Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 5.56
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
5.56.1
ततस्तु शिंशपामूले जानकीं पर्यवस्थिताम्।
अभिवाद्याब्रवीद् दिष्ट्या पश्यामि त्वामिहाक्षताम् ॥ ५.५६.१ ॥
Dann verneigte er sich vor Jānakī, die am Fuß des Śiṃśapā-Baumes saß, und sprach: "Durch Glück sehe ich dich hier unversehrt."
5.56.2
ततस्तं प्रस्थितं सीता वीक्षमाणा पुनः पुनः।
भर्तुः स्नेहान्विता वाक्यं हनूमन्तमभाषत ॥ ५.५६.२ ॥
Da sprach Sītā, erfüllt von Zuneigung zu ihrem Gatten, die ihn immer wieder ansah, als er sich zum Aufbruch anschickte, diese Worte zu Hanumān.
5.56.3
यदि त्वं मन्यसे तात वसैकाहमिहानघ।
क्वचित् सुसंवृते देशे विश्रान्तः श्वो गमिष्यसि ॥ ५.५६.३ ॥
Lieber, Makelloser, wenn du es für richtig hältst, bleibe hier einen einzigen Tag; nachdem du dich an einem gut verborgenen Ort ausgeruht hast, magst du morgen aufbrechen.
5.56.4
मम चैवाल्पभाग्यायाः सांनिध्यात् तव वानर।
शोकस्यास्याप्रमेयस्य मुहूर्तं स्यादपि क्षयः ॥ ५.५६.४ ॥
Und für mich, die ich wenig Glück habe, könnte deine Gegenwart, Affe, diesen unermesslichen Kummer mindern, wenn auch nur für einen Augenblick.
5.56.5
गते हि हरिशार्दूल पुनः सम्प्राप्तये त्वयि।
प्राणेष्वपि न विश्वासो मम वानरपुङ्गव ॥ ५.५६.५ ॥
Tiger unter den Affen, wenn du einmal gegangen bist, habe ich kein Vertrauen, dich wiederzusehen; Bester der Affen, nicht einmal meinem eigenen Leben vertraue ich.
5.56.6
अदर्शनं च ते वीर भूयो मां दारयिष्यति।
दुःखाद् दुःखतरं प्राप्तां दुर्मनःशोककर्शिताम् ॥ ५.५६.६ ॥
Held, dein Ausbleiben vor Augen wird mich wieder zerreißen — mich, die ich vom Leid ins noch größere Leid gefallen bin, zermürbt von einem beunruhigten Geist und Kummer.
5.56.7
अयं च वीर संदेहस्तिष्ठतीव ममाग्रतः।
सुमहत्सु सहायेषु हर्यृक्षेषु महाबलः ॥ ५.५६.७ ॥
O Held, dieser Zweifel steht vor mir, als wäre er da: unter diesen großen verbündeten Affen und Bären jener Mächtige.
5.56.8
कथं नु खलु दुष्पारं संतरिष्यति सागरम्।
तानि हर्यृक्षसैन्यानि तौ वा नरवरात्मजौ ॥ ५.५६.८ ॥
Wie wird er jenes schwer zu überquerende Meer überqueren: jene Heere der Affen und Bären, oder jene beiden Söhne des besten der Menschen?
5.56.9
त्रयाणामेव भूतानां सागरस्यापि लङ्घने।
शक्तिः स्याद् वैनतेयस्य तव वा मारुतस्य वा ॥ ५.५६.९ ॥
Unter den Wesen der drei Welten besitzt die Kraft, das Meer zu überspringen, nur Vainateya (Garuḍa), oder du, oder Māruta, der Sohn des Windes.
5.56.10
तदत्र कार्यनिर्बन्धे समुत्पन्ने दुरासदे।
किं पश्यसि समाधानं त्वं हि कार्यविशारदः ॥ ५.५६.१० ॥
Nun, da diese Bindung der Aufgabe entstanden ist, schwer zu bewältigen, welche Lösung siehst du? Denn du bist geschickt in den Angelegenheiten.
5.56.11
काममस्य त्वमेवैकः कार्यस्य परिसाधने।
पर्याप्तः परवीरघ्न यशस्यस्ते फलोदयः ॥ ५.५६.११ ॥
Zur Vollendung dieser Aufgabe genügst du allein, o Vernichter feindlicher Helden; für dich wird die ruhmbringende Frucht erwachsen.
5.56.12
बलैस्तु संकुलां कृत्वा लङ्कां परबलार्दनः।
मां नयेद् यदि काकुत्स्थस्तत् तस्य सदृशं भवेत् ॥ ५.५६.१२ ॥
Wenn der Kākutstha (Rāma), Peiniger der feindlichen Heere, Laṅkā mit seinen Heeren überfüllte und mich hinwegführte, wäre das seiner würdig.
5.56.13
तद् यथा तस्य विक्रान्तमनुरूपं महात्मनः।
भवत्याहवशूरस्य तथा त्वमुपपादय ॥ ५.५६.१३ ॥
So wie es der Tapferkeit des hochsinnigen Helden im Kampf entspricht, so vollbringe es.
5.56.14
तदर्थोपहितं वाक्यं प्रश्रितं हेतुसंहितम्।
निशम्य हनुमान् वीरो वाक्यमुत्तरमब्रवीत् ॥ ५.५६.१४ ॥
Nachdem der Held Hanumān diese Worte gehört hatte, die auf jenen Zweck gerichtet, bescheiden und mit Gründen verbunden waren, antwortete er so.
5.56.15
देवि हर्यृक्षसैन्यानामीश्वरः प्लवतां वरः।
सुग्रीवः सत्त्वसम्पन्नस्तवार्थे कृतनिश्चयः ॥ ५.५६.१५ ॥
O Göttin, Sugrīva, Herr der Heere der Affen und Bären, der Beste unter den Springern, mit Kraft begabt, hat sich fest entschlossen, für dich zu handeln.
5.56.16
स वानरसहस्राणां कोटीभिरभिसंवृतः।
क्षिप्रमेष्यति वैदेहि सुग्रीवः प्लवगाधिपः ॥ ५.५६.१६ ॥
Umgeben von zehn Millionen mal Tausenden von Affen wird er bald kommen, o Vaidehī — Sugrīva, der Herr der Springer.
5.56.17
तौ च वीरौ नरवरौ सहितौ रामलक्ष्मणौ।
आगम्य नगरीं लङ्कां सायकैर्विधमिष्यतः ॥ ५.५६.१७ ॥
Jene beiden Helden, Rāma und Lakṣmaṇa, die Besten unter den Menschen, werden gemeinsam in die Stadt Laṅkā kommen und sie mit ihren Pfeilen vernichten.
5.56.18
सगणं राक्षसं हत्वा नचिराद् रघुनन्दनः।
त्वामादाय वरारोहे स्वां पुरीं प्रति यास्यति ॥ ५.५६.१८ ॥
O Schönhüftige, Rāma, die Freude der Raghus, wird bald, nachdem er den Rākṣasa samt Gefolge erschlagen hat, dich nehmen und zu seiner eigenen Stadt aufbrechen.
5.56.19
समाश्वसिहि भद्रं ते भव त्वं कालकाङ्क्षिणी।
क्षिप्रं द्रक्ष्यसि रामेण निहतं रावणं रणे ॥ ५.५६.१९ ॥
Fasse dich Mut, möge dir Glück beschieden sein. Warte die rechte Zeit ab; bald wirst du Rāvaṇa, von Rāma im Kampf erschlagen, sehen.
5.56.20
निहते राक्षसेन्द्रे च सपुत्रामात्यबान्धवे।
त्वं समेष्यसि रामेण शशाङ्केनेव रोहिणी ॥ ५.५६.२० ॥
Wenn der Herr der Rākṣasas mit seinen Söhnen, Ministern und Verwandten erschlagen ist, wirst du mit Rāma vereint werden, wie Rohiṇī mit dem Mond.
5.56.21
क्षिप्रमेष्यति काकुत्स्थो हर्यृक्षप्रवरैर्युतः।
यस्ते युधि विजित्यारीञ्छोकं व्यपनयिष्यति ॥ ५.५६.२१ ॥
Bald wird Rāma aus dem Geschlecht der Kakutstha kommen, begleitet von den besten Affen und Bären; nachdem er deine Feinde im Kampf besiegt hat, wird er dein Leid vertreiben.
5.56.22
एवमाश्वास्य वैदेहीं हनूमान् मारुतात्मजः।
गमनाय मतिं कृत्वा वैदेहीमभ्यवादयत् ॥ ५.५६.२२ ॥
Nachdem er Vaidehī so getröstet hatte, beschloss Hanumān, der Sohn des Windes, aufzubrechen, und verneigte sich vor Vaidehī.
5.56.23
राक्षसान् प्रवरान् हत्वा नाम विश्राव्य चात्मनः।
समाश्वास्य च वैदेहीं दर्शयित्वा परं बलम् ॥ ५.५६.२३ ॥
Nachdem ich die vornehmsten Rākṣasas erschlagen, meinen Namen verkündet, Vaidehī getröstet und meine höchste Stärke gezeigt habe.
5.56.24
नगरीमाकुलां कृत्वा वञ्चयित्वा च रावणम्।
दर्शयित्वा बलं घोरं वैदेहीमभिवाद्य च ॥ ५.५६.२४ ॥
Nachdem ich die Stadt in Aufruhr versetzt, Rāvaṇa getäuscht, meine schreckliche Stärke gezeigt und Vaidehī gegrüßt habe.
5.56.25
प्रतिगन्तुं मनश्चक्रे पुनर्मध्येन सागरम्।
ततः स कपिशार्दूलः स्वामिसंदर्शनोत्सुकः ॥ ५.५६.२५ ॥
Er beschloss, wieder durch die Mitte des Ozeans zurückzukehren. Da war jener Tiger unter den Affen, begierig, seinen Herrn wiederzusehen,
5.56.26
आरुरोह गिरिश्रेष्ठमरिष्टमरिमर्दनः।
तुङ्गपद्मकजुष्टाभिर्नीलाभिर्वनराजिभिः ॥ ५.५६.२६ ॥
Der Feindezermalmer stieg auf den Ariṣṭa, den besten der Berge, der von hohen lotusartigen Hainen und dunkelblauen Waldreihen bewohnt war.
5.56.27
सोत्तरीयमिवाम्भोदैः शृङ्गान्तरविलम्बिभिः।
बोध्यमानमिव प्रीत्या दिवाकरकरैः शुभैः ॥ ५.५६.२७ ॥
als trüge er ein Obergewand aus Wolken, die zwischen seinen Gipfeln hängen, und als würde er von den glückverheißenden Strahlen der Sonne liebevoll geweckt,
5.56.28
उन्मिषन्तमिवोद्धूतैर्लोचनैरिव धातुभिः।
तोयौघनिःस्वनैर्मन्द्रैः प्राधीतमिव पर्वतम् ॥ ५.५६.२८ ॥
Dieser Berg schien seine Augen mit den aufspringenden Mineraladern zu öffnen und mit dem tiefen Tosen seiner Wasserströme zu rezitieren,
5.56.29
प्रगीतमिव विस्पष्टं नानाप्रस्रवणस्वनैः।
देवदारुभिरुद्धूतैरूर्ध्वबाहुमिव स्थितम् ॥ ५.५६.२९ ॥
Er schien mit dem Rauschen vieler Quellen deutlich zu singen und stand da, als hätte er die Arme erhoben, mit seinen schwankenden Deodar-Zedern.
5.56.30
प्रपातजलनिर्घोषैः प्राक्रुष्टमिव सर्वतः।
वेपमानमिव श्यामैः कम्पमानैः शरद्वनैः ॥ ५.५६.३० ॥
Es schien von allen Seiten mit dem Tosen der fallenden Wasser zu rufen und mit seinen dunklen, zitternden Herbstwäldern zu beben.
5.56.31
वेणुभिर्मारुतोद्धूतैः कूजन्तमिव कीचकैः।
निःश्वसन्तमिवामर्षाद् घोरैराशीविषोत्तमैः ॥ ५.५६.३१ ॥
Es schien zu dröhnen von den vom Wind bewegten Bambussen und hohlen Rohren, aus Zorn zu seufzen und voll schrecklicher, vortrefflicher Schlangen zu sein.
5.56.32
नीहारकृतगम्भीरैर्ध्यायन्तमिव गह्वरैः।
मेघपादनिभैः पादैः प्रक्रान्तमिव सर्वतः ॥ ५.५६.३२ ॥
Es schien mit seinen von Nebel tiefen Höhlen zu meditieren und sich mit wolkenfußähnlichen Hängen nach allen Seiten auszubreiten.
5.56.33
जृम्भमाणमिवाकाशे शिखरैरभ्रमालिभिः।
कूटैश्च बहुधा कीर्णं शोभितं बहुकन्दरैः ॥ ५.५६.३३ ॥
Es schien am Himmel zu gähnen, mit von Wolkenreihen gekrönten Gipfeln, von vielen Kuppen übersät und mit vielen Höhlen geschmückt.
5.56.34
सालतालैश्च कर्णैश्च वंशैश्च बहुभिर्वृतम्।
लतावितानैर्विततैः पुष्पवद्भिरलंकृतम् ॥ ५.५६.३४ ॥
Von Sāla- und Palmbäumen, Karṇa-Bäumen und vielen Bambussen umgeben, war es mit ausgebreiteten Baldachinen blühender Ranken geschmückt.
5.56.35
नानामृगगणैः कीर्णं धातुनिष्यन्दभूषितम्।
बहुप्रस्रवणोपेतं शिलासंचयसंकटम् ॥ ५.५६.३५ ॥
Von Herden vielerlei Hirsche wimmelnd, mit Strömen aus Mineralien geschmückt, mit vielen Quellen versehen und wegen der Felshaufen schwer zu durchqueren.
5.56.36
महर्षियक्षगन्धर्वकिंनरोरगसेवितम्।
लतापादपसम्बाधं सिंहाधिष्ठितकन्दरम् ॥ ५.५६.३६ ॥
Von großen Weisen, Yakṣas, Gandharvas, Kinnaras und Schlangen besucht, von Ranken und Bäumen dicht bewachsen, seine Höhlen von Löwen bewohnt.
5.56.37
व्याघ्रादिभिः समाकीर्णं स्वादुमूलफलद्रुमम्।
आरुरोहानिलसुतः पर्वतं प्लवगोत्तमः ॥ ५.५६.३७ ॥
Hanumān, der Sohn des Windes, der beste der Springer, bestieg jenen Berg, der von Tigern und anderen Tieren wimmelte, reich an Bäumen mit süßen Wurzeln und Früchten.
5.56.38
रामदर्शनशीघ्रेण प्रहर्षेणाभिचोदितः।
तेन पादतलक्रान्ता रम्येषु गिरिसानुषु ॥ ५.५६.३८ ॥
Von der Eile, Rāma zu sehen, und von Freude angetrieben, stemmte er die Fußsohlen gegen die reizvollen Hänge des Berges.
5.56.39
सघोषाः समशीर्यन्त शिलाश्चूर्णीकृतास्ततः।
स तमारुह्य शैलेन्द्रं व्यवर्धत महाकपिः ॥ ५.५६.३९ ॥
Unter Getöse zerbarsten die Felsen zu Staub. Dann, auf jenen König der Berge gestiegen, wuchs der große Affe.
5.56.40
दक्षिणादुत्तरं पारं प्रार्थयँल्लवणाम्भसः।
अधिरुह्य ततो वीरः पर्वतं पवनात्मजः ॥ ५.५६.४० ॥
Begierig, den Salzozean vom südlichen Ufer zum fernen nördlichen Ufer zu überqueren, bestieg der Held, Sohn des Windes, jenen Berg.
5.56.41
ददर्श सागरं भीमं भीमोरगनिषेवितम्।
स मारुत इवाकाशं मारुतस्यात्मसम्भवः ॥ ५.५६.४१ ॥
Er sah den schrecklichen Ozean, bevölkert von furchtbaren Schlangen. Der Sohn des Windes, aus dem Wesen des Windes geboren, machte sich bereit, durch den Himmel zu ziehen wie der Wind selbst.
5.56.42
प्रपेदे हरिशार्दूलो दक्षिणादुत्तरां दिशम्।
स तदा पीडितस्तेन कपिना पर्वतोत्तमः ॥ ५.५६.४२ ॥
Jener Löwe unter den Affen wandte sich vom Süden zur nördlichen Richtung. Da wurde der vortrefflichste aller Berge, von jenem Affen bedrängt,
5.56.43
ररास विविधैर्भूतैः प्राविशद् वसुधातलम्।
कम्पमानैश्च शिखरैः पतद्भिरपि च द्रुमैः ॥ ५.५६.४३ ॥
Vielerlei Wesen schrien auf; mit zitternden Gipfeln und fallenden Bäumen versank er in der Erdoberfläche.
5.56.44
तस्योरुवेगोन्मथिताः पादपाः पुष्पशालिनः।
निपेतुर्भूतले भग्नाः शक्रायुधहता इव ॥ ५.५६.४४ ॥
Die blühenden Bäume, durch seinen gewaltigen Ansturm entwurzelt, brachen und stürzten zu Boden, als wären sie vom Blitz Indras getroffen.
5.56.45
कन्दरोदरसंस्थानां पीडितानां महौजसाम्।
सिंहानां निनदो भीमो नभो भिन्दन् हि शुश्रुवे ॥ ५.५६.४५ ॥
Das schreckliche Brüllen der bedrängten, mächtigen Löwen, die in Höhlen und Schluchten wohnten, war zu hören und zerriss den Himmel.
5.56.46
त्रस्तव्याविद्धवसना व्याकुलीकृतभूषणाः।
विद्याधर्यः समुत्पेतुः सहसा धरणीधरात् ॥ ५.५६.४६ ॥
Die Vidyādhara-Frauen, mit vor Schreck verrutschten Gewändern und durcheinandergeratenem Schmuck, stiegen plötzlich von dem Berg empor.
5.56.47
अतिप्रमाणा बलिनो दीप्तजिह्वा महाविषाः।
निपीडितशिरोग्रीवा व्यवेष्टन्त महाहयः ॥ ५.५६.४७ ॥
Riesige, mächtige Schlangen mit flammenden Zungen und großem Gift, Köpfe und Hälse zerquetscht, wanden sich um ihn.
5.56.48
किंनरोरगगन्धर्वयक्षविद्याधरास्तथा।
पीडितं तं नगवरं त्यक्त्वा गगनमास्थिताः ॥ ५.५६.४८ ॥
Auch Kinnaras, Schlangen, Gandharvas, Yakṣas und Vidyādharas verließen jenen bedrängten herrlichen Berg und stellten sich in den Himmel.
5.56.49
स च भूमिधरः श्रीमान् बलिना तेन पीडितः।
सवृक्षशिखरोदग्रः प्रविवेश रसातलम् ॥ ५.५६.४९ ॥
Und jener glanzvolle Berg, von jenem Mächtigen niedergedrückt, obwohl hoch mit Bäumen und Gipfeln, drang in Rasātala, die Unterwelt, ein.
5.56.50
दशयोजनविस्तारस्त्रिंशद्योजनमुच्छ्रितः।
धरण्यां समतां यातः स बभूव धराधरः ॥ ५.५६.५० ॥
Jener Berg, zehn Yojanas breit und dreißig Yojanas hoch, wurde der Erde gleich; er wurde zum Dharādhara, dem Erdträger.
5.56.51
स लिलङ्घयिषुर्भीमं सलीलं लवणार्णवम्।
कल्लोलास्फालवेलान्तमुत्पपात नभो हरिः ॥ ५.५६.५१ ॥
Er, der den furchtbaren Salzozean spielerisch überqueren wollte, erreichte das Ufer, wo die Wellen schlagen, und der Affe Hari sprang in den Himmel empor.