വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 5.55
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.55.1
संदीप्यमानां वित्रस्तां त्रस्तरक्षोगणां पुरीम्।
अवेक्ष्य हनुमाँल्लङ्कां चिन्तयामास वानरः ॥ ५.५५.१ ॥
തീയിൽ ജ്വലിക്കുന്നതും ഭയന്നുവിറച്ചതും രാക്ഷസസമൂഹങ്ങൾ ത്രസിച്ചതുമായ ആ ലങ്കാപുരിയെ കണ്ട് വാനരനായ ഹനുമാൻ ചിന്തിച്ചു.
5.55.2
तस्याभूत् सुमहांस्त्रासः कुत्सा चात्मन्यजायत।
लङ्कां प्रदहता कर्म किंस्वित् कृतमिदं मया ॥ ५.५५.२ ॥
ആ നഗരത്തെക്കുറിച്ച് എനിക്ക് വലിയ ഭയമുണ്ടായി; ലങ്കയെ ദഹിപ്പിച്ച ഈ കർമ്മം ഞാൻ എന്താണു ചെയ്തത് എന്ന് എന്നിൽ ആത്മനിന്ദയുമുണ്ടായി.
5.55.3
धन्याः खलु महात्मानो ये बुद्ध्या कोपमुत्थितम्।
निरुन्धन्ति महात्मानो दीप्तमग्निमिवाम्भसा ॥ ५.५५.३ ॥
ബുദ്ധികൊണ്ട് ഉയർന്ന കോപത്തെ അടക്കുന്ന മഹാത്മാക്കൾ ധന്യരാണ്; ജ്വലിക്കുന്ന തീയെ വെള്ളംകൊണ്ടെന്നപോലെ.
5.55.4
क्रुद्धः पापं न कुर्यात् कः क्रुद्धो हन्याद् गुरूनपि।
क्रुद्धः परुषया वाचा नरः साधूनधिक्षिपेत् ॥ ५.५५.४ ॥
കോപിച്ചവൻ ഏത് പാപമാണ് ചെയ്യാത്തത്? കോപിച്ചവൻ ഗുരുക്കന്മാരെപ്പോലും കൊന്നേക്കാം; പരുഷവാക്കുകൊണ്ട് സജ്ജനങ്ങളെയും അവൻ ആക്ഷേപിക്കും.
5.55.5
वाच्यावाच्यं प्रकुपितो न विजानाति कर्हिचित्।
नाकार्यमस्ति क्रुद्धस्य नावाच्यं विद्यते क्वचित् ॥ ५.५५.५ ॥
അതികോപിച്ചവൻ എന്ത് പറയണം, എന്ത് പറയരുത് എന്ന് ഒരിക്കലും തിരിച്ചറിയുന്നില്ല. കോപിച്ചവന് ചെയ്യരുതാത്ത കർമ്മമോ പറയരുതാത്ത വാക്കോ ഇല്ല.
5.55.6
यः समुत्पतितं क्रोधं क्षमयैव निरस्यति।
यथोरगस्त्वचं जीर्णां स वै पुरुष उच्यते ॥ ५.५५.६ ॥
ഉയർന്നുവന്ന കോപത്തെ ക്ഷമകൊണ്ടുതന്നെ നീക്കുന്നവൻ, പഴയ തൊലി ഉരിഞ്ഞുകളയുന്ന പാമ്പിനെപ്പോലെ, അവനാണ് യഥാർത്ഥ പുരുഷൻ എന്ന് പറയപ്പെടുന്നത്.
5.55.7
धिगस्तु मां सुदुर्बुद्धिं निर्लज्जं पापकृत्तमम्।
अचिन्तयित्वा तां सीतामग्निदं स्वामिघातकम् ॥ ५.५५.७ ॥
ബുദ്ധിഹീനനും ലജ്ജയില്ലാത്തവനും മഹാപാപിയുമായ എന്നെ ധിക്കരിക്കണം; സീതയെ ചിന്തിക്കാതെ തീയിട്ട്, എന്റെ സ്വാമിയെത്തന്നെ ഹനിച്ചു.
5.55.8
यदि दग्धा त्वियं सर्वा नूनमार्यापि जानकी।
दग्धा तेन मया भर्तुर्हतं कार्यमजानता ॥ ५.५५.८ ॥
ഇവയെല്ലാം കത്തിപ്പോയെങ്കിൽ ആര്യയായ ജാനകിയും തീർച്ചയായും കത്തിയിരിക്കണം; അറിയാതെ ഞാൻ ചെയ്ത ആ പ്രവൃത്തിയാൽ യജമാനന്റെ കാര്യം തന്നെ നശിച്ചു.
5.55.9
यदर्थमयमारम्भस्तत्कार्यमवसादितम्।
मया हि दहता लङ्कां न सीता परिरक्षिता ॥ ५.५५.९ ॥
ഏത് ഉദ്ദേശ്യത്തിനായി ഈ ശ്രമം ആരംഭിച്ചുവോ, ആ കാര്യം തന്നെ നശിച്ചു; ലങ്ക ചുട്ടെരിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ സീതയെ സംരക്ഷിച്ചില്ല.
5.55.10
ईषत्कार्यमिदं कार्यं कृतमासीन्न संशयः।
तस्य क्रोधाभिभूतेन मया मूलक्षयः कृतः ॥ ५.५५.१० ॥
ഈ കാര്യം അല്പമേ ചെയ്തിട്ടുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ എന്നതിൽ സംശയമില്ല; എന്നാൽ ക്രോധത്താൽ മൂടപ്പെട്ട ഞാൻ അതിന്റെ മൂലം തന്നെ നശിപ്പിച്ചു.
5.55.11
विनष्टा जानकी व्यक्तं न ह्यदग्धः प्रदृश्यते।
लङ्कायाः कश्चिदुद्देशः सर्वा भस्मीकृता पुरी ॥ ५.५५.११ ॥
ജാനകി തീർച്ചയായും നശിച്ചിരിക്കണം; ലങ്കയുടെ ഒരു ഭാഗവും കത്താതെ കാണുന്നില്ല, മുഴുവൻ നഗരവും ഭസ്മമാക്കപ്പെട്ടു.
5.55.12
यदि तद्विहतं कार्यं मया प्रज्ञाविपर्ययात्।
इहैव प्राणसंन्यासो ममापि ह्यद्य रोचते ॥ ५.५५.१२ ॥
എന്റെ വിവേകത്തിലെ പിഴവിനാൽ ആ കാര്യം നശിച്ചുപോയെങ്കിൽ, ഇവിടെത്തന്നെ പ്രാണത്യാഗം ചെയ്യുന്നതാണ് ഇന്ന് എനിക്ക് ഇഷ്ടം.
5.55.13
किमग्नौ निपताम्यद्य आहोस्विद् वडवामुखे।
शरीरमिह सत्त्वानां दद्मि सागरवासिनाम् ॥ ५.५५.१३ ॥
ഇന്ന് ഞാൻ തീയിൽ വീഴണമോ, അതോ വഡവാമുഖത്തിൽ വീഴണമോ? ഇവിടെത്തന്നെ എന്റെ ശരീരം സമുദ്രവാസികളായ ജീവികൾക്കു ഞാൻ നൽകും.
5.55.14
कथं नु जीवता शक्यो मया द्रष्टुं हरीश्वरः।
तौ वा पुरुषशार्दूलौ कार्यसर्वस्वघातिना ॥ ५.५५.१४ ॥
കാര്യം മുഴുവൻ നശിപ്പിച്ച ഞാൻ, ജീവനോടെയിരിക്കെ വാനരേശ്വരനെയോ ആ പുരുഷവ്യാഘ്രങ്ങളെയോ എങ്ങനെ കാണും?
5.55.15
मया खलु तदेवेदं रोषदोषात् प्रदर्शितम्।
प्रथितं त्रिषु लोकेषु कपित्वमनवस्थितम् ॥ ५.५५.१५ ॥
തീർച്ചയായും ഞാൻ കോപദോഷത്താൽ ഇതുതന്നെയാണ് കാണിച്ചത്; മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും പ്രസിദ്ധമായ, സ്ഥിരതയില്ലാത്ത വാനരസ്വഭാവം ഇതുതന്നെ.
5.55.16
धिगस्तु राजसं भावमनीशमनवस्थितम्।
ईश्वरेणापि यद् रागान्मया सीता न रक्षिता ॥ ५.५५.१६ ॥
രാജസഭാവത്തിനും, നിയന്ത്രണമില്ലാത്ത, അസ്ഥിരമായ സ്വഭാവത്തിനും ധിക്കാരം; ശക്തനായിരുന്നിട്ടും രാഗത്താൽ ഞാൻ സീതയെ രക്ഷിച്ചില്ല.
5.55.17
विनष्टायां तु सीतायां तावुभौ विनशिष्यतः।
तयोर्विनाशे सुग्रीवः सबन्धुर्विनशिष्यति ॥ ५.५५.१७ ॥
സീത നശിച്ചാൽ ആ ഇരുവരും നശിക്കും; അവർ നശിച്ചാൽ സുഗ്രീവൻ ബന്ധുക്കളോടുകൂടി നശിക്കും.
5.55.18
एतदेव वचः श्रुत्वा भरतो भ्रातृवत्सलः।
धर्मात्मा सहशत्रुघ्नः कथं शक्ष्यति जीवितुम् ॥ ५.५५.१८ ॥
ഈ വാക്കു കേട്ട്, സഹോദരവത്സലനും ധർമ്മാത്മാവുമായ ഭരതൻ ശത്രുഘ്നനോടൊപ്പം എങ്ങനെ ജീവിക്കും?
5.55.19
इक्ष्वाकुवंशे धर्मिष्ठे गते नाशमसंशयम्।
भविष्यन्ति प्रजाः सर्वाः शोकसंतापपीडिताः ॥ ५.५५.१९ ॥
ഇക്ഷ്വാകുവംശത്തിലെ ധർമ്മിഷ്ഠൻ നശിച്ചുപോയാൽ, സംശയമില്ല; എല്ലാ പ്രജകളും ശോകസന്താപങ്ങളാൽ പീഡിതരാകും.
5.55.20
तदहं भाग्यरहितो लुप्तधर्मार्थसंग्रहः।
रोषदोषपरीतात्मा व्यक्तं लोकविनाशनः ॥ ५.५५.२० ॥
അതിനാൽ ഞാൻ ഭാഗ്യമില്ലാത്തവനാണ്; ധർമ്മാർത്ഥസമ്പാദനം നഷ്ടപ്പെട്ടവനാണ്; കോപദോഷത്താൽ മനസ്സ് മൂടപ്പെട്ടവനാണ്; വ്യക്തമായി ലോകനാശകനാണ്.
5.55.21
पूर्वमप्युपलब्धानि साक्षात् पुनरचिन्तयत् ॥ ५.५५.२१ ॥
മുമ്പ് നേരിട്ട് കണ്ട ലക്ഷണങ്ങളെ വീണ്ടും ചിന്തിച്ചു.
5.55.22
अथ वा चारुसर्वाङ्गी रक्षिता स्वेन तेजसा।
न नशिष्यति कल्याणी नाग्निरग्नौ प्रवर्तते ॥ ५.५५.२२ ॥
അല്ലെങ്കിൽ, സുന്ദരാംഗിയായ കല്യാണി സ്വന്തം തേജസ്സിനാൽ രക്ഷിക്കപ്പെട്ടവളാണ്; അവൾ നശിക്കില്ല; അഗ്നിയിൽ അഗ്നി ഉണ്ടാകില്ല.
5.55.23
नहि धर्मात्मनस्तस्य भार्याममिततेजसः।
स्वचरित्राभिगुप्तां तां स्प्रष्टुमर्हति पावकः ॥ ५.५५.२३ ॥
തീർച്ചയായും, ധർമ്മാത്മാവും അമിതതേജസ്വിയുമായവന്റെ ഭാര്യയെ, സ്വന്തം ആചാരത്താൽ സംരക്ഷിതയായവളെ, അഗ്നിക്കും തൊടാൻ കഴിയില്ല.
5.55.24
नूनं रामप्रभावेण वैदेह्याः सुकृतेन च।
यन्मां दहनकर्मायं नादहद्धव्यवाहनः ॥ ५.५५.२४ ॥
തീർച്ചയായും രാമന്റെ പ്രഭാവത്താലും വൈദേഹിയുടെ പുണ്യത്താലും, ദഹിപ്പിക്കുന്ന ഈ ഹവ്യവാഹനൻ എന്നെ ദഹിപ്പിച്ചില്ല.
5.55.25
त्रयाणां भरतादीनां भ्रातॄणां देवता च या।
रामस्य च मनःकान्ता सा कथं विनशिष्यति ॥ ५.५५.२५ ॥
ഭരതൻ മുതലായ മൂന്നു സഹോദരന്മാർക്കും രാമന്റെ മനസ്സിന് പ്രിയയായവൾക്കും ദേവതയായവൾ എങ്ങനെ നശിക്കും?
5.55.26
यद् वा दहनकर्मायं सर्वत्र प्रभुरव्ययः।
न मे दहति लाङ्गूलं कथमार्यां प्रधक्ष्यति ॥ ५.५५.२६ ॥
അല്ലെങ്കിൽ, എല്ലായിടത്തും പ്രഭുവും നശ്വരമല്ലാത്തവനുമായ ഈ ദഹനകർമ്മമുള്ള അഗ്നി എന്റെ വാൽ ദഹിപ്പിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, ആ ആര്യയെ എങ്ങനെ ദഹിപ്പിക്കും?
5.55.27
पुनश्चाचिन्तयत् तत्र हनूमान् विस्मितस्तदा।
हिरण्यनाभस्य गिरेर्जलमध्ये प्रदर्शनम् ॥ ५.५५.२७ ॥
അപ്പോൾ അവിടെ വിസ്മയിച്ച ഹനുമാൻ വീണ്ടും ചിന്തിച്ചു — ഹിരണ്യനാഭപർവതം ജലമധ്യത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത്.
5.55.28
तपसा सत्यवाक्येन अनन्यत्वाच्च भर्तरि।
असौ विनिर्दहेदग्निं न तामग्निः प्रधक्ष्यति ॥ ५.५५.२८ ॥
തപസ്സിനാലും സത്യവാക്കാലും ഭർത്താവിനോടുള്ള അനന്യഭക്തിയാലും — അവൾക്ക് അഗ്നിയെത്തന്നെ ദഹിപ്പിക്കാം; അഗ്നി അവളെ ദഹിപ്പിക്കുകയില്ല.
5.55.29
स तथा चिन्तयंस्तत्र देव्या धर्मपरिग्रहम्।
शुश्राव हनुमांस्तत्र चारणानां महात्मनाम् ॥ ५.५५.२९ ॥
അവൻ അവിടെ ദേവിയുടെ ധർമ്മനിഷ്ഠയെക്കുറിച്ച് ഇപ്രകാരം ചിന്തിക്കവേ, ഹനുമാൻ അവിടെ മഹാത്മാക്കളായ ചാരണന്മാരുടെ വാക്ക് കേട്ടു.
5.55.30
अहो खलु कृतं कर्म दुर्विगाहं हनूमता।
अग्निं विसृजता तीक्ष्णं भीमं राक्षससद्मनि ॥ ५.५५.३० ॥
അഹോ! ഹനുമാൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ എത്ര ദുഷ്കരമായ കർമ്മമാണ് ചെയ്തത്! രാക്ഷസഗൃഹത്തിൽ തീക്ഷ്ണവും ഭീകരവുമായ അഗ്നിയെ അവൻ വിട്ടുവല്ലോ!
5.55.31
प्रपलायितरक्षःस्त्रीबालवृद्धसमाकुला।
जनकोलाहलाध्माता क्रन्दन्तीवाद्रिकन्दरैः ॥ ५.५५.३१ ॥
ഓടിപ്പോകുന്ന രാക്ഷസ സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും വൃദ്ധരും നിറഞ്ഞ്, ജനങ്ങളുടെ കോലാഹലത്താൽ വീർത്ത്, പർവതഗുഹകളിലൂടെ കരയുന്നതുപോലെ ആയിരുന്നു.
5.55.32
दग्धेयं नगरी लङ्का साट्टप्राकारतोरणा।
जानकी न च दग्धेति विस्मयोऽद्भुत एव नः ॥ ५.५५.३२ ॥
ഈ ലങ്കാനഗരി, അതിന്റെ മാളികകളും മതിലുകളും ഗോപുരങ്ങളും സഹിതം കത്തിപ്പോയി; എന്നാൽ ജാനകി കത്തിയില്ല — ഇതാണ് ഞങ്ങൾക്ക് അദ്ഭുതകരമായ വിസ്മയം.
5.55.33
बभूव चास्य मनसो हर्षस्तत्कालसम्भवः ॥ ५.५५.३३ ॥
ആ നിമിഷം തന്നെ അവന്റെ മനസ്സിൽ സന്തോഷം ഉദിച്ചു.
5.55.34
स निमित्तैश्च दृष्टार्थैः कारणैश्च महागुणैः।
ऋषिवाक्यैश्च हनुमानभवत् प्रीतमानसः ॥ ५.५५.३४ ॥
ആ ശകുനങ്ങളാലും കണ്ണിനു മുന്നിൽ സാധിച്ച ലക്ഷ്യങ്ങളാലും മഹാഗുണങ്ങളുള്ള കാരണങ്ങളാലും ഋഷിവാക്യങ്ങളാലും ഹനുമാന്റെ മനസ്സ് സന്തോഷിച്ചു.
5.55.35
ततः कपिः प्राप्तमनोरथार्थ-
स्तामक्षतां राजसुतां विदित्वा।
प्रत्यक्षतस्तां पुनरेव दृष्ट्वा
प्रतिप्रयाणाय मतिं चकार ॥ ५.५५.३५ ॥
അപ്പോൾ കപി (ഹനുമാൻ), തന്റെ ആഗ്രഹവും ലക്ഷ്യവും നേടിയവനായി, രാജപുത്രി അക്ഷതയാണെന്നറിഞ്ഞ്, അവളെ വീണ്ടും നേരിട്ട് കണ്ട്, മടങ്ങാൻ തീരുമാനിച്ചു.