Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 5.54
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.54.1
वीक्षमाणस्ततो लङ्कां कपिः कृतमनोरथः।
वर्धमानसमुत्साहः कार्यशेषमचिन्तयत् ॥ ५.५४.१ ॥
Dann, Laṅkā betrachtend, der Affe, dessen Wunsch erfüllt war, mit stetig wachsendem Eifer, bedachte er die verbleibende Aufgabe.
5.54.2
किं नु खल्ववशिष्टं मे कर्तव्यमिह साम्प्रतम्।
यदेषां रक्षसां भूयः संतापजननं भवेत् ॥ ५.५४.२ ॥
Was bleibt mir nun hier zu tun, das diesen Rākṣasas noch mehr Leid zufügen würde?
5.54.3
वनं तावत्प्रमथितं प्रकृष्टा राक्षसा हताः।
बलैकदेशः क्षपितः शेषं दुर्गविनाशनम् ॥ ५.५४.३ ॥
Der Hain ist bisher verwüstet, die vornehmsten Rākṣasas sind erschlagen, ein Teil des Heeres ist vernichtet; übrig bleibt die Zerstörung der Festung.
5.54.4
दुर्गे विनाशिते कर्म भवेत् सुखपरिश्रमम्।
अल्पयत्नेन कार्येऽस्मिन् मम स्यात् सफलः श्रमः ॥ ५.५४.४ ॥
Ist die Festung zerstört, wird diese Tat eine mühelose Anstrengung sein; bei dieser Aufgabe wird meine Mühe mit geringem Einsatz Früchte tragen.
5.54.5
यो ह्ययं मम लाङ्गूले दीप्यते हव्यवाहनः।
अस्य संतर्पणं न्याय्यं कर्तुमेभिर्गृहोत्तमैः ॥ ५.५४.५ ॥
Es ist recht, dass dieses Feuer, das auf meinem Schwanz brennt, durch diese vortrefflichen Häuser gesättigt wird.
5.54.6
ततः प्रदीप्तलाङ्गूलः सविद्युदिव तोयदः।
भवनाग्रेषु लङ्काया विचचार महाकपिः ॥ ५.५४.६ ॥
Dann bewegte sich der große Affe, dessen Schwanz in Flammen stand, über die Dächer Laṅkās wie eine Wolke mit Blitzen.
5.54.7
गृहाद् गृहं राक्षसानामुद्यानानि च वानरः।
वीक्षमाणो ह्यसंत्रस्तः प्रासादांश्च चचार सः ॥ ५.५४.७ ॥
Von Haus zu Haus und die Gärten der Rākṣasas betrachtend, durchstreifte der Affe furchtlos die Paläste.
5.54.8
अवप्लुत्य महावेगः प्रहस्तस्य निवेशनम्।
अग्निं तत्र विनिक्षिप्य श्वसनेन समो बली ॥ ५.५४.८ ॥
Der mächtige Affe von großer Geschwindigkeit sprang in Prahastas Wohnung hinab und legte dort Feuer, dem Wind gleich an Schnelligkeit.
5.54.9
ततोऽन्यत् पुप्लुवे वेश्म महापार्श्वस्य वीर्यवान्।
मुमोच हनुमानग्निं कालानलशिखोपमम् ॥ ५.५४.९ ॥
Dann sprang der tapfere Hanumān auf ein anderes Haus Mahāpārśvas und ließ ein Feuer los, gleich der Flamme des Zeitfeuers.
5.54.10
वज्रदंष्ट्रस्य च तथा पुप्लुवे स महाकपिः।
शुकस्य च महातेजाः सारणस्य च धीमतः ॥ ५.५४.१० ॥
Ebenso sprang der große Affe auf die Wohnungen Vajradaṃṣṭras, des strahlenden Śuka und des weisen Sāraṇa.
5.54.11
तथा चेन्द्रजितो वेश्म ददाह हरियूथपः।
जम्बुमालेः सुमालेश्च ददाह भवनं ततः ॥ ५.५४.११ ॥
Ebenso verbrannte der Anführer der Affenschar Indrajits Wohnung, dann auch die Jambumālīs und Sumālīs.
5.54.12
रश्मिकेतोश्च भवनं सूर्यशत्रोस्तथैव च।
ह्रस्वकर्णस्य दंष्ट्रस्य रोमशस्य च रक्षसः ॥ ५.५४.१२ ॥
Die Wohnung Raśmiketus, ebenso die Sūryaśatrus, und auch die der Rākṣasas Hrasvakarṇa, Daṃṣṭra und Romaśa.
5.54.13
युद्धोन्मत्तस्य मत्तस्य ध्वजग्रीवस्य रक्षसः।
विद्युज्जिह्वस्य घोरस्य तथा हस्तिमुखस्य च ॥ ५.५४.१३ ॥
Die Wohnstätte des Rākṣasa Dhvajagrīva, der vom Kampf berauscht und trunken war, die des schrecklichen Vidyujjihva und ebenso die des Hastimukha.
5.54.14
करालस्य विशालस्य शोणिताक्षस्य चैव हि।
कुम्भकर्णस्य भवनं मकराक्षस्य चैव हि ॥ ५.५४.१४ ॥
Die Wohnstätten von Karāla, Viśāla und Śoṇitākṣa, die Wohnstätte Kumbhakarṇas und auch die Makarākṣas.
5.54.15
नरान्तकस्य कुम्भस्य निकुम्भस्य दुरात्मनः।
यज्ञशत्रोश्च भवनं ब्रह्मशत्रोस्तथैव च ॥ ५.५४.१५ ॥
Die Wohnstätten von Narāntaka, Kumbha und des bösgesinnten Nikumbha, die Wohnstätte des Feindes des Opfers und ebenso die des Feindes Brahmans.
5.54.16
वर्जयित्वा महातेजा विभीषणगृहं प्रति।
क्रममाणः क्रमेणैव ददाह हरिपुङ्गवः ॥ ५.५४.१६ ॥
Das Haus Vibhīṣaṇas aussparend, schritt der hochglänzende Beste der Affen Schritt für Schritt voran und setzte die übrigen in Brand.
5.54.17
तेषु तेषु महार्हेषु भवनेषु महायशाः।
गृहेष्वृद्धिमतामृद्धिं ददाह कपिकुञ्जरः ॥ ५.५४.१७ ॥
In jenen kostbaren Wohnstätten verbrannte der hochberühmte Elefant unter den Affen den Reichtum der Häuser der Wohlhabenden.
5.54.18
सर्वेषां समतिक्रम्य राक्षसेन्द्रस्य वीर्यवान्।
आससादाथ लक्ष्मीवान् रावणस्य निवेशनम् ॥ ५.५४.१८ ॥
Alle übergehend, gelangte der mächtige und strahlende zur Residenz Rāvaṇas, des Herrn der Rākṣasas.
5.54.19
ततस्तस्मिन् गृहे मुख्ये नानारत्नविभूषिते।
मेरुमन्दरसंकाशे नानामङ्गलशोभिते ॥ ५.५४.१९ ॥
Dann in jenem vornehmen Palast, geschmückt mit vielen Juwelen, gleich den Bergen Meru und Mandara, geziert mit vielen glückverheißenden Dingen—
5.54.20
प्रदीप्तमग्निमुत्सृज्य लाङ्गूलाग्रे प्रतिष्ठितम्।
ननाद हनुमान् वीरो युगान्तजलदो यथा ॥ ५.५४.२० ॥
Das brennende Feuer am Schwanzende loslassend, brüllte der Held Hanumān wie die Wolke des Weltuntergangs.
5.54.21
श्वसनेन च संयोगादतिवेगो महाबलः।
कालाग्निरिव जज्वाल प्रावर्धत हुताशनः ॥ ५.५४.२१ ॥
Vom Wind verstärkt, loderte jenes äußerst schnelle und mächtige Feuer wie das Feuer der Zeit und wuchs gewaltig.
5.54.22
प्रदीप्तमग्निं पवनस्तेषु वेश्मसु चारयन्।
तानि काञ्चनजालानि मुक्तामणिमयानि च ॥ ५.५४.२२ ॥
Der Wind verbreitete jenes lodernde Feuer durch jene Paläste, die goldene Gitter und Zierrat aus Perlen und Edelsteinen besaßen.
5.54.23
भवनानि व्यशीर्यन्त रत्नवन्ति महान्ति च।
तानि भग्नविमानानि निपेतुर्वसुधातले ॥ ५.५४.२३ ॥
Jene großen, juwelengefüllten Paläste begannen zu zerbrechen, und die zerschmetterten Luftwagen fielen zur Erde.
5.54.24
भवनानीव सिद्धानामम्बरात् पुण्यसंक्षये।
संजज्ञे तुमुलः शब्दो राक्षसानां प्रधावताम् ॥ ५.५४.२४ ॥
Wie die Wohnstätten der Vollendeten vom Himmel fallen, wenn ihr Verdienst erschöpft ist, so erhob sich der tosende Lärm der laufenden Rākṣasas.
5.54.25
स्वे स्वे गृहपरित्राणे भग्नोत्साहोज्झितश्रियाम्।
नूनमेषोऽग्निरायातः कपिरूपेण हा इति ॥ ५.५४.२५ ॥
Jeder bei der Verteidigung seines eigenen Hauses, den Mut gebrochen und den Glanz verloren, rief: "Weh! Gewiss ist dieses Feuer in Gestalt eines Affen gekommen!"
5.54.26
क्रन्दन्त्यः सहसा पेतुः स्तनंधयधराः स्त्रियः।
काश्चिदग्निपरीताङ्ग्यो हर्म्येभ्यो मुक्तमूर्धजाः ॥ ५.५४.२६ ॥
Schreiend fielen die Frauen mit Säuglingen an der Brust plötzlich hin; einige, deren Glieder vom Feuer umgeben waren, stürzten von den Palästen, die Haare gelöst.
5.54.27
पतन्त्योरेजिरेऽभ्रेभ्यः सौदामन्य इवाम्बरात्।
वज्रविद्रुमवैदूर्यमुक्तारजतसंहतान् ॥ ५.५४.२७ ॥
Im Fallen leuchteten sie wie Blitze, die aus den Wolken am Himmel niederfahren: Haufen von Diamant, Koralle, Katzenauge, Perle und Silber.
5.54.28
विचित्रान् भवनाद्धातून् स्यन्दमानान् ददर्श सः।
नाग्निस्तृप्यति काष्ठानां तृणानां च यथा तथा ॥ ५.५४.२८ ॥
Er sah die vielfältigen Metalle aus den Palästen schmelzen und fließen; doch wie das Feuer von Holz und Gras nie gesättigt wird, so wurde es auch davon nicht gesättigt.
5.54.29
हनूमान् राक्षसेन्द्राणां वधे किंचिन्न तृप्यति।
न हनूमद्विशस्तानां राक्षसानां वसुन्धरा ॥ ५.५४.२९ ॥
Hanumān ist mit der Tötung der Herren der Rākṣasas keineswegs zufrieden, und auch die Erde ist mit den von Hanumān erschlagenen Rākṣasas nicht gesättigt.
5.54.30
हनूमता वेगवता वानरेण महात्मना।
लङ्कापुरं प्रदग्धं तद् रुद्रेण त्रिपुरं यथा ॥ ५.५४.३० ॥
Durch Hanumān, den schnellen Affen von großer Seele, wurde die Stadt Laṅkā verbrannt, so wie Rudra die drei Städte (Tripura) verbrannte.
5.54.31
ततः स लङ्कापुरपर्वताग्रे
समुत्थितो भीमपराक्रमोऽग्निः।
प्रसार्य चूडावलयं प्रदीप्तो
हनूमता वेगवतोपसृष्टः ॥ ५.५४.३१ ॥
Da erhob sich jenes Feuer von schrecklicher Tapferkeit, von dem schnellen Hanumān entfesselt, auf dem Gipfel des Berges der Stadt Laṅkā, breitete seinen Flammenkranz aus und loderte auf.
5.54.32
युगान्तकालानलतुल्यरूपः
समारुतोऽग्निर्ववृधे दिवस्पृक्।
विधूमरश्मिर्भवनेषु सक्तो
रक्षःशरीराज्यसमर्पितार्चिः ॥ ५.५४.३२ ॥
Jenes Feuer, gleich der Glut des Weltenendes, wuchs mit dem Wind, den Himmel berührend; mit rauchlosen Strahlen haftete es an den Häusern, und seine Flamme wurde mit dem Schmalz der Dämonenleiber genährt.
5.54.33
आदित्यकोटीसदृशः सुतेजा
लङ्कां समस्तां परिवार्य तिष्ठन्।
शब्दैरनेकैरशनिप्ररूढै-
र्भिन्दन्निवाण्डं प्रबभौ महाग्निः ॥ ५.५४.३३ ॥
Gleich zehn Millionen Sonnen, von großem Glanz, stand das große Feuer und umschloss ganz Laṅkā; mit vielen furchtbaren Donnern wie entfesselte Blitze loderte es, als spalte es das Weltei.
5.54.34
तत्राम्बरादग्निरतिप्रवृद्धो
रूक्षप्रभः किंशुकपुष्पचूडः।
निर्वाणधूमाकुलराजयश्च
नीलोत्पलाभाः प्रचकाशिरेऽभ्राः ॥ ५.५४.३४ ॥
Dort, vom Himmel her, leuchtete das übermäßig gewachsene Feuer mit rauem Schein und einer Krone aus Kiṃśuka-Blüten, und die Wolken, blau wie Lotusse, erfüllt von Rauchzügen des erlöschenden Feuers, erglänzten.
5.54.35
वज्री महेन्द्रस्त्रिदशेश्वरो वा
साक्षाद् यमो वा वरुणोऽनिलो वा।
रौद्रोऽग्निरर्को धनदश्च सोमो
न वानरोऽयं स्वयमेव कालः ॥ ५.५४.३५ ॥
Ist dies Mahendra, der Donnerkeilträger, Herr der Götter? Oder wahrhaftig Yama, Varuṇa oder Vāyu? Oder der wilde Rudra, Agni, die Sonne, Kubera oder der Mond? Dies ist kein Affe – dies ist die Zeit selbst.
5.54.36
किं ब्रह्मणः सर्वपितामहस्य
लोकस्य धातुश्चतुराननस्य।
इहागतो वानररूपधारी
रक्षोपसंहारकरः प्रकोपः ॥ ५.५४.३६ ॥
Ist dies etwa Brahmā, der Urgroßvater aller, der vierköpfige Schöpfer der Welt, der in Affengestalt hierher gekommen ist und den Zorn zeigt, der die Rākṣasas vernichtet?
5.54.37
किं वैष्णवं वा कपिरूपमेत्य
रक्षोविनाशाय परं सुतेजः।
अचिन्त्यमव्यक्तमनन्तमेकं
स्वमायया साम्प्रतमागतं वा ॥ ५.५४.३७ ॥
Oder ist dies Viṣṇu selbst, von höchstem Glanz, der in Affengestalt gekommen ist, um die Rākṣasas zu vernichten? Er, der unfassbar, unmanifest, unendlich und einzig ist, ist nun durch seine eigene Māyā hierhergekommen.
5.54.38
इत्येवमूचुर्बहवो विशिष्टा
रक्षोगणास्तत्र समेत्य सर्वे।
सप्राणिसङ्घां सगृहां सवृक्षां
दग्धां पुरीं तां सहसा समीक्ष्य ॥ ५.५४.३८ ॥
So sprachen die vielen angesehenen Scharen der Rākṣasas, alle dort versammelt, als sie plötzlich die Stadt erblickten, verbrannt samt ihren Scharen lebender Wesen, Häusern und Bäumen.
5.54.39
ततस्तु लङ्का सहसा प्रदग्धा
सराक्षसा साश्वरथा सनागा।
सपक्षिसङ्घा समृगा सवृक्षा
रुरोद दीना तुमुलं सशब्दम् ॥ ५.५४.३९ ॥
Da weinte Laṅkā, plötzlich und völlig verbrannt, zusammen mit den Rākṣasas, ihren Pferden und Wagen, ihren Elefanten, den Vogelschwärmen, Hirschen und Bäumen, erbärmlich mit lautem Tosen.
5.54.40
हा तात हा पुत्रक कान्त मित्र
हा जीवितेशाङ्ग हतं सुपुण्यम्।
रक्षोभिरेवं बहुधा ब्रुवद्भिः
शब्दः कृतो घोरतरः सुभीमः ॥ ५.५४.४० ॥
"Wehe, Vater! Wehe, Sohn! Wehe, Geliebter! Wehe, Freund! Wehe, Herr meines Lebens! Wehe, die so verdienstvolle (Stadt) ist vernichtet!" So klagten die Rākṣasas auf vielerlei Weise und erzeugten einen überaus grässlichen und schrecklichen Lärm.
5.54.41
हुताशनज्वालसमावृता सा
हतप्रवीरा परिवृत्तयोधा।
हनूमतः क्रोधबलाभिभूता
बभूव शापोपहतेव लङ्का ॥ ५.५४.४१ ॥
Von den Flammen des Feuers umschlossen, wurde jenes Laṅkā, mit erschlagenen Helden und fliehenden Kriegern, von Hanumāns Zorn und Kraft überwältigt, als wäre sie von einem Fluch getroffen.
5.54.42
ससम्भ्रमं त्रस्तविषण्णराक्षसां
समुज्ज्वलज्ज्वालहुताशनाङ्किताम्।
ददर्श लङ्कां हनुमान् महामनाः
स्वयंभुरोषोपहतामिवावनिम् ॥ ५.५४.४२ ॥
Hanumān, der großmütige, sah Laṅkā, gezeichnet vom lodernden Feuer, mit verwirrten, verängstigten und niedergeschlagenen Rākṣasas, wie die Erde, getroffen vom Zorn des Svayambhū.
5.54.43
भङ्क्त्वा वनं पादपरत्नसंकुलं
हत्वा तु रक्षांसि महान्ति संयुगे।
दग्ध्वा पुरीं तां गृहरत्नमालिनीं
तस्थौ हनूमान् पवनात्मजः कपिः ॥ ५.५४.४३ ॥
Nachdem er den mit herrlichen Bäumen dicht bewachsenen Hain zerbrochen, die großen Rākṣasas im Kampf erschlagen und jene Stadt, die mit einer Girlande prächtiger Häuser geschmückt war, verbrannt hatte, stand der Affe Hanumān, Sohn des Windes.
5.54.44
स राक्षसांस्तान् सुबहूंश्च हत्वा
वनं च भङ्क्त्वा बहुपादपं तत्।
विसृज्य रक्षोभवनेषु चाग्निं
जगाम रामं मनसा महात्मा ॥ ५.५४.४४ ॥
Nachdem er jene zahlreichen Rākṣasas erschlagen, den Hain mit seinen vielen Bäumen zerbrochen und die Wohnungen der Rākṣasas in Brand gesteckt hatte, ging der großherzige Hanumān im Geiste zu Rāma.
5.54.45
ततस्तु तं वानरवीरमुख्यं
महाबलं मारुततुल्यवेगम्।
महामतिं वायुसुतं वरिष्ठं
प्रतुष्टुवुर्देवगणाश्च सर्वे ॥ ५.५४.४५ ॥
Da priesen ihn alle Scharen der Götter: den Ersten unter den affenhelden, den Starken, den an Schnelligkeit dem Wind Gleichen, den von großem Verstand, den Sohn des Vāyu, den Vortrefflichsten.
5.54.46
देवाश्च सर्वे मुनिपुङ्गवाश्च
गन्धर्वविद्याधरपन्नगाश्च।
भूतानि सर्वाणि महान्ति तत्र
जग्मुः परां प्रीतिमतुल्यरूपाम् ॥ ५.५४.४६ ॥
Dort gerieten alle Götter, die besten der Weisen, die Gandharvas, Vidyādharas und Schlangen sowie alle großen Wesen in höchste, unvergleichliche Freude.
5.54.47
भङ्क्त्वा वनं महातेजा हत्वा रक्षांसि संयुगे।
दग्ध्वा लङ्कापुरीं भीमां रराज स महाकपिः ॥ ५.५४.४७ ॥
Nachdem er den Hain zerstört, die Dämonen im Kampf erschlagen und die schreckliche Stadt Laṅkā verbrannt hatte, strahlte jener große Affe von großer Herrlichkeit.
5.54.48
गृहाग्र्यशृङ्गाग्रतले विचित्रे
प्रतिष्ठितो वानरराजसिंहः।
प्रदीप्तलाङ्गूलकृतार्चिमाली
व्यराजतादित्य इवार्चिमाली ॥ ५.५४.४८ ॥
Auf der Spitze eines wunderbaren, hohen Hausgipfels stehend, leuchtete jener Löwe unter den Affenkönigen, mit seinem brennenden Schwanz einen Feuerkranz bildend, wie die von Strahlen umkränzte Sonne.
5.54.49
लङ्कां समस्तां सम्पीड्य लाङ्गूलाग्निं महाकपिः।
निर्वापयामास तदा समुद्रे हरिपुङ्गवः ॥ ५.५४.४९ ॥
Nachdem er ganz Laṅkā versengt hatte, löschte der große Affe, der Beste der Affen, da das Feuer seines Schwanzes im Ozean.
5.54.50
ततो देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश्च परमर्षयः।
दृष्ट्वा लङ्कां प्रदग्धां तां विस्मयं परमं गताः ॥ ५.५४.५० ॥
Da sahen die Götter, mit den Gandharvas, den Siddhas und den großen Weisen, das verbrannte Laṅkā und gerieten in höchstes Staunen.
5.54.51
तं दृष्ट्वा वानरश्रेष्ठं हनूमन्तं महाकपिम्।
कालाग्निरिति संचिन्त्य सर्वभूतानि तत्रसुः ॥ ५.५४.५१ ॥
Als sie jenen besten der Affen, den großen Affen Hanumān, sahen, gerieten alle Wesen in Schrecken und dachten: »Dies ist das Feuer der Vernichtung.«