Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 5.54
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.54.1
वीक्षमाणस्ततो लङ्कां कपिः कृतमनोरथः।
वर्धमानसमुत्साहः कार्यशेषमचिन्तयत् ॥ ५.५४.१ ॥
Então, contemplando Laṅkā, o macaco cujo desejo fora cumprido, com o entusiasmo crescendo cada vez mais, considerou a tarefa que restava.
5.54.2
किं नु खल्ववशिष्टं मे कर्तव्यमिह साम्प्रतम्।
यदेषां रक्षसां भूयः संतापजननं भवेत् ॥ ५.५४.२ ॥
O que, então, me resta fazer aqui agora, que cause ainda mais sofrimento a estes rākṣasas?
5.54.3
वनं तावत्प्रमथितं प्रकृष्टा राक्षसा हताः।
बलैकदेशः क्षपितः शेषं दुर्गविनाशनम् ॥ ५.५४.३ ॥
O bosque já foi devastado, os principais rākṣasas foram mortos, uma parte do exército foi destruída; resta a destruição da fortaleza.
5.54.4
दुर्गे विनाशिते कर्म भवेत् सुखपरिश्रमम्।
अल्पयत्नेन कार्येऽस्मिन् मम स्यात् सफलः श्रमः ॥ ५.५४.४ ॥
Destruída a fortaleza, esta ação será um esforço suave; nesta tarefa, com pouco esforço, meu labor dará frutos.
5.54.5
यो ह्ययं मम लाङ्गूले दीप्यते हव्यवाहनः।
अस्य संतर्पणं न्याय्यं कर्तुमेभिर्गृहोत्तमैः ॥ ५.५४.५ ॥
É justo que este fogo que arde na minha cauda seja saciado por estas excelentes moradas.
5.54.6
ततः प्रदीप्तलाङ्गूलः सविद्युदिव तोयदः।
भवनाग्रेषु लङ्काया विचचार महाकपिः ॥ ५.५४.६ ॥
Então o grande macaco, com a cauda em chamas, movia-se sobre os telhados de Laṅkā como uma nuvem com relâmpagos.
5.54.7
गृहाद् गृहं राक्षसानामुद्यानानि च वानरः।
वीक्षमाणो ह्यसंत्रस्तः प्रासादांश्च चचार सः ॥ ५.५४.७ ॥
De casa em casa e observando os jardins dos rākṣasas, o macaco vagou sem medo pelos palácios.
5.54.8
अवप्लुत्य महावेगः प्रहस्तस्य निवेशनम्।
अग्निं तत्र विनिक्षिप्य श्वसनेन समो बली ॥ ५.५४.८ ॥
O poderoso macaco, de grande velocidade, saltou para a morada de Prahasta e ali pôs fogo, tão veloz quanto o vento.
5.54.9
ततोऽन्यत् पुप्लुवे वेश्म महापार्श्वस्य वीर्यवान्।
मुमोच हनुमानग्निं कालानलशिखोपमम् ॥ ५.५४.९ ॥
Então o valente Hanumān saltou para outra casa de Mahāpārśva e lançou um fogo semelhante à chama do fogo do tempo.
5.54.10
वज्रदंष्ट्रस्य च तथा पुप्लुवे स महाकपिः।
शुकस्य च महातेजाः सारणस्य च धीमतः ॥ ५.५४.१० ॥
Da mesma forma, o grande macaco saltou para as moradas de Vajradaṃṣṭra, de Śuka de grande brilho e do sábio Sāraṇa.
5.54.11
तथा चेन्द्रजितो वेश्म ददाह हरियूथपः।
जम्बुमालेः सुमालेश्च ददाह भवनं ततः ॥ ५.५४.११ ॥
Do mesmo modo, o chefe da tropa de macacos queimou a morada de Indrajit e depois as de Jambumālī e Sumālī.
5.54.12
रश्मिकेतोश्च भवनं सूर्यशत्रोस्तथैव च।
ह्रस्वकर्णस्य दंष्ट्रस्य रोमशस्य च रक्षसः ॥ ५.५४.१२ ॥
A morada de Raśmiketu, igualmente a de Sūryaśatru, e também as moradas dos rākṣasas Hrasvakarṇa, Daṃṣṭra e Romaśa.
5.54.13
युद्धोन्मत्तस्य मत्तस्य ध्वजग्रीवस्य रक्षसः।
विद्युज्जिह्वस्य घोरस्य तथा हस्तिमुखस्य च ॥ ५.५४.१३ ॥
A morada do rākṣasa Dhvajagrīva, enlouquecido para a batalha e embriagado, a do terrível Vidyujjihva, e igualmente a de Hastimukha.
5.54.14
करालस्य विशालस्य शोणिताक्षस्य चैव हि।
कुम्भकर्णस्य भवनं मकराक्षस्य चैव हि ॥ ५.५४.१४ ॥
As moradas de Karāla, Viśāla e Śoṇitākṣa, a morada de Kumbhakarṇa e também a de Makarākṣa.
5.54.15
नरान्तकस्य कुम्भस्य निकुम्भस्य दुरात्मनः।
यज्ञशत्रोश्च भवनं ब्रह्मशत्रोस्तथैव च ॥ ५.५४.१५ ॥
As moradas de Narāntaka, Kumbha e do perverso Nikumbha, a morada do inimigo do sacrifício e também a do inimigo de Brahman.
5.54.16
वर्जयित्वा महातेजा विभीषणगृहं प्रति।
क्रममाणः क्रमेणैव ददाह हरिपुङ्गवः ॥ ५.५४.१६ ॥
Poupando a casa de Vibhīṣaṇa, o mais excelente dos macacos, de grande esplendor, avançou passo a passo e incendiou o restante.
5.54.17
तेषु तेषु महार्हेषु भवनेषु महायशाः।
गृहेष्वृद्धिमतामृद्धिं ददाह कपिकुञ्जरः ॥ ५.५४.१७ ॥
Nessas moradas de grande valor, o elefante dos macacos, de grande renome, queimou a riqueza das casas dos prósperos.
5.54.18
सर्वेषां समतिक्रम्य राक्षसेन्द्रस्य वीर्यवान्।
आससादाथ लक्ष्मीवान् रावणस्य निवेशनम् ॥ ५.५४.१८ ॥
Passando por todas elas, o poderoso e glorioso chegou à residência de Rāvaṇa, senhor dos rākṣasas.
5.54.19
ततस्तस्मिन् गृहे मुख्ये नानारत्नविभूषिते।
मेरुमन्दरसंकाशे नानामङ्गलशोभिते ॥ ५.५४.१९ ॥
Então, naquela mansão principal, adornada com muitas joias, semelhante aos montes Meru e Mandara, embelezada com muitos objetos auspiciosos—
5.54.20
प्रदीप्तमग्निमुत्सृज्य लाङ्गूलाग्रे प्रतिष्ठितम्।
ननाद हनुमान् वीरो युगान्तजलदो यथा ॥ ५.५४.२० ॥
Soltando o fogo ardente posto na ponta da cauda, o herói Hanumān rugiu como a nuvem do fim dos tempos.
5.54.21
श्वसनेन च संयोगादतिवेगो महाबलः।
कालाग्निरिव जज्वाल प्रावर्धत हुताशनः ॥ ५.५४.२१ ॥
Unido ao vento, aquele fogo de grande rapidez e força ardeu como o fogo do tempo e cresceu imensamente.
5.54.22
प्रदीप्तमग्निं पवनस्तेषु वेश्मसु चारयन्।
तानि काञ्चनजालानि मुक्तामणिमयानि च ॥ ५.५४.२२ ॥
O vento espalhou aquele fogo ardente por aquelas mansões, que tinham treliças douradas e ornamentos de pérolas e gemas.
5.54.23
भवनानि व्यशीर्यन्त रत्नवन्ति महान्ति च।
तानि भग्नविमानानि निपेतुर्वसुधातले ॥ ५.५४.२३ ॥
Aquelas grandes mansões cheias de joias começaram a desmoronar, e os carros aéreos despedaçados caíram sobre a terra.
5.54.24
भवनानीव सिद्धानामम्बरात् पुण्यसंक्षये।
संजज्ञे तुमुलः शब्दो राक्षसानां प्रधावताम् ॥ ५.५४.२४ ॥
Como as moradas dos seres perfeitos caem do céu quando o seu mérito se esgota, assim surgiu o clamor tumultuoso dos rākṣasas que corriam.
5.54.25
स्वे स्वे गृहपरित्राणे भग्नोत्साहोज्झितश्रियाम्।
नूनमेषोऽग्निरायातः कपिरूपेण हा इति ॥ ५.५४.२५ ॥
Cada um na defesa da própria casa, com o ânimo quebrado e o esplendor perdido, exclamou: "Ai! Certamente este fogo veio na forma de um macaco!"
5.54.26
क्रन्दन्त्यः सहसा पेतुः स्तनंधयधराः स्त्रियः।
काश्चिदग्निपरीताङ्ग्यो हर्म्येभ्यो मुक्तमूर्धजाः ॥ ५.५४.२६ ॥
Gritando, as mulheres com bebês ao peito caíram de repente; algumas, com os membros cercados pelo fogo, caíram das mansões com os cabelos soltos.
5.54.27
पतन्त्योरेजिरेऽभ्रेभ्यः सौदामन्य इवाम्बरात्।
वज्रविद्रुमवैदूर्यमुक्तारजतसंहतान् ॥ ५.५४.२७ ॥
Ao cair, brilhavam como relâmpagos que descem das nuvens pelo céu: montes de diamante, coral, olho-de-gato, pérola e prata.
5.54.28
विचित्रान् भवनाद्धातून् स्यन्दमानान् ददर्श सः।
नाग्निस्तृप्यति काष्ठानां तृणानां च यथा तथा ॥ ५.५४.२८ ॥
Viu os diversos metais derretendo e escorrendo das mansões; mas, como o fogo nunca se sacia de lenha e capim, assim também não se saciava com eles.
5.54.29
हनूमान् राक्षसेन्द्राणां वधे किंचिन्न तृप्यति।
न हनूमद्विशस्तानां राक्षसानां वसुन्धरा ॥ ५.५४.२९ ॥
Hanumān não se satisfaz de modo algum em matar os senhores dos rākṣasas, nem a terra se satisfaz com os rākṣasas abatidos por Hanumān.
5.54.30
हनूमता वेगवता वानरेण महात्मना।
लङ्कापुरं प्रदग्धं तद् रुद्रेण त्रिपुरं यथा ॥ ५.५४.३० ॥
Pelo veloz macaco Hanumān, de alma grandiosa, a cidade de Laṅkā foi incendiada, assim como Rudra incendiou as três cidades (Tripura).
5.54.31
ततः स लङ्कापुरपर्वताग्रे
समुत्थितो भीमपराक्रमोऽग्निः।
प्रसार्य चूडावलयं प्रदीप्तो
हनूमता वेगवतोपसृष्टः ॥ ५.५४.३१ ॥
Então aquele fogo de terrível valor, lançado pelo veloz Hanumān, ergueu-se sobre o cume do monte da cidade de Laṅkā, estendeu seu círculo de chamas e ardeu.
5.54.32
युगान्तकालानलतुल्यरूपः
समारुतोऽग्निर्ववृधे दिवस्पृक्।
विधूमरश्मिर्भवनेषु सक्तो
रक्षःशरीराज्यसमर्पितार्चिः ॥ ५.५४.३२ ॥
Aquele fogo, de forma semelhante ao fogo do fim da era, crescia junto com o vento, tocando o céu; com raios sem fumaça prendia-se às casas, e sua chama era alimentada com o ghee dos corpos dos rākṣasas.
5.54.33
आदित्यकोटीसदृशः सुतेजा
लङ्कां समस्तां परिवार्य तिष्ठन्।
शब्दैरनेकैरशनिप्ररूढै-
र्भिन्दन्निवाण्डं प्रबभौ महाग्निः ॥ ५.५४.३३ ॥
Semelhante a dez milhões de sóis, de grande esplendor, o grande fogo permanecia cercando toda Laṅkā; com muitos estrondos terríveis como raios desencadeados, resplandeceu, como se rompesse o ovo do universo.
5.54.34
तत्राम्बरादग्निरतिप्रवृद्धो
रूक्षप्रभः किंशुकपुष्पचूडः।
निर्वाणधूमाकुलराजयश्च
नीलोत्पलाभाः प्रचकाशिरेऽभ्राः ॥ ५.५४.३४ ॥
Ali, desde o céu, o fogo excessivamente crescido, de luz áspera e coroado de flores de kiṃśuka, e as nuvens, azuis como lótus, cheias de fileiras de fumaça do fogo que se extingue, resplandeceram.
5.54.35
वज्री महेन्द्रस्त्रिदशेश्वरो वा
साक्षाद् यमो वा वरुणोऽनिलो वा।
रौद्रोऽग्निरर्को धनदश्च सोमो
न वानरोऽयं स्वयमेव कालः ॥ ५.५४.३५ ॥
Seria este Mahendra, portador do raio, senhor dos deuses? Ou verdadeiramente Yama, Varuṇa ou Vāyu? Ou o feroz Rudra, Agni, o sol, Kubera ou a lua? Este não é um macaco: é o próprio Tempo.
5.54.36
किं ब्रह्मणः सर्वपितामहस्य
लोकस्य धातुश्चतुराननस्य।
इहागतो वानररूपधारी
रक्षोपसंहारकरः प्रकोपः ॥ ५.५४.३६ ॥
Será Brahmā, o avô de todos, o criador do mundo de quatro faces, que veio aqui em forma de macaco e mostra a ira que aniquila os rākṣasas?
5.54.37
किं वैष्णवं वा कपिरूपमेत्य
रक्षोविनाशाय परं सुतेजः।
अचिन्त्यमव्यक्तमनन्तमेकं
स्वमायया साम्प्रतमागतं वा ॥ ५.५४.३७ ॥
Ou será o próprio Viṣṇu, de esplendor supremo, que veio em forma de macaco para destruir os rākṣasas? Aquele que é inconcebível, não manifesto, infinito e único chegou agora pelo seu próprio poder ilusório.
5.54.38
इत्येवमूचुर्बहवो विशिष्टा
रक्षोगणास्तत्र समेत्य सर्वे।
सप्राणिसङ्घां सगृहां सवृक्षां
दग्धां पुरीं तां सहसा समीक्ष्य ॥ ५.५४.३८ ॥
Assim falaram os muitos grupos distintos de rākṣasas, todos reunidos ali, quando de repente contemplaram aquela cidade queimada, juntamente com suas multidões de seres vivos, suas casas e suas árvores.
5.54.39
ततस्तु लङ्का सहसा प्रदग्धा
सराक्षसा साश्वरथा सनागा।
सपक्षिसङ्घा समृगा सवृक्षा
रुरोद दीना तुमुलं सशब्दम् ॥ ५.५४.३९ ॥
Então Laṅkā, súbita e totalmente queimada, junto com os rākṣasas, seus cavalos e carros, seus elefantes, bandos de aves, veados e árvores, chorou miseravelmente com um clamor tumultuoso.
5.54.40
हा तात हा पुत्रक कान्त मित्र
हा जीवितेशाङ्ग हतं सुपुण्यम्।
रक्षोभिरेवं बहुधा ब्रुवद्भिः
शब्दः कृतो घोरतरः सुभीमः ॥ ५.५४.४० ॥
"Ai, pai! Ai, filho! Ai, amado! Ai, amigo! Ai, senhor da minha vida! Ai, a muito meritória (cidade) foi destruída!" Assim, lamentando-se de muitas maneiras, os rākṣasas produziram um som terrivelmente pavoroso.
5.54.41
हुताशनज्वालसमावृता सा
हतप्रवीरा परिवृत्तयोधा।
हनूमतः क्रोधबलाभिभूता
बभूव शापोपहतेव लङ्का ॥ ५.५४.४१ ॥
Cercada pelas chamas do fogo, aquela Laṅkā, com seus heróis mortos e seus guerreiros em fuga, foi subjugada pela ira e pela força de Hanumān, como se atingida por uma maldição.
5.54.42
ससम्भ्रमं त्रस्तविषण्णराक्षसां
समुज्ज्वलज्ज्वालहुताशनाङ्किताम्।
ददर्श लङ्कां हनुमान् महामनाः
स्वयंभुरोषोपहतामिवावनिम् ॥ ५.५४.४२ ॥
Hanumān, de grande mente, viu Laṅkā, marcada pelo fogo ardente, com seus rākṣasas aterrorizados e abatidos em confusão, como a terra atingida pela ira de Svayambhū.
5.54.43
भङ्क्त्वा वनं पादपरत्नसंकुलं
हत्वा तु रक्षांसि महान्ति संयुगे।
दग्ध्वा पुरीं तां गृहरत्नमालिनीं
तस्थौ हनूमान् पवनात्मजः कपिः ॥ ५.५४.४३ ॥
Tendo quebrado o bosque repleto das mais belas árvores, tendo matado na batalha os grandes rākṣasas e queimado aquela cidade adornada por uma guirlanda de casas preciosas, o macaco Hanumān, filho do Vento, ficou de pé.
5.54.44
स राक्षसांस्तान् सुबहूंश्च हत्वा
वनं च भङ्क्त्वा बहुपादपं तत्।
विसृज्य रक्षोभवनेषु चाग्निं
जगाम रामं मनसा महात्मा ॥ ५.५४.४४ ॥
Tendo matado aqueles muitos rākṣasas, quebrado aquele bosque de muitas árvores e lançado fogo às moradas dos rākṣasas, o magnânimo Hanumān partiu em pensamento para Rāma.
5.54.45
ततस्तु तं वानरवीरमुख्यं
महाबलं मारुततुल्यवेगम्।
महामतिं वायुसुतं वरिष्ठं
प्रतुष्टुवुर्देवगणाश्च सर्वे ॥ ५.५४.४५ ॥
Então todas as hostes dos deuses o louvaram: o primeiro dos heróis macacos, de grande poder, de velocidade igual à do vento, de grande intelecto, filho de Vāyu, o mais excelente.
5.54.46
देवाश्च सर्वे मुनिपुङ्गवाश्च
गन्धर्वविद्याधरपन्नगाश्च।
भूतानि सर्वाणि महान्ति तत्र
जग्मुः परां प्रीतिमतुल्यरूपाम् ॥ ५.५४.४६ ॥
Ali, todos os deuses, os melhores dos sábios, os gandharvas, os vidyādharas e as serpentes, e todos os grandes seres alcançaram uma alegria suprema, de forma incomparável.
5.54.47
भङ्क्त्वा वनं महातेजा हत्वा रक्षांसि संयुगे।
दग्ध्वा लङ्कापुरीं भीमां रराज स महाकपिः ॥ ५.५४.४७ ॥
Após destruir o bosque, matar os demônios em combate e queimar a terrível cidade de Laṅkā, aquele grande macaco de grande esplendor resplandeceu.
5.54.48
गृहाग्र्यशृङ्गाग्रतले विचित्रे
प्रतिष्ठितो वानरराजसिंहः।
प्रदीप्तलाङ्गूलकृतार्चिमाली
व्यराजतादित्य इवार्चिमाली ॥ ५.५४.४८ ॥
Postado no topo de uma casa elevada e maravilhosa, aquele leão entre os reis dos macacos, com a cauda flamejante formando uma guirlanda de chamas, brilhou como o sol coroado de raios.
5.54.49
लङ्कां समस्तां सम्पीड्य लाङ्गूलाग्निं महाकपिः।
निर्वापयामास तदा समुद्रे हरिपुङ्गवः ॥ ५.५४.४९ ॥
Depois de queimar toda Laṅkā, aquele grande macaco, o melhor dos macacos, apagou então o fogo de sua cauda no oceano.
5.54.50
ततो देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश्च परमर्षयः।
दृष्ट्वा लङ्कां प्रदग्धां तां विस्मयं परमं गताः ॥ ५.५४.५० ॥
Então os deuses, junto com os gandharvas, os siddhas e os grandes sábios, vendo Laṅkā queimada, ficaram tomados de imenso espanto.
5.54.51
तं दृष्ट्वा वानरश्रेष्ठं हनूमन्तं महाकपिम्।
कालाग्निरिति संचिन्त्य सर्वभूतानि तत्रसुः ॥ ५.५४.५१ ॥
Ao ver aquele melhor dos macacos, o grande macaco Hanumān, todos os seres ali se aterrorizaram, pensando: "Este é o fogo da destruição."