வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 5.54
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.54.1
वीक्षमाणस्ततो लङ्कां कपिः कृतमनोरथः।
वर्धमानसमुत्साहः कार्यशेषमचिन्तयत् ॥ ५.५४.१ ॥
அதன்பின் இலங்கையைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்த, நிறைவேறிய மனோரதம் கொண்ட அந்த வானரன், பெருகிவரும் உற்சாகத்துடன் மீதமுள்ள செயலைக் குறித்து சிந்தித்தான்.
5.54.2
किं नु खल्ववशिष्टं मे कर्तव्यमिह साम्प्रतम्।
यदेषां रक्षसां भूयः संतापजननं भवेत् ॥ ५.५४.२ ॥
இப்போது இங்கு எனக்கு மீதமுள்ள கடமை என்ன? இந்த ராட்சதர்களுக்கு மேலும் துன்பம் தருவது எதுவாக இருக்கும்?
5.54.3
वनं तावत्प्रमथितं प्रकृष्टा राक्षसा हताः।
बलैकदेशः क्षपितः शेषं दुर्गविनाशनम् ॥ ५.५४.३ ॥
சோலை இதுவரை அழிக்கப்பட்டது; முதன்மையான ராட்சதர்கள் கொல்லப்பட்டனர்; படையின் ஒரு பகுதி அழிக்கப்பட்டது; மீதமிருப்பது கோட்டையின் அழிவு.
5.54.4
दुर्गे विनाशिते कर्म भवेत् सुखपरिश्रमम्।
अल्पयत्नेन कार्येऽस्मिन् मम स्यात् सफलः श्रमः ॥ ५.५४.४ ॥
கோட்டை அழிக்கப்பட்டால் இச்செயல் இன்பமான உழைப்பாகும்; இந்தக் காரியத்தில் சிறிய முயற்சியாலேயே என் உழைப்பு பயனுள்ளதாகும்.
5.54.5
यो ह्ययं मम लाङ्गूले दीप्यते हव्यवाहनः।
अस्य संतर्पणं न्याय्यं कर्तुमेभिर्गृहोत्तमैः ॥ ५.५४.५ ॥
என் வாலில் எரியும் இந்த அக்னிக்கு, இந்த உயர்ந்த மாளிகைகளால் திருப்தி அளிப்பது தகுதியானது.
5.54.6
ततः प्रदीप्तलाङ्गूलः सविद्युदिव तोयदः।
भवनाग्रेषु लङ्काया विचचार महाकपिः ॥ ५.५४.६ ॥
பின்னர் எரியும் வாலுடைய அந்த மகாகபி, மின்னலுடன் கூடிய மேகம் போல இலங்கையின் மாளிகை முகடுகளின் மேல் உலாவினான்.
5.54.7
गृहाद् गृहं राक्षसानामुद्यानानि च वानरः।
वीक्षमाणो ह्यसंत्रस्तः प्रासादांश्च चचार सः ॥ ५.५४.७ ॥
குரங்கு வீடு வீடாகச் சென்றும், அரக்கர்களின் தோட்டங்களைப் பார்த்தும், அஞ்சாமல் மாளிகைகளிலும் சுற்றித் திரிந்தான்.
5.54.8
अवप्लुत्य महावेगः प्रहस्तस्य निवेशनम्।
अग्निं तत्र विनिक्षिप्य श्वसनेन समो बली ॥ ५.५४.८ ॥
மிகு வேகமுள்ள அந்த வலிமையான குரங்கு பிரஹஸ்தனின் இல்லத்தில் குதித்து, அங்கே தீ வைத்தான், காற்றுக்குச் சமமான வேகத்துடன்.
5.54.9
ततोऽन्यत् पुप्लुवे वेश्म महापार्श्वस्य वीर्यवान्।
मुमोच हनुमानग्निं कालानलशिखोपमम् ॥ ५.५४.९ ॥
பின்னர் வீரமிக்க அனுமான் மகாபார்சுவனின் மற்றொரு இல்லத்தில் பாய்ந்து, காலாக்னியின் சுடர் போன்ற தீயை விட்டான்.
5.54.10
वज्रदंष्ट्रस्य च तथा पुप्लुवे स महाकपिः।
शुकस्य च महातेजाः सारणस्य च धीमतः ॥ ५.५४.१० ॥
அதுபோலவே அந்த மகாகுரங்கு வஜ்ரதம்ஷ்ட்ரனின் இல்லத்திலும், மகாதேஜஸ்வியான சுகனின், அறிவுள்ள சாரணனின் இல்லங்களிலும் பாய்ந்தான்.
5.54.11
तथा चेन्द्रजितो वेश्म ददाह हरियूथपः।
जम्बुमालेः सुमालेश्च ददाह भवनं ततः ॥ ५.५४.११ ॥
அதுபோலவே வானரத் தலைவன் இந்திரஜித்தின் இல்லத்தை எரித்தான்; பின்னர் ஜம்புமாலி, சுமாலியின் இல்லங்களையும் எரித்தான்.
5.54.12
रश्मिकेतोश्च भवनं सूर्यशत्रोस्तथैव च।
ह्रस्वकर्णस्य दंष्ट्रस्य रोमशस्य च रक्षसः ॥ ५.५४.१२ ॥
ரஷ்மிகேதுவின் இல்லத்தையும், அதுபோலவே சூரியசத்ருவின் இல்லத்தையும், ஹ்ரஸ்வகர்ணன், தம்ஷ்ட்ரன், ரோமசன் என்ற அரக்கர்களின் இல்லங்களையும்.
5.54.13
युद्धोन्मत्तस्य मत्तस्य ध्वजग्रीवस्य रक्षसः।
विद्युज्जिह्वस्य घोरस्य तथा हस्तिमुखस्य च ॥ ५.५४.१३ ॥
போருக்கு வெறிகொண்ட, மதங்கொண்ட, கொடிக்கழுத்து என்ற அரக்கனின்; மின்னல்நாக்கு என்ற கொடியவனின்; யானைமுகன் என்பவனின் (மாளிகையும்) அவ்வாறே.
5.54.14
करालस्य विशालस्य शोणिताक्षस्य चैव हि।
कुम्भकर्णस्य भवनं मकराक्षस्य चैव हि ॥ ५.५४.१४ ॥
கராளனின், விசாலனின், சோணிதாக்ஷனின் (மாளிகையும்); கும்பகர்ணனின் மாளிகை; மகராக்ஷனின் (மாளிகையும்) நிச்சயமாக.
5.54.15
नरान्तकस्य कुम्भस्य निकुम्भस्य दुरात्मनः।
यज्ञशत्रोश्च भवनं ब्रह्मशत्रोस्तथैव च ॥ ५.५४.१५ ॥
நராந்தகன், கும்பன், தீயமனம்கொண்ட நிகும்பன் ஆகியோரின் (மாளிகைகள்); யாகத்தின் பகைவனின் (மாளிகை); பிரம்மத்தின் பகைவனின் (மாளிகை) அவ்வாறே.
5.54.16
वर्जयित्वा महातेजा विभीषणगृहं प्रति।
क्रममाणः क्रमेणैव ददाह हरिपुङ्गवः ॥ ५.५४.१६ ॥
மகா தேஜஸ்வியான வானரசிரேஷ்டன் விபீஷணனின் வீட்டைத் தவிர்த்து, படிப்படியாக முன்னேறி (மற்றவற்றை) எரித்தான்.
5.54.17
तेषु तेषु महार्हेषु भवनेषु महायशाः।
गृहेष्वृद्धिमतामृद्धिं ददाह कपिकुञ्जरः ॥ ५.५४.१७ ॥
அந்தந்த விலை மதிப்புமிக்க மாளிகைகளில், மகா புகழ்பெற்ற கபிகுஞ்சரன் செல்வம் நிறைந்தோரின் வீடுகளின் செல்வத்தை எரித்தான்.
5.54.18
सर्वेषां समतिक्रम्य राक्षसेन्द्रस्य वीर्यवान्।
आससादाथ लक्ष्मीवान् रावणस्य निवेशनम् ॥ ५.५४.१८ ॥
அனைவரையும் கடந்து, வீரியமும் ஒளியும் கொண்டவன் அரக்கர்கோனான ராவணனின் இருப்பிடத்தை அடைந்தான்.
5.54.19
ततस्तस्मिन् गृहे मुख्ये नानारत्नविभूषिते।
मेरुमन्दरसंकाशे नानामङ्गलशोभिते ॥ ५.५४.१९ ॥
பின்னர் பல வகை ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட, மேரு மற்றும் மந்தர மலைகளுக்கு ஒப்பான, பல மங்கலப் பொருட்களால் சோபிக்கும் அந்த சிறந்த மாளிகையில்—
5.54.20
प्रदीप्तमग्निमुत्सृज्य लाङ्गूलाग्रे प्रतिष्ठितम्।
ननाद हनुमान् वीरो युगान्तजलदो यथा ॥ ५.५४.२० ॥
வாலின் நுனியில் நிற்கும் எரியும் நெருப்பை விட்டபின், வீரன் ஹனுமான் யுகாந்த மேகம் போல முழங்கினார்.
5.54.21
श्वसनेन च संयोगादतिवेगो महाबलः।
कालाग्निरिव जज्वाल प्रावर्धत हुताशनः ॥ ५.५४.२१ ॥
காற்றின் சேர்க்கையால் அதி வேகமும் பெரு வலிமையும் கொண்ட நெருப்பு காலாக்னி போல் எரிந்து பெரிதாக வளர்ந்தது.
5.54.22
प्रदीप्तमग्निं पवनस्तेषु वेश्मसु चारयन्।
तानि काञ्चनजालानि मुक्तामणिमयानि च ॥ ५.५४.२२ ॥
காற்று அந்த எரியும் நெருப்பை அந்த மாளிகைகளில் பரப்பியது; அங்கே பொன் வலைகளும் முத்து-மணிகளால் ஆன அமைப்புகளும் இருந்தன.
5.54.23
भवनानि व्यशीर्यन्त रत्नवन्ति महान्ति च।
तानि भग्नविमानानि निपेतुर्वसुधातले ॥ ५.५४.२३ ॥
ரத்தினங்கள் நிறைந்த அந்தப் பெரிய மாளிகைகள் சிதறி விழுந்தன; உடைந்த விமானங்கள் பூமியில் வீழ்ந்தன.
5.54.24
भवनानीव सिद्धानामम्बरात् पुण्यसंक्षये।
संजज्ञे तुमुलः शब्दो राक्षसानां प्रधावताम् ॥ ५.५४.२४ ॥
புண்ணியம் தீர்ந்தபோது சித்தர்களின் மாளிகைகள் வானிலிருந்து விழுவது போல், ஓடும் அரக்கர்களின் பெரும் கூச்சல் எழுந்தது.
5.54.25
स्वे स्वे गृहपरित्राणे भग्नोत्साहोज्झितश्रियाम्।
नूनमेषोऽग्निरायातः कपिरूपेण हा इति ॥ ५.५४.२५ ॥
தத்தம் வீட்டைக் காக்கும் முயற்சியில் உற்சாகம் உடைந்து, பொலிவிழந்தவர்கள் (கூறினர்): "ஐயோ! நிச்சயமாக இந்த நெருப்பு குரங்கின் வடிவில் வந்துவிட்டது!"
5.54.26
क्रन्दन्त्यः सहसा पेतुः स्तनंधयधराः स्त्रियः।
काश्चिदग्निपरीताङ्ग्यो हर्म्येभ्यो मुक्तमूर्धजाः ॥ ५.५४.२६ ॥
அழுதுகொண்டு, முலையில் குழந்தைகளை ஏந்திய பெண்கள் திடீரென விழுந்தனர்; சிலர் நெருப்பால் சூழப்பட்ட உடலுடன், மாடமாளிகைகளிலிருந்து கூந்தல் அவிழ்ந்தவர்களாக விழுந்தனர்.
5.54.27
पतन्त्योरेजिरेऽभ्रेभ्यः सौदामन्य इवाम्बरात्।
वज्रविद्रुमवैदूर्यमुक्तारजतसंहतान् ॥ ५.५४.२७ ॥
விழுந்தவை மேகங்களிலிருந்து வானத்தில் விழும் மின்னலைப் போல ஒளிர்ந்தன — வைரம், பவளம், வைடூரியம், முத்து, வெள்ளி ஆகியவற்றின் குவியல்கள்.
5.54.28
विचित्रान् भवनाद्धातून् स्यन्दमानान् ददर्श सः।
नाग्निस्तृप्यति काष्ठानां तृणानां च यथा तथा ॥ ५.५४.२८ ॥
அவர் மாளிகைகளிலிருந்து உருகி வழியும் பல்வேறு தாதுப்பொருட்களைக் கண்டார்; ஆனால் நெருப்பு விறகாலும் புல்லாலும் திருப்தி அடையாததுபோல், அது ஒருபோதும் திருப்தியடையவில்லை.
5.54.29
हनूमान् राक्षसेन्द्राणां वधे किंचिन्न तृप्यति।
न हनूमद्विशस्तानां राक्षसानां वसुन्धरा ॥ ५.५४.२९ ॥
ஹனுமான் அரக்கர் தலைவர்களைக் கொல்வதில் சிறிதும் திருப்தி அடையவில்லை; ஹனுமானால் கொல்லப்பட்ட அரக்கர்களால் பூமியும் திருப்தி அடையவில்லை.
5.54.30
हनूमता वेगवता वानरेण महात्मना।
लङ्कापुरं प्रदग्धं तद् रुद्रेण त्रिपुरं यथा ॥ ५.५४.३० ॥
வேகமான வானரரும் மகாத்மாவுமான ஹனுமானால் லங்கா நகரம் அவ்வாறு எரிக்கப்பட்டது, ருத்திரன் திரிபுரத்தை எரித்ததுபோல்.
5.54.31
ततः स लङ्कापुरपर्वताग्रे
समुत्थितो भीमपराक्रमोऽग्निः।
प्रसार्य चूडावलयं प्रदीप्तो
हनूमता वेगवतोपसृष्टः ॥ ५.५४.३१ ॥
அப்போது வேகமாக ஹனுமானால் ஏவப்பட்ட, பயங்கர வீரியம் கொண்ட அந்த நெருப்பு லங்கா நகர மலையின் உச்சியில் எழுந்தது; அதன் சுடர்வளையத்தை விரித்து அது பற்றி எரிந்தது.
5.54.32
युगान्तकालानलतुल्यरूपः
समारुतोऽग्निर्ववृधे दिवस्पृक्।
विधूमरश्मिर्भवनेषु सक्तो
रक्षःशरीराज्यसमर्पितार्चिः ॥ ५.५४.३२ ॥
யுகமுடிவின் காலாக்னிக்கு ஒத்த வடிவம் கொண்ட அந்த நெருப்பு காற்றோடு சேர்ந்து வளர்ந்து வானைத் தொட்டது; புகையற்ற ஒளிக்கதிர்களுடன் மாளிகைகளைச் சுற்றிப் படர்ந்தது; அரக்கர்களின் உடல்களாகிய நெய்யால் அதன் சுடர் ஊட்டப்பட்டது.
5.54.33
आदित्यकोटीसदृशः सुतेजा
लङ्कां समस्तां परिवार्य तिष्ठन्।
शब्दैरनेकैरशनिप्ररूढै-
र्भिन्दन्निवाण्डं प्रबभौ महाग्निः ॥ ५.५४.३३ ॥
கோடி சூரியர்களுக்கு ஒத்த, மிகு ஒளி கொண்ட அந்தப் பெருந்தீ முழு லங்கையையும் சூழ்ந்து நின்றது; இடியெனப் பல பேரொலிகளால் பிரபஞ்ச முட்டையைப் பிளப்பது போல அது ஒளிர்ந்தது.
5.54.34
तत्राम्बरादग्निरतिप्रवृद्धो
रूक्षप्रभः किंशुकपुष्पचूडः।
निर्वाणधूमाकुलराजयश्च
नीलोत्पलाभाः प्रचकाशिरेऽभ्राः ॥ ५.५४.३४ ॥
அங்கே வானிலிருந்து மிகவும் பெருகிய அந்த நெருப்பு வறண்ட ஒளியுடையதாய், முருக்கு மலர்களைப் போன்ற சுடர்முடி கொண்டு இருந்தது; அணைந்த தீயின் புகைவரிசைகளால் சூழப்பட்ட நீலத் தாமரை போன்ற மேகங்களும் ஒளிர்ந்தன.
5.54.35
वज्री महेन्द्रस्त्रिदशेश्वरो वा
साक्षाद् यमो वा वरुणोऽनिलो वा।
रौद्रोऽग्निरर्को धनदश्च सोमो
न वानरोऽयं स्वयमेव कालः ॥ ५.५४.३५ ॥
இவன் வஜ்ராயுதம் ஏந்தும் மகேந்திரனோ, தேவர்களின் தலைவனோ? அல்லது நேரடியாக யமனோ, வருணனோ, வாயுவோ? அல்லது கொடிய ருத்ரனோ, அக்னியோ, சூரியனோ, குபேரனோ, சந்திரனோ? இவன் குரங்கு அல்ல; இவனே காலன்.
5.54.36
किं ब्रह्मणः सर्वपितामहस्य
लोकस्य धातुश्चतुराननस्य।
इहागतो वानररूपधारी
रक्षोपसंहारकरः प्रकोपः ॥ ५.५४.३६ ॥
அனைவருக்கும் பிதாமகரும், உலகைப் படைக்கும் நான்முகரும் ஆகிய பிரம்மாவோ, வானர வடிவம் தாங்கி இங்கு வந்து, ராட்சசர்களை அழிக்கும் கோபத்துடன் இருப்பது?
5.54.37
किं वैष्णवं वा कपिरूपमेत्य
रक्षोविनाशाय परं सुतेजः।
अचिन्त्यमव्यक्तमनन्तमेकं
स्वमायया साम्प्रतमागतं वा ॥ ५.५४.३७ ॥
அல்லது இது வைஷ்ணவ தேஜஸ் கொண்டு, ராட்சசர்களை அழிக்கக் குரங்கு வடிவில் வந்த, பெருந்தேஜஸ் கொண்ட விஷ்ணுவோ? அசிந்தனீயனும், அவ்யக்தனும், முடிவற்றவனும், ஒருவனுமான அவர் தம் மாயையால் இப்போது வந்திருக்கிறாரோ?
5.54.38
इत्येवमूचुर्बहवो विशिष्टा
रक्षोगणास्तत्र समेत्य सर्वे।
सप्राणिसङ्घां सगृहां सवृक्षां
दग्धां पुरीं तां सहसा समीक्ष्य ॥ ५.५४.३८ ॥
இவ்வாறு அங்கு கூடிய பல சிறந்த ராட்சசக் கூட்டங்கள் அனைவரும் சொன்னார்கள்; உயிரினங்களின் திரளோடும், வீடுகளோடும், மரங்களோடும் எரிந்துபோன அந்த நகரத்தை அவர்கள் திடீரென்று கண்டபோது.
5.54.39
ततस्तु लङ्का सहसा प्रदग्धा
सराक्षसा साश्वरथा सनागा।
सपक्षिसङ्घा समृगा सवृक्षा
रुरोद दीना तुमुलं सशब्दम् ॥ ५.५४.३९ ॥
அப்போது திடீரென்று முழுவதும் எரிந்துபோன லங்கை, ராட்சசர்கள், குதிரைகள், தேர்கள், யானைகள், பறவைக் கூட்டங்கள், மான்கள், மரங்களுடன் துயரத்தோடு பெருங்குரலில் அழுதது.
5.54.40
हा तात हा पुत्रक कान्त मित्र
हा जीवितेशाङ्ग हतं सुपुण्यम्।
रक्षोभिरेवं बहुधा ब्रुवद्भिः
शब्दः कृतो घोरतरः सुभीमः ॥ ५.५४.४० ॥
"ஐயோ தந்தையே! ஐயோ மகனே! ஐயோ அன்பனே! ஐயோ நண்பனே! ஐயோ என் உயிரின் தலைவனே! ஐயோ, மிகப்புண்ணியமான (நகரம்) அழிந்ததே!" என்று பலவாறு புலம்பிய ராட்சசர்கள் மிகக் கொடிய, அச்சமூட்டும் ஒலியை எழுப்பினர்.
5.54.41
हुताशनज्वालसमावृता सा
हतप्रवीरा परिवृत्तयोधा।
हनूमतः क्रोधबलाभिभूता
बभूव शापोपहतेव लङ्का ॥ ५.५४.४१ ॥
நெருப்புச் சுவாலைகளால் சூழப்பட்ட அந்த லங்கை, வீரர்கள் கொல்லப்பட்டு காவலர்கள் புறமுதுகிட்டு ஓட, அனுமனின் கோபத்தாலும் பலத்தாலும் மூழ்கடிக்கப்பட்டு சாபத்தால் தாக்கப்பட்டதுபோல் ஆனது.
5.54.42
ससम्भ्रमं त्रस्तविषण्णराक्षसां
समुज्ज्वलज्ज्वालहुताशनाङ्किताम्।
ददर्श लङ्कां हनुमान् महामनाः
स्वयंभुरोषोपहतामिवावनिम् ॥ ५.५४.४२ ॥
பயந்தும் கலங்கியும் நின்ற அரக்கர்களுடன், ஒளிவீசும் நெருப்புச் சுவாலைகளால் குறிக்கப்பட்ட லங்கையை மகாமனம் கொண்ட அனுமன் கண்டார்; சுயம்புவின் கோபத்தால் தாக்கப்பட்ட பூமியைப்போல் அது இருந்தது.
5.54.43
भङ्क्त्वा वनं पादपरत्नसंकुलं
हत्वा तु रक्षांसि महान्ति संयुगे।
दग्ध्वा पुरीं तां गृहरत्नमालिनीं
तस्थौ हनूमान् पवनात्मजः कपिः ॥ ५.५४.४३ ॥
மரங்கள் நிறைந்த காட்டை உடைத்து, போரில் பெரிய அரக்கர்களைக் கொன்று, ரத்தின மாளிகைகளின் மாலைபோன்ற அந்த நகரத்தை எரித்து, வாயுவின் மைந்தன் குரங்கு அனுமன் நின்றார்.
5.54.44
स राक्षसांस्तान् सुबहूंश्च हत्वा
वनं च भङ्क्त्वा बहुपादपं तत्।
विसृज्य रक्षोभवनेषु चाग्निं
जगाम रामं मनसा महात्मा ॥ ५.५४.४४ ॥
அந்த அரக்கர்கள் பலரைக் கொன்று, மரங்கள் நிறைந்த அந்தக் காட்டை உடைத்து, அரக்கர்களின் மாளிகைகளில் நெருப்பை விட்டு, மகாத்மாவான அனுமன் மனதால் ராமனிடம் சென்றார்.
5.54.45
ततस्तु तं वानरवीरमुख्यं
महाबलं मारुततुल्यवेगम्।
महामतिं वायुसुतं वरिष्ठं
प्रतुष्टुवुर्देवगणाश्च सर्वे ॥ ५.५४.४५ ॥
அப்போது வானர வீரர்களில் தலைவனும், பெரும் பலமும், காற்றுக்கு நிகரான வேகமும், பெருமதியும் கொண்ட, வாயுவின் மைந்தனும் சிறந்தவனுமான அந்த அனுமனை எல்லா தேவர்களும் புகழ்ந்தனர்.
5.54.46
देवाश्च सर्वे मुनिपुङ्गवाश्च
गन्धर्वविद्याधरपन्नगाश्च।
भूतानि सर्वाणि महान्ति तत्र
जग्मुः परां प्रीतिमतुल्यरूपाम् ॥ ५.५४.४६ ॥
அங்கே தேவர்களும், சிறந்த முனிவர்களும், கந்தர்வர்கள், வித்யாதரர்கள், நாகர்கள் ஆகிய அனைவரும், பிற பெரிய உயிரினங்கள் அனைத்தும் ஒப்பற்ற பேரானந்தம் அடைந்தனர்.
5.54.47
भङ्क्त्वा वनं महातेजा हत्वा रक्षांसि संयुगे।
दग्ध्वा लङ्कापुरीं भीमां रराज स महाकपिः ॥ ५.५४.४७ ॥
காட்டை அழித்து, போரில் அரக்கர்களைக் கொன்று, அச்சம் தரும் லங்கா நகரை எரித்து, அந்த மகாதேஜஸ்வி மகாகபி பிரகாசித்தார்.
5.54.48
गृहाग्र्यशृङ्गाग्रतले विचित्रे
प्रतिष्ठितो वानरराजसिंहः।
प्रदीप्तलाङ्गूलकृतार्चिमाली
व्यराजतादित्य इवार्चिमाली ॥ ५.५४.४८ ॥
அற்புதமான உயர்ந்த மாளிகையின் சிகரத்தின் மீது நின்ற அந்த வானர அரசச் சிங்கம், எரியும் வாலில் தீச்சுடர் மாலையுடன், சூரியனைப் போல் பிரகாசித்தார்.
5.54.49
लङ्कां समस्तां सम्पीड्य लाङ्गूलाग्निं महाकपिः।
निर्वापयामास तदा समुद्रे हरिपुङ्गवः ॥ ५.५४.४९ ॥
முழு லங்காவையும் தகித்த பின், அந்த மகாகபியும் சிறந்த வானரருமானவர் தம் வாலின் நெருப்பை கடலில் அணைத்தார்.
5.54.50
ततो देवाः सगन्धर्वाः सिद्धाश्च परमर्षयः।
दृष्ट्वा लङ्कां प्रदग्धां तां विस्मयं परमं गताः ॥ ५.५४.५० ॥
அப்போது தேவர்களும், கந்தர்வர்களும், சித்தர்களும், பரம ரிஷிகளும் எரிந்த அந்த லங்காவைக் கண்டு மிகுந்த வியப்பு அடைந்தனர்.
5.54.51
तं दृष्ट्वा वानरश्रेष्ठं हनूमन्तं महाकपिम्।
कालाग्निरिति संचिन्त्य सर्वभूतानि तत्रसुः ॥ ५.५४.५१ ॥
அந்த வானரச் சிறந்தவரும் மகாகபியுமான அனுமானைக் கண்டு, "இவர் காலாக்னி" என்று எண்ணி எல்லா உயிர்களும் அங்கே நடுங்கின.