमुं दीनमङ्गवैरूप्यकर्शितम्।
सुमित्रज्ञातयः सर्वे बान्धवाः ससुहृज्जनाः ॥ ५.५३.४ ॥
Então que todos os seus amigos, parentes, familiares e bem-queridos o vejam, miserável e consumido pela deformação de seus membros.
5.53.5
आज्ञापयद् राक्षसेन्द्रः पुरं सर्वं सचत्वरम्।
लाङ्गूलेन प्रदीप्तेन रक्षोभिः परिणीयताम् ॥ ५.५३.५ ॥
O senhor dos rākṣasas ordenou que por toda a cidade, com seus cruzamentos, os rākṣasas o conduzissem com a cauda em chamas.
5.53.6
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा राक्षसाः कोपकर्कशाः।
वेष्टन्ते तस्य लाङ्गूलं जीर्णैः कार्पासिकैः पटैः ॥ ५.५३.६ ॥
Ao ouvir aquela ordem, os rākṣasas, endurecidos pela cólera, começaram a envolver sua cauda com velhos panos de algodão.
5.53.7
संवेष्ट्यमाने लाङ्गूले व्यवर्धत महाकपिः।
शुष्कमिन्धनमासाद्य वनेष्विव हुताशनम् ॥ ५.५३.७ ॥
Enquanto sua cauda era enrolada, o grande macaco Hanumān cresceu, como o fogo que encontra lenha seca nas florestas.
5.53.8
तैलेन परिषिच्याथ तेऽग्निं तत्रोपपादयन्।
लाङ्गूलेन प्रदीप्तेन राक्षसांस्तानताडयत् ॥ ५.५३.८ ॥
Então embeberam com óleo e acenderam ali um fogo; com sua cauda incandescente, golpeou aqueles rākṣasas.
5.53.9
रोषामर्षपरीतात्मा बालसूर्यसमाननः।
स भूयः संगतैः क्रूरै राक्षसैर्हरिपुङ्गवः ॥ ५.५३.९ ॥
Com a alma tomada de cólera e indignação, o rosto como o sol nascente, aquele melhor dos macacos estava de novo entre os cruéis rākṣasas reunidos.
5.53.10
सहस्त्रीबालवृद्धाश्च जग्मुः प्रीतिं निशाचराः।
निबद्धः कृतवान् वीरस्तत्कालसदृशीं मतिम् ॥ ५.५३.१० ॥
As mulheres, crianças e idosos daqueles andarilhos noturnos se alegraram; embora amarrado, o herói tomou uma decisão adequada ao momento.
5.53.11
कामं खलु न मे शक्ता निबद्धस्यापि राक्षसाः।
छित्त्वा पाशान् समुत्पत्य हन्यामहमिमान् पुनः ॥ ५.५३.११ ॥
Ó rākṣasas, de fato não podeis dominar-me mesmo estando eu atado; tendo cortado os laços e saltado, eu poderia matar estes novamente.
5.53.12
यदि भर्तृहितार्थाय चरन्तं भर्तृशासनात्।
निबध्नन्ते दुरात्मानो न तु मे निष्कृतिः कृता ॥ ५.५३.१२ ॥
Se eu, percorrendo as coisas para o bem de meu senhor por ordem dele, sou atado por homens de má índole, então não houve retribuição feita por mim.
5.53.13
सर्वेषामेव पर्याप्तो राक्षसानामहं युधि।
किं तु रामस्य प्रीत्यर्थं विषहिष्येऽहमीदृशम् ॥ ५.५३.१३ ॥
Sou suficiente em batalha contra todos os rākṣasas; ainda assim, para agradar a Rāma, suportarei tal coisa.
5.53.14
लङ्का चारयितव्या मे पुनरेव भवेदिति।
रात्रौ नहि सुदृष्टा मे दुर्गकर्मविधानतः ॥ ५.५३.१४ ॥
Preciso percorrer Laṅkā novamente, pensei; à noite não a vi bem, por causa das disposições defensivas da fortaleza.
5.53.15
अवश्यमेव द्रष्टव्या मया लङ्का निशाक्षये।
कामं बध्नन्तु मे भूयः पुच्छस्योद्दीपनेन च ॥ ५.५३.१५ ॥
Antes do fim da noite devo certamente ver Laṅkā; que me atem de novo, se quiserem, e ponham fogo na minha cauda.
5.53.16
पीडां कुर्वन्ति रक्षांसि न मेऽस्ति मनसः श्रमः।
ततस्ते संवृताकारं सत्त्ववन्तं महाकपिम् ॥ ५.५३.१६ ॥
Os rākṣasas me causam dor, mas minha mente não se abate. Então apanharam aquele grande macaco, de forma oculta e dotado de vigor.
5.53.17
परिगृह्य ययुर्हृष्टा राक्षसाः कपिकुञ्जरम्।
शङ्खभेरीनिनादैश्च घोषयन्तः स्वकर्मभिः ॥ ५.५३.१७ ॥
Alegres, os rākṣasas levaram aquele elefante entre os macacos, proclamando seu feito ao som de conchas e tambores.
5.53.18
राक्षसाः क्रूरकर्माणश्चारयन्ति स्म तां पुरीम्।
अन्वीयमानो रक्षोभिर्ययौ सुखमिरंदमः ॥ ५.५३.१८ ॥
Os rākṣasas de atos cruéis o fizeram percorrer aquela cidade; seguido pelos rākṣasas, o subjugador dos inimigos seguia com tranquilidade.
5.53.19
हनूमांश्चारयामास राक्षसानां महापुरीम्।
अथापश्यद् विमानानि विचित्राणि महाकपिः ॥ ५.५३.१९ ॥
Hanumān, o grande macaco, foi conduzido pela grande cidade dos rākṣasas, e então viu maravilhosos palácios-carruagens.
5.53.20
संवृतान् भूमिभागांश्च सुविभक्तांश्च चत्वरान्।
रथ्याश्च गृहसम्बाधाः कपिः शृङ्गाटकानि च ॥ ५.५३.२० ॥
O macaco viu terrenos murados, praças bem organizadas, ruas apinhadas de casas e cruzamentos de três caminhos.
5.53.21
तथा रथ्योपरथ्याश्च तथैव च गृहान्तरान्।
चत्वरेषु चतुष्केषु राजमार्गे तथैव च ॥ ५.५३.२१ ॥
Igualmente viu as ruas principais e secundárias, os espaços entre as casas, as praças, os cruzamentos de quatro vias e a estrada real.
5.53.22
घोषयन्ति कपिं सर्वे चार इत्येव राक्षसाः।
स्त्रीबालवृद्धा निर्जग्मुस्तत्र तत्र कुतूहलात् ॥ ५.५३.२२ ॥
Todos os rākṣasas proclamavam o macaco como espião, e mulheres, crianças e idosos saíam aqui e ali por curiosidade.
5.53.23
तं प्रदीपितलाङ्गूलं हनूमन्तं दिदृक्षवः।
दीप्यमाने ततस्तस्य लाङ्गूलाग्रे हनूमतः ॥ ५.५३.२३ ॥
Os que desejavam ver Hanumān, cuja cauda fora incendiada, então, com o fogo ardendo na ponta da cauda de Hanumān,
5.53.24
राक्षस्यस्ता विरूपाक्ष्यः शंसुर्देव्यास्तदप्रियम्।
यस्त्वया कृतसंवादः सीते ताम्रमुखः कपिः ॥ ५.५३.२४ ॥
Aquelas rākṣasī de olhos deformes relataram à deusa aquela notícia desagradável: 'Sītā, o macaco de rosto vermelho com quem conversaste—'
5.53.25
लाङ्गूलेन प्रदीप्तेन स एष परिणीयते।
श्रुत्वा तद् वचनं क्रूरमात्मापहरणोपमम् ॥ ५.५३.२५ ॥
Com sua cauda em chamas, este mesmo é conduzido em volta. Ao ouvir aquelas palavras cruéis, semelhantes à própria ruína,
5.53.26
वैदेही शोकसंतप्ता हुताशनमुपागमत्।
मङ्गलाभिमुखी तस्य सा तदासीन्महाकपेः ॥ ५.५३.२६ ॥
Vaidehī, atormentada pela dor, foi até o fogo. Então voltou-se para o bem daquele grande macaco.
5.53.27
उपतस्थे विशालाक्षी प्रयता हव्यवाहनम्।
यद्यस्ति पतिशुश्रूषा यद्यस्ति चरितं तपः।
यदि वा त्वेकपत्नीत्वं शीतो भव हनूमतः ॥ ५.५३.२७ ॥
De olhos grandes e recolhida, postou-se diante do Fogo, portador das oferendas. Se há em mim serviço ao meu esposo, se há austeridade em minha conduta, ou fidelidade a um único marido, sê fresco para Hanumān.
5.53.28
यदि किंचिदनुक्रोशस्तस्य मय्यस्ति धीमतः।
यदि वा भाग्यशेषो मे शीतो भव हनूमतः ॥ ५.५३.२८ ॥
Se há naquele sábio alguma compaixão por mim, ou se resta algum vestígio da minha fortuna, sê fresco para Hanumān.
5.53.29
यदि मां वृत्तसम्पन्नां तत्समागमलालसाम्।
स विजानाति धर्मात्मा शीतो भव हनूमतः ॥ ५.५३.२९ ॥
Se aquele de alma justa me conhece, a mim, dotada de boa conduta e ansiosa pela sua união, sê fresco para Hanumān.
5.53.30
यदि मां तारयेदार्यः सुग्रीवः सत्यसंगरः।
अस्माद् दुःखाम्बुसंरोधाच्छीतो भव हनूमतः ॥ ५.५३.३० ॥
Se o nobre Sugrīva, fiel à sua promessa, me tirar desta barreira da torrente de sofrimento, sê fresco para Hanumān.
5.53.31
ततस्तीक्ष्णार्चिरव्यग्रः प्रदक्षिणशिखोऽनलः।
जज्वाल मृगशावाक्ष्याः शंसन्निव शुभं कपेः ॥ ५.५३.३१ ॥
Então o fogo, de chamas agudas e línguas que se enrolavam para a direita, sereno e imperturbado, ergueu-se em chamas diante de Sītā de olhos de corça, como se anunciasse um presságio favorável ao macaco.
5.53.32
हनूमज्जनकश्चैव पुच्छानलयुतोऽनिलः।
ववौ स्वास्थ्यकरो देव्याः प्रालेयानिलशीतलः ॥ ५.५३.३२ ॥
O pai de Hanumān, o deus do Vento, unido ao fogo da cauda, soprou um vento frio como o vento da neve, trazendo serenidade à deusa Sītā.
5.53.33
दह्यमाने च लाङ्गूले चिन्तयामास वानरः।
प्रदीप्तोऽग्निरयं कस्मान्न मां दहति सर्वतः ॥ ५.५३.३३ ॥
Enquanto a cauda ardia, o macaco (Hanumān) refletiu: "Por que este fogo flamejante não me queima por todos os lados?"
5.53.34
दृश्यते च महाज्वालः करोति च न मे रुजम्।
शिशिरस्येव सम्पातो लाङ्गूलाग्रे प्रतिष्ठितः ॥ ५.५३.३४ ॥
Uma grande chama é vista, mas não me causa dor; pousada na ponta da cauda, é como a queda do orvalho de inverno.
5.53.35
अथ वा तदिदं व्यक्तं यद् दृष्टं प्लवता मया।
रामप्रभावादाश्चर्यं पर्वतः सरितां पतौ ॥ ५.५३.३५ ॥
Ou então, isto é claramente aquela mesma maravilha que vi ao saltar: pelo poder de Rāma, um prodígio, como uma montanha (Maināka) surgiu no oceano, senhor dos rios.
5.53.36
यदि तावत् समुद्रस्य मैनाकस्य च धीमतः।
रामार्थं सम्भ्रमस्तादृक् किमग्निर्न करिष्यति ॥ ५.५३.३६ ॥
Se o oceano e o sábio Maināka se agitaram assim por causa de Rāma, o que este fogo não fará?
5.53.37
सीतायाश्चानृशंस्येन तेजसा राघवस्य च।
पितुश्च मम सख्येन न मां दहति पावकः ॥ ५.५३.३७ ॥
Pela bondade de Sītā, pelo esplendor de Rāghava e pela amizade de meu pai, o fogo não me queima.
5.53.38
भूयः स चिन्तयामास मुहूर्तं कपिकुञ्जरः।
कथमस्मद्विधस्येह बन्धनं राक्षसाधमैः ॥ ५.५३.३८ ॥
Então o elefante entre os macacos refletiu por um momento: 'Como pode a prisão atingir alguém como eu aqui, pelas mãos destes mais vis dos rākṣasas?'
5.53.39
प्रतिक्रियास्य युक्ता स्यात् सति मह्यं पराक्रमे।
ततश्छित्त्वा च तान् पाशान् वेगवान् वै महाकपिः ॥ ५.५३.३९ ॥
'Se há valor em mim, seria justo retribuir isto.' Então o veloz grande macaco cortou aqueles laços.
5.53.40
उत्पपाताथ वेगेन ननाद च महाकपिः।
पुरद्वारं ततः श्रीमान् शैलशृङ्गमिवोन्नतम् ॥ ५.५३.४० ॥
Então o grande macaco saltou com velocidade e rugiu; e o glorioso chegou ao portão da cidade, elevado como o cume de uma montanha.
5.53.41
विभक्तरक्षःसम्बाधमाससादानिलात्मजः।
स भूत्वा शैलसंकाशः क्षणेन पुनरात्मवान् ॥ ५.५३.४१ ॥
O filho do Vento chegou àquele portão, cheio e dividido pelos rākṣasas; tornando-se semelhante a uma montanha, em um instante voltou a ser senhor de sua forma.
5.53.42
ह्रस्वतां परमां प्राप्तो बन्धनान्यवशातयत्।
विमुक्तश्चाभवच्छ्रीमान् पुनः पर्वतसंनिभः ॥ ५.५३.४२ ॥
Alcançando a suprema pequenez, deixou cair os laços; libertado, o glorioso tornou-se novamente como uma montanha.
5.53.43
वीक्षमाणश्च ददृशे परिघं तोरणाश्रितम्।
स तं गृह्य महाबाहुः कालायसपरिष्कृतम्।
रक्षिणस्तान् पुनः सर्वान् सूदयामास मारुतिः ॥ ५.५३.४३ ॥
Olhando ao redor, viu uma barra de ferro encostada no portão. O de braços poderosos a tomou, adornada com ferro negro, e Mārutī abateu novamente todos os guardas.
5.53.44
स तान् निहत्वा रणचण्डविक्रमः
समीक्षमाणः पुनरेव लङ्काम्।
प्रदीप्तलाङ्गूलकृतार्चिमाली
प्रकाशितादित्य इवार्चिमाली ॥ ५.५३.४४ ॥
Tendo abatido aqueles, o de feroz valor na batalha voltou a olhar para Laṅkā. Com a cauda em chamas, coroado de labaredas, brilhava como o sol resplandecente com sua guirlanda de raios.